Επαμεινώνδας Δεληγεώργης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Επαμεινώνδας Δεληγεώργης
Deligiorgis 2.jpg
Προσωπογραφία του Επαμεινώνδα Δεληγεώργη
Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
Περίοδος
20 Οκτωβρίου 1865 – 3 Νοεμβρίου 1865
ΠροκάτοχοςΑλέξανδρος Κουμουνδούρος
ΔιάδοχοςΔημήτριος Βούλγαρης
Περίοδος
13 Νοεμβρίου 1865 – 28 Νοεμβρίου 1865
ΠροκάτοχοςΑλέξανδρος Κουμουνδούρος
ΔιάδοχοςΜπενιζέλος Ρούφος
Περίοδος
9 Ιουλίου 1870 – 3 Δεκεμβρίου 1870
ΠροκάτοχοςΘρασύβουλος Ζαΐμης
ΔιάδοχοςΑλέξανδρος Κουμουνδούρος
Περίοδος
8 Ιουλίου 1872 – 9 Φεβρουαρίου 1874
ΠροκάτοχοςΔημήτριος Βούλγαρης
ΔιάδοχοςΔημήτριος Βούλγαρης
Περίοδος
26 Νοεμβρίου 1876 – 1 Δεκεμβρίου 1876
ΠροκάτοχοςΑλέξανδρος Κουμουνδούρος
ΔιάδοχοςΑλέξανδρος Κουμουνδούρος
Περίοδος
26 Φεβρουαρίου 1877 – 19 Μαΐου 1877
ΠροκάτοχοςΑλέξανδρος Κουμουνδούρος
ΔιάδοχοςΑλέξανδρος Κουμουνδούρος
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση10 Ιανουαρίου 1829 (1829-01-10)
Τρίπολη
Θάνατος14 Μαΐου 1879 (50 ετών)
Αθήνα
ΕθνικότηταΕλληνική

Ο Επαμεινώνδας Δεληγεώργης (1829-14 Μαΐου 1879) ήταν Έλληνας πολιτικός που χρημάτισε έξι φορές Πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πατέρας του ήταν ο Μήτρος Δεληγεώργης, αγωνιστής και φρούραρχος του Μεσολογγίου. Εκλέχτηκε το 1859 βουλευτής Μεσολογγίου αλλά δύο χρόνια αργότερα φυλακίστηκε από το καθεστώς του Όθωνα. Απελευθερώθηκε το 1862 και συνέχισε την πολιτική του σταδιοδρομία. Έγινε Υπουργός επί της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως κατά την Προσωρινή Κυβέρνηση του 1862. Ήταν ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος Εθνικό Κομιτάτο, με το οποίο εκλέχτηκε βουλευτής.

Δεν ήταν υπέρμαχος της Μεγάλης Ιδέας και πίστευε πως μια καλύτερη λύση για το Ανατολικό Ζήτημα θα ήταν η βελτίωση της κατάστασης των Ελλήνων που ζούσαν στις υπό Οθωμανικό ζυγό περιοχές της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Θράκης και της Μικράς Ασίας, μέσω του εκδημοκρατισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Δεληγεώργης ήταν το άτομο, το οποίο στις 10 Οκτωβρίου 1862, κήρυξε το τέλος της βασιλείας του Όθωνα και τη σύγκληση Εθνοσυνέλευσης.

Το 1865 διετέλεσε πρωθυπουργός ενώ μέχρι τον θάνατο του διετέλεσε υπουργός παιδείας, οικονομικών στην οικουμενική κυβέρνηση Κανάρη και υπουργός εξωτερικών. Συνολικά ο Δεληγεώργης χρημάτισε έξι φορές πρωθυπουργός (Οκτώβριος 1865, Νοέμβριος 1865, 1870, 1872, 1876, 1877), ενώ διατηρεί μέχρι και σήμερα τον τίτλο του νεώτερου Έλληνα πρωθυπουργού, καθώς ανέλαβε πρώτη φορά την εξουσία σε ηλικία 36 ετών. Πέθανε στην Αθήνα το 1879.

Αποκαλέστηκε «ηγέτης της νεωτέρας γενιάς».

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Επαμεινώνδας Δεληεώργης (1880). Λόγοι Πολιτικοί 1863-1877. Εν Αθήναις: Α. Κορομηλάς και Ν.Δ. Νακη. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2009.