Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία (ποδόσφαιρο)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία
Proodeftiki FC (logo).png
Επίσημη ονομασία Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Σύντομο όνομα Προοδευτική,
Προοδευτική Νεολαία
Παρατσούκλι Βασίλισσα του Πειραιά,
(οι) Βυσσινί
Ίδρυση 1927
Έδρα Νίκαια Αττικής, Ελλάδα
Στάδιο Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, Νίκαια Αττικής και Περιφέρεια Αττικής
Πρόεδρος Flag of Greece.svg Νίκος Λεμονής
Προπονητής Flag of Greece.svg Λουκάς Καραδήμος
Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία
Πρώτη εμφάνιση
Ενεργά τμήματα της Προοδευτικής
Football pictogram.svg Football pictogram.svg Basketball pictogram.svg
Ποδόσφαιρο (Ανδρών) Ποδόσφαιρο (Γυναικών) Μπάσκετ (Ανδρών)
Basketball pictogram.svg
Μπάσκετ (Γυναικών)

Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών του Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία είναι ελληνικό ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο. Δημιουργήθηκε επίσημα το 1927 ως τμήμα του ιδρυτικού συλλόγου «Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία». Από την περίοδο 2016-17 η ομάδα μετέχει στη Γ' Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία. Έδρα του είναι το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, στο οποίο διεξάγονται οι εντός έδρας αγώνες του.

Αποτελεί το μακροβιότερο και πιο διακεκριμένο τμήμα του συλλόγου. Χαρακτηριστικά του είναι η πολυετής συμμετοχή στην Α' Εθνική κατηγορία (15) και οι συμμετοχές στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα (3) πριν την θέσπιση της Α' Εθνικής και οι αξιόλογες πορείες στο κύπελλο Ελλάδας, με 2 παρουσίες στα ημιτελικά (1959-60, 1964-65) και 3 στα προημιτελικά (1963-64, 1965-66, 1982-83) της διοργάνωσης.


Πίνακας περιεχομένων

Ιστορική αναδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση και πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, έδρα της Προοδευτικής. Άποψη του γηπέδου από τη Θύρα 2 το 2011.

Ο σύλλογος «Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία», ιδρύθηκε επίσημα το 1927 στον προσφυγικό συνοικισμό της Κοκκινιάς του Πειραιά, στα πρώτα χρόνια μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Η ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου ξεκινά παράλληλα με αυτή του συλλόγου, πριν ακόμα από την επίσημη ίδρυσή του το 1927, του οποίου αποτέλεσε το πρώτο αθλητικό του τμήμα, ανάμεσα στα πολιτιστικά τμήματα που ήδη διέθετε.

Με την επίσημη πλέον σύστασή του, το ποδοσφαιρικό τμήμα εντάχθηκε στην νεοσύστατη Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.) με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 31[1] και παράλληλα στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά (Ε.Π.Σ. Πειραιά). Τα πρώτα γήπεδα που αγωνιζόταν κατά τα πρώτα χρόνια, ήταν διάφορες αλάνες της Παλαιάς και Νέας Κοκκινιάς, διαμορφωμένες σε χωμάτινα γήπεδα ποδοσφαίρου και το γήπεδο Γεώργιος Καραϊσκάκης (μετέπειτα στάδιο) στο Νέο Φάληρο, το οποίο η ομάδα χρησιμοποιούσε -σχεδόν μόνιμα- στους επίσημους αγώνες της, μέχρι και την δεκαετία του '70. Το 1937 χτίστηκε στην Νέα Κοκκινιά (σήμερα Νίκαια) στα σύνορα με την περιοχή του Κορυδαλλού, το σημερινό Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, το όποιο έκτοτε άρχισε να χρησιμοποιεί και από τα μέσα της δεκαετίας του '70 να αποτελεί πλέον μόνιμη έδρα της.

1927-1940: Προπολεμική περίοδος και πρώτα βήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η «Προοδευτική Νεολαία», που αναφέρεται απλά και σαν «Προοδευτική», μετείχε επίσημα στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Πειραιά από την περίοδο 1928-29, όποτε και εντάσσεται στην Γ' Κατηγορία[2]. Από τον Οκτώβριο του 1926 και πριν ακόμα την δραστηριοποίησή της σε επίσημες διοργανώσεις, έδινε φιλικούς αγώνες, ενώ από τον Φεβρουάριο του 1927 φαίνεται να εντάσσεται στις επίσημες διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Πειραιά της περίοδου 1926-27[3], όμως δεν συνέχισε να αγωνίζεται στα επίσημα πρωταθλήματα αυτής και εξακολούθησε να δίνει το επόμενο διάστημα φιλικούς αγώνες.

Στην Γ' Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι και την περίοδο 1933-34, καθώς από την επόμενη φαίνεται πως δεν συγκροτήθηκε, και κατόπιν αυτού συνέχισε στην Β' κατηγορία. Έτσι, από την περίοδο 1934-35, μέσα πλέον της δεκαετίας του '30, έλαβε μέρος στην Β' κατηγορία, η οποία αποτελούσε την τελευταία ιεραρχικά κατηγορία για εκείνο το διάστημα. Την περίοδο 1935-36 τερμάτισε στην 1η θέση της Β' κατηγορίας, ισοβαθμώντας με τον Άρη Πειραιώς (Κοκκινιάς), ωστόσο σε αγώνα κατάταξης μεταξύ τους, για την εξασφάλιση της θέσης και παράλληλα της ανόδου, ηττήθηκε και παρέμεινε στη Β' κατηγορία. Τις επόμενες δύο περιόδους (1936-37 και 1937-38) συνέχισε να διεκδικεί την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, τερματίζοντας στις 3η και 2η θέση αντίστοιχα. Τελικά, την αμέσως επόμενη, 1938-39, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και προβιβάστηκε στην πρώτη τη τάξει κατηγορία του πρωταθλήματος Πειραιά, για πρώτη φορά. Στον τελευταίο αγώνα της για το πρωτάθλημα και ενώ ήδη μαθηματικά είχε ανακυρηχθεί πρωταθλήτρια[4], επικράτησε 3-0 της Άμυνα Κοκκινιάς (μετέπειτα Α.Ε. Νίκαιας) σε αγώνα που έγινε στο γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης[5].

1939-1940: Πρώτες σημαντικές προπολεμικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Προοδευτική του 1940 σε εφημερίδα της εποχής.

Την περίοδο 1939-40, με προπονητή τον παλαίμαχο διεθνή παίκτη Φίλιππο Κουράντη, τερμάτισε στην 3η θέση της Α' κατηγορίας[6], πίσω από τους Εθνικό και Ολυμπιακό Πειραιώς, γεγονός που της έδωσε το δικαίωμα, ως τριταθλήτρια Πειραιά, να προκριθεί στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Αξιοσημείωτες ήταν οι νίκες της στο πρωτάθλημα Πειραιώς επί του Θησέα Πειραιώς με 4-1 και επί του Αργοναύτη Πειραιώς με 7-2. Στο Πρωτάθλημα Ελλάδας 1939-40, τερμάτισε τελευταία στην 8η θέση του Νοτίου Ομίλου, πίσω από των Αστέρα Αθηνών, ενώ μοναδική της νίκη ήταν η επικράτηση με 2-1 επί του Αθηναϊκού. Παράλληλα την ίδια περίοδο, κατάφερε και ξεπέρασε την προκριματική φάση περιφέρειας Πειραιά του Κυπέλλου Ελλάδας επίσης για πρώτη φορά στην ιστορία της, επικρατώντας του Κεραμεικού Καμινίων (πρωταθλητής Β' κατηγορίας) με 4-1 σε επαναληπτικό αγώνα (ο πρώτος αγώνας έληξε 0-0) στο γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης με παρουσία πάνω από 2000 θεατές[7]. Στη συνέχεια αποκλείστηκε από την ΑΕΚ (πρωταθλήτρια Αθηνών και μετέπειτα πρωταθλήτρια Ελλάδας) με 5-1 στο γήπεδο Νέας Φιλαδέλφειας.

Διανύοντας πλέον τα πρώτα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και με το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού πολέμου, το πρωτάθλημα της περιόδου 1940-41, διακόπηκε μόλις στην 3η αγωνιστική του, ενώ η Προοδευτική βρισκόταν στη 2η θέση,[8] έπειτα από την ισοπαλία 2-2 με τον Εθνικό Πειραιώς, τη νίκη με 6-2 επί του Αργοναύτη και την ήττα με 1-0 από τον Κεραμεικό Καμινίων αντίστοιχα. Στη συνέχεια ακολούθησε η περίοδος της Κατοχής, καθ' όλη τη διάρκεια της οποίας δεν διεξήχθησαν τα εγχώρια επίσημα πρωταθλήματα, ωστόσο όμως έλαβε μέρος στο ανεπίσημο Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς που διεξήχθη την περίοδο 1943-1944, στα δύσκολα χρόνια του πολέμου στην κατεχόμενη, από τις δυνάμεις του άξονα, Ελλάδα.

