Αχμέτ Νταβούτογλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αχμέτ Νταβούτογλου
Ahmet Davutoğlu (cropped).jpg
Πρωθυπουργός της Τουρκίας
Περίοδος
28 Αυγούστου 2014 – 24 Μαΐου 2016
Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Προκάτοχος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Διάδοχος Μπιναλί Γιλντιρίμ
Πρόεδρος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης
Περίοδος
21 Αυγούστου 2014 – 22 Μαΐου 2016
Προκάτοχος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Διάδοχος Μπιναλί Γιλντιρίμ
Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας
Περίοδος
1 Μαΐου 2009 – 29 Αυγούστου 2014
Προκάτοχος Αλί Μπαμπατζάν
Διάδοχος Μεβλούτ Τσαβούσογλου
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 26 Φεβρουαρίου 1959 (1959-02-26) (59 ετών)
Ικόνιο (τούρκικα: Konya)
Υπηκοότητα Τουρκία
Πολιτικό κόμμα Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης
Υπογραφή Ahmet Davutoğlu signature.png

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου (τούρκικα: Ahmet Davutoğlu, γεννημένος στις 26 Φεβρουαρίου 1959 στο Ικόνιο) είναι Τούρκος πολιτικός, ακαδημαϊκός και πρώην διπλωμάτης. Από τις 28 Αυγούστου 2014 ο Νταβούτογλου ανέλαβε το αξίωμα του Πρωθυπουργού της Τουρκίας (26ος), στη θέση του νέου Προέδρου της χώρας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον οποίο διαδέχθηκε επίσης και στην ηγεσία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Τον Νοέμβριο του 2015 έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης έπειτα από τις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς.

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου σπούδασε Δημόσια Διοίκηση ενώ απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στην Πολιτική Επιστήμη από το πανεπιστήμιο Boğaziçi στην Κωνσταντινούπολη. Αργότερα εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Μαρμαρά και το 1999 απέκτησε τον τίτλο του καθηγητή.

Από την 1η Μαΐου του 2009 έως τον Αύγουστο του 2014 ο Νταβούτογλου υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, παρά το ότι δεν ήταν εκλεγμένο μέλος του Κοινοβουλίου της χώρας.[1] Πριν γίνει Υπουργός Εξωτερικών ήταν ανώτατος σύμβουλος του Πρωθυπουργού της Τουρκίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο Εξωτερικών προσπάθησε να αυξήσει την επιρροή της χώρας του στους ομόθρησκους πληθυσμούς των περιοχών της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ενώ προσπάθησε να αποκαταστήσει τις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ μετά το περιστατικό της Ισραηλινής επίθεσης στη νηοπομπή του διεθνούς κινήματος Free Gaza.

Συμπεριελήφθη στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό Time για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012.[2]

Θέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι περισσότερες από τις θέσεις του Νταβούτογλου σχετικά με την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η Τουρκία σε διεθνή ζητήματα περιγράφονται στο βιβλίο του Το στρατηγικό βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας. Ο Νταβούντογλου διαχωρίζει τη έννοια των νομικών συνόρων με τις γεωπολιτικές ζώνες ή γραμμές και υποστηρίζει ότι είναι αδύνατον για την Τουρκία να σχεδιάσει την εξωτερική της πολιτική στο πλαίσιο των σύγχρονων συνόρων της λόγω της Οθωμανικής της κληρονομιάς. Αντίθετα είναι υποχρεωμένη να επεμβαίνει σε ζητήματα που αφορούν τις πρώην κτήσεις της, κάτι που την αναγκάζει να έχει μια ισχυρή αμυντική βιομηχανία που θα της επιτρέψει να ενεργεί εκτός συνόρων (Η πολιτική αυτή που περιγράφεται εδώ ονομάζεται Νεο-Οθωμανισμός). Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν θα πρέπει να δεθεί στο άρμα ενός μόνο διεθνούς δρώντα, διότι αυτό θα περιορίζει τις δυνατότητες των επιλογών και την ευελιξία της εξωτερικής πολιτικής της.

Στη Βαλκανική χερσόνησο θεωρεί ότι πρέπει να εξασφαλίσει δικαιώματα παρέμβασης σε ζητήματα που αφορούν τις μουσουλμανικές μειονότητες των χωρών αυτών προσεγγίζοντας παράλληλα την Αλβανία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη τις οποίες και θεωρεί φυσικούς συμμάχους της Τουρκίας. Θεωρεί ως σημαντικό στόχο την ισχυροποίηση της Αλβανίας και του Αλβανικού στοιχείου σε ΠΓΔΜ και Κόσοβο. Ως σοβαρότερους αντιπάλους στην βαλκανική της πολιτικη θεωρεί την Ελλάδα λόγω της επιρροής που ασκεί μέσω του Πατριαρχείου και τη Ρωσία λόγω της μεγάλης της επιρροής σε άλλους σλαβικούς πληθυσμούς. Τέλος είναι έκδηλη η ανησυχία του για μια νέα βαλκανική καταστροφή και υποστηρίζει ότι η Τουρκία πρέπει με κάθε τρόπο να αποτρέψει τη δημιουργία ενός νέου Βαλκανικού Συνασπισμού εναντίον της, αξιοποιόντας προς τούτο το μουσουλμανικό στοιχείο.

Ο Νταβούντογλου υποστηρίζει οτι η Τουρκία είναι μια αρχιπελαγική χώρα και ότι τα νησιά του Αιγαίου και κυρίως τα Δωδεκάνησα τα οποία και θεωρεί ως φυσική προέκταση της Ανατολίας πέρασαν από λάθος χειρισμό της Τουρκικής διπλωματίας στην Ελλάδα περιορίζοντας έτσι τον ζωτικό της χώρο και απειλώντας την ασφάλειά της. Θεωρεί ότι το καθεστώς του Αιγαίου ως έχει είναι πολύ επιζήμιο για την Τουρκία και την εμποδίζει από το να αναδειχτεί σε μεγάλη δύναμη, ενω μια επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από τα 6 στα 12 νμ θα την οδηγούσε σε οικονομικό μαρασμό και πρακτικά σε στρατηγική πολιορκία. Υποστηρίζει ότι η πολύ μειονεκτική θέση της χώρας του στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο μπορεί να αντιμετωπιστεί με την απόκτηση ισχυρού εμπορικού στόλου έτσι ώστε να εξισορροπηθεί η υπεροχή του Ελληνικού και παράλληλα με την έντονη παρουσία και δραστήρια πολιτική με κάθε ευκαιρία, σε κάθε θαλάσσια περιοχή γύρω από τη χώρα του που θα οδηγήσει στην αύξηση της πολιτικής και οικονομικής της επιρροής.

Στην Κύπρο υποστηρίζει ότι η πολιτική της Τουρκίας πρέπει να βασιστεί στην προστασία του τουρκικού πληθυσμού της νήσου η οποία εκτός άλλων θα αποδείξει στον μουσουλμανικό πληθυσμό των Βαλκανίων ότι η Τουρκία είναι συνεπής στις δεσμεύσεις της ως διάδοχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στην εξασφάλιση της Τουρκικής παρουσίας στο νησί όπως αναφέρει ακόμη και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί καθώς αποτελεί ζωτικό της χώρο.

Στη Μέση Ανατολή θεωρεί ότι η Τουρκία έχει το αναγκαίο ιστορικό υπόβαθρο ώστε να διαδραματήσει σοβαρό ρόλο στα τεκταινόμενα της και παράλληλα να εκμεταλλευτεί τις πλούσιες πηγές ενέργειας (πετρέλαιο φυσικό αέριο) που αυτή διαθέτει και τους άξονες μεταφοράς (αγωγούς). Θεωρεί απαραίτητη την δημιουργία φιλικών σχέσεων με τη Συρία καθώς υπό άλλες περιπτώσεις κερδισμένοι θα βγούν το Ισραήλ και η Ελλάδα οι οποίες έχουν ήδη ξεκινήσει προσπάθειες προσέγγισης της. Θεωρεί μια ισόρροπη και συντονισμένη πολιτική προς το Ιράν ως καθοριστική για τα συμφέροντά της χώρας του. Σχετικά με το Κουρδικό ζήτημα τέλος, υποστηρίζει ότι επειδή οι Κούρδοι βρίσκονται εγκατεστημένοι μεταξύ αραβικών, περσικών και τουρκικών πληθυσμών γίνονται κατά καιρούς αντικείμενο εκμετάλλευσης και εργαλείο εξωτερικής πολιτικής των κρατών της περιοχής αλλά και των Μεγάλων Δυνάμεων και ότι η Τουρκία θα πρέπει σταδιακά να επιδιώξει να εξασφαλίσει την ειρήνη στη περιοχή. [3]

Βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει εκδώσει έναν αριθμό βιβλίων, κυρίως γύρω από την πολιτική, τον οθωμανικό πολιτισμό και τον Μουσουλμανικό κόσμο. Από αυτά, το βιβλίο Stratejik derinlik: Türkiye'nin uluslararası konumu του 2001 έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά (Το στρατηγικό βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας). Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων τόσο εντός της Τουρκίας όσο και στις γύρω χώρες, για τις θέσεις που εκφράζονται για την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.

Το έργο του Νταβούτογλου περιλαμβάνει τα εξής βιβλία:

  • Alternative Paradigms: The Impact of Islamic ve Western Weltanschauungs on Political Theory. University Press of America, 1993
  • Civilizational Transformation and the Muslim World. K.L., Quill, 1994
  • Tarih idraki oluşumunda metodolojinin rolü: Medeniyetlerarası etkileşim açısından dünya tarihi ve Osmanlı. Divan Dergisi, 1999/2
  • Rewriting of Muslim Politics in the 20th Century: A Retrospective. Border Crossings (ed. Fred Dallmayr, Lexington, 2000, 91-112)
  • Stratejik derinlik: Türkiye'nin uluslararası konumu. Küre Yayınları, 2001
  • Küresel Bunalım. Küre, 2002.
  • Osmanlı Medeniyeti: Siyaset İktisat Sanat. Klasik, 2005

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Republic of Turkey Ministry of Foreign Affairs Ahmet Davutoglu (Αγγλικά)
  2. Ali Babacan and Ahmet Davutoglu, The 100 Most Influential People in the World, Time Magazine, Απρίλιος 2012.
  3. Βασίλειος Αρσονιάδης, Η Υψηλή Στρατηγική της Τουρκίας και η σχέση της με τη Θεωρία του "Στρατηγικού Βάθους". Η περίπτωση των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής (2002-2016)