Νίκος Αλέφαντος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νίκος Αλέφαντος
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 3 Ιανουαρίου 1939 (1939-01-03) (77 ετών)
Τόπος γέννησης Αθήνα, Flag of Greece.svg Ελλάδα
Ύψος 1,83 m
Θέση Επιθετικός
Ομάδες νέων
1949–1952 Αστέρας Εξαρχείων
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1952–1956 Π.Α.Ο. Ρουφ
1956–1958 Α.Ε. Χαλανδρίου
1958–1959 [1] Ολυμπιακός Πειραιώς 1 (0)
1959–1963 [2] Ατρόμητος Πειραιώς 22 (1)
1963–1964 Ολυμπιακός Χαλκίδας 25 (3)
1964–1967 [3] Παναιγιάλειος 54 (13)
1967–1968 Πανελευσινιακός 6 (1)
1968–1969 Βύζας Μεγάρων 12 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
1969–1970 Αστέρας Εξαρχείων
1970–1973 Π.Α.Ο. Ρουφ
1973–1974 ΠΑΣ Γιάννινα
1974–1976 Πιερικός
1976–1977 ΟΦΗ
1978 Καστοριά
1979 Πιερικός
1979–1980 ΠΑΣ Γιάννινα
1980 Κόρινθος
1981 ΟΦΗ
1982–1983 Δόξα Δράμας
1983–1984 Ολυμπιακός Πειραιώς
1984–1985 Πανιώνιος
1985 Ελλάδα U21
1985–1986 Ηρακλής
1986–1987 ΑΕΚ
1987–1988 Ηρακλής
1989 ΠΑΟΚ
1989–1990 Δόξα Δράμας
1990 Απόλλων Καλαμαριάς
1990–1991 ΑΕ Λάρισας
1991 Ιωνικός Νίκαιας
1992–1993 Ιωνικός Νίκαιας
1993 Καλαμάτα
1993 Ξάνθη
1994–1995 Ολυμπιακός Πειραιώς
1995–1996 Πανιώνιος
1996–1997 ΑΠΟΕΛ
1997 Απόλλων Καλαμαριάς
1997 Λύκοι Καλοχωρίου
1998 Εθνικός Πειραιώς
1998–1999 Προοδευτική
2006 Παναχαϊκή
2000–2001 Παναργειακός
2001 Εθνικός Αστέρας
2002 Φωστήρας
2004 Ολυμπιακός Πειραιώς
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Νίκος Αλέφαντος είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, προπονητής και νυν συντελεστής εκπομπών με θέμα την ποδοσφαιρική επικαιρότητα. Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1939 στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Εξάρχεια, όπου διαμένει έως σήμερα.

Ποδοσφαιρική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγωνιζόταν στη θέση του μεσοκυνηγού και σε μικρή ηλικία ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Αστέρα Εξαρχείων της συνοικίας του. Στη συνέχεια μετακινήθηκε στις ΑΕ Χαλανδρίου, ΠΑΟ Ρουφ, Ολυμπιακό Πειραιώς (μετέχοντας σε έναν αγώνα πρωταθλήματος),[1] Ατρόμητο Πειραιώς (Καμινίων), Ολυμπιακός Χαλκίδας (για τον οποίο σημείωσε τέρμα σε βάρος του αντίστοιχου του Πειραιά, όταν το 1963 επέστρεψε ως αντίπαλος στο Καραϊσκάκης),[4] Παναιγιάλειο, Πανελευσινιακό και Βύζαντα Μεγάρων, όπου το 1969 τερμάτισε την καριέρα του.

Προπονητική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αστέρας Εξαρχείων ήταν η πρώτη ομάδα που ανέλαβε ως προπονητής το 1969. Εργάσθηκε στους περισσότερους από τους πλέον δημοφιλείς ελληνικούς συλλόγους, με αποκορύφωμα τον Ολυμπιακό Πειραιώς στον οποίο εργάστηκε τρεις φορές (ανά μία δεκαετία: τέλη 1983, 1994 και 2004), αλλά και στους ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ηρακλή, Πανιώνιο και Εθνικό Πειραιώς. Στην Α' Εθνική προπόνησε και τους ΟΦΗ, Καστοριά, Παναχαϊκή, Ιωνικό, Δόξα Δράμας, Κόρινθο, Απόλλωνα Θεσσαλονίκης, Προοδευτική και Εθνικό Αστέρα.