1945-1959: Μεταπολεμική περίοδος, σημαντικές διακρίσεις και επιτυχίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1945-1955: Πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και πτωτική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταπολεμικά, με την επανέναρξη πλέον των επίσημων πρωταθλημάτων, συνέχισε 8 χρονιές συνεχόμενα στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος Πειραιά (από το 1945-46 έως το 1952-53), χωρίς ωστόσο να καταφέρνει να προκριθεί στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, τερματίζοντας όχι πιο πάνω από την 3η θέση, την οποία κατέλαβε τις περιόδους 1945-46 και 1947-48. Την περίοδο 1952-53 τερμάτισε τελευταία στην 6η θέση του πρωταθλήματος Α' Κατηγορίας ΕΠΣ Πειραιά,[9] γεγονός που την οδήγησε να διεκδικήσει την παραμονή της, μέσω αγώνα μπαράζ με τον πρωταθλητή της Α2' κατηγορίας και συντοπίτη, Άρη Πειραιώς. Στον πρώτο αγώνα αναδείχθηκαν ισόπαλοι με 1-1 στο γήπεδο Νίκαιας, ενώπιον 5.000 περίπου θεατών[10] και στον δεύτερο και επαναληπτικό αγώνα αναδείχθηκαν εκ νέου ισόπαλοι, χωρίς τέρματα όμως αυτή τη φορά (0-0)[11]. Έτσι, στον τρίτο πλέον αγώνα η Προοδευτική ηττήθηκε με 2-1[12] και υποβιβάστηκε προσωρινά στην Α2' κατηγορία.

Στην Α2' κατηγορία αγωνίστηκε προσωρινά για δύο περιόδους (1953-54 και 1954-55), όταν την τελευταία τερμάτισε στην κορυφή, μπροστά από τη Δόξα Πειραιά και κατέκτησε το πρωτάθλημα. Έτσι, ως πρωταθλήτρια, έπρεπε να διεκδικήσει την επάνοδό της στην πρώτη τη τάξει κατηγορία, μέσω αγώνα διαβάθμισης, με τον τελευταίο αυτής, Πανελευσινιακό. Στον πρώτο αγώνα επικράτησε με 5-3 εκτός έδρας στην Ελευσίνα[13] και στον δεύτερο αναδείχθηκαν ισόπαλοι με 1-1 εντός έδρας στο γήπεδο Νίκαιας[14] εξασφαλίζοντας την επιστροφή της παράλληλα, στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος Πειραιά.

1955-1959: Σπουδαία πορεία και διακρίσεις και άνοδος στην νεοσύστατη Α' Εθνική Κατηγορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα την επάνοδό της στην πρώτη τη τάξει κατηγορία, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '50, ξεκινά η σημαντικότερη μέχρι τότε πορεία της ομάδας και καθιερώνεται πλέον σαν τρίτη δύναμη του Πειραιά. Αρχικά, την περίοδο 1955-56 τερμάτισε στην 3η θέση, πίσω από τους Εθνικό και Ολυμπιακό και μπροστά από τον Ατρόμητο Πειραιώς. Τις επόμενες δύο περιόδους 1956-57 και 1957-58, τερμάτισε στη 2η θέση και υψηλότερη που κατέλαβε ποτέ μέχρι τότε στο πρωτάθλημα του Πειραιά, πίσω από τον Ολυμπιακό και μπροστά από τον Εθνικό αντίστοιχα[15][16], κερδίζοντας ως δευτεραθλήτρια, την συμμετοχή της, στα αντίστοιχα πρωταθλήματα (1956-57 και 1957-58) της διοργάνωσης του Πανελληνίου πρωταθλήματος. Στο Πρωτάθλημα Ελλάδας του 1956-57 τερμάτισε στην 9η και προτελευταία θέση, μπροστά από τον ουραγό Παναργειακό και πίσω από τον Πανιώνιο και αξιοσημείωτες νίκες ήταν η επικράτηση επί του Παναργειακού με 5-1 εντός και 0-4 εκτός έδρας, ενώ ο Πέτρος Χριστοφίδης, ένας από τους ηγετικούς παίκτες της ομάδας, πέτυχε 15 τέρματα και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στο Πρωτάθλημα Ελλάδας 1957-58, πραγματοποίησε την καλύτερη πορεία της, τερματίζοντας στην 6η θέση σε σύνολο 12 ομάδων, ενώ ξεχώρισαν οι νίκες επί του Παναθηναϊκού (1-2 εκτός και 1-0 εντός έδρας) και οι εντός έδρας νίκες επί των ΠΑΟΚ (3-1) και ΟΦΗ (4-0) αντίστοιχα και επίσης οι εκτός έδρας νίκες επί των Πανιώνιου και Απόλλων Καλαμαριάς με 1-2 αντίστοιχα.

Την περίοδο 1958-59 ωστόσο, τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος Πειραιά[17], πίσω από την Α.Ε. Νίκαιας και μπροστά κατά σειρά από τους Πανελευσινιακό, Άρη Πειραιώς, Ατρόμητο και Αργοναύτη, χάνοντας έτσι για μία θέση την πρόκριση για τους αγώνες μπαράζ συμμετοχής στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1958-59. Την επόμενη περίοδο, 1959-60, συνέχισε αρχικά τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στο πρωτάθλημα του Πειραιά και κατά σειρά, τις 5 πρώτες αγωνιστικές, επικράτησε του Άρη Πειραιώς 4-0, ήρθε ισόπαλη 1-1 με τον Ατρόμητο Πειραιώς, ηττήθηκε με 1-0 από τον Πανελευσινιακό, ήρθε ισόπαλη 0-0 με τον Εθνικό και τέλος ήρθε επίσης ισόπαλη, αυτή τη φορά 1-1 με τον Αργοναύτη. Ωστόσο όμως, τον Οκτώβριο του 1959 αποφασίστηκε η καθιέρωση της μόνιμης Α' Εθνικής κατηγορίας που θα αντικαθιστούσε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα και όπου ως τετραθλήτρια Πειραιά της προηγούμενης περιόδου (1958-59), είχε δικαίωμα να συμμετάσχει.

Την συμμετοχή της στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της μόνιμης πλέον Α' Εθνικής κατηγορίας, έπρεπε να διεκδικήσει μέσω αγώνα μπαράζ, όπου αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό Χαλκίδας, ο οποίος είχε εν το μεταξύ επιβληθεί και εκτοπίσει τον ΟΦΗ. Στον πρώτο μεταξύ τους αγώνα στη Χαλκίδα, αναδείχθηκαν ισόπαλοι 2-2, ενώ ισόπαλο (0-0) ήταν το αποτέλεσμα και στον επαναληπτικό στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης. Στον τρίτο πλέον, έπειτα από δύο συνεχόμενες ισοπαλίες, αγώνα, που διεξήχθη στο ουδέτερο στάδιο Νέας Φιλαδέλφειας, η Προοδευτική επικράτησε 3-0, με δύο τέρματα του Πέτρου Χριστοφίδη (9’, 11’) και ένα του Νίκου Μητώση (58’) και εξασφάλισε, ενώπιον 10.000 θεατών, την ιστορική πρόκρισή της, στο πρώτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής.[18][19]

1959-1971: Στην Α' Εθνική, διακρίσεις και οι υποβιβασμοί στη Β' Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγωνίστηκε στα 10 από τα πρώτα 12 πρωταθλήματα της νεοσύστατης πλέον μόνιμης Α' Εθνικής κατηγορίας και πιο συγκεκριμένα από την περίοδο 1959-60 μέχρι και την περίοδο 1970-71, με εξαίρεση της χρονιές 1963-64 και 1968-69 που αγωνίστηκε στην Β' Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 1959-60 αποτέλεσε μία από τις τέσσερις πειραϊκές ομάδες που συγκρότησαν τις 16 συνολικά, του πρώτου πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής. Στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος και παράλληλα στο πρώτο παιχνίδι της ιστορίας της στην Α' Εθνική, επικράτησε 1-0 του Απόλλων Καλαμαριάς στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης, με μοναδικό τέρμα του Νίκου Μητώση (67´), το οποίο ήταν το πρώτο και το πρώτο τέρμα χρονολογικά, που σημειώθηκε στην ιστορία της Α' Εθνικής[20]. Η λήξη του πρωταθλήματος βρήκε την Προοδευτική στην 9η θέση της βαθμολογίας, ισοβαθμώντας με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο οδηγήθηκε σε αγώνα κατάταξης, για την τυπικά εξασφάλιση της βαθμολογικής θέσης, όπου ηττήθηκε με 2-0[21] και τελικά κατέλαβε την 10η θέση, αφήνωντας πίσω της κατά σειρά τους Απόλλων Καλαμαριάς, Εθνικό, Παναιγιάλειο, Παγκορινθιακό, Μέγα Αλέξανδρο Κατερίνης και Α.Ε. Νίκαιας. Εντός έδρας υπέστη συνολικά μόλις 2 ήττες, από τους Ολυμπιακό (1-2) και Δόξα Δράμας (0-1) αντίστοιχα, ενώ μεταξύ άλλων αξιοσημείωτες ήταν οι εντός έδρας νίκες επί των Παναιγιάλειου (2-0), Παγκορινθιακού (3-1), Άρη Θεσσαλονίκης και Πανιωνίου με 2-1 αντίστοιχα και οι νίκες εκτός έδρας επί των Δόξας Δράμας (2-4) και Α.Ε. Νίκαιας με 0-4. Παράλληλα την ίδια περίοδο, αποκλείοντας τον Παγκορινθιακό (2-2 και 5-0) στην προημιτελική φάση, προκρίθηκε στην ημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας, για πρώτη φορά στην ιστορία της, όπου συναντήθηκε τον Παναθηναϊκό και έπειτα από δύο ισοπαλίες (με 1-1 και 3-3 αντίστοιχα) αποκλείστηκε στο στρίψιμο του νομίσματος[22].

