Αλέξης Τσίπρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξης Τσίπρας
Atsipras.jpg
Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
21 Σεπτεμβρίου 2015
Πρόεδρος Προκόπης Παυλόπουλος
Προκάτοχος Βασιλική Θάνου
Περίοδος
26 Ιανουαρίου 2015 – 27 Αυγούστου 2015
Πρόεδρος Κάρολος Παπούλιας
Προκόπης Παυλόπουλος
Προκάτοχος Αντώνης Σαμαράς
Διάδοχος Βασιλική Θάνου
Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
14 Ιουλίου 2013
Πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας
Περίοδος
10 Φεβρουαρίου 2008 – 10 Ιουλίου 2013
Προκάτοχος Αλέκος Αλαβάνος
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
4 Οκτωβρίου 2009
Αντιπρόεδρος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
5 Δεκεμβρίου 2010
Μαζί με
  • Maite Mola,
  • Marisa Matias,
  • Grigore Petrenco
Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Περίοδος
20 Ιουνίου 2012 – 25 Ιανουαρίου 2015
Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς
Προκάτοχος Αντώνης Σαμαράς
Διάδοχος Αντώνης Σαμαράς
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση
Αθήνα
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελλάδα
Πολιτικό κόμμα Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Σύντροφος Μπέτυ Μπαζιάνα
Παιδιά

Φοίβος-Παύλος (γενν. 2010)

Ορφέας-Ερνέστος (γενν. 2012)
Σπουδές
  • Πτυχίο Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ
  • Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στη Χωροταξία - Πολεοδομία ΕΜΠ
Επάγγελμα Πολιτικός Μηχανικός
Θρήσκευμα άθεος[1][2]
Υπογραφή Alexis Tsipras Signature (Greece prime minister).png
Commons page Πολυμέσα

Ο Αλέξης Τσίπρας (Αθήνα, 28 Ιουλίου 1974) είναι Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς και πρωθυπουργός της Ελλάδας μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015[3] ως τις 27 Αυγούστου 2015 και ξανά από τις 21 Σεπτεμβρίου 2015, μετά τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Είναι ένας από τους αντιπροέδρους του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Ανέπτυξε πολιτική δράση από τα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια, συμμετέχοντας σε αριστερές οργανώσεις. Το 2006 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, με τη στήριξη του Συνασπισμού (ΣΥΝ). Στο 5ο Συνέδριο του ΣΥΝ, το Φεβρουάριο του 2008, εξελέγη πρόεδρος του κόμματος με ποσοστό 70%. Στις εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ), συμμαχικό σχήμα στο οποίο συμμετείχε ο ΣΥΝ, στην Α΄ Αθήνας. Ακολούθως, ανέλαβε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις εκλογές του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε σε δεύτερο κόμμα και ο ίδιος κατέλαβε τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τον Ιούλιο του 2013, μετά τη διάλυση του ΣΥΝ και τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, ανέλαβε πρόεδρος του κόμματος. Στις Ευρωεκλογές του 2014, παράλληλα με την εκλογική αναμέτρηση στην Ελλάδα, υπήρξε υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 36,34% και 149 έδρες.[4] Ο Τσίπρας συμφώνησε να συνεργαστεί με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο της δημοκρατίας. Ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 26 Ιανουαρίου[5] και η κυβέρνησή του την επομένη[6]. Παραιτήθηκε στις 20 Αυγούστου και ορκίστηκε εκ νέου, μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, στις 21 Σεπτεμβρίου. Είναι ο δεύτερος νεότερος πρωθυπουργός της χώρας και ο πρώτος στην ιστορία της Ελλάδας που ορκίστηκε με πολιτικό όρκο.[5]

Το 2015 συμπεριλήφθηκε σε ετήσιο κατάλογο του περιοδικού Time με τις 100 προσωπικότητες με τη μεγαλύτερη επιρροή διεθνώς.[7][8]

Πρώτα χρόνια και σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 28 Ιουλίου του 1974.[9] Είναι ο πρώτος πολιτικός αρχηγός ελληνικού κοινοβουλευτικού κόμματος που γεννήθηκε μετά τη μεταπολίτευση.[εκκρεμεί παραπομπή] Η μητέρα του κατάγεται από την Ελευθερούπολη της Καβάλας[10] και ο πατέρας του από το Αθαμάνιο της Άρτας.[11] Αποφοίτησε από το Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων.[12]

Σπούδασε στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ από το οποίο αποφοίτησε το Φεβρουάριο του 2000. Το 2003 ολοκλήρωσε το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολεοδομία - Χωροταξία του ΕΜΠ.[13] Ο τίτλος της μεταπτυχιακής εργασίας που εκπόνησε με επιβλέπουσα την καθηγήτρια Ντίνα Βάϊου ήταν «Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης και η έντασή τους στην Ε.Ε και στην Ελλάδα. Εστίαση στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος». Μέλος της Τριμελούς Εξεταστικής Επιτροπής της μεταπτυχιακής του εργασίας ήταν μεταξύ των άλλων και ο μετέπειτα Υπουργός Πολιτισμού στην Κυβέρνηση Τσίπρα Αριστείδης Μπαλτάς.[14]

Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως κελευστής στο πολεμικό ναυτικό.[15]

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μαθητικός και φοιτητικός συνδικαλισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από μικρή ηλικία εντάχθηκε στο χώρο της Αριστεράς. Οργανώθηκε στην Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ) το 1988.[16] Στις μαθητικές κινητοποιήσεις του 1990 και του 1991 ενάντια στις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που είχε προτείνει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όταν είχαν καταληφθεί περισσότερα από 9 στα 10 σχολεία, ήταν εκπρόσωπος του σχολείου του στο συντονιστικό των μαθητών και συμμετείχε στην ομάδα που συνομιλούσε με την κυβέρνηση.[17] Αποχώρησε από την ΚΝΕ το 1991, με την αποχώρηση του ΚΚΕ από το Συνασπισμό και τη διάσπασή του.[16]

Ως φοιτητής συμμετείχε στην ίδρυση της παράταξης «Εγκέλαδος»,[18] που συμμετείχε στην ομοσπονδία των «Εναλλακτικών Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων», πρόγονο του κατοπινού ΔΑΡΑΣ και της ΑΡΕΝ.[19] Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου φοιτητών πολιτικών μηχανικών ΕΜΠ από το 1993 ως το 1998 και εκπρόσωπος των φοιτητών στη σύγκλητο του ΕΜΠ το 1994-6,[20] ενώ την περίοδο 1995-7 εκλέχτηκε στο κεντρικό συμβούλιο της ΕΦΕΕ.[12]

Στέλεχος του Συνασπισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσίπρας σε διαδήλωση για το ασφαλιστικό σύστημα (2007).

Την ίδια περίοδο ήταν Γραμματέας Σπουδάζουσας Αθήνας της Νεολαίας του Συνασπισμού (τότε Ένωσης Αριστερών Νέων). Το 1999 εξελέγη γραμματέας της οργάνωσης και διατήρησε τη θέση αυτή έως το τρίτο συνέδριό της, το Μάρτιο του 2003. Από τη θέση αυτή συμμετείχε στις προσπάθειες για την ίδρυση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ και έλαβε μέρος στις διεθνείς διαδηλώσεις του κινήματος «ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση».[12] Το 2001 ο Τσίπρας ταξίδεψε στην Ιταλία για να συμμετάσχει στις διαδηλώσεις εναντίον της συνόδου κορυφής των G8 στη Γένοβα. Ήταν ένα από τα 135 στελέχη του Συνασπισμού που θεωρήθηκαν ύποπτα για πρόκληση επεισοδίων και στα οποία απαγορεύτηκε η αποβίβαση στο λιμάνι της Ανκόνας, με αποτέλεσμα να οργανώσουν επιτόπια ολοήμερη διαμαρτυρία εμποδίζοντας την αναχώρηση του καραβιού έως ότου παρενέβη η ιταλική αστυνομία.[21] Ήταν υποψήφιος βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2004.[16]

Το Δεκέμβριο του 2004, κατά το 4ο συνέδριο του Συνασπισμού, αποχώρησε από τη Νεολαία και εξελέγη, με το 42% των ψήφων των συνέδρων (πέμπτος σε σειρά), στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού και εν συνεχεία στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, όπου ανέλαβε αρμόδιος για θέματα παιδείας και νεολαίας.[12]

Τον Οκτώβριο του 2005 ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέκος Αλαβάνος πρότεινε στην ΠΓ του κόμματος τον Τσίπρα ως υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων.[22] Η πρόταση του Αλαβάνου συνάντησε αντιδράσεις από στελέχη του ΣΥΝ που τάχθηκαν υπέρ της υποψηφιότητας του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, για την οποία είχε εκφραστεί θετικά στο παρελθόν και ο Αλαβάνος.[23] Η ΠΓ αποφάσισε κατά πλειοψηφία υπέρ της υποψηφιότητας Τσίπρα, ενώ η νομαρχιακή επιτροπή Α΄ Αθηνών τάχθηκε με οριακή πλειοψηφία υπέρ της υποψηφιότητας Παπαγιαννάκη.[24] Μετά από πρόταση του Αλαβάνου η ΚΠΕ απέρριψε με πλειοψηφία δύο τρίτων την απόφαση της νομαρχιακής επιτροπής[20] και ο Τσίπρας έγινε ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων του ΣΥΝ στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2006, επικεφαλής του συνδυασμού «Ανοιχτή Πόλη».[12] Έλαβε 28.964 ψήφους (ποσοστό 10,5%) καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση, πίσω από το Νικήτα Κακλαμάνη και τον Κώστα Σκανδαλίδη και μπροστά από το Σπύρο Χαλβατζή του ΚΚΕ. Ο συνδυασμός κατέλαβε συνολικά 4 έδρες στο δημοτικό συμβούλιο.[25]

Πρόεδρος του Συνασπισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξης Τσίπρας σε ομιλία στο 5ο Συνέδριο του ΣΥΝ.