Παρακολούθησε τις προπονητικές και αγωνιστικές μεθόδους σπουδαίων προπονητών, όπως ο Ερνστ Χάπελ, o Κάρλος Αλμπέρτο Παρρέιρα, o Ένζο Μπεαρζότ, ο Τζο Φάγκαν, ο Μπομπ Πέισλι, ο Χουάν Κάρλος Λορένσο και ο Φέρενς Πούσκας. Θαυμάζει τον Ζοζέ Μουρίνιο (τον οποίο θεωρεί καλύτερο στον κόσμο) και τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, ενώ από τους παλαιότερους τον Ερνστ Χάπελ και τον Σέσαρ Λουίς Μενότι (μεταξύ άλλων). Κατά καιρούς έχει εκφραστεί με πολύ καλά λόγια για τον Ότο Ρεχάγκελ (αποθεώνοντας την τακτική που ακολούθησε στο Euro 2004) αλλά του έχει ασκήσει και δριμύτατη κριτική, ιδίως για τις επιλογές του μετά την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Έχει μεγάλη κόντρα με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς και τους δημοσιογράφους Αντώνη Πανούτσο, Αντώνη Καρπετόπουλο και Κώστα Νικολακόπουλο. Είναι φανατικός οπαδός του Ολυμπιακού,[5] τον οποίο υπηρέτησε τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής, ενώ τρέφει μεγάλη συμπάθεια για τον ΠΑΟΚ και τον Ηρακλή.

Δύο συνεχείς χρονιές στην αρχή της καριέρας του, με τον ΠΑΣ Γιάννενα το 1973–74 (για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου) και τον Πιερικό το 1974–75, πέτυχε ισάριθμες ανόδους στην Α' Εθνική κατηγορία, κατακτώντας παράλληλα και τις δύο χρονιές το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής. Εκτός από τους δύο αυτούς τίτλους, έχει κατακτήσει και το κύπελλο Κύπρου 1996–97 ως τεχνικός του ΑΠΟΕΛ, μετά από νίκη με 2–0 επί της Ομόνοιας στον τελικό.

Τον Μάρτιο του 1978 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Καστοριάς, για να παραιτηθεί επεισοδιακά μετά από ένα μόλις αγώνα πρωταθλήματος.[6] Η κίνηση προκάλεσε μακροσκελή ανακοίνωση του συλλόγου με κατηγορίες για εκ μέρους του Αλέφαντου παρακράτηση μη δεδουλευμένων αμοιβών, για εξυβρίσεις ποδοσφαιριστών, παραγόντων, οπαδών και συμπολιτών, για απειλές και εκβιασμό.[7] Υπενθυμίζοντας ότι παρόμοιες συμπεριφορές του σε ΟΦΗ, Πιερικό και ΠΑΣ Γιάννινα είχαν πρόσφατα απασχολήσει αθλητικές αρχές και δικαιοσύνη,[σημ. 1] το διοικητικό συμβούλιο τον κατήγγειλε στους υφυπουργό και γενικό γραμματέα αθλητισμού, ΕΠΟ, Πανελλήνιο Σύνδεσμο Ελλήνων Προπονητών Ποδοσφαίρου και ΠΣΑΠ. Ανάλογο περιστατικό με πρωταγωνιστή τον Αλέφαντο συνέβη και στις 12 Απριλίου 1987, όταν ως προπονητής της ΑΕΚ ξυλοκόπησε τον δημοσιογράφο Γιώργο Βενετούλια, επειδή του είχε ασκήσει κριτική για την απόφασή του να κάνει αλλαγή τον Θωμά Μαύρο στον αγώνα με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς την προηγούμενη μέρα. Ο Βενετούλιας μετά τον ξυλοδαρμό του προσέφυγε στη δικαιοσύνη, με τον Αλέφαντο να τιμωρείται με δίμηνο αποκλεισμό από τα γήπεδα και πρόστιμο 100.000 δραχμών.[9]

Στον Ολυμπιακό μακροβιότερη ήταν η παραμονή του το 1994, που κάλυψε σχεδόν όλη τη χρονιά (Ιανουάριος–Οκτώβριος), αλλά το πρωτάθλημα της περιόδου 1993–94 κατέκτησε η ΑΕΚ.

Στη Θεσσαλονίκη, ως προπονητής του ΠΑΟΚ και του Ηρακλή είχε αρκετά καλή πορεία (αν και για μικρό χρονικό διάστημα) και επαινέθηκε για το επιθετικό του ποδόσφαιρο. Παρέλαβε τον Ηρακλή σε πολύ κακή κατάσταση (1 βαθμό στο πρωτάθλημα μετά από 6 ματς) και κατάφερε να δημιουργήσει μια αποτελεσματική και άκρως επιθετική ομάδα (σε διάταξη 3–4–3) με αιχμές τους Βασίλη Χατζηπαναγή, Λάκη Παπαϊωάννου, Δανιήλ Παπαδόπουλο, Δημήτρη Αδάμου και Κώστα Μαλουμίδη. Η ομάδα πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις και κατάφερε να κερδίσει στη Θεσσαλονίκη και τους τρεις μεγάλους των Αθηνών, 3–1 τους Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό και 3–0 την ΑΕΚ, τερματίζοντας τελικώς στην 3η θέση του πρωταθλήματος (ισόβαθμος με την ΑΕΚ).

Αρκετοί διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές έχουν μιλήσει με εξαιρετικά λόγια για την προπονητική αξία και τις γνώσεις του Νίκου Αλέφαντου. Ο Νέρι Καστίγιο σε συνέτευξή του ανέφερε πως "o Αλέφαντος ήταν ο καλύτερος προπονητής που είχα στον Ολυμπιακό. Για μένα ο κ. Αλέφαντος ήταν ο μόνος προπονητής που ήρθε και έλεγε ξεκάθαρα στον κάθε παίκτη τι πρέπει να κάνει. Ξέρει πολλή μπάλα. Εντάξει, ο χαρακτήρας του είναι λίγο υπερβολικός και λέει κάτι παραπάνω γι' αυτό και είναι παρεξηγήσιμος".[10] Ο Θανάσης Δημόπουλος τον οποίο είχε πάικτη ο Αλέφαντος έχει δηλώσει πως "o κ. Αλέφαντος για θέματα τακτικής είναι μάνα. Εγώ που τον έζησα σαν προπονητή, στα θέματα προπονητικής και τακτικής δεν υπάρχει άλλος".[11] Ο Λάκης Παπαϊωάννου, διεθνής μέσος των Πιερικού, Ηρακλή και ΠΑΟΚ (είχε προπονητή τον Αλέφαντο και στις δύο πρώτες) δήλωσε: "Είναι ο άνθρωπος που μου άλλαξε τη ζωή, που με καθιέρωσε στον Πιερικό".[12] Επίσης, με πολύ θερμά λόγια για τις προπονητικές και τακτικές ικανότητες του Αλέφαντου έχει εκφραστεί και ο Νίκος Αναστόπουλος.[13]

Αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία του ελληνικού (τουλάχιστον) ποδοσφαίρου αποτελεί η παραμονή του στην τεχνική ηγεσία του Φωστήρα για τρεις μόλις ώρες, το Σεπτέμβριο του 2002.

Οι τρεις θητείες στον Ολυμπιακό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεχωριστό κεφάλαιο στην προπονητική πορεία του Νίκου Αλέφαντου είναι οι τρεις θητείες που είχε στον πάγκο του ΟΣΦΠ, της ομάδας που υποστηρίζει οπαδικά. Η πρώτη του θητεία ήταν από την 1η Δεκεμβρίου του 1983 μέχρι τις 12 Μαρτίου του 1984 (αγωνιστική περίοδος 1983-1984). Τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού ήταν ο εφοπλιστής Σταύρος Νταϊφάς, που έδωσε την ευκαιρία στον Αλέφαντο, παρά το γεγονός ότι αρκετές φορές του είχε ασκήσει κριτική μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας «Φως των Σπορ».[14] Σε 14 αγώνες (12 για το Πρωτάθλημα και 2 για το Κύπελλο) ο Αλέφαντος είχε απολογισμό 9 νίκες, 3 ήττες και 2 ισοπαλίες με τέρματα 23 υπέρ και 9 κατά.[15]

Η δεύτερη θητεία του ήταν η μεγαλύτερη χρονικά, από τις 27 Ιανουαρίου 1994 μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου 1994 (αγωνιστική περίοδος 1993-1994 και ξεκίνημα της περιόδου 1994-1995). Πρόεδρος του Ολυμπιακού ήταν πλέον ο Σωκράτης Κόκκαλης, που είχε αναλάβει την ΠΑΕ τον Μάιο του 1993. Μάλιστα ο Αλέφαντος ήταν ο πρώτος προπονητής με σφραγίδα Κόκκαλη, καθώς όταν ο γνωστός επιχειρηματίας ανέλαβε τον Ολυμπιακό αρχικά διατήρησε ως προπονητή τον Λιούμπομιρ Πέτροβιτς και μετά τη απόλυσή του τον Νοέμβριο του 1993, τον βοηθό του Κώστα Πολυχρονίου ως υπηρεσιακό, μέχρι να καταλήξει στην επιλογή Αλέφαντου.[16]

Σε αυτή τη δεύτερη θητεία του, σε 19 αγώνες (15 για το Πρωτάθλημα, 3 για το Κύπελλο και 1 για το Κύπελλο UEFA) ο Αλέφαντος είχε απολογισμό 11 νίκες, 5 ήττες και 3 ισοπαλίες, με τέρματα 40 υπέρ και 17 κατά.[17][18]

Η τρίτη, τελευταία, και πιο επεισοδιακή θητεία του Αλέφαντου στον πάγκο των «ερυθρολεύκων» ήταν από τις 19 Μαρτίου 2004 μέχρι τις 31 Μαΐου 2004, και πάλι επί προεδρίας Σωκράτη Κόκκαλη. Σε 10 αγώνες (7 για το Πρωτάθλημα και 3 για το Κύπελλο), ο απολογισμός του Αλέφαντου ήταν 7 νίκες, 1 ήττα και 2 ισοπαλίες, με τέρματα 21 υπέρ και 8 κατά.[19][20] Ο Ολυμπιακός κατάφερε να κερδίσει όλα τα παιχνίδια στο πρωτάθλημα εκτός του ντέρμπι στη Λεωφόρο με τον Παναθηναϊκό, το οποίο έληξε ισόπαλο με 2–2, μετά από εξόφθαλμο, καταδικαστικό για τον Ολυμπιακό λάθος του διαιτητή Γιώργου Δούρου, το οποίο έχει παραδεχτεί δημόσια και ο ίδιος ο Δούρος σε συνεντεύξεις του.[21] Συγκεκριμένα, με το σκορ στο 1–2 υπέρ του Ολυμπιακού, ο αμυντικός του Παναθηναϊκού Σωτήρης Κυργιάκος χτύπησε με γροθιά στο πρόσωπο εκτός φάσης και μέσα στη μεγάλη περιοχή του τον επιθετικό του Ολυμπιακού Τζιοβάνι, ο οποίος ανταπόδωσε με κλωτσιά. Ο Δούρος αντί να αποβάλει και τους δύο παίκτες ως όφειλε, απέβαλε μόνο τον Τζιοβάνι αφήνοντας εντελώς ατιμώρητο τον Κυργιάκο να συνεχίσει τον αγώνα.[22] Η αντιαθλητική συμπεριφορά των δύο ποδοσφαιριστών θα είχε πιθανότατα αποφευχθεί,[23] εάν ο διατητής είχε καταλογίσει την επικίνδυνη ενέργεια του επιτιθέμενου (παιχνίδι με τον αγκώνα), το οποίο προηγήθηκε της συμπλοκής τους. Ο Παναθηναϊκός εκμεταλλευόμενος το αναπάντεχο αριθμητικό πλεονέκτημα, αλλά και την αποφυγή του πιθανού 1–3 από το πέναλτι, ένα δεκάλεπτο αργότερα κατάφερε στο 82' να ισοφαρίσει σε 2–2 και να διατηρήσει την καθοριστική διαφορά των 2 βαθμών. Σε περίπτωση νίκης του, ο Ολυμπιακός θα είχε προσπεράσει με 1 βαθμό τον αιώνιο αντίπαλο, μόλις 4 αγωνιστικές πριν το φινάλε.

Ο ίδιος ο Αλέφαντος έχει τεράστιο παράπονο από αυτό το παιχνίδι και θεωρεί ότι ο Δούρος του στέρησε μια επιτυχία που εδικαιούτο 100%, χαρακτηρίζοντας τα διαιτητικά λάθη ως την «κλοπή του αιώνα».[24] Έπειτα την απομάκρυνσή του από τον Ολυμπιακό το Μάιο του 2004, κατόπιν της απώλειας πρωταθλήματος και κυπέλλου, δεν έχει αναλάβει κάποιο σύλλογο, παρότι το όνομά του συνδέθηκε και πάλι με εκείνον του Πειραιά στις αρχές του 2010.

Δημόσια παρουσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συχνές είναι οι εμφανίσεις του Αλέφαντου στα ΜΜΕ, ενώ κατά καιρούς έχει πρωταγωνιστήσει και σε διαφημίσεις. Μιλάει με μια γλώσσα λαϊκή, που έχει αγαπηθεί από τον κόσμο. Χαρακτηριστικές είναι οι εκφράσεις που συχνά χρησιμοποιεί όπως "τα πάντα όλα", "το' να, τ' άλλο ξέρω γω", και "μάθε μπαλίτσα". Μιλάει πάντοτε με αυθόρμητο και αυθεντικό τρόπο και εκτός από ποδόσφαιρο ασχολείται πολύ συχνά και με πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά θέματα.

Ο Γιώργος Μητσικώστας μιμείται πολύ συχνά τον Αλέφαντο στις εκπομπές του και η μίμησή του αυτή αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο (είναι από τις αγαπημένες και του ίδιου του Μητσικώστα). Οι δυο τους γνωρίζονται καλά και συζητούν για το ποδόσφαιρο (ο Μητσικώστας είναι πολύ γνωστός φίλαθλος της ΑΕΚ),[25][26] ενώ ο Αλέφαντος έχει μιλήσει με αποθεωτικά λόγια για τον Μητσικώστα λέγοντας πως είναι "ο καταπληκτικότερος που έχει βγάλει ο αιώνας μας", ενώ τον έχει χαρακτηρίσει "φανταστικό" και "γίγαντα".[27]

Το 1983 το λαϊκό μουσικό σχήμα Τα παιδιά από την Πάτρα κυκλοφόρησε δίσκο στον οποίο περιέχεται τραγούδι για τον Νίκο Αλέφαντο με τίτλο "Γεια σου ρε Αλέφαντε, είσαι παλικάρι" που εξυμνεί το χαρακτήρα του Έλληνα προπονητή, μιλώντας παράλληλα και για αδικίες που έχει υποστεί.

Από την τηλεοπτική περίοδο 2011–12 συμμετέχει σε εβδομαδιαία αθλητική εκπομπή ιδιωτικού αθηναϊκού καναλιού (ΑRΤ TV), με παρουσιαστή τον Γιάννη Καρατζαφέρη, στην οποία παίρνει μέρος και ο Κωστής Ραπτόπουλος. Από τους πιο φανατικούς τηλεθεατές της εκπομπής είναι ο Σωκράτης Κόκκαλης, σύμφωνα με δήλωσή του.[28]

Ο Νίκος Αλέφαντος εμφανίζει, τέλος, μια τάση να αλλοιώνει κατά λάθος τα ονόματα (κυρίως ξένων) παικτών, προπονητών και συλλόγων, η οποία γίνεται αφορμή για σχόλια στον αθλητικό, κυρίως, τύπο.

Ξυλοδαρμός του Λάκη Πετρόπουλου και καταδίκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 15 Οκτωβρίου 1986, ο Αλέφαντος συνάντησε στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης τον συνάδελφό του προπονητή Λάκη Πετρόπουλο, τον οποίο ξυλοκόπησε με γροθιές μετά από έντονη φιλονικία. Ο Πετρόπουλος υπέβαλε μήνυση, και στις 27 Σεπτεμβρίου 1987 ο Νίκος Αλέφαντος καταδικάστηκε από το Ζ΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών σε ποινή φυλάκισης 40 ημερών.[29]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. σε α' βαθμό είχε καταδικαστεί σε 18μηνη φυλάκιση για συκοφαντική δυσφήμιση και άδικο επίθεση εναντίον παράγοντα και παίκτη του ΟΦΗ[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 στα τέλη του 1958, εναντίον του Άρη Πειραιώς για το πρωτάθλημα ΕΠΣΠ 1958-59
    ["Οι θρυλικές εποχές 1953-1959, 1996-2003 • Οι πρωταγωνιστές", Νίκος Δελαγραμμάτικας, Εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2003, (ISBN: 960-4065-82-3), σελ. 91]
  2. συμμετοχές και τέρματα αφορούν σε μία από τις τέσσερις αγωνιστικές περιόδους στο σύλλογο: 1960–61 σε Α' Εθνική
  3. συμμετοχές και τέρματα αφορούν σε δύο από τις τρεις αγωνιστικές περιόδους στο σύλλογο: 1964–65 και 1965–66 σε Α' Εθνική
  4. κατά τη νίκη 3-1 των γηπεδούχων
    ["Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου", Στάθης Αρβανίτης, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000 (ISBN: 960-0329-45-1), σελ. 236]
  5. Συνέντευξη, εφημ. «ESPRESSO» 19 Ιαν 2013
  6. Έφυγε ο Αλέφαντος από την Καστοριά, εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 28.03.1978, σελ. 4
  7. Η Καστοριά διαμαρτύρεται, εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 29.03.1978, σελ. 4
  8. Καταδικάστηκε ο Αλέφαντος, εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 24.02.1978, σελ. 4
  9. http://football.aek.com/coach/alefantos_nikos/23
  10. Συνέντευξη Καστίγιο στο contra.gr
  11. ALEFANTOS ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ TV part 5 - YouTube
  12. ALEFANTOS ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ TV part 4 - YouTube
  13. Αναστόπουλος: Είχα πρόταση από ΟΣΦΠ - RED PLANET - Ολυμπιακός - Παρασκήνιο, Σχόλια, Ειδήσεις για τον Ολυμπιακό
  14. http://pesetero-blog.blogspot.co.uk/2007/10/ber-alles.html
  15. http://pesetero-blog.blogspot.co.uk/2007/10/ber-alles.html
  16. http://pesetero-blog.blogspot.co.uk/2008/06/blog-post.html
  17. http://pesetero-blog.blogspot.co.uk/2007/10/ber-alles.html
  18. http://pesetero-blog.blogspot.co.uk/2008/06/blog-post.html
  19. http://pesetero-blog.blogspot.co.uk/2007/10/ber-alles.html
  20. http://pesetero-blog.blogspot.co.uk/2008/06/blog-post.html
  21. Δούρος: «Έκανα λάθος στην Λεωφόρο»
  22. Συνέντευξη διαιτητή Γιώργου Δούρου: "Είναι αποβολή και πέναλτι υπέρ του Ολυμπιακού. Αδίκησα τους παίκτες του Ολυμπιακού με αυτό το λάθος μου, τον προπονητή και τους φιλάθλους, συν τοις άλλοις νιώθω όμως και εγώ αδικημένος."
  23. όπως επισήμανε ο τηλεοπτικός σχολιαστής για παρόμοια φάση του ίδιου αγώνα, βασιζόμενος στην τοποθέτηση του καθηγητή διαιτησίας Περικλή Βασιλάκη για αντίστοιχες περιπτώσεις συνεχών επαφών με τα χέρια μεταξύ αμυνόμενου και επιτιθέμενου (Live Supersport: http://youtu.be/9M-9A4MD_wk?t=13m11s)
  24. "Αλέφαντος: Η κλοπή του αιώνα με Δούρο"
  25. sportfm.gr
  26. sportdog.gr
  27. Ο Αλέφαντος στον sportfm
  28. https://www.youtube.com/watch?v=6QkVADRdKxM
  29. Εφημερίδες το Έθνος και Αυριανή, 28 και 29 Σεπτεμβρίου 1987

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γιώργος Ν. Παγιωτέλης, Το έπος της Α' Εθνικής, σειρά άρθρων-αφιερωμάτων περιοδ. Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ, τχ. 8-47 (Αύγ 1994-Νοέ 1997)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]