Την επόμενη περίοδο, 1960-61, έπειτα από ισοβαθμία, ξανά με ομάδα από τη Θεσσαλονίκη, μετείχε για δεύτερη συνεχόμενη φορά σε αγώνα κατάταξης για την εξασφάλιση βαθμολογικής θέσης στην Α' Εθνική. Αυτή τη φορά με τον Άρη, με τον οποίο ισοβάθμησε στην 11η θέση και στον αγώνα κατάταξης μεταξύ τους, επικράτησε η Προοδευτική 2-0, εξασφαλίζοντας τυπικά την 11η θέση, πίσω από τον ΠΑΟΚ και μπροστά κατά σειρά από τον 12ο πλέον, Άρη και τους Απόλλων Καλαμαριάς, Παναιγιάλειο, Θερμαϊκό και Ατρόμητο Πειραιώς[23]. Μεταξύ άλλων, αξιοσημείωτη ήταν η εντός έδρας νίκη επί της ΑΕΚ (4-2) και οι εκτός έδρας νίκες επί των Εθνικού (0-3) και ΠΑΟΚ (1-3) αντίστοιχα. Την περίοδο 1961-62 τερμάτισε στην 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα[24], πίσω από τον Φωστήρα και μπροστά κατά σειρά από τους Νίκη Βόλου, Απόλλων Καλαμαριάς, Άρη, Αιγάλεω, Πανελευσινιακό και Δόξα Δράμας, ενώ αξιοσημείωτη ήταν η εντός έδρας νίκη επί της Νίκης Βόλου (4-2) και η νίκη επί του Αιγάλεω (1-4) εκτός έδρας. Την επόμενη περίοδο, 1962-63, τερμάτισε δύο θέσεις πιο κάτω στον βαθμολογικό πίνακα, στην 12η θέση, όπου ισοβαθμώντας με τους Άρη Θεσσαλονίκης, Απόλλων Καλαμαριάς και Παναιγιάλειο, οδηγήθηκαν σε αγώνες κατάταξης, για την εξασφάλιση των προνομιούχων θέσεων της παραμονής. Στον πρώτο αγώνα ηττήθηκε 3-1 από τον Άρη, στον δεύτερο αναδείχθηκε ισόπαλη 1-1 με τον Απόλλων και στον τρίτο ηττήθηκε 1-0 από τον Παναιγιάλειο και τελικά κατατάχθηκε στην 15η θέση[25] και υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά.

Έπειτα τον υποβιβασμό της από την κορυφαία κατηγορία, την περίοδο 1963-64 μετείχε για πρώτη φορά στη Β' Εθνική, όπου και αναδείχθηκε, πρωταθλήτρια στον 2ο όμιλο,[26] με σύνολο 22 νίκες, 9 ισοπαλίες και μόλις 1 ήττα, ενώ παράλληλα πέτυχε 82 τέρματα και δέχτηκε μόλις 20. Μοναδική ήττα της, καθ' όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος, αποτέλεσε η εκτός έδρας ήττα στην Κρήτη με 3-1 από τον Ηρόδοτο, ενώ αντίθετα συνέτριψε σχεδόν όλους τους υπόλοιπους αντιπάλους, ξεχωρίζοντας μεταξύ άλλων οι εντός έδρας νίκες επί των Ατρομήτου Πειραιώς (5-1) και Αίαντα Σαλαμίνας (5-0) αντίστοιχα, επί των κρητικών ΟΦΗ (4-2), ΠΟΑ (4-0) και Ηρόδοτο (3-0) αντίστοιχα και επί του Ολυμπιακού Λουτρακίου με 7-0. Ηγετικό πρόσωπο αποτέλεσε ο Γιάννης Φραντζής, ο όποιος πέτυχε τα 40 από τα συνολικά 82 τέρματα της ομάδας και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ και των τεσσάρων (4) συνολικά ομίλων. Παράλληλα την ίδια περίοδο, απέδειξε τη δυναμικότητά της και στο Κύπελλο Ελλάδας, όπου αποκλείοντας στη φάση των 16 τον Πανιώνιο εκτός έδρας στη Νέα Σμύρνη με 1-2[27] και προκρίθηκε στην προημιτελική φάση, από όπου αποκλείστηκε με δυσκολία από την ΑΕΚ (0-1) στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης[28]. Την άνοδό της, έπρεπε να διεκδικήσει μέσω ειδικού πρωταθλήματος, μεταξύ των πρωταθλητών των υπόλοιπων τριών ομίλων (Παναχαϊκή, Φίλιπποι Καβάλας και Α.Ο. Τρίκαλα αντίστοιχα), από το οποίο οι 2 πρώτοι προβιβάζονταν στην Α' Εθνική. Αρχικά, αντιμετώπισε εντός έδρας τον ΑΟΤ, όπου αναδείχθηκε ισόπαλη 1-1 στο γήπεδο Νίκαιας ενώπιον 6.000 θεατών[29] και στη συνέχεια, αντιμετώπισε εκτός έδρας κατά σειρά τους Φιλίππους Καβάλας, ΑΟΤ και Παναχαϊκή, όπου επικράτησε 2-4 στην Καβάλα[30], ηττήθηκε 2-1 στα Τρίκαλα και αναδείχθηκε ισόπαλη 1-1 στην Πάτρα. Στη συνέχεια αντιμετώπισε εντός έδρας στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης τους Φιλίππους Καβάλας, όπου επικράτησε 2-1 και στον τελευταίο πλέον και κρισιμότερο αγώνα, ενώ η Προοδευτική βρισκόταν στη 2η προνομιούχο θέση με 11 βαθμούς, αντιμετώπισε εντός έδρας στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης την Παναχαϊκή, η οποία βρισκόταν στην 3η θέση, με διαφορά ενός βαθμού και επικρατώντας με 3-0, με δύο τέρματα του Φραντζή (34´, 48´ πέν.) και ένα του Παναγιώτη Σκούφου (66´), εξασφάλισε τη 2η θέση και την επάνοδό της στην Α' Εθνική[31][32], ενώπιον 22.000 θεατών που είχαν παραβρεθεί για να παρακολουθήσουν τον καθοριστικό αγώνα.

Η ομάδα της Προοδευτικής του 1964-65 (από το ημερολόγιο των παλαιμάχων, με αφορμή τα 80 χρόνια της ομάδας, εκδ. 2007)

Την περίοδο 1964-65, έχοντας μόλις επιστρέψει, στην Α' Εθνική, πραγματοποίησε την πιο πετυχημένη παρουσία της μέχρι σήμερα τερματίζοντας με συνολικά 11 νίκες, 12 ισοπαλίες και 7 ήττες, στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα[33], πίσω από τους Ολυμπιακό, ΑΕΚ και Παναθηναϊκό (ομάδες του λεγόμενου Π.Ο.Κ.), που είναι η υψηλότερη θέση μέχρι σήμερα, που κατέλαβε στο πρωτάθλημα[34]. Παρέμεινε αήττητη από τις ομάδες της Θεσσαλονίκης ΠΑΟΚ (του οποίου επικράτησε εκτός έδρας στην Τούμπα και εντός έδρας με 1-0) και Άρη (με τον οποίο αναδείχθηκε ισόπαλη με 1-1 εντός και εκτός έδρας) και από τον Ολυμπιακό Πειραιώς (του οποίου επικράτησε 0-3 και αναδείχθηκαν ισόπαλοι 1-1), ενώ εντός έδρας ηττήθηκε συνολικά μόλις 2 φορές, από τους ΑΕΚ και Πανιώνιο με 0-2 αντίστοιχα. Παράλληλα, την ίδια περίοδο, αποκλείοντας στην φάση των 16 τον Παναιγιάλειο (3-0) και στην προημιτελική φάση το Αιγάλεω (3-2) αντίστοιχα, έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας για δεύτερη φορά στην ιστορία της, από όπου αποκλείστηκε εκ νέου από τον Παναθηναϊκό με δυσκολία, έπειτα από ήττα με 0-1 στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης[35].

Στην τριετία που ακολούθησε πραγματοποίησε μια αγωνιστική πορεία, χωρίς ωστόσο σταθερότητα. Αρχικά, την περίοδο 1965-66 τερμάτισε στην 13η θέση, ισοβαθμώντας με τους Πανσερραϊκό και Παναιγιάλειο, με τους οποίους και οδηγήθηκε σε αγώνες κατάταξης για την παραμονή[36]. Στον πρώτο αγώνα ηττήθηκε με 0-1 από τον Παναιγιάλειο στη Νέα Φιλαδέλφεια και στον δεύτερο αγώνα επιβλήθηκε με 2-1 του Πανσερραϊκού στο στάδιο Τρικάλων με τέρματα των Παναγιώτη Σκούφου και Γιώργου Γρυπαίου. Ωστόσο, έπειτα από ισοβαθμία και στους αγώνες κατάταξης, μέτρησε ο συντελεστής τερμάτων της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος, όπου η Προοδευτική υπερτερούσε κατά πολύ, έχοντας πετύχει συνολικά 42 τέρματα, ενώ Πανσερραϊκός και Παναιγιάλειος από 29 και 27 αντίστοιχα, εξασφάλισε την παραμονή στην Α' Εθνική. Παράλληλα την ίδια περίοδο, αποκλείοντας τον Ατρόμητο Πειραιώς (2-4) από τη φάση των 16, έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας όπου αποκλείστηκε από τον Α.Ο. Καβάλα εκτός έδρας[37]. Αντίθετα, την επόμενη περίοδο, 1966-67, τερμάτισε στην 8η θέση[38] του βαθμολογικού πίνακα, μπροστά από τον Ηρακλή και πίσω από τον Εθνικό Πειραιώς, αποτελώντας την δεύτερη υψηλότερη βαθμολογικά θέση (μετά την 4η θέση) που κατέλαβε, μέχρι σήμερα, στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο, 1967-68, τερμάτισε στη 16η θέση σε σύνολο 18 ομάδων[39] και υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική για δεύτερη φορά στην ιστορία της, έπειτα από 4 συνεχόμενες χρονιές και 8 συνολικά, στην κορυφαία κατηγορία.

