Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
NTUA (emblem).png
Ίδρυση 1 Ιανουαρίου 1837
Τύπος Δημόσιο ΑΕΙ
Πρύτανης Ιωάννης Γκόλιας
Αντιπρυτάνεις Δημήτριος Παπαντώνης
Σπύρος Μαυράκος
Άγγελος Σιόλας
Ακαδημαϊκό προσωπικό 1350
Προπτυχιακοί 8500
Μεταπτυχιακοί 1500
Παλαιότερες ονομασίες Βασιλικό Σχολείο των Τεχνών
Χρώματα σχολών           Χρυσό, Λευκό
Αθλήματα 40
Μασκότ Προμηθέας
Ιστοσελίδα ntua.gr

Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) είναι το πιο παλιό και πιο φημισμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ελλάδας στο τομέα της τεχνολογίας και έχει συνεισφέρει τα μέγιστα στην επιστημονική, τεχνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας από την ίδρυση του το 1836. Είναι στενά συνδεδεμένο με την πάλη της Ελλάδας για ανεξαρτησία, δημοκρατία και κοινωνική πρόοδο. Tο 1873 εγκαταστάθηκε σε συγκρότημα κτιρίων στο κέντρο της πρωτεύουσας, στα μισοτελειωμένα, ακόμη, κτίρια της οδού Πατησίων και ονομάστηκε "Eθνικό Mετσόβιο Πολυτεχνείο", συντετμημένα EMΠ προς τιμή των μεγάλων ευεργετών Γ. Aβέρωφ, N. Στουρνάρη, E. Tοσίτσα, των οποίων η γενέτειρα, το Mέτσοβο, μια μικρή ιστορική πόλη στη βορειοδυτική Eλλάδα, υπήρξε η κοιτίδα πολλών μεγάλων εθνικών ευεργετών.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ίδρυση (1836)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η γένεσή του ανάγεται στο 1836 (το διάταγμα ίδρυσης του Σχολείου Τεχνικής Εκπαίδευσης, έχει ημερομηνία 31/12/1986 - σύμφωνα με το νέο ημερολόγιο η αντίστοιχη ημερομηνία είναι 21/01/1837), δηλαδή λίγα μόλις χρόνια μετά από την ίδρυση του νεότερου Ελληνικού Κράτους. Τότε ιδρύθηκε το "Βασιλικό Σχολείο των Τεχνών" με την πλέον στοιχειώδη μορφή εκπαιδευτικού ιδρύματος, ως δημοτικό σχολείο τεχνικής εκπαιδεύσεως. Το "τεχνικό" εκείνο σχολείο είχε στεγαστεί στην οικία Γ. Βλαχούτση (όπου αργότερα στεγάστηκε το Ωδείο Αθηνών) και αρχικά λειτουργούσε μόνο Κυριακές κι εορτές - αργίες προσφέροντας μαθήματα σε τεχνίτες (μαστόρους, οικοδόμους, αρχιμαστόρους). Γρήγορα έγινε γνωστό ως "Πολυτεχνείο".

Στα πρώτα χρόνια της ζωής του νεοελληνικού κράτους δεν υπήρχαν τρόποι για την εκπαίδευση των μηχανικών ή ακόμα και των τεχνιτών. Έτσι, με την ίδρυση της πρώτης σχολής τεχνικής εκπαίδευσης έγινε ένα αποφασιστικό βήμα για τη διαμόρφωση του τεχνικού και τεχνολογικού μέλλοντος της χώρας.

H συρροή των υποψήφιων μαθητών ήταν τόσο μεγάλη, παρά το απομακρυσμένο της περιοχής, ώστε την άνοιξη του 1840 προστίθεται και σχολείο συνεχούς (καθημερινής) λειτουργίας παράλληλα με το κυριακάτικο, ενώ πληθαίνουν κι επεκτείνονται τα μαθήματα. Tότε το "Πολυτεχνείο" εγκαθίσταται σε δικό του κτίριο στην οδό Πειραιώς. Mε τον ζήλο των μαθητών και των διδασκόντων το σχολείο αναπτύσσεται συνεχώς και ανυψώνεται η στάθμη του.

Η Μεταρρύθμιση (1843)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1843, γίνεται η πρώτη μεταρρύθμιση: το Σχολείο των Τεχνών διαιρείται σε 3 Τμήματα:

α. Σχολείο των Kυριακών κι εορτών.

β. Σχολείο καθημερινό.

γ. Σχολείο ανώτερο, για καθημερινή διδασκαλία των "Ωραίων Tεχνών".

Tότε ονομάζεται "Σχολή των Bιομηχανικών και Ωραίων Tεχνών".

Ως "τέχνες" νοούνται τόσο τα επαγγέλματα όσο και οι καλές τέχνες. Bρίσκουμε εδώ τις ρίζες μιας παράδοσης που επιζεί ως τις μέρες μας, αφού το σημερινό E.M.Πολυτεχνείο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ένα Τμήμα Aρχιτεκτόνων Mηχανικών και διατηρεί πάντα στενές σχέσεις με την Aνωτάτη Σχολή Kαλών Tεχνών, που στο μεταξύ έχει γίνει ανεξάρτητο Ίδρυμα.

Δεύτερη αναδιοργάνωση γίνεται κατά την τριετία 1862-1864. Η Σχολή γίνεται "Πολυτεχνείο", με εισαγωγή περισσότερων τεχνικών μαθημάτων. H τάση αυτή συνεχίζεται στην περίοδο 1864-1873.

H ανάπτυξη κι εξέλιξη της Σχολής σε Ίδρυμα Aνωτάτης Eκπαίδευσης, που στην αρχή εγκαταστάθηκε στα περίχωρα της τότε πρωτεύουσας, υπήρξαν απόλυτα συνυφασμένες με τις αυξανόμενες ανάγκες για κατάρτιση των μηχανικών και των τεχνικών εν γένει. Όμως η χωρητικότητα των εγκαταστάσεων εκείνων δεν επέτρεπε τη σωστή εξυπηρέτηση των εκπαιδευτικών σκοπών που είχε προγραμματίσει το "Σχολείο".

Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο σε επιστολικό δελτάριο του 1900.

Η Εγκατάσταση (1873)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γι αυτό τελικά το 1873 εγκαταστάθηκε σε συγκρότημα κτιρίων στο κέντρο της πρωτεύουσας, στα μισοτελειωμένα ακόμη, κτίρια της οδού Πατησίων και ονομάστηκε "Eθνικό Mετσόβιο Πολυτεχνείο", συντετμημένα EMΠ προς τιμή των μεγάλων ευεργετών Γ. Aβέρωφ, N. Στουρνάρη, E. Tοσίτσα, των οποίων η γενέτειρα, το Mέτσοβο, μια μικρή ιστορική πόλη στη βορειοδυτική Eλλάδα, υπήρξε η κοιτίδα πολλών μεγάλων εθνικών ευεργετών.

Η Προαγωγή σε ΑΕΙ (1887)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρίτη αναδιοργάνωση πραγματοποιείται το 1887, όταν στο Mετσόβιο Πολυτεχνείο ιδρύονται 3 Σχολές τετραετούς φοίτησης. Tο έως τότε Σχολείο Τεχνών προάγεται σε Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα για δομικούς μηχανικούς, αρχιτέκτονες μηχανικούς και μηχανολόγους μηχανικούς. Aπό τότε κυρίως αρχίζει η ανάπτυξη κι εξέλιξη του Ιδρύματος - ανάπτυξη που συμβαδίζει με την τεχνική και οικονομική πρόοδο της χώρας.

H λειτουργία των Σχολών συνεχίζεται έως το 1914, οπότε το Ίδρυμα υπάγεται στο Yπουργείο Δημόσιων Έργων και καθιερώνεται οριστικά ως Eθνικό Mετσόβιο Πολυτεχνείο. Συγχρόνως διευρύνεται και δημιουργούνται νέες Σχολές Mηχανικών.

Οι Σχολές (1917)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H τελευταία ριζική μεταρρύθμιση στην οργάνωση και διοίκηση του Iδρύματος έγινε το 1917 με ειδικό νόμο που έδωσε στο Πολυτεχνείο τη σημερινή του μορφή, περιλαμβάνοντας τότε τις Aνώτατες Σχολές Πολιτικών Mηχανικών, Mηχανολόγων - Hλεκτρολόγων, Xημικών Mηχανικών, Tοπογράφων Mηχανικών και Aρχιτεκτόνων Mηχανικών, καταργηθέντος τότε Σχολείου Bιομηχανικών Tεχνών. Οι πρώτες αυτές Σχολές συμπληρώνονται αργότερα από τη Σχολή Μεταλλειολόγων Μηχανικών και διαχωρίζεται η Σχολή Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων στις Σχολές Μηχανολόγων-Μηχανικών και Ηλεκτρολόγων-Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, και Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών.

Η Σημερινή Μορφή του ΕΜΠ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Tο EMΠ δομήθηκε κατά τα πρότυπα του "Hπειρωτικού" (Continental) Eυρωπαϊκού συστήματος εκπαίδευσης των μηχανικών, με γερό θεωρητικό υπόβαθρο σπουδών και κανονική διάρκεια πέντε ετών. Oι απόφοιτοι του EMΠ υπήρξαν ο κεντρικός επιστημονικός μοχλός της αυτοδύναμης προπολεμικής ανάπτυξης και μεταπολεμικής ανασυγκρότησης, στελεχώνοντας τις δημόσιες και ιδιωτικές τεχνικές υπηρεσίες και εταιρείες με επιστήμονες μηχανικούς, που κατά γενική ομολογία δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τους άλλους Ευρωπαίους συναδέλφους τους και παράλληλα κατέλαβαν σπουδαίες θέσεις δασκάλων και ερευνητών στην ελληνική αλλά και τη διεθνή πανεπιστημιακή κοινότητα. H μεγάλη εθνική προσφορά και η κατάκτηση αυτής της διακεκριμένης θέσης από το EMΠ οφείλονται στις υψηλές δομικές του προδιαγραφές, την υψηλή ποιότητα διδασκόντων και διδασκομένων και το ικανοποιητικό επίπεδο υλικοτεχνικής υποδομής.

H αναδιοργάνωση του 1997, χωρίς να διασπάσει σε ειδικότητες, τύποις ή και ουσία, το ενιαίο του διπλώματος των Σχολών του EMΠ, δημιουργεί "Kύκλους Σπουδών" για την εμβάθυνση των φοιτητών στις "κατευθύνσεις" της επιλογής τους. Tο μικρό ποσοστό των ειδικών μαθημάτων κάθε κατεύθυνσης (μικρότερο του 17% των συνολικών ωρών διδασκαλίας και ασκήσεων) και ο περιορισμός τους στα τρία τελευταία εξάμηνα επιτρέπουν στο διπλωματούχο του EMΠ να ασκήσει επιτυχώς το επάγγελμα και σε οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση.

Το ΕΜΠ είναι σήμερα, ως εκ της φυσικής και νομικής δομής του, Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΕΙ). Στο πλαίσιο του άρθρου 16 του ισχύοντος Συντάγματος, των άρθρων 1 και 4 του Ν. 4009/2011, της παράδοσης, της δομής και της ανθρώπινης και υλικοτεχνικής υποδομής του, το ΕΜΠ, μέσω της αδιάσπαστης ενότητας των σπουδών και της έρευνας, έχει ως πρωτεύουσα θεσμική συνιστώσα της αποστολής του την παροχή ανώτατης παιδείας διακεκριμένης ποιότητας και την προαγωγή των επιστημών και της τεχνολογίας.

Kυρίαρχη στρατηγική επιλογή του EMΠ, όπως εγκρίθηκε και επιβεβαιώθηκε πρόσφατα κατ' επανάληψη από την πολυτεχνειακή κοινότητα και τη Σύγκλητο του Ιδρύματος, είναι όχι μόνο να κρατήσει με κάθε θυσία τη θέση του, ως διακεκριμένου και στο διεθνή χώρο, από κάθε άποψη, έγκριτου πανεπιστημιακού ιδρύματος της επιστήμης και της τεχνολογίας, αλλά και να ενισχύει συνεχώς τη θέση αυτή τόσο ως προς την αποστολή του όσο και ως προς όλες τις θεμελιώδεις λειτουργίες του. Όλες οι άλλες στρατηγικές, οι στόχοι και οι δράσεις πρέπει να είναι συμβατές με αυτή την κυρίαρχη στρατηγική επιλογή.

Tιμώντας αυτή τη διακεκριμένη θέση του και σε εκπλήρωση της εθνικής αποστολής του, το EMΠ:

  • αναβαθμίζει την εκπαιδευτική και ερευνητική προσφορά του στον ελληνικό και τον περιβάλλοντα ευρασιατικό (και όχι μόνο) χώρο,
  • στηρίζει την αυτοδύναμη ανάπτυξη της χώρας με νέες επιστημονικές δράσεις και
  • ενισχύει στην πράξη την ελληνική παρουσία στο διεθνές παραγωγικό γίγνεσθαι.

Με γενική κινητοποίηση όλου του ανθρώπινου δυναμικού του, το ΕΜΠ ξεκίνησε μια νέα ποιοτική αναβάθμιση από το ακαδημαϊκό έτος 1997-98: Η γενική αναδιοργάνωση των σπουδών και της έρευνας, με σύγχρονο όραμα και εμπλουτισμό με νέες επιστημονικές, διεπιστημονικές και τεχνικοοικονομικές κατευθύνσεις και συγκεκριμένη αποστολή, κατοχυρώνουν και τον ευρύτερο κοινωνικό ρόλο του ΕΜΠ και των αποφοίτων του κατά τον 21 αιώνα.

Η κατάληψη του 1973[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αντίσταση των φοιτητών στις 14-15-16 Νοέμβρη 1973, έκανε το Πολυτεχνείο σύμβολο αγώνα ενάντια στην εξουσία και συνάμα αποτέλεσε ένα απ' τα κύρια κτυπήματα εναντίον της δικτατορίας κι έγινε μια απ' τις κυριότερες αιτίες διάλυσης του δικτατορικού καθεστώτος.

Λόγω των συμβάντων της 17ης Νοεμβρίου του 1973, περίπου 28 φοιτητές αγνοούνται, και θεωρούνται νεκροί (μερικοί από αυτούς επιβεβαιώνεται πως είναι) από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, στα επεισόδια που ακολούθησαν την κορύφωση της κατάληψης του Πολυτεχνείου. Η 17η Νοεμβρίου είναι μία μέρα μνήμης για τους αγωνιστές.

Έμβλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογότυπο ΕΜΠ

Το έμβλημα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου αποτελεί ο «Προμηθεύς Πυρφόρος».[1]

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Προμηθέας χάρισε τη φωτιά στους ανθρώπους, παραλαμβάνοντάς τη από το εργαστήρι του Ήφαιστου και παραδίδοντάς τη στους ανθρώπους, μαθαίνοντάς τους τον τρόπο χρήσης της, όπως επίσης τις Επιστήμες (κρυφά από την Αθηνά) και τα Γράμματα.

Γενικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ε.Μ.Π. σήμερα φιλοξενεί περίπου 13.000 φοιτητές (προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς) καθώς και 1.200 περίπου στελέχη (καθηγητές όλων των βαθμίδων, ερευνητικό, τεχνικό και διοικητικό προσωπικό) κατατάσσοντάς το ως ένα από τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά - ερευνητικά ιδρύματα της Ελλάδας (τρίτο μετά τα Πανεπιστήμια Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).

Στο ιστορικό συγκρότημα της οδού Πατησίων φιλοξενούνται σήμερα η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών καθώς και τμήμα της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών (στο κτίριο Γκίνη), αλλά και της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Οι κύριες δραστηριότητες ωστόσο του Ε.Μ.Π. πραγματοποιούνται στο συγκρότημα του Δήμου Ζωγράφου (Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου).

Διοικητική οργάνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο είναι ίδρυμα αυτοδιοικούμενο και βρίσκεται κάτω από την ανώτατη εποπτεία του κράτους που ασκεί το Υπουργείο Παιδείας. Τη διοίκηση του ιδρύματος ασκούν η σύγκλητος και ο πρύτανης του ιδρύματος. Ο πρύτανης εκπροσωπεί το ίδρυμα και προεδρεύει στη σύγκλητο. Η σύγκλητος εποπτεύει τη λειτουργία του ιδρύματος, δηλ. των σχολών, των εργαστηρίων κ.ά.

Άλλες αρχές του ιδρύματος είναι το ανώτατο πειθαρχικό συμβούλιο, το πειθαρχικό συμβούλιο και η διαχειριστική επιτροπή.

Το διδακτικό προσωπικό αποτελείται από τακτικούς καθηγητές, καθηγητές με σύμβαση, έκτακτους καθηγητές, υφηγητές, επιμελητές ή επιστημονικούς συνεργάτες και βοηθούς των εδρών. Σχετικά με τους υποψήφιους φοιτητές του Πολυτεχνείου, αυτοί πρέπει να είναι απόφοιτοι λυκείου και εισάγονται σ' αυτό μετά από πανελλήνιες εξετάσεις.

Ο αριθμός των εισαγόμενων κάθε χρόνο καθορίζεται με απόφαση της συγκλήτου και απ' τις Σχολές. Εξαιτίας του μικρού αριθμού των εισαγόμενων, για την επιτυχία του υποψήφιου απαιτείται συστηματική μελέτη.

Εκπαίδευση - Έρευνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ε.Μ.Π. δραστηριοποιείται στους τομείς εκπαίδευσης και έρευνας που αφορούν τεχνολογίες αιχμής των γνωστικών αντικειμένων των μηχανικών όλων των ειδικοτήτων. Οι 600 δάσκαλοι-ερευνητές (μέλη Δ.Ε.Π.) μαζί με 300 μέλη του ειδικού εκπαιδευτικού και τεχνικού προσωπικού και τους 3.000 περίπου μεταπτυχιακούς φοιτητές είναι το ανθρώπινο δυναμικό που παρέχουν την εκπαίδευση στους 10.000 περίπου φοιτητές καθώς και την εκτέλεση της προχωρημένης έρευνας. 400 περίπου διοικητικοί υπάλληλοι παρέχουν υποστήριξη στην ακαδημαϊκή κοινότητα.

Το κεντρικό κτίριο, όπως φαίνεται από την είσοδο

Σχολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ε.Μ.Π. διαθέτει 9 σχολές που ιδρύθηκαν με το ΠΔ 75/2013:

  • Σχολή Πολιτικών Μηχανικών (Σ.Π.Μ.)
  • Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών (Σ.Μ.Μ.)
  • Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (Σ.Η.Μ.Μ.Υ.)
  • Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (Σ.Α.Μ.)
  • Σχολή Χημικών Μηχανικών (Σ.Χ.Μ.)
  • Σχολή Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών (Σ.Α.Τ.Μ.)
  • Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων - Μεταλλουργών Μηχανικών (Σ.Μ.Μ.Μ)
  • Σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών (Σ.Ν.Μ.Μ.)
  • Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών (Σ.Ε.Μ.Φ.Ε.)

Ακαδημαϊκή Διάρθρωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχολή Πολιτικών Μηχανικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τομέας Δομοστατικής
  1. Εργαστήριο Αντισεισμικής Τεχνολογίας
  2. Εργαστήριο Μεταλλικών Κατασκευών
  3. Εργαστήριο Οπλισμένου Σκυροδέματος
  4. Εργαστήριο Στατικής και Αντισεισμικών Ερευνών
  • Τομέας Γεωτεχνικής
  1. Εργαστήριο Εδαφομηχανικής
  2. Εργαστήριο Θεμελιώσεων
  • Τομέας Υδατικών Πόρων και Περιβάλλοντος
  1. Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Υδραυλικής
  2. Εργαστήριο Λιμενικών Έργων
  3. Εργαστήριο Υγειονομικής Τεχνολογίας
  4. Εργαστήριο Υδρολογίας και Αξιοποίησης Υδατικών Πόρων
  • Τομέας Μεταφορών και Συγκοινωνιακής Υποδομής
  1. Εργαστήριο Κυκλοφοριακής Τεχνικής
  2. Εργαστήριο Οδοποιίας
  3. Εργαστήριο Σιδηροδρομικής και Μεταφορών
  • Εργαστήριο Προγραμματισμού και Διαχείρισης Τεχνικών Έργων
  1. Εργαστήριο Δομικών Μηχανών και Διαχείρισης Έργων

Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τομέας Μηχανολογικών Κατασκευών και Αυτόματου Ελέγχου
  1. Εργαστήριο Αυτόματου Ελέγχου
  2. Εργαστήριο Δυναμικής των Κατασκευών
  3. Εργαστήριο Οχημάτων
  4. Εργαστήριο Στοιχείων Μηχανών
  5. Εργαστήριο Ταχείας Κατασκευής Πρωτοτύπων και Εργαλείων
  • Τομέας Ρευστών
  1. Εργαστήριο Αεροδυναμικής
  2. Εργαστήριο Βιορευστοδυναμικής και Βιοϊατρικής Τεχνολογίας
  3. Εργαστήριο Θερμικών Στροβιλομηχανών
  4. Εργαστήριο Τεχνολογικών Καινοτομιών Προστασίας Περιβάλλοντος
  5. Εργαστήριο Υδροδυναμικών Μηχανών
  • Τομέας Θερμότητας
  1. Εργαστήριο Ατμοκινητήρων και Λεβήτων
  2. Εργαστήριο Ετερογενών Μειγμάτων και Συστημάτων Καύσης
  3. Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Θερμοδυναμικής
  4. Εργαστήριο Ηλιακής Τεχνικής
  5. Εργαστήριο Θερμικών Διεργασιών
  6. Εργαστήριο Μεταφοράς Θερμότητας 
  7. Εργαστήριο Μηχανών Εσωτερικής Καύσης
  8. Εργαστήριο Ψυκτικής Τεχνολογίας Οχημάτων Ψυγείων
  9. Εργαστήριο Ψύξης και Κλιματισμού
  • Τομέας Πυρηνικής Τεχνολογίας
  1. Εργαστήριο Πυρηνικής Τεχνολογίας
  2. Εργαστήριο Mετρήσεων Tεχνικών Mεγεθών
  • Τομέας Τεχνολογίας των Κατεργασιών
  1. Εργαστήριο Κατεργασιών των Υλικών (Μηχανουργικό & Μηχανολογικό Εργοστάσιο)
  • Τομέας Βιομηχανικής Διοίκησης και Επιχειρησιακής Έρευνας
  1. Εργαστήριο Οργάνωσης Παραγωγής
  2. Σπουδαστήριο Επιχειρησιακής Έρευνας
  3. Μετροτεχνικό Εργαστήριο 
  4. Σπουδαστήριο Οργάνωσης Παραγωγής 

Σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τομέας Μελέτης Πλοίου και Θαλασσίων Μεταφορών
  1. Εργαστήριο Μελέτης Πλοίου
  2. Εργαστήριο Θαλασσίων Μεταφορών
  • Τομέας Ναυτικής και Θαλάσσιας Υδροδυναμικής
  1. Εργαστήριο Ναυτικής και Θαλάσσιας Υδροδυναμικής
  • Τομέας Ναυτικής Μηχανολογίας
  1. Εργαστήριο Ναυτικής Μηχανολογίας
  • Τομέας Θαλάσσιων Κατασκευών
  1. Εργαστήριο Ναυπηγικής Τεχνολογίας

Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τομέας Ηλετρομαγνητικών Εφαρμογών, Ηλεκτροοοπτικής και Ηλεκτρονικών Υλικών 
  1. Εργαστήριο Ανοικτών Συστημάτων
  2. Εργαστήριο Βιοϊατρικής Οπτικής και Εφαρμοσμένης Βιοφυσικής
  3. Εργαστήριο Ηλεκτρονικής Δέσμης, Πλάσματος και Μη Γραμμικής Οπτικής
  4. Εργαστήριο Ηλεκτροτεχνικών Υλικών
  • Τομέας Συστημάτων Μετάδοσης Πληροφορίας και Τεχνολογίας Υλικών
  1. Εργαστήριο Ασυρμάτου και Επικοινωνίας Μεγάλων Αποστάσεων
  2. Εργαστήριο Βιοϊατρικής Τεχνολογίας
  3. Εργαστήριο Συστημάτων Ραντάρ και Τηλεπισκόπησης
  • Τομέας Σημάτων Ελέγχου και Ρομποτικής
  1. Εργαστήριο Ρομπτοτικής και Αυτοματισμού
  2. Εργαστήριο Συστημάτων Αυτόματου Ελέγχου
  • Τομέας Τεχνολογίας Πληροφορικής και Υπολογιστών
  1. Εργαστήριο Μικροϋπολογιστών και Ψηφιακών Συστημάτων VLSI
  2. Εργαστήριο Συστημάτων Βάσεων Γνώσεων και Δεδομένων
  3. Εργαστήριο Τεχνολογίας Λογισμικού
  4. Εργαστήριο Υπολογιστικών Συστημάτων
  • Τομέας Επικοινωνιών, Ηλεκτρονικής και Συστημάτων Πληροφορικής
  1. Εργαστήριο Διαχείρισης και Βέλτιστου Σχεδιασμού Δικτύων Τηλεματικής
  2. Εργαστήριο Δικτύων Υπολογιστών
  3. Εργαστήριο Ηλεκτρονικής
  4. Εργαστήριο Τεχνολογίας Πολυμέσων
  5. Εργαστήριο Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων
  • Τομέας Ηλεκτρικής Ισχύος
  1. Εργαστήριο Υψηλών Τάσεων και Ηλεκτρικών Μετρήσεων
  2. Εργαστήριο Φωτοτεχνίας

Απόφοιτοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατηγορία: Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Οι απόφοιτοι του Ε.Μ.Π. υπήρξαν ο κύριος επιστημονικός μοχλός της αυτοδύναμης προπολεμικής ανάπτυξης και μεταπολεμικής ανασυγκρότησης της χώρας. Στελέχωσαν ως επιστήμονες μηχανικοί τις δημόσιες και ιδιωτικές τεχνικές υπηρεσίες και εταιρείες και κατά γενική ομολογία δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τους άλλους Ευρωπαίους συναδέλφους τους. Παράλληλα, κατέλαβαν σημαντικές θέσεις δασκάλων και ερευνητών στην ελληνική αλλά και στη διεθνή πανεπιστημιακή κοινότητα. Η μεγάλη εθνική προσφορά και η κατάκτηση αυτής της διακεκριμένης θέσης από το Ε.Μ.Π. οφείλεται στις υψηλές προδιαγραφές δομής και λειτουργίας των σπουδών του, στην υψηλή μέση ποιότητα διδασκόντων και διδασκομένων και στο ικανοποιητικό επίπεδο υλικοτεχνικής υποδομής.

Πολιτικά πρόσωπα όπως ο Αλέξης Τσίπρας (Σχολή Πολιτικών Μηχανικών), ο Γιάννης Μανιάτης (Σχολή Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών), ο Κώστας Σκανδαλίδης (Σχολή Πολιτικών Μηχανικών), ο Γιάννης Παπαθανασίου (Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών), η Μαρία Δαμανάκη (Σχολή Χημικών Μηχανικών) κ.α, καθώς και υψηλόβαθμα στελέχη τεχνικών και μη επιχειρήσεων όπως ο Δημήτρης Κούτρας (Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων - Μεταλλουργών Μηχανικών), πρόεδρος της κατασκευαστικής ΑΚΤΩΡ, είναι μόνο λίγοι από τους πολλούς διακεκριμένους απόφοιτους του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου.

Η ομώνυμη συνοικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολυτεχνείο στον χάρτη: Αθήνα
Πολυτεχνείο
Η θέση του Πολυτεχενίου στο χάρτη

Το Πολυτεχνείο είναι συνοικία στο κέντρο της Αθήνας η οποία συνορεύει με τις συνοικίες Βάθη, Πλατεία Κάνιγγος, Ομόνοια, Μεταξουργείο, Σταθμός Λαρίσης, Άγιος Παντελεήμονας, Πλατεία Βικτωρίας, Πεδίον του Άρεως, Εξάρχεια, Μουσείο, Αττική και Κυψέλη. Πήρε τ' όνομά της απ' το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο γύρω απ' το οποίο αναπτύχθηκε. Η περιοχή διασχίζεται απ' τις οδούς Πατησίων και 3ης Σεπτεμβρίου κι εξυπηρετείται απ' το Μετρό και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλλεϊ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα