Π.Ο. Ατσαλένιου Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Π.Ο. Ατσαλένιος Ηρακλείου)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Π.Ο. Ατσαλένιου
Poalogo.png
Όνομα Παναθλητικός Όμιλος Ατσαλένιου
Ίδρυση 1951
Χρώματα           Πράσινο, Λευκό
Πρόεδρος Καλεμπούμπας Ιωάννης

Ο Παναθλητικός Όμιλος Ατσαλένιου είναι Ελληνικός αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Ατσαλένιο, συνοικία του Ηρακλείου στην Κρήτη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1951, χρώματά του το πράσινο και το λευκό και έμβλημά του το αμπελόφυλλο.[1] Εκτός του τμήματος ποδοσφαίρου διατηρεί και τμήμα σκάκι.[2] Στο παρελθόν διέθετε και τμήματα επιτραπέζιας αντισφαίρισης, πετοσφαίρισης, άρσης βαρών, και πάλης.[3] Αγωνίζεται στην Γ' Εθνική κατηγορία και έδρα του αποτελεί το ιδιόκτητο γήπεδο του συλλόγου Γήπεδο Π.Ο. Ατσαλένιου.[4]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Π.Ο. Ατσαλένιου
Poalogo.png
Επίσημη ονομασία Παναθλητικός Όμιλος Ατσαλένιου
Σύντομο όνομα ΠΟΑ
ΠΟ Ατσαλένιου
Ατσαλένιο
Ίδρυση 1951
Έδρα Ηράκλειο, Ελλάδα
Στάδιο Γήπεδο Π.Ο. Ατσαλένιου
Πρόεδρος Καλεμπούμπας Ιωάννης
Προπονητής Βασίλης Κρασανάκης
Πρωτάθλημα Γ΄Εθνική
Πρώτη εμφάνιση

Ο Παναθλητικός Όμιλος Ατσαλένιου ιδρύθηκε το 1951 από Μικρασιάτες πρόσφυγες καταγόμενοι κυρίως από τα Βουρλά οι οποίοι μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 εγκαταστάθηκαν και κατοικούσαν στο Ατσαλένιο (Νέες Κλαζομενές) του Ηρακλείου. Με την ίδρυσή του αναγνωρίστηκε και εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Μεταξύ άλλων, ιδρυτικά στελέχη του συλλόγου αποτέλεσαν οι: Καϊσαρλής Ευάγγελος, Γκογκόσης Νικόλαος, Μασέλης Γεώργιος, Δεμενόπουλος Εμμανουήλ και Σαμψών Βασίλειος. Το 1960 θεμελιώθηκε το ιδιόκτητο γήπεδο του συλλόγου με τον δήμαρχο Κρασαδάκη και τον αείμνηστο παράγοντα (διατέλεσε και πρόεδρος της ΕΠΣΗ) Γεώργιο Μαρσέλο να τοποθετούν τον θεμέλιο λίθο. Το 1989 τοποθετήθηκε φυσικός χλοοτάπητας, αποτελώντας το 3ο γήπεδο του Ηρακλείου στα χρονικά με φυσικό χλοοτάπητα στον αγωνιστικό χώρο. Το Γήπεδο Π.Ο. Ατσαλένιου σήμερα διαθέτει άρτιες και πλήρεις εγκαταστάσεις όπως χλοοτάπητα, σκεπαστή εξέδρα χωρητικότητας 1.500 καθήμενων θεατών, ηλεκτροφωτισμό, γυμναστήριο, αίθουσα συνεδριάσεων κ.λ.π.

Αποτελεί εκ των πιο δυναμικών σωματείων του Ηρακλείου έχοντας κατακτήσει 10 φορές (1963, 1966, 1971, 1974, 1985, 1988, 1995, 1997, 2015, 2016) το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και 11 φορές (1975, 1978, 1984, 1986, 1987, 1991, 1997, 1998, 2001, 2003, 2015) το κύπελλο Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, αποτελώντας πολυνίκης της διοργάνωσης.[5] Επίσης, το 1984 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών, στον τελικό του ΟΑΚΑ με αντίπαλο τη Νίκη Διοικητηρίου Θεσσαλονίκης.[6]

Ο «ΠΟΑ» έκανε σύντομα αισθητή την παρουσία του καθώς την περίοδο 1963-64 αγωνίστηκε για πρώτη και μοναδική φορά στην Β΄ Εθνική κατηγορία.[7] Την περίοδο 1966-67 αγωνίστηκε παρθενικά στο πρωτάθλημα της δόκιμης τότε Γ' Εθνικής κατηγορίας. Ακολούθως, τις χρονιές 1971 και 1974 αγωνίστηκε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, χάνοντας αμφότερα την άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία. Τις χρονιές 1978-79, 1979-80, 1980-81 και 1981-82 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας, πρόδρομος της Γ' Εθνικής. Τα επόμενα χρόνια κατά τη δεκαετία του '80 μέχρι και αρχές της δεκαετίας του 2000 αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της Δ' Εθνικής και της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Το 1997 επιστρέφει στην Δ' Εθνική, όπου αγωνίζεται συνεχώς από τη σεζόν 1997-98 μέχρι και την σεζόν 2002-03 όποτε και κατέκτησε το πρωτάθλημα 10ου ομίλου[8] και προβιβάστηκε στην επαγγελματική πλέον Γ' Εθνική κατηγορία.

Ακολούθως, ο «ΠΟΑ» αγωνίστηκε στην Γ' Εθνική για 7 συνεχόμενα χρόνια, από την περίοδο 2003-04 μέχρι και την περίοδο 2009-2010, όποτε και κατέλαβε τη 14η θέση σε σύνολο 17 ομάδων του Νοτίου ομίλου και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2004-05 αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό στον 1ο γύρο του Κυπέλλου Ελλάδας από τον οποίο ηττήθηκε με δυσκολία με 3-2 στο γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης»[9] και με 0-4 στο γήπεδο «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης» και αποκλείστηκε.[10] Τη σεζόν 2006-07 έφτασε για πρώτη φορά μέχρι τον 3ο γύρο του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου απέκλεισε αρχικά την Δόξα Δράμας με 3-0 κατόπιν τον Εθνικό Αστέρα (ομάδα Β' Εθνικής) με 1-0 και τέλος συνάντησε τον Ολυμπιακό Πειραιώς, από τον οποίο ηττήθηκε με 0-2 και αποκλείστηκε.[11] Κατόπιν, αγωνίστηκε για 3 χρονιές στην Δ' Εθνική μέχρι την περίοδο 2012-13, όποτε και αναδείχθηκε πρωταθλητής του 10ου ομίλου και επέστρεψε στη Γ' Εθνική.[12] Στην Γ' Εθνική αγωνίστηκε προσωρινά την περίοδο 2013-14, όποτε και τερμάτισε στην 8η θέση σε σύνολο 15 ομάδων του 5ου ομίλου και υποβιβάστηκε οριακά απευθείας στην Α' Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, καθώς η Δ' Εθνική καταργήθηκε την προηγούμενη χρονιά. Αγωνίστηκε προσωρινά στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου καθώς τη σεζόν 2015-16 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ηρακλείου και Κρήτης και επανήλθε στην Γ' Εθνική, όπου αγωνίζεται συνεχώς από την αγωνιστική περίοδο 2016-17 μέχρι και την τρέχουσα 2018-19.

Συμμετοχές στις εθνικές κατηγορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην μοναδική του συμμετοχή στην Β' Εθνική την περίοδο 1963-64, ο «ΠΟΑ» τερμάτισε τελευταίος στην 17η θέση του 2ου ομίλου. Είχε αντιπάλους τους Πειραϊκούς συλλόγους Προοδευτική, Βύζαντα Μεγάρων, Πανελευσινιακό, Αργοναύτη Πειραιά, Αίαντα Σαλαμίνας, Α.Ε. Νίκαιας και Άρη Πειραιώς (πρόγονοι του Ιωνικού Νίκαιας) και Ατρόμητο Πειραιώς, τους συντοπίτες ΟΦΗ και Ηρόδοτο και τους Παγχανιακό Χανίων, Πανναυπλιακό, Παγκορινθιακό, Ολυμπιακό Λουτρακίου, Α.Ε. Μυτιλήνης και Παγχιακό Χίου. Μοναδικές νίκες του αποτέλεσαν η νίκη επί του Αίαντα Σαλαμίνας με 1-0 και επί του Ολυμπιακού Λουτρακίου με 3-0.[13]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]