Εν το μεταξύ, με την έλευση της δικτατορίας του 1967 στην πολιτική ηγεσία της χώρας και καθ' όλη τη διάρκεια της επταετίας της μέχρι το 1974, η Προοδευτική, λόγω του ότι απαρτιζόταν από ανθρώπους προοδευτικών πεποιθήσεων, κάτι που δεν ήταν αρεστό σε μέλη του δικτατορικού καθεστώτος, έγινε στόχος και υπήρξε έντονη κόντρα μεταξύ αυτών και συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών και διοικητικών στελεχών της Προοδευτικής. Πιο συγκεκριμένα, μέλη του καθεστώτος, "υποχρέωσαν" το 1967 να αποχωρήσει ένας από τους βασικότερους ποδοσφαιριστής της ομάδας, ο Χαράλαμπος Βεργίδης[40]. Επίσης, έπειτα από απαίτηση του καθεστώτος, έκλεισε και ο Σύνδεσμος Οπαδών[41].

Έχοντας υποβιβαστεί στη Β' Εθνική για δεύτερη φορά στην ιστορία της, την περίοδο 1968-69 τερμάτισε στη 2η προνομιούχο θέση του Νοτίου ομίλου,[42] πίσω από την Παναχαϊκή και μπροστά από τον Φωστήρα, με σύνολο 19 νίκες, 9 ισοπαλίες και 6 ήττες. Εντός έδρας υπέστη μόνο 1 ήττα από τον Εθνικό Αστέρα 0-2, ενώ αντίθετα παρέμεινε αήττητη από την πρωταθλήτρια Παναχαϊκή, με την οποία αναδείχθηκαν ισόπαλοι 1-1 εντός έδρας και εκτός έδρας επικράτησε η Προοδευτική με 1-2. Έτσι, ως δευτεραθλήτρια, διεκδίκησε την επάνοδό της στην κορυφαία κατηγορία, μέσω ειδικού αγώνα με τον 14ο της βαθμολογίας της Α' Εθνικής, Απόλλωνα Αθηνών. Στον πρώτο καθοριστικό αγώνα στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης, επικράτησε με 1-0, ενώ με το ίδιο αποτέλεσμα ηττήθηκε στον δεύτερο αγώνα στο γήπεδο Ριζούπολης και οι ομάδες έπειτα την ισοπαλία μεταξύ τους, με αποτέλεσμα 1-1, οδηγήθηκαν πλέον σε τρίτο αγώνα στο ουδέτερο γήπεδο της ''Λεωφόρου'', όπου αναδείχθηκαν εκ νέου ισόπαλοι με 1-1. Τελικά, έπειτα την ισοπαλία μεταξύ τους, με συνολικό αποτέλεσμα 2-2, η λύση δόθηκε με τον παράδοξο τρόπο του στριψίματος του νομίσματος, που συνηθιζόταν εκείνα τα χρόνια, βρίσκοντας τυχερή την Προοδευτική, όπου και κέρδισε την επάνοδό της στην κορυφαία κατηγορία[43][44].

Την περίοδο 1969-70, προπονητής ανέλαβε ο Πορτογάλος Σεβεριάνο Κορέιρα, υπό την καθοδήγηση του οποίου η ομάδα πραγματοποίησε σχετικά καλή παρουσία. Με σύνολο 9 νίκες, 13 ισοπαλίες και 12 ήττες, τερμάτισε στη 12η θέση, μπροστά από τον ΟΦΗ. Από τις συνολικά 12 ήττες, εντός έδρας ηττήθηκε μόλις 2 φορές, από τους ΑΕΚ και Παναθηναϊκό με 0-2, αντίστοιχα. Χαρακτηριστικό της περιόδου, ήταν κυρίως η εντός έδρας νίκη που πέτυχε επί του πρωταθλητή Κύπρου της προηγούμενης χρονιάς, Ολυμπιακού Λευκωσίας με 9-0, καθώς αποτέλεσε τη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της Α' Εθνικής την εποχή εκείνη[45] και παράλληλα τη μεγαλύτερη εντός έδρας νίκη της Προοδευτικής στην κορυφαία κατηγορία μέχρι σήμερα.

Την επόμενη περίοδο, 1970-71, δεν εμφανίστηκε καθόλου ανταγωνιστική, καθώς με σύνολο 5 μόλις νίκες, 14 ισοπαλίες και 15 ήττες τερμάτισε στη 16η θέση σε σύνολο 18 ομάδων, μπροστά από τους ΟΦΗ και ΕΠΑ Λάρνακας[46] και υποβιβάστηκε εκ νέου στην Β' Εθνική. Εντός έδρας υπέστη 5 ήττες, ενώ από τις 5 συνολικά νίκες της στο πρωτάθλημα, οι 3 ήταν εντός έδρας, όπου επικράτησε των Άρη (2-1), Πιερικού (1-0) και ΕΠΑ Λάρνακας (2-0) αντίστοιχα, ενώ εκτός έδρας επικράτησε των Ολυμπιακού Πειραιώς και Φωστήρα με 1-2 αντίστοιχα.

1971-1997: Μεταξύ Β' και Γ' Εθνικής και επάνοδος στην Α' Εθνική, έπειτα από 26 ολόκληρα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1971-1987: 15 συνεχόμενες χρονιές στη Β' Εθνική και πρώτη φορά υποβιβασμός στη Γ' Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα από τον υποβιβασμό από τη μεγάλη κατηγορία, στην οποία ήδη μετρούσε 10 σύνολο συμμετοχές, συνέχισε 15 συνεχόμενες αγωνιστικές χρονιές (από 1971-72 μέχρι 1986-87) στη Β' Εθνική. Κατά τις πρώτες χρονιές της στη Β' Εθνική, στις αρχές της δεκαετίας του '70, είχε πολύ καλές παρουσίες, πλησιάζοντας την επάνοδο στην Α' Εθνική. Πιο συγκεκριμένα, την περίοδο 1971-72 τερμάτισε στη 2η θέση, με διαφορά μόλις 1ος βαθμού από τον πρωταθλητή Ατρόμητο Αθηνών[47], την περίοδο 1973-74 στην 3η θέση πίσω από τους πρωταθλητή Ατρόμητο Αθηνών και δευτεραθλήτρια Καλαμάτα[48], την αμέσως επόμενη 1974-75, στη 2η θέση πίσω από τον πρωταθλητή Απόλλων Αθηνών[49], θέση η οποία έπειτα από αναδιοργάνωση της κατηγορίας δεν έδινε πλέον το δικαίωμα της ανόδου ως δευτεραθλήτρια, ενώ την περίοδο 1976-77 διεκδίκησε ξανά την επάνοδο, την οποία όμως στερήθηκε άδικα τελικά, λόγω αφαίρεσης 4 βαθμών, κατηγορούμενη για δωροδοκία στον Α.Π.Σ. Πάτραι. Συνέχισε στη Β' Εθνική και παρόλο που το περισσότερο διάστημα αποτελούταν από πολύ αξιόλογους ποδοσφαιριστές δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδο, τερματίζοντας όχι πιο πάνω από την 4η θέση, την οποία κατέλαβε τις περιόδους 1978-79 και 1980-81, ενώ αντίθετα την περίοδο 1986-87, έπειτα από την αφαίρεση 1ός βαθμού, η οποία ουσιαστικά της στέρησε την παραμονή, τερμάτισε στη 15η θέση[50] (πρώτη θέση της ζώνης υποβιβασμού) και υποβιβάστηκε στη Γ' Εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Παράλληλα, η καλύτερη πορεία της στο Κύπελλο Ελλάδας όλο αυτό το διάστημα της 15ετής παρουσίας της στη Β' Εθνική, ήταν την περίοδο 1982-83, όπου αποκλείοντας κατά σειρά τους Αθηναϊκό, Διαγόρα Ρόδου, και Δόξα Δράμας (ομάδα Α' Εθνικής), έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση από όπου και αποκλείστηκε από την Ρόδο (ομάδα Α' Εθνικής)[51].

1987-1992: Πρώτα χρόνια στη Γ' Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Γ' Εθνική αγωνίστηκε αρχικά 3 συνεχόμενες περιόδους (1987-88, 1988-89 και 1989-90), όταν την τελευταία κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στη Β' Εθνική, από την οποία όμως την αμέσως επόμενη, 1990-91, υποβιβάστηκε εκ νέου στη Γ' Εθνική. Την περίοδο 1991-92, υπό την τεχνική ηγεσία του Γιάννη Κυράστα τερμάτισε στην 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα του Νοτίου Ομίλου, ισοβαθμώντας με τον Ηλυσιακό, με τον οποίο κατά συνέπεια οδηγήθηκε σε αγώνα κατάταξης για την εξασφάλιση της 2ης προνομιούχου θέσης που έδινε το δικαίωμα της ανόδου. Στον αγώνα αυτόν, ο οποίος διεξήχθη στο ουδέτερο Ολυμπιακό Στάδιο, αναδείχθηκαν ισόπαλοι 0-0 στην κανονική διάρκεια και την παράταση και οδηγήθηκαν στη διαδικασία των πέναλτι, όπου με κύριο πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακά της Γιάννη Παπαμιχαήλ που απέκρουσε 2 πέναλτι και τις εύστοχες εκτελέσεις των Θανάση Σφέτσα, Σίμου Καραγιαννίδη, Μπάλα και Τάκη Μανδραφλή επικράτησε με 4-2[52] και εξασφάλισε τη 2η προνομιούχο θέση και την πολυπόθητη επάνοδό στη Β' Εθνική, ως δευτεραθλήτρια, ενώπιον 6.000 περίπου φιλάθλων της που την ακολούθησαν στον κρίσιμο αυτό αγώνα.