Στις 10 Φεβρουαρίου του 2008 το 5ο συνέδριο του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ) εξέλεξε για πρόεδρο τον Τσίπρα με 840 ψήφους (70,41%) έναντι 342 ψήφων του Φώτη Κουβέλη (28,67%).[26] Ήταν το μεγαλύτερο ποσοστό που είχε λάβει υποψήφιος πρόεδρος του Συνασπισμού, χωρίς να προσμετράται η επανεκλογή του Νίκου Κωνσταντόπουλου από το 2ο Συνέδριο το Μάρτιο του 1996, όταν δεν υπήρξε συνυποψήφιος.[εκκρεμεί παραπομπή] Σε ηλικία 33 ετών, ο Τσίπρας έγινε ο νεότερος αρχηγός πολιτικού κόμματος στην ιστορία της Ελλάδας.[26] Ο Αλέκος Αλαβάνος, τον οποίο διαδέχθηκε ο Τσίπρας στην προεδρία του ΣΥΝ, παρέμεινε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, της πολιτικής συμμαχίας στην οποία συμμετείχε το κόμμα του Συνασπισμού.[εκκρεμεί παραπομπή]

Το Δεκέμβριο του 2008, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο Τσίπρας καταλόγισε πολιτικές ευθύνες στον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή[27] και απέρριψε την κριτική της ΓΓ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων».[28] Ζήτησε τον αφοπλισμό της αστυνομίας, την κατάργηση των ΜΑΤ, αλλαγή της κρατικής πολιτικής απέναντι στη νεολαία και μείωση του ορίου ηλικίας για δικαίωμα ψήφου στα 16 χρόνια.[29]

Στις ευρωεκλογές του 2009, ο ΣυΡιζΑ απέσπασε το 4,7% των ψήφων, ποσοστό χαμηλότερο από εκείνο των προηγούμενων εθνικών εκλογών, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά. Μετά από αυτό το αποτέλεσμα, προέκυψαν διαφωνίες ανάμεσα στον Αλαβάνο και τον Τσίπρα και με την «Ανανεωτική Πτέρυγα» του ΣΥΝ.[30]

Τον Αύγουστο, μετά από εισήγηση του γραμματέα του Συνασπισμού, Δημήτρη Βίτσα, ο Τσίπρας έκανε πρόταση στην πολιτική γραμματεία να πραγματοποιηθεί έκτακτο συνέδριο του κόμματος για να κρίνει το ζήτημα της ηγεσίας και της σχέσης με τον ΣυΡιζΑ.[31] Μετά από δεκάωρη συνεδρίαση, η κεντρική πολιτική επιτροπή απέρριψε οριακά την πρόταση,[32] αλλά ο Τσίπρας πέτυχε να προσεταιριστεί στελέχη από δύο τάσεις του κόμματος, την Ανανεωτική Πτέρυγα και το Αριστερό Ρεύμα.[33][34]

Εν όψει των εκλογών του Οκτωβρίου 2009, ο Τσίπρας υπέβαλε αρχικά πρόταση στη Γραμματεία του ΣυΡιζΑ να είναι επικεφαλής του προεκλογικού αγώνα ο πρόεδρος του ΣΥΝ, δηλαδή ο ίδιος. Τελικά, μετά από διαβουλεύσεις μεταξύ της γραμματείας του ΣυΡιζΑ και της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΝ, αποφασίστηκε ένα είδος συλλογικής ηγεσίας των επικεφαλής των συνιστωσών του ΣυΡιζΑ με τον Τσίπρα πρώτο μεταξύ ίσων και με όλους να χρειάζονται σταυρό για να εκλεγούν.[35] Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 ο Τσίπρας εκλέχτηκε βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Α΄ Αθηνών με 16.383 σταυρούς.[36] Μετά από πρόταση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ και της Γραμματείας του ΣυΡιζΑ, εκλέχτηκε ομόφωνα πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.[37][38] Τα χαμηλά αποτελέσματα, όμως, σε εκείνες τις εκλογές οδήγησαν στη διάσπαση του ΣΥΝ και στη δημιουργία, από τον Κουβέλη, του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς.[εκκρεμεί παραπομπή]

Παράλληλα με τις εξελίξεις στην Ελλάδα, στο τρίτο συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, το οποίο διεξήχθη στο Παρίσι από τις 3 έως τις 5 Δεκεμβρίου 2010, ο Τσίπρας εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος.[39]

Η διάσπαση του Συνασπισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την πρώτη περίοδο στην άνοδο στην ηγεσία του κόμματος, ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορήθηκε από πολλούς κομματικούς αντιπάλους του για τις τακτικές και τις θέσεις του κόμματος, ότι εκφράζει λαϊκιστικές απόψεις.[40] Τα αποτελέσματα των πρώτων βουλευτικών εκλογών με τον Αλέξη Τσίπρα στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ το 2009 θεωρήθηκαν μεγάλη αποτυχία για το κόμμα, το οποίο συγκέντρωσε μόλις 4,6% και ήταν το τελευταίο κόμμα που μπήκε στη βουλή με μόλις 13 έδρες.[41]

Τα αποτελέσματα και οι χειρισμοί του Αλέξη Τσίπρα οδήγησαν σε μεγάλες ανακατατάξεις. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πρόεδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ σημειώθηκαν πολύ μεγάλες αλλαγές εντός του κόμματος με τέσσερις βουλευτές του κόμματος, οι οποίοι ήταν μέλη της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ να αποχωρούν από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις διαδικασίες του 6ου Συνεδρίου του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (με πρωτοστάτη τον Φώτη Κουβέλη).[42] Οι συγκεκριμένες κινήσεις αποτέλεσαν ιστορικό γεγονός για την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς τα μέλη αυτά αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της Κ.Ο. Οι απαντήσεις του Αλέξη Τσίπρα ήταν άμεσες, χαρακτηρίζοντας τις αποχωρήσεις ως «παραδοξότητες».[43]

Από το 2010 ξέσπασε κόντρα με τον Θεόδωρο Πάγκαλο, ο οποίος αντέδρασε στις συνεχείς κριτικές του Αλέξη Τσίπρα για τους χειρισμούς της κυβέρνησης.

Η άνοδος στις εκλογές του 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ομιλία στη Βουλή (6/2011).

Αξιοποιώντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις αποκαλούμενες «πολιτικές του Μνημονίου», που από πολλούς θεωρούνταν επιβλαβείς για την οικονομία της χώρας, ο Αλέξης Τσίπρας οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 στο 16,78%,[44] από 4,6% που είχε αποσπάσει στις εκλογές του 2009, επιτυγχάνοντας ένα ιστορικό ρεκόρ στα μεταπολιτευτικά εκλογικά χρονικά της Ελλάδας για κόμμα της Αριστεράς.

Ο Τσίπρας χαρακτήρισε την επιτυχία αυτή, στις 7 Μαΐου, ως μια «ειρηνική επανάσταση»[45] και δήλωσε ότι οι Έλληνες ζήτησαν με την ψήφο τους μια «κυβέρνηση της αριστεράς». Στις εκλογές αυτές ήταν υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια της Αχαΐας όπου και εξελέγη.[46]

Τις επόμενες ημέρες, τα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έστρεψαν για πρώτη φορά τα φώτα τους στον Αλέξη Τσίπρα, παρουσιάζοντας πορτραίτα του,[47] ενώ ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ παραχώρησε πολλές συνεντεύξεις και αρθρογράφησε σε γνωστές εφημερίδες.

Μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, ο Αλέξης Τσίπρας είδε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ να ανεβαίνουν στις δημοσκοπήσεις, σε ορισμένες από τις οποίες εμφανιζόταν ως πρώτο κόμμα.[48] Λόγω αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης, προκηρύχθηκαν νέες εκλογές για την Κυριακή 17 Ιουνίου, για τις οποίες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι θα εξελισσόντουσαν σε μονομαχία μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ.[49] Παράλληλα, η κεντροαριστερή βρετανική εφημερίδα Guardian, εμφάνιζε τον Αλέξη Τσίπρα ως ένα από τα φαβορί των εκλογών της 17ης Ιουνίου, μην παραλείποντας όμως να αναφέρει ότι κατηγορείται επίσης ως δημαγωγός και λαϊκιστής.[50][51]

Τελικώς, στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, ο ΣΥΡΙΖΑ (26,89% - 71 έδρες) κατετάγη δεύτερο κόμμα με λιγότερο από τρεις μονάδες διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία (29,66% - 129 έδρες), η οποία σχημάτισε κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ (12,28% - 33 έδρες) και τη Δημοκρατική Αριστερά (6,26% - 17 έδρες), με πρωθυπουργό τον πρόεδρο της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά.

Πρόεδρος του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσίπρας σε ομιλία στη Μπολόνια κατά την εκστρατεία του ΚΕΑ για τις Ευρωεκλογές του 2014.

Μετά τα θετικά για τον συνδυασμό αποτελέσματα των εκλογών του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε το ιδρυτικό του συνέδριο, ως ενιαίο πολιτικό κόμμα, στις 13 και 14 Ιουλίου 2013. Ο Τσίπρας επιχείρησε να προχωρήσει στην άμεση διάλυση των συνιστωσών που αποτελούσαν τον πολιτικό συνασπισμό και την πλήρη ενσωμάτωσή τους στο νέο πολιτικό σχηματισμό, απόφαση που βρήκε όμως αντίθετες πολλές από αυτές. Για τη λύση του προβλήματος που ανέκυψε αποφασίστηκε να δοθεί χρόνος σε αυτές να προχωρήσουν μόνες τους σε αυτοδιάλυση. Η κόντρα αυτή δεν επηρέασε την ανάδειξη του Τσίπρα σε πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ψηφοφορία της 14ης Ιουλίου 2013, ο Τσίπρας επικράτησε καταλαμβάνοντας ποσοστό της τάξης του 74%.[52]

Πορεία προς την εξουσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην τριπλή αναμέτρηση του Μαΐου του 2014 για τις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης και τις Ευρωεκλογές, ο Τσίπρας αποφάσισε να αναβαθμίσει την σημασία του αποτελέσματος, προσδίδοντάς του χαρακτήρα δημοψηφίσματος, μια πολιτική απόφαση που δέχθηκε να ακολουθήσει και η πλευρά του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά. Παράλληλα, τον Δεκέμβριο του 2013, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς επέλεξε τον Αλέξη Τσίπρα ως υποψήφιο για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν).

