Ιωάννης Π. Παρασκευόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Ιωάννης Παρασκευόπουλος
ΙΩΑΝΝΗΣΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ.jpg
CoA of the Kingdom of Greece.svg
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
Περίοδος
31 Δεκεμβρίου 1963 – 18 Φεβρουαρίου 1964
ΠρωθυπουργόςΥπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου 1963
ΜονάρχηςΠαύλος Α΄ της Ελλάδας
ΠροκάτοχοςΓεώργιος Παπανδρέου
ΔιάδοχοςΓεώργιος Παπανδρέου
Περίοδος
22 Δεκεμβρίου 1966 – 3 Απριλίου 1967
ΠρωθυπουργόςΥπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου 1966
ΜονάρχηςΚωνσταντίνος Β΄ της Ελλάδας
ΠροκάτοχοςΣτέφανος Στεφανόπουλος
ΔιάδοχοςΠαναγιώτης Κανελλόπουλος
Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της Ελλάδας
Περίοδος
20 Σεπτεμβρίου 1961 – 4 Νοεμβρίου 1961
ΠρωθυπουργόςΥπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα 1961
ΠροκάτοχοςΠαναγιώτης Κανελλόπουλος
ΔιάδοχοςΠαναγιώτης Κανελλόπουλος
Υπουργός Συντονισμού
Περίοδος
28 Σεπτεμβρίου 1963 – 8 Νοεμβρίου 1963
ΠρωθυπουργόςΥπηρεσιακή κυβέρνηση Στυλιανού Μαυρομιχάλη 1963
Περίοδος
31 Δεκεμβρίου 1963 – 18 Φεβρουαρίου 1964
ΠρωθυπουργόςΥπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου 1963
Περίοδος
22 Δεκεμβρίου 1966 – 3 Απριλίου 1967
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου 1966
Υπουργός Εθνικής Οικονομίας
Περίοδος
11 Αυγούστου 1945 – 4 Σεπτεμβρίου 1945
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Αύγουστος 1945
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Περίοδος
22 Δεκεμβρίου 1966 – 3 Απριλίου 1967
ΠρωθυπουργόςΥπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου 1966
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1900, Λάβδα Ολυμπίας
Θάνατος8 Απριλίου 1984 (84 ετών)
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλλάδα
ΕπάγγελμαΤραπεζίτης, καθηγητής οικονομικών σπουδών, πολιτικός

Ο Ιωάννης Παρασκευόπουλος (1900 - 8 Απριλίου 1984) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός, αρκετές φορές υπουργός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1900 στη Λάβδα (σήμερα Θεισόα) της Ολυμπίας[1]. Μετά τη φοίτησή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών συνέχισε νομικές και οικονομικές σπουδές στα Πανεπιστήμια του Μονάχου, της Ιένας, της Λειψίας και του Λονδίνου. Υπήρξε υπάλληλος της Deutsche Bank (1925) και της Midland Bank (1927-1929). Διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Λειψίας και Λονδίνου. Το 1936 εκλέχθηκε υφηγητής της Πολιτικής Οικονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1938 Καθηγητής της Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Το 1939 ανέλαβε επίκουρος καθηγητής και το 1942 τακτικός καθηγητής της Παντείου.

Εισερχόμενος στην υπηρεσία της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος το 1931 ανέλαβε προϊστάμενος των Μελετών Επιχειρήσεων και Χρηματοδοσιών. Στη συνέχεια ανέλαβε τη Διεύθυνση της Βιομηχανικής Πίστεως μέχρι το 1954, οπότε εκλέχθηκε υποδιοικητής της Τράπεζας. Παράλληλα διετέλεσε πρόεδρος, μέλος και διευθυντής πολλών και διαφόρων επιστημονικών οργανισμών, Δημοσίων Υπηρεσιών, Συμβουλίων, Οργανώσεων και Οργανισμών κοινής ωφελείας καθώς και ευαγών ιδρυμάτων, μεταξύ των οποίων και Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκροτήσεων.

Μετείχε κατ' επανάληψη σε Υπηρεσιακές Κυβερνήσεις ως Υπουργός Εφοδιασμού και κατόπιν Εθνικής Οικονομίας (Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απριλίου 1945 και Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Αυγούστου 1945), Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Εργασίας (1952) και ως Υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου κατά τον Μάρτιο του 1958, όταν ορκίσθηκε η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Γεωργακόπουλου. Στις 30 Δεκεμβρίου 1963, ενώ τελούσε υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, επελέγη από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο Β΄ ως Πρωθυπουργός της υπηρεσιακής Κυβέρνησης του 1963, που θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές. Παρέμεινε Πρωθυπουργός ως τις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964.[2]

Στις 22 Δεκεμβρίου 1966 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄, μετά από σύμφωνη εισήγηση των Γεωργίου Παπανδρέου και Παναγιώτη Κανελλόπουλου, του ανέθεσε εκ νέου το σχηματισμό μεταβατικής Κυβέρνησης, η οποία αυτή τη φορά χαρακτηρίστηκε από το πάθος της τότε προπαγάνδας «βασιλική». Η Κυβέρνηση αυτή κατέρρευσε στις 3 Απριλίου 1967, μετά από άρση ψήφου εμπιστοσύνης από τη Βουλή, οπότε και ο Βασιλιάς ανέθεσε εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Μετά τον Απρίλιο του 1967 αποσύρθηκε από τον δημόσιο βίο.

Ο Ιωάννης Παρασκευόπουλος δημοσίευσε πλείστες μελέτες και πραγματείες δημοσιοοικονομικού κυρίως ενδιαφέροντος μεταξύ των οποίων οι Οικονομική Πίστις, Έννοια και Πολιτική της Ρευστότητος των Τραπεζών, Προς Νομισματικήν Εξυγίανσιν, Το Πρόβλημα της Βιομηχανικής Πίστεως της Ελλάδος κ.ά., που άρχισαν να λαμβάνονται υπ' όψη πολύ αργότερα.

Ο Ιωάννης Παρασκευόπουλος πέθανε το 1984.

Εξώφυλλο της εφημερίδας Ελευθερία αναγγέλλει την δεύτερη Κυβέρνηση Παρασκευόπουλου (ως «βασιλική»), παρά τον επίτιτλο της εισήγησης


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τόμ. 15ος, σ. 521
  • Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα τόμ. 48ος, σ. 175

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Προηγούμενος:
Γεώργιος Παπανδρέου
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
30 Δεκεμβρίου 196318 Φεβρουαρίου 1964
Επόμενος:
Γεώργιος Παπανδρέου
Προηγούμενος:
Στέφανος Στεφανόπουλος
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
22 Δεκεμβρίου 19663 Απριλίου 1967
Επόμενος:
Παναγιώτης Κανελλόπουλος