1992-1997: Στη Β' Εθνική, δημιουργία ΠΑΕ και επάνοδος στην Α' Εθνική, έπειτα από 26 ολόκληρα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την επάνοδό της στη Β' Εθνική και ενώ το ελληνικό ποδόσφαιρο είχε ήδη από το 1979 εισαχθεί στον επαγγελματισμό, απέκτησε επαγγελματική μορφή και μετατράπηκε ακολούθως σε Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία, με την ονομασία «Π.Α.Ε. Προοδευτική». Στη Β' Εθνική αγωνίστηκε τις επόμενες 5 συνεχόμενες χρονιές (από το 1992-93 ως το 1996-97), όταν την τελευταία τερμάτισε στη 2η θέση[53] και εξασφάλισε την επιστροφή της στην κορυφαία κατηγορία. Την τελευταία αγωνιστική επικράτησε 0-2 εκτός έδρας με τέρματα των Σάκη Αλμανίδη (3´ πεν.) και Νίκου Φούσκα (73´) της αδιάφορης βαθμολογικά Δόξας Δράμας και εξασφάλισε μαθηματικά την 2η προνομιούχο θέση, την οποία διεκδικούσε ο Παναιτωλικός, που την οδήγησε στην Α' Εθνική, έπειτα από 26 χρόνια απουσίας της[54][55], ενώπιον περίπου 1000 φιλάθλων της που ταξίδεψαν στη Δράμα, για να παρακολουθήσουν τον καθοριστικό, για την πολυπόθητη άνοδο, αγώνα.

1997-2004: Μεταξύ Α' και Β' Εθνικής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1997-2000: Στην Α' Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Α' Εθνική πλέον, έπειτα από 26 συνεχόμενα χρόνια απουσίας της και για πρώτη φορά έπειτα την επαγγελματοποίηση της κατηγορίας το 1979, αγωνίστηκε τρεις συνεχόμενες χρονιές. Αρχικά, την περίοδο 1997-98, πρώτη χρονιά του συλλόγου στην Α' Εθνική ως επαγγελματικός, τερμάτισε στην 14η θέση, μπροστά από τον Εθνικό και 2 μόλις βαθμούς, πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού[56]. Στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, επικράτησε 3-0 εντός έδρας του Αθηναϊκού, η οποία είναι και η πρώτη "επαγγελματική" νίκη του συλλόγου ως ΠΑΕ, στην Α' Εθνική, ενώ στη συνέχεια του πρωταθλήματος, ακολούθησαν και άλλες αξιόλογες νίκες, με πιο ξεχωριστή, την επικράτηση εντός έδρας επί της ισχυρής τότε ΑΕΚ, με 3-2 και επίσης την επικράτηση εντός έδρας με 1-0 στο ντέρμπι με τον Ιωνικό στην πρώτη αναμέτρηση των δύο συλλόγων στην κορυφαία κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, 1998-99, τερμάτισε δύο θέσεις πιο πάνω στη 12 και ακολούθησαν ξανά σπουδαίες νίκες όπως οι εντός έδρας επί των ΠΑΟΚ και Άρη με 2-1 αντίστοιχα και οι εκτός έδρας επί των Εθνικού και Ηρακλή με 0-2 και 0-1[57]. Την περίοδο 1999-00, με σύνολο μόλις 7 νίκες και ισοπαλίες αντίστοιχα και 20 ήττες, τερμάτισε στη 16η θέση και υποβιβάστηκε προσωρινά, έπειτα από τρεις συνεχόμενες χρονιές στην κορυφαία κατηγορία, ωστόσο όμως από τις 7 μόλις νίκες, ξεχώρισαν αυτές με 1-0 επί των Παναθηναϊκού και ΠΑΟΚ εντός έδρας αντίστοιχα.

2000-2004: Μεταξύ Α' και Β' Εθνικής και υποβιβασμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Β' Εθνική πλέον, αγωνίστηκε προσωρινά δύο χρονιές (2000-01 και 2001-02), όταν την τελευταία τερμάτισε στην 3η προνομιούχο θέση[58] και ως τριταθλήτρια επανήλθε άμεσα, έπειτα από 2 χρόνια απουσίας στην Α' Εθνική, όπου αγωνίστηκε επίσης για δύο χρονιές. Αρχικά, την περίοδο 2002-03 τερμάτισε στη 11η θέση[59], πραγματοποιώντας αξιόλογη παρουσία και πετυχαίνοντας σπουδαίες νίκες, όπως οι εκτός έδρας επί των Παναθηναϊκού και Ιωνικού με 0-1 αντίστοιχα και οι εντός έδρας επί των Ακράτητου, Άρη και Ηρακλή Θεσσαλονίκης με 5-1, 3-1 και 1-0 αντίστοιχα. Την περίοδο 2003-04, με σύνολο μόλις 4 νίκες (όλες εντός έδρας), 8 ισοπαλίες και 18 ήττες, τερμάτισε στη 16η και τελευταία θέση, πίσω από τους Πανηλειακό και Ακράτητο[60], γνωρίζοντας έτσι τον υποβιβασμό στην δεύτερη τη τάξει κατηγορία. Πιο ξεχωριστή, από τις 4 συνολικά, νίκη, ήταν η επικράτηση για την 3η αγωνιστική, επί του Ολυμπιακού με 1-0 και στις υπόλοιπες 3, επικράτησε των Πανηλειακού και ΟΦΗ με 2-0 αντίστοιχα και του Ηρακλή με 3-2. Αντίθετα, παρά την άσχημη αγωνιστική πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα, στο Κύπελλο Ελλάδας της ίδιας περιόδου (2003-04) πραγματοποίησε αρκετά αξιοπρεπή πορεία, όπου αποκλείοντας κατά σειρά τους Κασσάνδρα και Ακράτητο έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση από όπου αποκλείστηκε με δυσκολία (4-3 στα πέναλτι) από την Καστοριά.

2004-2016: Οικονομικά προβλήματα και χαμηλές κατηγορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2004-2007: Β' Εθνική, χρέη της ΠΑΕ και οικονομική αδιέξοδος και πρώτη φορά υποβιβασμός στην Δ' Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα τον υποβιβασμό πλέον στη Β΄ Εθνική και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ξεκινά μια καθοδική περίοδος για την ιστορία της Προοδευτικής. Στη Β' Εθνική αγωνίστηκε 3 συνεχόμενες περιόδους (2004-05, 2005-06 και 2006-07), όταν την τελευταία τερμάτισε στη 16η θέση και υποβιβάστηκε. Τα οικονομικά προβλήματα και τα χρέη της ΠΑΕ που είχαν εν το μεταξύ προκύψει, οδήγησαν αρχικά τον πρόεδρο της Γιάννη Καρρά, σε σκέψεις για συγχώνευση με τον Ερμή Κορυδαλλού, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, έπειτα από την έντονη αντίδραση και άρνηση των παλαίμαχων ποδοσφαιριστών και των φιλάθλων του συλλόγου. Τελικά αποφασίστηκε να μην συμμετάσχει στη Γ΄ Εθνική, μιας και αδυναμούσε, αλλά να υποβιβαστεί απευθείας στην αμέσως κατώτερη και πρώτη ερασιτεχνική κατηγορία, Δ΄ Εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, ώστε να χρεοκοπήσει ως ΠΑΕ και κατ' επέκταση να απαλλαγεί από τα χρέη της[61], όπως προβλεπόταν από τον αθλητικό νόμο[62], με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί έντονη κόντρα, με πολλές διαμαρτυρίες και παράπονα, από την πλευρά των οργανωμένων οπαδών προς τον πρόεδρο της ΠΑΕ και επί 21 συνεχή χρόνια βασικό χρηματοδότη της Προοδευτικής, Γιάννη Καρρά[63], τον οποίο κατέστησαν υπεύθυνο για αυτή την πορεία της ομάδας, και να ακολουθήσει τελικά η παραίτησή του, στα μέσα του καλοκαιριού του 2007[64]. Με τον υποβιβασμό στη Δ΄ Εθνική και τη διάλυση της ΠΑΕ, μετατράπηκε σε ερασιτεχνική μορφή, ως «Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία», στηριζόμενη στον ερασιτέχνη σύλλογο.

2007-2011: Δ' Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Δ' Εθνική, πρωτόγνωρη κατηγορία για την Προοδευτική, στην οποία βρέθηκε για πρώτη φορά λόγω των οικονομικών προβλημάτων, αγωνίστηκε τέσσερις συνεχόμενες περιόδους. Τις πρώτες 3 περιόδους και πρώτες στην ιστορία της στη Δ' Εθνική (2007-08, 2008-09 και 2009-10), αποτύγχανε να κατακτήσει την άνοδο στις επαγγελματικές κατηγορίες. Παράλληλα, η αποτυχία για κάποια κατάκτηση εντός αυτής της τριετίας, συνοδεύτηκε και στην ερασιτεχνική διοργάνωση του Κυπέλλου Πειραιά όπου συμμετείχε επίσης για πρώτη φορά, καθώς η καλύτερη πορεία της στην διοργάνωση ήταν μέχρι την ημιτελική φάση την περίοδο 2009-10, όπου και αποκλείστηκε -με δυσκολία στην διαδικασία των πέναλτι- από το γειτονικό Α.Π.Ο. Κερατσίνι[65] (ομάδα επίσης Δ' Εθνικής). Αντίθετα, την περίοδο 2010-11 η αγωνιστική της πορεία ήταν πλήρως επιτυχημένη, καθώς με αρκετά ευκολία και 6 μόλις αγωνιστικές πριν τη λήξη του πρωταθλήματος αναδείχθηκε μαθηματικά πρωταθλήτρια στον 9ο όμιλο της Δ' Εθνικής, όποτε και επικράτησε με 2-0 εντός έδρας της Τριγλίας Ραφήνας[66] και επίσης κατέκτησε το Κύπελλο Πειραιά για πρώτη φορά στην ιστορία της, εξασφαλίζοντας σαν ερασιτεχνική Νταμπλούχος την επάνοδο στις επαγγελματικές κατηγορίες και πιο συγκεκριμένα στη Γ' Εθνική[67].

2011-2014: Γ' Εθνική, οικονομικών προβλημάτων συνέχεια και υποβιβασμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την άνοδό της στην Γ' Εθνική και τα οικονομικά προβλήματα ωστόσο να συνεχίζουν να ταλανίζουν τον σύλλογο, απέκτησε ημιεπαγγελματική μορφή, ύστερα από την αδυναμία μετατροπής σε επαγγελματική (Π.Α.Ε) και μετατράπηκε ακολούθως σε Τμήμα Αμοιβόμενων Ποδοσφαιριστών (Τ.Α.Π.)[68], με την ονομασία «Τ.Α.Π. Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία». Την περίοδο 2011-12 τερμάτισε στην 9η θέση του 1ου ομίλου, γεγονός που την ανάγκασε να συμμετάσχει σε αγώνα μπαράζ που διεξήχθη στο ουδέτερο στάδιο Τρικάλων και επικράτησε 1-0 του Μέγα Αλέξανδρου Ηράκλειας, εξασφαλίζοντας την παραμονή της[69]. Παράλληλα στο κύπελλο Ελλάδας απέκλεισε στον Β' γύρο την Αναγέννηση Γιαννιτσών (ομάδα Β' Εθνικής)[70] και ακολούθως στη συνέχεια, αποκλείστηκε από τον ανώτερο Αστέρα Τρίπολης[71] (ομάδα Α' Εθνικής).

Την περίοδο 2012-13 βρέθηκε στην 7η θέση του 1ου ομίλου με 36 βαθμούς, θέση που έδινε το δικαίωμα προβιβασμού στη Β' Εθνική. Λόγω όμως τιμωρίας που της επιβλήθηκε, της αφαιρέθηκαν 2 βαθμοί,[72] οδηγώντας την σε ισοβαθμία στην 7η θέση με τον Πανηλειακό και τον Α.Ο. Γλυφάδας, οι οποίοι υπερτερούσαν και τελικά η Προοδευτική κατατάχθηκε στην 9η θέση, μη καταφέρνοντας να προβιβαστεί. Παράλληλα, στο κύπελλο Ελλάδας, απέκλεισε στον 1ο γύρο τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (ομάδα Β' Εθνικής) και στη συνέχεια, στη φάση των 32 αποκλείστηκε με 2 ήττες (4-0 και 1-2) από τον Παναθηναϊκό[73][74].

Υποβιβασμός στην ΕΠΣ Πειραιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την επόμενη περίοδο 2013-14 ύστερα από αναδιάρθρωση του ελληνικού ποδοσφαίρου, η Γ' Εθνική συγχωνεύεται με την Δ' Εθνική και αποκτά ερασιτεχνική μορφή, ενώ η δεύτερη παύει να υφίσταται[75]. Ακολούθως, η ομάδα συνεχίζει σαν ερασιτεχνική, με την ονομασία «Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία». Ωστόσο όμως, με τις οικονομικές αδυναμίες να εξακολουθούν να υπάρχουν και να αυξάνονται, ταλαιπωρώντας τον σύλλογο και κατ' επέκταση το ποδοσφαιρικό τμήμα, η ομάδα σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά δεν παρουσιάζεται καθόλου ανταγωνιστική, καθώς σε σύνολο 15 ομάδων τερμάτισε στη 12η θέση του 5ου ομίλου και υποβιβάστηκε[76]. Καθώς όμως η Δ' Εθνική πλέον δεν υφίστανται, υποβιβάστηκε απευθείας στο τοπικό πρωτάθλημα του Πειραιά, για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας, έπειτα την καθιέρωση των εθνικών κατηγοριών όπου συμμετείχε ανελλειπώς. Παράλληλα, την ίδια περίοδο συμμετείχε και στην πρώτη διοργάνωση στα χρονικά, του κυπέλλου Γ' Εθνικής, από όπου και αποκλείστηκε εκτός έδρας από τον Πανελευσινιακό (3-2), μόλις στην 1η αγωνιστική του 5ου ομίλου.

2014-2016: Στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πειραιά και επάνοδος στις Εθνικές κατηγορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα τον υποβιβασμό από την Γ' Εθνική, η ομάδα αγωνίστηκε την επόμενη διετία στο πρωτάθλημα της Α' ΕΠΣ Πειραιά. Τον Ιούλιο του 2014, έπειτα από ψηφοφορία, πρόεδρος του ποδοσφαιρικού τμήματος ανέλαβε ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της ομάδας Δημήτρης Χόρτσας[77] και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, πρόεδρος ανέλαβε ο επιχειρηματίας Βασίλης Κατσαρός[78] με στενό του συνεργάτη και επίσης βασικό χρηματοδότη τον Νίκο Λεμονή, με στόχο την άμεση επάνοδο. Ωστόσο όμως, την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στη 2η θέση του 1ου ομίλου της Α΄ ΕΠΣ Πειραιά, πίσω από το Α.Π.Ο. Κερατσίνι[79], μη καταφέρνοντας τελικά να κατακτήσει την επάνοδό της στη Γ' Εθνική. Παράλληλα την ίδια περίοδο, κατέκτησε το κύπελλο Πειραιά, για δεύτερη φορά στην ιστορία της, επικρατώντας 0-2 της Α.Ε. Μοσχάτου στον τελικό κυπέλλου Πειραιά, στο Στάδιο Καραϊσκάκη.[80][81]

Αντίθετα, την περίοδο 2015-16, επί προεδρίας Κατσαρού, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στον 2ο όμιλο της Α' ΕΠΣ Πειραιά, κατακτώντας αήττητη το πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία της, με συνολικά 27 νίκες και 3 ισοπαλίες και 118 τέρματα υπέρ και 6 μόλις κατά,[82] εξασφαλίζοντας μαθηματικά την κατάκτηση του πρωταθλήματος από την πρότελευταία αγωνιστική, στην οποία επικράτησε εκτός έδρας της Α.Ε. Νίκαιας με 0-10.[83] Ως πρωταθλήτρια του 2ου ομίλου της Α' ΕΠΣ Πειραιά, κέρδισε την συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, όπου συμμετείχε στον 9ο όμιλο μαζί με τον επίσης πρωταθλητή της Α' ΕΠΣ Πειραιά (1ου ομίλου) Αετό Κορυδαλλού, από τον οποίο είχε υποστεί αποκλεισμό στην προημιτελική φάση του Κυπέλλου Πειραιά[84] και τους αντίστοιχους πρωταθλητές της ΕΠΣ Αθηνών, Αιγάλεω και Άγιο Ιερόθεο. Συνέχισε αήττητη και σε αυτή την πρόκληση, όπου κέρδισε την επάνοδό της στη Γ' Εθνική, τερματίζοντας στην 1η θέση του 9ου ομίλου, με σύνολο 4 νίκες και 2 ισοπαλίες, με πιο ξεχωριστή νίκη, την επικράτηση με 4-1 επί του Αιγάλεω, εντός έδρας, στην πρεμιέρα της διοργάνωσης.[85][86]

Αναλυτικά η πορεία και τα στατιστικά στο ελληνικό πρωτάθλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πανελλήνιο πρωτάθλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναλυτικά οι χρονολογίες που αγωνίστηκε στην τελική φάση του Πανελληνίου πρωταθλήματος (Εθνικό πρωτάθλημα) είναι οι εξής: 1939-40, 1956-57, 1957-58. Καλύτερη θέση που κατέλαβε είναι η 6η (σε σύνολο 12 ομάδων) την περίοδο 1957-58.

  • Μεγαλύτερες (σε έκταση του σκορ) νίκες:
    • Εντός έδρας: Προοδευτική - ΟΦΗ 4-0 (04/05/1958, 1957-58)
    • Εκτός έδρας: Παναργειακός - Προοδευτική 0-4 (03/02/1957, 1956-57)
  • Μεγαλύτερες (σε έκταση του σκορ) ήττες:
    • Εντός έδρας: Προοδευτική - Ολυμπιακός Πειραιώς 0-4 (07/04/1957, 1956-57)
    • Εκτός έδρας: ΑΕΚ - Προοδευτική 7-2 (16/03/1940, 1939-40)
Aγων. περίοδος Όμιλος (σύνολο ομάδων) θέση
1939-40 Νότιος (8 ομάδες)
1956-57 Ενιαίος (10 ομάδες)
1957-58 Ενιαίος (12 ομάδες)

Α' Εθνική κατηγορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναλυτικά οι χρονολογίες που αγωνίστηκε στην Α' Εθνική είναι οι εξής: 1959-60, 1960-61, 1961-62, 1962-63, 1964-65, 1965-66, 1966-67, 1967-68, 1969-70, 1970-71, 1997-98, 1998-99, 1999-2000, 2002-03, 2003-04.

Με σύνολο 15 συμμετοχές και 226 αγώνες μετράει συνολικά 61 νίκες, 60 ισοπαλίες και 105 ήττες και γκολ 225 υπέρ - 348 κατά. Η καλύτερη θέση που κατέλαβε είναι η 4η, την περίοδο 1964-65.

  • Μεγαλύτερες (σε έκταση του σκορ) νίκες:
    • Εντός έδρας: Προοδευτική - Ολυμπιακός Λευκωσίας 9-0 (14/03/1970, 1969-70)
    • Εκτός έδρας: Ολυμπιακός Πειραιώς - Προοδευτική 0-3 (06/12/1964, 1964-65)
  • Μεγαλύτερες (σε έκταση του σκορ) ήττες:
    • Εντός έδρας: Προοδευτική - Εθνικός Πειραιώς 0-5 (29/01/1967, 1966-67)
    • Εκτός έδρας: Παναθηναϊκός - Προοδευτική 8-1 (27/11/1960, 1960-61)
Aγων. περίοδος Θέση Aγων. περίοδος Θέση
1959-60 10η 1997-98 14η
1960-61 11η 1998-99 12η
1961-62 10η 1999-00 16η(υποβιβασμός)
1962-63 15η(υποβιβασμός) 2002-03 11η
1964-65 2003-04 16η(υποβιβασμός)
1965-66 13η
1966-67
1967-68 16η(υποβιβασμός)
1969-70 12η
1970-71 16η(υποβιβασμός)

Έμβλημα και χρώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα χρώματα του ποδοσφαιρικού τμήματος είναι όπως και του ιδρυτικού σωματείου το βυσσινί και το λευκό. Έχουν όμως χρησιμοποιηθεί, κυρίως στις δεύτερες εμφανίσεις (εκτός έδρας) και άλλα χρώματα όπως, το γκρί και το μαύρο.

Το έμβλημα του ποδοσφαιρικού τμήματος της Προοδευτικής είναι ο «Φοίνικας». Έχει ομοιότητες με αυτό του ιδρυτικού σωματείου, ενώ με το πέρασμα των χρόνων έχει τυπωθεί σε πολλές παραλλαγές.

Εγκαταστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γραφεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα γραφεία του ποδοσφαιρικού τμήματος στεγάζονται μαζί με του ερασιτέχνη στον Κορυδαλλό. Παλαιότερα, τα γραφεία της Π.Α.Ε., έχουν υπάρξει κατά διαστήματα σε διάφορα σημεία της Νίκαιας και του Κορυδαλλού, ανεξάρτητα απο αυτά του ερασιτέχνη.

Γήπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σύλλογος δεν διαθέτει ιδιόκτητο γήπεδο και προπονητικό κέντρο για να εξυπηρετούνται οι αγώνες και οι προπονήσεις του ποδοσφαιρικού τμήματος. Παραδοσιακή του έδρα του ωστόσο, αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, χωρητικότητας 5.000 θεατών. Βρίσκεται στη συνοικία Άσπρα Χώματα της Νίκαιας, συνορεύει με τον Κορυδαλλό. Θεμελιώθηκε το 1937 και ανήκει στη δικαιοδοσία του Δήμου Νίκαιας -Αγ. Ιωάννη Ρέντη.

Στο γήπεδο, λόγω της έλλειψης ιδιόκτητου προπονητικού κέντρου, προπονείται η ανδρική ομάδα και τα τμήματα υποδομών της ακαδημίας ποδοσφαίρου. Επίσης, στο χώρο των εσωτερικών εγκαταστάσεων του γηπέδου στεγάζονται και τα γραφεία της ακαδημίας[87].

Εκτός της βασικής έδρας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, που αποτελεί την βασική έδρα του, έχει χρησιμοποιήσει κατά καιρούς σε αρκετούς αγώνες και άλλα γήπεδα.

  • Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης

Ένα απ' αυτά είναι το παλιό στάδιο Γ. Καραϊσκάκης, το οποίο χρησιμοποιούσε επί πολλά έτη στο παρελθόν, κυρίως κατά τις δεκαετίες του '50, του '60 και αρχές του '70, στο οποίο η ιστορία του συλλόγου μετρά τις πρώτες της σημαντικές επιτυχίες και διακρίσεις.

  • Επίσης, έχει χρησιμοποιήσει για πολύ πιο προσωρινά διάστηματα, κατά τις δεκαετίες '80 και '90 και άλλα γήπεδα όπως το ΔΑΚ Κορυδαλλού και το Γήπεδο Αιγάλεω. Τελευταία φορά που χρησιμοποίησε το ΔΑΚ Κορυδαλλού για έδρα του, ήταν το 2009, σε αγώνα Προοδευτική - Αχαρναϊκός, λόγω εργασιών στη βασική έδρα του ποδοσφαιρικού τμήματος. Επίσης, το συγκεκριμένο γήπεδο αποτέλεσε χώρος για τις προπονήσεις των ακαδημιών.

Τίτλοι και Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πανελλήνιες διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρωταθλήτρια Β' Εθνικής (1): 1963-64 (Β' Όμιλος)
  • Πρωταθλήτρια Γ' Εθνικής (1): 1989-90 (Νότιος Όμιλος)
  • Πρωταθλήτρια Δ' Εθνικής (1): 2010-11 (9ος Όμιλος)

Τοπικές διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν την καθιέρωση των Εθνικών κατηγοριών
  • Πρωταθλήτρια Α2' ΕΠΣ Πειραιά (1): 1954-55
  • Πρωταθλήτρια Β' ΕΠΣ Πειραιά (1): 1938-39
Μετά την καθιέρωση των Εθνικών κατηγοριών
  • Πρωταθλήτρια Α' ΕΠΣ Πειραιά (1): 2015-16 (2ος Όμιλος)
  • Κύπελλο Πειραιά (2): 2010-11, 2014-15

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τετραθλήτρια Α' ΕΠΣ Πειραιά: 1958-59
  • Δευτεραθλήτρια Α' ΕΠΣ Πειραιά (2): 1956-57, 1957-58 (πρόκριση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα)
  • Τριταθλήτρια Α' ΕΠΣ Πειραιά: 1939-40 (πρόκριση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα)
  • Αξίζει να σημειωθεί πως η Προοδευτική, πιο συγκεκριμένα ο ποδοσφαιριστής της Νίκος Μητώσης, πέτυχε το πρώτο τέρμα στην ιστορία της Α' Εθνικής την περίοδο 1959-60, (25 Οκτωβρίου 1959, Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης, Προοδευτική - Απόλλων Kαλαμαριάς 1-0).
  • Δευτεραθλήτρια Β' Εθνικής: 1968-69, 1996-97
  • Τριταθλήτρια Β' Εθνικής: 2001-02
  • Δευτεραθλήτρια Γ' Εθνικής: 1991-92
  • 2 παρουσίες σε Ημιτελικά Κυπέλλου Ελλάδας: (1959-60, 1964-65)
  • 3 παρουσίες στα Προημιτελικά Κυπέλλου Ελλάδας: (1963-64, 1982-83, 2003-04)

Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφέρονται ενδεικτικά και με αλφαβητική σειρά, αξιοσημείωτοι, Έλληνες και ξένοι, ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν με τη φανέλα της Προοδευτικής με μεγάλη προσφορά και ιδιαίτερη παρουσία: (σε παρένθεση διάστημα -τα με την Προοδευτική)

Από τους παλαιότερους

Από τους νεότερους

Πρώτοι σε συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτοι σκόρερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχισκόρερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εθνικές κατηγορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αξιομνημόνευτοι προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ύμνος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι στίχοι και η μουσική του ύμνου της Προοδευτικής γράφτηκαν και τραγουδήθηκαν το 1969, από τον Δημήτρη Κλεάνθη, πιστός φίλαθλος της ομάδας.

Ποδοσφαιρικές αντιπαλότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ντέρμπι της Κοκκινιάς ή Ντέρμπι της Νίκαιας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οπαδοί της Προοδευτικής σε ντέρμπι με τον Ιωνικό το 2017 για την Γ' Εθνική.

Παραδοσιακός αντίπαλος, λόγω της ίδιας πόλης που δραστηριοποιούνται αλλά και του ανταγωνισμού σε αγωνιστικό επίπεδο, είναι ο Ιωνικός και οι αναμετρήσεις μεταξύ τους αναφέρονται και ως «Nτέρμπι της Κοκκινιάς» ή «Nτέρμπι της Νίκαιας».[88][89][90] Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά Πειραϊκά ντέρμπι και επίσης κατά πολλούς, συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά ντέρμπι της Ελλάδας, ενώ τις μεταξύ τους αναμετρήσεις και ανεξαρτήτου κατηγορίας, παρακολουθεί τις περισσότερες φορές μεγάλος αριθμός θεατών. Επίσης, αξιοσημείωτο είναι πως οι έδρες των 2 ομάδων, βρίσκονται αμφότερες επί της κεντρικής λεωφόρου Γρηγορίου Λαμπράκη. Χαρακτηριστικό, στο αγωνιστικό κομμάτι, του ντέρμπι είναι πως η Προοδευτική δεν έχει ηττηθεί ποτέ εντός έδρας, σε 17 σύνολο επίσημους αγώνες (μέχρι και το 2017) πρωταθλήματος, ενώ αντίθετα έχει αποσπάσει 2 νίκες σε ισάριθμους (17) αγώνες εκτός έδρας.

Άλλες αντιπαλότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επίσης αντιπαλότητα, έχει υπάρξει και με άλλους -κυρίως γειτονικούς- συλλόγους, όπως με τους Εθνικό Πειραιώς, Αιγάλεω, Φωστήρα Ταύρου και Ατρόμητο Αθηνών.

Σύλλογος βετεράνων ποδοσφαιριστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο «Σύλλογος Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής» ιδρύθηκε το 1994. Αποτελεί μέλος της Ένωσης Συνδέσμων Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών Πειραιά. Είναι ένας από τους πιο δραστηριοποιημένους και οργανωμένους συλλόγους βετεράνων ποδοσφαιριστών στην Ελλάδα.

Στο σύλλογο εντάσσονται και δραστηριοποιούνται βετεράνοι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, αγωνίστηκαν στην Προοδευτική. Η διοίκηση του συλλόγου αποτελείται από τα μέλη του και επανεκλέγεται κάθε φορά μέσω ψηφοφορίας. Σκοποί του συλλόγου από την ίδρυσή του, είναι η σύσφιξη των σχέσεων και η διεξαγωγή πολιτιστικών, κοινωνικών, φιλανθρωπικών και αθλητικών εκδηλώσεων.

Ποδοσφαιρικές δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βετεράνοι ποδοσφαιριστές της Προοδευτικής, άρχισαν να δραστηριοποιούνται από τις αρχές της δεκαετίας του '60, χωρίς όμως να έχει συσταθεί επίσημα σύλλογος. Μοναδική τους δραστηριότητα αποτέλεσε επί χρόνια, ο αγώνας «Βραδυποριακός-Ταλαιπωριακός», μεταξύ βετεράνων ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού και της Προοδευτικής αντίστοιχα, τον οποίο καθιέρωσαν στο Γήπεδο Νίκαιας κάθε Μεγάλη Παρασκευή από το 1961 μέχρι το 2013. Πρωτοστάτες για την διεξαγωγή του αγώνα ήταν βετεράνοι ποδοσφαιριστές που είχαν αγωνιστεί και στις δύο ομάδες.

Ωστόσο, έπειτα από την, επίσημα, σύσταση του συλλόγου, το 1994, πραγματοποιούνται συχνά φιλικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες, μεταξύ άλλων αντίστοιχων συλλόγων βετεράνων και συμμετέχει επίσης σε διάφορες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Αξιοσημείωτο είναι πως οργανώνονται φιλικοί αγώνες με συλλόγους, που υπήρξαν κοινοί ποδοσφαιριστές, στους οποίους και απονέμονται φόροι τιμής και αγώνες για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ε.Π.Σ. Πειραιά: ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ epspeir.gr
  2. "Από της αύριον άρχεται το πρωτάθλημα των ομάδων γ΄ κατηγορίας Πειραιώς. Εδήλωσαν εις τούτον σημμετοχήν 6 σωματεία της γ΄ κατηγορίας πλην του Καλλιθαϊκού. Ταύτα εχωρίσθησαν εις 2 ομίλους. Α΄ Όμιλος: Φίλαθλοι, Νεάπολις, Φαληρικός. Β΄ Όμιλος : Αργοναύτης, Άρης και Προοδευτική Νεολαία", εφ. "Αθλητικός Κόσμος", 15/12/1928
  3. "ΤΟ ΠΕΙΡΑΪΚΟΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ", εφ. "Αθλητικός Κόσμος", 13 Φεβρουαρίου 1927
  4. "ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Β΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΑΓΩΝ", εφ. "Αθλητισμός", 26/04/1939
  5. "ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΪΚΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ Β΄ ΚΑΙ Γ΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ", εφ. "Αθλητισμός", 05/05/1939
  6. Greece - Final Tables 1906-1959, 1939/40, rsssf.com
  7. εφ. "Αθλητισμός", 16/2/1940
  8. 1940-41 EPSP Championship, liquisearch.com
  9. Greece - Final Tables 1906-1959, 1952/53, rsssf.com
  10. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 4/5/1953
  11. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 11/5/1953
  12. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 18/5/1953
  13. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 23/5/1955
  14. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 6/6/1955
  15. Greece - Final Tables 1906-1959, 1956/57, rsssf.com
  16. Greece - Final Tables 1906-1959, 1957/58, rsssf.com
  17. Greece - Final Tables 1906-1959, 1958/59, rsssf.com
  18. Η σέντρα στην Α' Εθνική το 1959, m.pamesports.gr
  19. Το παλιατζίδικο των αναμνήσεων: Πρωτάθλημα της Α' Εθνικής το 1959, to-paliatzidiko.blogspot.gr
  20. Α' Εθνική ετών 54, sport24.gr
  21. Greece - Final Tables 1959-1999, 1959/60, rsssf.com
  22. Greece - Cup data 1959/60 rsssf.com
  23. Greece - Final Tables 1959-1999, 1960/61, rsssf.com
  24. Greece - Final Tables 1959-1999, 1961/62, rsssf.com
  25. Greece - Final Tables 1959-1999, 1962/63 rsssf.com
  26. Greece - List of Second Level Final Tables, 1963/64, rsssf.com
  27. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 21/05/1965
  28. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 04/06/1964
  29. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 25/5/1964
  30. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 1/6/1964
  31. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 22/6/1964
  32. Για θυμήσου... 1964: Ο Κορυδαλλός «πέταξε» πάλι στην Α' Εθνική με μπαράζ, tanea.gr
  33. Greece - Final Tables 1959-1999, 1964/65, rsssf.com
  34. Η μεγάλη ομάδα της Προοδευτικής (1964/65), stokegeo.wordpress.com
  35. Greece - Cup data 1964/65 rsssf.com
  36. Greece - Final Tables 1959-1999, 1965/66, rsssf.com
  37. Greece - Cup data 1965/66 rsssf.com
  38. Greece - Final Tables 1959-1999, 1966/67, rsssf.com
  39. Greece - Final Tables 1959-1999, 1967/68, rsssf.com
  40. Η Προοδευτική τίμησε τον Μπάμπη Βεργίδη, neaaoproodeftikh.blogspot.gr
  41. Όταν η Χούντα εκτέλεσε το ποδόσφαιρο, gazzetta.gr
  42. Greece - List of Second Level Final Tables, 1968/69, rsssf.com
  43. Ντέρμπι από τα παλιά στη Ριζούπολη, stoplekto.gr
  44. 1968-1969, filahtlos.blogspot.gr
  45. Δεν χόρταιναν γκολ στην Προοδευτική, oldfootball.gr
  46. Greece - Final Tables 1959-1999, 1970/71, rsssf.com
  47. Greece - List of Second Level Final Tables, 1971/72, rsssf.com
  48. Greece - List of Second Level Final Tables, 1973/74, rsssf.com
  49. Greece - List of Second Level Final Tables, 1974/75, rsssf.com
  50. Greece - List of Second Level Final Tables, 1986/87, rsssf.com
  51. Greece - Cup data 1982/83 rsssf.com
  52. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, Τετάρτη 1 Ιουλίου 1992, σελ. 7
  53. Greece - List of Second Level Final Tables, 1996/97, rsssf.com
  54. 1 / Ιουνίου / 1997 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ Α' ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 26 ΧΡΟΝΙΑ, eastattikanogate.blogspot.gr
  55. ΕΚΕΙ, ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ Α' ΕΘΝΙΚΗ - ΕΚΕΙ, ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ Α' ΕΘΝΙΚΗ, eastattikanogate.blogspot.gr
  56. 1997/98, rsssf.com
  57. 1998/99, rsssf.com
  58. Greece - List of Second Level Final Tables, 2001/02, rsssf.com
  59. 2002/03, rsssf.com
  60. 2003/04, rsssf.com
  61. Προοδευτική: Οριστικά στο Περιφερειακό sentragoal.gr
  62. Οι «αμαρτωλές» ρυθμίσεις χρεών kathimerini.gr
  63. ΠΑΕ vs Οργανωμένοι contra.gr
  64. Προοδευτική: Στην έξοδο ο Καρράς sentragoal.gr
  65. Για το τέταρτο!, sentragoal.gr
  66. Πρωταθλήτρια η Προοδευτική, sport-fm.gr
  67. «Βυσσινί» και το Κύπελλο, onsports.gr
  68. Μένει μόνη η Προοδευτική και το παλεύει, difernews.gr
  69. Στα Τρίκαλα στα δύο στενά.. serressport.gr
  70. Β' φάση: Θρίλερ στην Τσαριτσάνη, προκρίθηκε η Προοδευτική m.contra.gr
  71. Ξέσπασε στην επανάληψη ο Αστέρας Τρίπολης, sentragoal.gr
  72. Επικύρωση της βαθμολογίας της Football League με αφαίρεση βαθμών σε 5 ΠΑΕ soccerplus.gr
  73. Με 4-0 νίκησε ο ΠΑΟ την Προοδευτική στη... λασπομαχία του ΟΑΚΑ protothema.gr
  74. Προοδευτική-Παναθηναϊκός 1-2 m.sport24.gr
  75. Σχέδιο αναδιάρθρωσης του Ελληνικού ποδοσφαίρου epo.gr
  76. ΕΠΟ:Πρωτάθλημα Γ' Εθνικής 2013/14 epo.gr
  77. Προοδευτική: στη νέα διοίκηση, Πρόεδρος ο Δημήτρης Χόρτσας, sportactive.gr
  78. Ο επιχειρηματίας Κατσαρός μπαίνει μπροστά στην Προοδευτική, sentrasout.blogspot.gr
  79. Ε.Π.Σ. Πειραιά:Βαθμολογία Περιόδου 2014-2015, Α' Κατηγορία 1ος Όμιλος, epspeir.gr
  80. Κύπελλο Πειραιά: Η κούπα στην Προοδευτική onsports.gr
  81. Ε.Π.Σ. Πειραιά:Πρόγραμμα Αγώνων Περιόδου 2014-15, Κύπελλο Γ. Ξηράκης, epspeir.gr
  82. Ε.Π.Σ. Πειραιά:Βαθμολογία Περιόδου 2015-2016, Α' Κατηγορία, 2ος Όμιλος, epspeir.gr
  83. Πρωταθλήτρια με...δεκάρικο η Προοδευτική, m.topiko24.gr
  84. Πέταξε στους «4» ο Αετός, απέκλεισε την Προοδευτική, pamebala.gr
  85. Σούπερ Προοδευτική, 4-1 το Αιγάλεω, m.topiko24.gr
  86. Επίδειξη δύναμης από Προοδευτική, a-sports.gr
  87. Ξεκινούν οι Ακαδημίες της Προοδευτικής, stoplekto.gr
  88. dokari.gr Λευκή ισοπαλία στο ντέρμπι της Νίκαιας, dokari.gr
  89. onsports.gr Προοδευτική-Ιωνικός: Ντέρμπι από τα παλιά…, onsports.gr
  90. Ιωνικός-Προοδευτική σημειώσατε...Χ, a-sports.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]