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να καταλάβει την πρώτη θέση στις Ευρωεκλογές στην Ελλάδα(με 26,57% έναντι 22,73% της ΝΔ), κατέκτησε τις περιφέρειες Αττικής και των Ιονίων Νήσων, ενώ ο υποστηριζόμενος υποψήφιος δήμαρχος του κόμματος για τον Δήμο της Αθήνας, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο, όπου τελικά ηττήθηκε από τον Γεώργιο Καμίνη. Όμως, τα υψηλά, σε σχέση με τις δημοσκοπήσεις, ποσοστά της Ελιάς και η επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας σε περισσότερες περιφέρειες και δήμους της χώρας θεωρήθηκαν ικανοποιητικά αποτελέσματα από την δικομματική κυβέρνηση (η ΔΗΜΑΡ είχε αποχωρήσει από αυτή τον Ιούνιο του 2013) και της επέτρεψαν να αποδυναμώσουν την ισχύ της πρότασης του Τσίπρα για μια άμεση προσφυγή στις κάλπες σε εθνικό επίπεδο. Αντίθετα, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς κατέλαβε την έκτη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου, παρουσιάζοντας ωστόσο μια αύξηση της τάξης του 6% σε σχέση με τις προηγούμενες Ευρωεκλογές.

Το Σεπτέμβριο του 2014 ο Τσίπρας παρουσίασε σε ομιλία του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣυΡιζΑ, που συνίστατο στη διαπραγμάτευση του ελληνικού δημόσιου χρέους και ένα «Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης», μία δέσμη πολιτικών και οικονομικών μέτρων,[53] το κόστος εφαρμογής των οποίων υπολογίστηκε από το ΣυΡιζΑ σε 11,3 δισ. ευρώ[54] και από το υπουργείο Οικονομικών σε 17 έως 27 δισ.[55]

Πολιτική ορκωμοσία του Αλέξη Τσίπρα, μπροστά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια.
Ο Τσίπρας αφήνει τριαντάφυλλα στο σκοπευτήριο της Καισαριανής μετά την ορκωμοσία του ως πρωθυπουργός.

Πρωθυπουργία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτη Πρωθυπουργία (Ιανουάριος 2015-Αύγουστος 2015)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνάντηση στο Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στη Λευκωσία, Φεβρουάριος 2015

Στις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 36,34% και 149 έδρες.[4] Το πρωί της επομένης ο Τσίπρας συναντήθηκε με τον Πάνο Καμμένο, πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που είχαν 13 έδρες στο Κοινοβούλιο, ο οποίος ανακοίνωσε την πρόθεση συνεργασίας για το σχηματισμό κυβέρνησης. Αργότερα την ίδια μέρα ο Τσίπρας συναντήθηκε με τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και έπειτα με τον πρόεδρο της δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, που του έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και τον όρκισε πρωθυπουργό.[5][56]

Ο Τσίπρας έγινε ο νεότερος πρωθυπουργός της Ελλάδας από το 1865 (όταν είχε γίνει πρωθυπουργός ο Επαμεινώνδας Δεληγεώργης σε ηλικία 36 ετών)[57] και ο πρώτος στην ιστορία του κράτους που ορκίστηκε με πολιτικό όρκο.[5]

Η πρώτη του κίνηση μετά την ορκωμοσία ήταν η απότιση φόρου τιμής στους εκτελεσθέντες στο σκοπευτήριο της Καισαριανής.[58] Την επομένη σχηματίστηκε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Τσίπρα, αποτελούμενη από 13 υπουργούς, 21 αναπληρωτές υπουργούς και 5 υφυπουργούς.[59] Στις 17 Φεβρουαρίου ο Τσίπρας πρότεινε για υποψήφιο πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Προκόπη Παυλόπουλο,[60] που εξελέγη με 233 ψήφους.[61]

Κατά την περίοδο αυτή προκήρυξε δημοψήφισμα με το ερώτημα εάν εγκρίνονται ή όχι τα μέτρα λιτότητας που απέστειλαν με την μορφή τελεσιγράφου οι δανειστές στην κυβέρνηση. Ο ίδιος πήρε σαφής θέση υπέρ του «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα. Ωστόσο, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και έχοντας συγκαλέσει το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών αποφασίστηκε η υιοθέτηση ενός νέου (τρίτου) μνημονίου μετά από ολονύκτια και πολύωρη διαπραγμάτευση κατά την συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Αυτή η απόφαση προκάλεσε την αποχώρηση μελών της κυβέρνησης και βουλευτών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Έπειτα, στις 20 Αυγούστου ανακοίνωσε την παραίτηση της κυβέρνησης, με σκοπό την διεξαγωγή εκλογών μέσα στον Σεπτέμβριο.

Δεύτερη Πρωθυπουργία (Σεπτέμβριος 2015-σήμερα)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 20 Σεπτεμβρίου ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε και πάλι πρώτο κόμμα αυτή την φορά με ποσοστό 35,46% και 145 έδρες. Συνεργάστηκε και πάλι με τους ΑΝΕΛ οι οποίοι συγκέντρωσαν ποσοστό 3,7% και 10 έδρες στη βουλή, σχηματίζοντας κυβέρνηση υποστηριζόμενη από 155 βουλευτές. Από τις 19 Νοεμβρίου του 2015 η κυβέρνηση υποστηρίζεται από 153 βουλευτές, καθώς διαγράφηκαν ο Στάθης Παναγούλης από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Νίκος Νικολόπουλος από τους ΑΝΕΛ.

Ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον Πρόεδρο της Ρωσίας Β. Πούτιν στην Αθήνα.

Οικογένεια και προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξης Τσίπρας συζεί με την Μπέτυ Μπαζιάνα (απόφοιτη του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών),[62] μαζί με την οποία έχει υπογράψει σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης και έχει αποκτήσει δύο γιους.

Έχει δηλώσει άθεος,[63] και δεν έχει τελέσει θρησκευτικό γάμο με τη σύντροφό του ούτε θρησκευτική βάπτιση για τα δύο παιδιά του.[64] Κατά την ανάληψη της πρωθυπουργίας έδωσε πολιτικό όρκο, με αποτέλεσμα να είναι ο πρώτος στην ιστορία πρωθυπουργός της Ελλάδας που δεν έδωσε θρησκευτικό όρκο.[58] Το 2015 τιμήθηκε απ' τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο με τον "Μεγαλόσταυρο των Ιπποτών του Τάγματος του Πανάγιου Τάφου" στην τάξη των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Πανάγιου Τάφου και δήλωσε ότι η κυβέρνησή του στηρίζει το έργο του Πατριάρχη σε σχέση με την ανάδειξη και την αναστήλωση των μνημείων που ανήκουν στο Πατριαρχείο.[65]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «The company he keeps». The Economist. 04-10-2014. http://www.economist.com/news/europe/21621878-syrizas-leader-could-win-next-election-company-he-keeps. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  2. «Ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει από τη Μουτσούνα για τη πρώτη του επαφή με τη Νάξο, αναφέρεται στα θετικά και τα αρνητικά του νησιού που τον φιλοξενεί από το 2000 και σχολιάζει τα του ποδοσφαίρου, το «μαζί τα φάγαμε» τη στιγμή που ο Γιάννης Πρωτονοτάριος μας περιγράφει τον φοιτητή Τσίπρα». Κυκλαδική. 19-07-2011. http://kykladiki.blogspot.com/2011/07/2000.html. Ανακτήθηκε στις 01-02-2014. «Η σχέση μου με την Εκκλησία είναι πολύ καλή και θα έλεγα ότι στηρίζεται στην ντομπροσύνη, εάν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη. Είμαι άθεος και δεν πιστεύω, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σέβομαι τη θρησκεία» 
  3. «Ορκίστηκε Πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας». ertopen.com. 26 Ιανουαρίου 2015. http://www.ertopen.com/news/ellada/politikh/item/29972. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015. 
  4. 4,0 4,1 «Εθνικές Εκλογές Ιανουάριος 2015». http://ekloges.ypes.gr/current/v/public/. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 «Πολιτικός όρκος και προσκύνημα Τσίπρα στο Σκοπευτήριο». Έθνος. 27-01-2015. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64130075. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  6. «Ορκίστηκε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα». 27-01-2015. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231380797. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  7. «Alexis Tsipras - Time 100 - By Pablo Iglesias». http://time.com/3823031/alexis-tsipras-2015-time-100/. 
  8. «TIME:Στις 100 προσωπικότητες ο Τσίπρας με τη μεγαλύτερη διεθνή επιρροή - tovima.gr». http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=695219. 
  9. «Αλέξιος Παύλου Τσίπρας». ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. http://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Viografika-Stoicheia/?MPId=b57035f7-43e4-48e9-a541-b9d153eb5eab. Ανακτήθηκε στις 05-04-2015. 
  10. «Αλέξης Τσίπρας: «Καβαλιώτης» και μόλις 33 Μαΐων το φαβορί για την ηγεσία του ΣΥΝ». KavalaNet. 28-11-2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 01-12-2007. http://web.archive.org/web/20071201181422/http://www.kavalanet.gr/enimerosi/news_static/EEAyklZkAkQHSisOOO.php. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  11. Απάντηση της οικογένειας του Ηρακλή Τσίπρα.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 «Αλέξης ΤΣΙΠΡΑΣ - Πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 09-07-2008. http://web.archive.org/web/20080709144720/http://www.syn.gr/gr/tsipras.htm. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  13. http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/31089
  14. https://courses.arch.ntua.gr/109749.html
  15. «Ο Τσίπρας, το Πολεμικό Ναυτικό και μια γραβάτα». Τα Νέα. 15-10-2013. http://web.archive.org/web/20131018175047/http://www.tanea.gr/tanea360/article/5047506/tsipras-an-foresw-grabata-tha-thewrhthei-mia-metatopish-pros-ton-symbibasmo. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  16. 16,0 16,1 16,2 «Συνέντευξη: Αλέξης Τσίπρας (Ωχ, τι έγινε ρε παιδιά; Κατάληψη;. The Schooligans. 23-04-2008. http://www.theschooligans.gr/site/index.php?option=com_content&task=view&id=566&Itemid=28. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  17. Peter Spiegel (23-01-2015). «Alexis Tsipras: Greece's radical or realist?». Financial Times. http://www.ft.com/cms/s/0/301636be-a2e6-11e4-9c06-00144feab7de.html. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  18. Βηματοδότης (10-05-2012). «Αλ. Τσίπρας: Οι μεγάλοι σχηματισμοί δίνουν άλλη δυναμική». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=456920. Ανακτήθηκε στις 05-04-2015. 
  19. «Δευτέρα 27 Μαΐου στο Στέκι Μεταναστών: 25 χρόνια Εγκέλαδος Πολιτικών Μηχανικών». Εγκέλαδος Πολιτικών Μηχανικών. 22-05-2013. https://egeladosntua.wordpress.com/2013/05/22/%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1-27-%CE%BC%CE%B1%CE%90%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BA%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD-25-%CF%87/. Ανακτήθηκε στις 05-04-2015. 
  20. 20,0 20,1 «Την υποψηφιότητα Τσίπρα για το Δήμο Αθηναίων υπερψήφισε η ΚΠΕ του ΣΥΝ». in.gr. 06-11-2005. http://news.in.gr/greece/article/?aid=661747. Ανακτήθηκε στις 07-05-2016. 
  21. Hannah Roberts (22-06-2015). «How Greek PM Alexis Tsipras clashed with Italian police at G8 demo». Daily Mail. http://www.dailymail.co.uk/news/article-3134319/Portrait-man-s-taken-euro-brink-Revealed-hardcore-Greek-PM-clashed-Italian-police-G8-demo-communist-lover-said-ll-leave-caves-EU-demands.html. Ανακτήθηκε στις 05-10-2015. 
  22. «Ο Αλέξης Τσίπρας επικρατέστερος υποψήφιος του ΣΥΝ για το Δήμο Αθηναίων». in.gr. 11-10-2005. http://news.in.gr/greece/article/?aid=655998. Ανακτήθηκε στις 07-05-2016. 
  23. «Διχασμένος ο ΣΥΝ την επομένη της υποψηφιότητας Τσίπρα για τη δημαρχία της Αθήνας». in.gr. 12-10-2005. http://news.in.gr/greece/article/?aid=656161. Ανακτήθηκε στις 07-05-2016.  «Ερίζουν ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ για την υποψηφιότητα Τσίπρα στο Δήμο Αθηναίων». in.gr. 13-10-2005. http://news.in.gr/greece/article/?aid=656472. Ανακτήθηκε στις 07-05-2016.  «Αιχμές και γκρίνια σε ΝΔ, ΣΥΝ για τις υποψηφιότητες σε Δήμο Αθηναίων και υπερνομαρχία». in.gr. 13-10-2005. http://news.in.gr/greece/article/?aid=656297. Ανακτήθηκε στις 07-05-2016. 
  24. «Σε κλίμα διχογνωμίας η απόφαση στο ΣΥΝ για τον υποψήφιο στο Δήμο Αθηναίων». in.gr. 05-11-2005. http://news.in.gr/greece/article/?aid=661573. Ανακτήθηκε στις 07-05-2016. 
  25. «Δημοτικές -Νομαρχιακές Εκλογές 2006». Υπουργείο Εσωτερικών. http://ekloges-prev.singularlogic.eu/2006static/dimos105.htm. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  26. 26,0 26,1 «Νέος πρόεδρος του ΣΥΝ ο Αλέξης Τσίπρας». 10-02-2008. http://www.skai.gr/news/politics/article/73324/Νέος-πρόεδρος-του-ΣΥΝ-ο-Αλέξης-Τσίπρας. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  27. «Καταδίκη με σκληρή γλώσσα από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ». Το Βήμα. 09-12-2008. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=245803. Ανακτήθηκε στις 01-12-2008. 
  28. «Ούτε χαϊδεύουμε αυτιά, ούτε κάνουμε τους εισαγγελείς τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας». 10-12-2008. http://news.in.gr/greece/article/?aid=966457. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  29. «Αφοπλισμό της αστυνομίας και κατάργηση των ΜΑΤ ζητά ο Αλέξης Τσίπρας». 12-12-2008. http://news.in.gr/greece/article/?aid=967107. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  30. Τάσος Μπάρλας. «Στα πρόθυρα διάλυσης πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=283023. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  31. Θωμάς Τσάτσης (27-08-2009). «Προς συνέδριο, με αντιρρήσεις από Αλαβάνο». Ελευθεροτυπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=76541. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  32. «Απορρίφθηκε οριακά η πρόταση για έκτακτο συνέδριο του ΣΥΝ». Ελευθεροτυπία. 29-08-2015. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=77407. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  33. Θωμάς Τσάτσης (31-08-2015). «Έχασε το συνέδριο, κέρδισε πόντους σε «Ρεύμα» και «Ανανεωτές»». Ελευθεροτυπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=77487. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  34. ««Προεδρική φρουρά»». Ελευθεροτυπία. 31-08-2015. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=77490. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  35. Θωμάς Τσάτσης (07-09-2009). «Οδηγούνται προς συλλογική ηγεσία στον ΣΥΡΙΖΑ». Ελευθεροτυπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=79724. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  36. «Σταυροί... του μαρτυρίου». Ελευθεροτυπία. 06-10-2009. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=88907. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  37. Ο Αλ. Τσίπρας ομόφωνα πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ
  38. Θ. ΤΣ. (08-10-2009). «Ομόφωνα πρόεδρος ο Τσίπρας». Ελευθερουπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=89983. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  39. «Executive Board of the Party of the European Left». Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. http://www.european-left.org/index.php?id=370. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2012. 
  40. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=362719
  41. http://national09.ekloges.dolnet.gr/
  42. http://tvxs.gr/news/ελλάδα/αποχώρηση-του-από-την-εκπροσώπηση-του-συριζα-προαναγγέλλει-ο-κουβέλης
  43. «Α. Τσίπρας: «Κίνηση στο κενό η αποχώρηση των τεσσάρων»». 10 Ιουνίου 2010. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=171449. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2016. 
  44. «Τα τελικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της 6ης Μαϊου». iefimerida.gr. 07 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/49404. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2012. 
  45. «Τσίπρας: Η κάλπη «γέννησε» μια ειρηνική επανάσταση». iefimerida.gr. 07 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/49260. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2012. 
  46. The Best, <Αυτοί είναι οι 300 της Βουλής- Οι βουλευτές που εκλέγονται στη Δυτική Ελλάδα και σε όλη τη χώρα
  47. «Τα διεθνή media έκαναν ροκ σταρ της πολιτικής τον Τσίπρα». iefimerida.gr. 20 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/51461. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2012. 
  48. «Δημοσκόπηση Pulse: ΣΥΡΙΖΑ 24,5% - ΝΔ 21,5% - ΠΑΣΟΚ 15,5%». iefimerida.gr. 16 Μαΐου 2012. 
  49. «Εκλογικό θρίλερ μεταξύ Ν.Δ – ΣΥΡΙΖΑ δίνουν οι δημοσκοπήσεις». iefimerida.gr. 26 Μαΐου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/52417. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2012. 
  50. «Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ φαβορί να κυβερνήσει τη χώρα». iefimerida.gr. 12 Ιουνίου 2012. http://www.iefimerida.gr/node/55081. Ανακτήθηκε στις 14 Iουνίου 2012. 
  51. «Greek elections: Alexis Tsipras – kingmaker or deal breaker?». The Guardian. 11 Ιουνίου 2012. http://www.guardian.co.uk/world/2012/jun/11/greek-elections-alexis-tsipras-syriza. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012. 
  52. Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με 74% ο Αλέξης Τσίπρας, Έθνος, 14 Ιουλίου 2013
  53. «Η αναλυτική κοστολόγηση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ». Η Αυγή. 16-09-2014. http://www.avgi.gr/article/4036212/i-analutiki-kostologisi-tou-programmatos-tou-suriza. Ανακτήθηκε στις 03-02-2015. 
  54. Σωτήρης Νίκας (17-09-2014). «ΥΠΟΙΚ: 27,2 δισ. το κόστος παροχών του ΣΥΡΙΖΑ». Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/784102/article/epikairothta/politikh/ypoik-272-dis-to-kostos-paroxwn-toy-syriza. Ανακτήθηκε στις 03-02-2015. 
  55. Νίκος Σβέρκος (27-01-2015). «Η πρώτη μέρα του Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργού». http://www.efsyn.gr/arthro/i-proti-mera-toy-alexi-tsipra-os-prothypoyrgoy. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  56. Α.Ψ. (27-01-2015). «Ο νεότερος». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/politika-paraskinia-27012015. Ανακτήθηκε στις 20-02-2015. 
  57. 58,0 58,1 «Ανέλαβε καθήκοντα πρωθυπουργού ο Αλ.Τσίπρας». 26-01-2015. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231380452. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  58. «Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης». 27-01-2015. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231380659. Ανακτήθηκε στις 01-02-2015. 
  59. «Τον Προκόπη Παυλόπουλο πρότεινε η κυβέρνηση για Πρόεδρο». in.gr. 17-02-2015. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231386407. Ανακτήθηκε στις 05-04-2015. 
  60. «Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Προκόπης Παυλόπουλος». Το Βήμα. 18-02-2015. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=678337. Ανακτήθηκε στις 05-04-2015. 
  61. [ http://www.iefimerida.gr/node/51747#ixzz31QrLi1Iq Περιστέρα, η σιωπηλή σύντροφος του Αλέξη Τσίπρα]
  62. H αθεΐα, ο Τσίπρας και η υποκρισία της ΝΔ
  63. «Greece, religion and politics: A pinker shade of black». Erasmus - The Economist. 15-01-2014. http://www.economist.com/blogs/erasmus/2014/01/greece-religion-and-politics. Ανακτήθηκε στις 15-04-2015. 
  64. Πρωθυπουργός σε Θεόφιλο: Η Κυβέρνηση στηρίζει το έργο του Πατριαρχείου, romfea.gr, ανακτήθηκε στις 26/11/2015

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα