Νίκη Βόλου (ποδόσφαιρο ανδρών)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτό το λήμμα αφορά το τμήμα ανδρικού ποδοσφαίρου της Νίκης Βόλου . Για τον ευρύτερο σύλλογο, δείτε: Γ.Σ. Νίκη Βόλου.
Νίκη Βόλου
Νίκη Βόλου.svg
Επίσημη ονομασίαΝίκη Βόλου 1924 Π.Α.Ε.
Σύντομο όνομαΝίκη
Ίδρυση19 Αυγούστου 1924, πριν 97 έτη (1924--8-19)
ΈδραΒόλος, Ελλάδα
ΣτάδιοΠανθεσσαλικό Στάδιο, Βόλος
ΙδιοκτήτηςΑλέξης Παπακωνσταντίνου
ΠρόεδροςΝίκος Παπακωνσταντίνου
ΠροπονητήςΑλέκος Βοσνιάδης
ΠρωτάθλημαΣούπερ Λιγκ 2
ΙστότοποςΕπίσημη ιστοσελίδα
Πρώτη εμφάνιση
Kit left arm.svg
Τρίτη εμφάνιση
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο Instagram Λογαριασμός στο YouTube
Commons page Πολυμέσα σχετικά με την ομάδα

Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Νίκης Βόλου δημιουργήθηκε το 1924. Η φυσική έδρα της ομάδας είναι το «Παντελής Μαγουλάς», το οποίο βρίσκεται στη Νέα Ιωνία του δήμου Βόλου, ενώ η ομάδα θα χρησιμοποιεί από την σεζόν 2020-21 το Πανθεσσαλικό Στάδιο. Είναι η πιο ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα του Βόλου καθώς κατέχει 26 εγχώριους και τοπικούς τίτλους στο δυναμικό της αν και έχει μόλις 6 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική Κατηγορία.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκαετία 1920[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ομάδα της Νίκης Βόλου το 1929.

Ο Ελληνισμός της Μικρασίας έδωσε αγώνες σ’ όλους τους στίβους της ζωής και πέτυχε αυτή η γερή ράτσα μεγάλες προκοπές στην τρισχιλιόχρονη πορεία του. Λάτρεψε και υπηρέτησε ιδιαίτερα το αθλητικό ιδεώδες. Τα ΄΄Πανιώνια΄΄ της αρχαίας Πριήνης και η αναβίωσή τους στα νεότερα χρόνια της Σμύρνης πριν την καταστροφή του ’22, αποτελούσε υψηλή αθλητική διοργάνωση, εφάμιλλη των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτή την κιβωτό των ιδεωδών, μεταφέρουν μετά τον ξεριζωμό, στον προσφυγικό οικισμό της ΄΄Νέας μικρής Ιωνίας΄΄ του Θεσσαλικού χώρου. Οι φλόγες του ολέθρου, η προσφυγιά, ο αγώνας για επιβίωση δεν κατόρθωσαν να σβήσουν την αγάπη για τον αθλητισμό. Οι Μικρασιάτες, όπως και σε όλη την Ελλάδα, έτσι και στο Βόλο ορμούν και πάλι απτόητοι στους στίβους και στα γήπεδα. Και όταν αυτά δεν υπάρχουν, στις αλάνες, για να παίξουν ποδόσφαιρο με μια μπάλα πάνινη. Δεν υπάρχουν δοκάρια, δεν υπάρχουν κερκίδες. Οι πρώτες παρέες-ομάδες στην Νέα Ιωνία κατεβαίνουν στη γυμνή και κατάξερη πλατεία Βασιλέως Γεωργίου Α΄-το σημερινό πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου στο Βόλο για να παίξουν ποδόσφαιρο. Από τον Δεκέμβριο του 1924 που άρχισε να κατοικείται η Νέα Ιωνία προπονούνται όλοι σε μια αλάνα, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η εκκλησία Ευαγγελίστρια. Για τους πρόσφυγες του συνοικισμού ΄΄δάσκαλοι΄΄ στο ποδόσφαιρο ήταν κάποιοι φτασμένοι ποδοσφαιριστές Μικρασιάτες που ήξεραν το άθλημα απ’ την πατρίδα, όπως ο Παντελής Μαγουλάς του ΄΄Απόλλωνα Σμύρνης΄΄, ο οποίος ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος του «Γυμναστικού Συλλόγου Νίκης Βόλου». Πολλές από τις πρώτες ομάδες που δημιουργήθηκαν στην αρχή συγχωνεύτηκαν, διαλύθηκαν ή μετονομάστηκαν. Λέγεται ότι η νεοσύστατη ομάδα ονομάστηκε αρχικά «Μαύρη χειρ», αργότερα «Άτλας» και στο τέλος «προσφυγική». Με την υπ. αρ. 239 απόφαση της 19-8-1924, ο «Γυμναστικός Σύλλογος Προσφύγων Βόλου» εν συντομία, «Προσφυγική», καταχωρήθηκε ως πρώτη προσφυγική ομάδα στο βιβλίο Αναγνωρισμένων Σωματείων του Πρωτοδικείου Βόλου. Σκοπός της: «Η διάδοσης και επέκτασις της γυμναστικής εις πάσας τας κοινωνίας τάξεις των προσφύγων». Η επωνυμία «Προσφυγική» δεν είχε καλό άκουσμα, καθώς η λέξη «πρόσφυγας» εξέφραζε απαξίωση και περιφρόνηση στο γενικότερο κλίμα άρνησης της εποχής. Η μετονομασία ήταν πλέον ανάγκη επιτακτική. Μετά από πολλές συζητήσεις και διαφωνίες για την ονομασία και λόγω του ότι η «Νίκη» ήταν το έμβλημα του «Πανιωνίου Σμύρνης» αποφασίστηκε να δοθεί το όνομα «Νίκη» στην ομάδα, που εξέφραζε συνολικά τον ιδεολογικό και ψυχικό κόσμο των προσφύγων. Η (υπ. αρ. 893) απόφαση τροποποίησης 21-9-1926 και η επίσημη καταχώριση (υπ. αρ. 299) στις 5-10-1926 στα βιβλία του Πρωτοδικείου Βόλου επισημοποίησαν την ονομασία «Γυμναστικός Σύλλογος η Νίκη». Τα πρώτα γραφεία στεγάζονταν στην παραλία (Αργοναυτών και Αγίου Νικολάου). Τα αποδυτήρια βρίσκονταν στο «Καρτάλιο», γωνία Πολυμέρη και Κασσαβέτη. Παράλληλα καταλείφθηκαν τα βυζαντινά χρώματα και υιοθετήθηκαν τα χρώματα της ελληνικής σημαίας ως επίφαση και επιβεβαίωση της ελληνικότητας του μικρασιατικού κόσμου. Το 1928 η ομάδα αποκτά σε χώρο της Ν. Ιωνίας ιδιόκτητο γήπεδο, την «Κλούβα» όπως την αποκαλούσαν και δεν ήταν αναγκασμένη να αγωνίζεται στο πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου στο Βόλο.

Δεκαετία 1930[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη δεκαετία αυτή η νέα ομάδα με την ονομασία Γ.Σ. «Η Νίκη» συσπειρώνει όλος τον προσφυγικό κόσμο της Νέας Ιωνίας. Η ομάδα της Νίκης και η Αγωνιστική της πορεία εκφράζει την δική τους πάλη για επιβίωση και καταξίωση. Τη δεκαετία αυτή η Νίκη επικρατεί απόλυτα στο Θεσσαλικό χώρο με την ομάδα των μεγάλων –όχι των ανδρών- διότι οι περισσότεροι ήταν αμούστακα παιδιά. Κατακτά από το 1933 το κύπελλο ΕΠΣΘ σε αγώνα με τον Κεραυνό με σκορ 5-0. Μάλιστα την ίδια χρονιά στις 16 Ιουλίου συμμετέχοντας στην έναρξη του θεσσαλικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου παρελαύνει πρώτη με σημαιοφόρο τον Παντελίδη. Το 1935 βαθμολογικά βρίσκεται στην πρώτη θέση ενώ οι επιτυχίες συνεχίζονται και τις επόμενες χρονιές. Στις 8 Μαΐου 1938 νικά το Οδυσσέα με σκορ 6-1 και το 1939 τον Ολυμπιακό με 4-1 κατακτώντας το κύπελλο. Αυτή τη δεκαετία η Νίκη παίζει με τον Πρωταθλητή Κυπέλλου Βαλκανίων τον Άρη Θεσσαλονίκης και φέρνει ισοπαλία 1-1 στο περιφραγμένο με σανίδες γήπεδο της Ν. Ιωνίας, το σημερινό γκαράζ του ΟΣΕ. Το 1937 δίνεται ο πρώτος αγώνας με αντίπαλο τον Ολυμπιακό Βόλου. Η Νίκη χάνει με 2-1 σε ένα δυνατό παιχνίδι με πολύ κόσμο και πολύ πάθος.

Δεκαετία 1940[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέσα στα δεινά του πολέμου το ποδόσφαιρο αποτελεί μέσο εκτόνωσης, όποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες. Την περίοδο 1940-1944 γίνονταν μόνο φιλικοί αγώνες ανάμεσα στις θεσσαλικές ομάδες με χαρακτηριστικό τους την μεγάλη προσέλευση θεατών. Σε φιλικό αγώνα μάλιστα στο γήπεδο Αλκαζάρ στις 1η Αυγούστου 1943 ανάμεσα στον Άρη Λάρισας και στη Νίκη Βόλου με σκορ 3-2 βρέθηκαν 10.000 θεατές. Αυτή την περίοδο η ομάδα της Νίκης θρηνεί κατά τη διάρκεια του πολέμου ορισμένους εξαιρετικούς αθλητές της ενώ αρκετοί υπήρξαν μέλη της Εθνικής Αντίστασης. Μεταπολεμικά η ομάδα ανασυγκροτείται με την καθοδήγηση πάντα του Παντελή Μαγουλά δίνοντας αγώνες με τις αγγλικές συμμαχικές δυνάμεις, για λόγους κυρίως οικονομικούς αλλά και τεχνογνωσίας. Το 1946 και το 1947 η Νίκη κατακτά το θεσσαλικό πρωτάθλημα κερδίζοντας τον Ολυμπιακό Βόλου με 8-1 και τον Παγασητικό με 3-1, ενώ παίζει και στον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας με αντίπαλο τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Η μετάβαση στην Θεσσαλονίκη έγινε δια θαλάσσης σε ένα ταξίδι 36 ωρών με ένα καΐκι καθώς η μετακίνηση από την ξηρά ήταν επικίνδυνη λόγω του εμφυλίου. Το 1948 το κύπελλο το κερδίζει ο Ολυμπιακός ωστόσο η Νίκη αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Θεσσαλίας. Την ίδια χρονιά δημιουργούνται και τα «τσικό» της Νίκης. Το 1949 παίρνει το πρωτάθλημα στο Βόλο ενώ κα την επόμενη χρονιά αναδεικνύεται και πάλι Πρωταθλήτρια Θεσσαλίας αφού κερδίζει στις 7 Μαΐου 1950 με 5-1 τον Ολυμπιακό.

Δεκαετία 1950[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας η πορεία της Νίκης είναι κατακόρυφα ανοδική. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι ποδοσφαιριστές, χωρίς δουλειά και χωρίς σωστή διατροφή, στο γήπεδο ξεπερνούσαν τους εαυτούς τους και έδιναν τα πάντα για τη νίκη. Στις 27 Μαΐου 1951 και μετά από αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου τον οποίο και κερδίζει με 5-2 ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Βόλου. Στις 15 Ιουλίου 1951 είχε αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Θεσσαλίας νικώντας τον Ηρακλή Λάρισας με 4-0. Εκείνη την χρονιά πραγματοποιήθηκε κοινός αποκριάτικος χορός Νίκης και Ολυμπιακού Βόλου, μοναδικός στα ιστορικά δεδομένα. Στις 10 Μαϊου 1953 ανακηρύσσεται πάλι πρωταθλήτρια Βόλου νικώντας τον Ολυμπιακό με 3-1 ενώ στις 21 Ιουνίου 1953 στέφεται πάλι πρωταθλήτρια Θεσσαλίας μετά την νίκη με 4-1 τον Άρη Λάρισας, κάτι που επαναλαμβάνει και την επόμενη χρόνια αυτή τη φορά νικώντας με 2-1 τον Ηρακλή Λάρισας. Στις 18 Δεκεμβρίου 1955 παρά την ισοπαλία με τον Ολυμπιακό Βόλου με 1-1 κατακτά το πρωτάθλημα Βόλου. Στις 10 Ιανουαρίου 1956 κατακτά το πρωτάθλημα Θεσσαλίας μετά από ισόπαλο παιχνίδι με τον Αχιλλέα Τρικάλων με 0-0 ενώ χάνει από τον Ολυμπιακό Πειραιώς στα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος με 4-0. Το 1957 κατακτά το πρωτάθλημα Βόλου νικώντας και στους 10 αγώνες τους οποίους έδωσε, πετυχαίνοντας 52 γκολ ενώ δέχτηκε μόνο 1 από πέναλτι. Στις 3 Φεβρουαρίου 1957 νικά σε φιλικό αγώνα την Αούστρια Γκράτς με 2-0 κερδίζοντας και τον θαυμασμό των αντιπάλων. Στις 16 Φεβρουαρίου 1958 κερδίζει τον Ολυμπιακό Βόλου με 1-2 παρουσία 5.000 φιλάθλων και κατακτά το Κύπελλο Βόλου. Το παιχνίδι διεκόπη προς στιγμήν διότι κατά την διάρκεια του μπήκε στον αγωνιστικό χώρο ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο οποίος ευλόγησε τα πλήθη που τον επευφημούσαν. Την ίδια χρονιά ανακηρύσσεται και πρωταθλήτρια Βόλου νικώντας τον Παγασητικό με 3-0. Το 1960 ανακηρύσσεται ξανά πρωταθλήτρια Βόλου αλλά και Θεσσαλίας σε έναν ξεχωριστό αγώνα με αντίπαλο τον Αχιλλέα Τρικάλων νικώντας με 2-1 σε ένα κατάμεστο γήπεδο της Νίκης από 7.000 θεατές από όλη τη Θεσσαλία. Την ίδια χρονιά η ΕΠΣΘ της απένειμε Κύπελλο μετά από επιθυμία της αθλητικής εφημερίδας των Αθηνών «ΟΜΑΔΑ». Κατά αυτή τη δεκαετία η Νίκη Βόλου και η Δόξα Δράμας είναι οι μόνες ομάδες που πρωταγωνιστούν στην επαρχία.

Δεκαετία 1960[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές αυτής της δεκαετίας η ομάδα της Νίκης κάνει το μεγάλο άλμα και ανεβαίνει στην Α’ Εθνική κατηγορία παραμένοντας μέχρι το 1966 παρά τις όποιες αντίξοες συνθήκες. Τιμητική σελίδα για τη Νίκη αποτελεί κατά την περίοδο αυτή η συμμετοχή των Δ. Κοκκινάκη, Χρ. Ζαντέρογλου και Ν. Τζίνη στην Εθνική Ελλάδος. Στις 5 Μαρτίου 1961 η Νίκη δίνει στο γήπεδό της παρουσία 7.000 θεατών τον κρίσιμο αγώνα με τον Ολυμπιακό Κοζάνης που λήγει 1-1. Η νίκη όμως της ομάδας του Λαρισαϊκού επί της ομάδας της Κοζάνης δίνει μια ακόμη ευκαιρία στην Νίκη η οποία στις 14 Μαΐου 1961 παίρνει πολύτιμη ισοπαλία στον επαναληπτικό αγώνα επί του Ολυμπιακού Κοζάνης με 1-1 με 3.000 φίλους να ακολουθούν την ομάδα. Στους αγώνες κατάταξης με την Ασπίδα Ξάνθης (4-0 υπέρ της Νίκης και 0-0) , τον Πανελευσινιακό (1-0 υπέρ του Πανελευσιανιακού και 3-0 υπέρ της Νίκης) και το Αιγάλεω (2-1 υπέρ του Αιγάλεω και 4-1 υπέρ της Νίκης) η ομάδα κατατάσσεται πρώτη και ανεβαίνει στην Α’ Εθνική. Εκείνη την χρονιά η Νίκη πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ τερμάτων πετυχαίνοντας 125 Γκολ. Τις περιόδους που ακολουθούν μέχρι το 1965 η Νίκη παραμένει στην Α’ Εθνική μένοντας σχεδόν αήττητη στην έδρα της τη λεγόμενη «κλούβα». Την σεζόν 1963-1964 η ομάδα κινδυνεύει να υποβιβαστεί στη Β’ Εθνική. Στις 16 Ιουνίου 1964 δίνει αγώνα κατάταξης με τον Ολυμπιακό Χαλκίδας στην Λαμία (1-1) και καταφέρνει να παραμείνει στην Α’ Εθνική. Το 1965 γίνεται για πρώτη φορά αναμετάδοση των αγώνων της Νίκης Βόλου από το Ραδιοφωνικό Σταθμό Βόλου αρχής γενομένης με το παιχνίδι με την Προοδευτική. Στις 27 Ιανουαρίου 1965 αν και η Νίκη υπερτερεί με 1-0 με τον Παναθηναϊκό, ο αγώνας διακόπτεται λόγω επεισοδίων που προκάλεσαν παράγοντες και παίκτες του Παναθηναϊκού. Ο αγώνας όμως επαναλαμβάνεται στις 19 Σεπτεμβρίου 1965. Το αποτέλεσμα είναι ισόπαλο (0-0) και η ομάδα δίνει αγώνες μπαράζ με τον Παναιγιάλειο (2-1) και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς (1-0) και παραμένει στην Α’ Εθνική. Το 1966 η ομάδα πέφτει στην Β’ Εθνική παρότι διέθετε αξιόλογους και σημαντικούς παίκτες. Αξιοσημείωτο αποτέλεσμα εκείνης της χρονιάς ήταν η μοναδική νίκη της Νίκης Βόλου απέναντι στον Ολυμπιακού Πειραιώς με 1-0 στις 24 Απριλίου 1966 με γκολ του Τζίνη. Την σεζόν 1966-1967 κάνει μια μέτρια έως καλή πορεία και τερματίζει στην 8η θέση της βαθμολογίας, με 70 βαθμούς. Τότε γίνεται η πρόταση για μετατροπή του ονόματος σε «Ιωνικό» και την δημιουργία της υποομάδας «Αθλητικός Όμιλος Βόλου» (συγχώνευση με Ολυμπιακό Βόλου) η οποία όμως, δεν πλειοψήφησε. Την σεζόν 1967-1968 η ομάδα τερματίζει στην μέση της βαθμολογίας για την Β’ Εθνική. Το 1969 έχει καλή πορεία και εντυπωσιακές εκτός έδρας εμφανίσεις.

Δεκαετία 1970[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 1970-71 η Νίκη κάνει μέτρια έως κακή πορεία στην την Β’ Εθνική. Η απογοήτευση και η πικρία κυριαρχούν με τους φιλάθλους να θεωρούν υπεύθυνη την διοίκηση της ομάδας η οποία και παραιτείται. Παρ’ όλα αυτά στο αγωνιστικό κομμάτι στον αγώνα για το Κύπελλο Ελλάδος με αντίπαλο της ΑΕΛ η ομάδα προκρίνεται 3-1 με τον αναπληρωματικό τερματοφύλακα Βογιατζή να αποκρούει τα 4 από τα 5 πέναλτι. Την σεζόν 1971-72 η Νίκη τερματίζει στην 12η θέση του Δευτέρου ομίλου ενώ την σεζόν 1972-73 η Νίκη τερματίζει 14η σε σύνολο 20 ομάδων και σώζεται μόλις την τελευταία αγωνιστική Το 1974 η Νίκη γιορτάζει τα 50 της χρόνια με τις επιδόσεις της ομάδας να είναι καλύτερες τερματίζοντας στην μέση περίπου του Γ’ Ομίλου. Το 1975 η Νίκη υποβιβάζεται πάλι στο Ερασιτεχνικό αλλά στις 7 Μαΐου 1976 ανακηρύσσεται πάλι πρωταθλήτρια στον όμιλο της. Στις 16 Ιουνίου 1976 κατακτά το Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος αφού νίκησε στην Λαμία με 2-1 την ομάδα του ΠΑΟ Ρούφ[1]. Μετά από αγώνες μπαράζ στο Κριεκούκι, Χίο και Καλαμάτα καταφέρνει να ανεβεί και πάλι στη Β’ Εθνική. Την επόμενη χρονιά τερματίζει στην μέση της βαθμολογίας της Β’ Εθνικής νικώντας στον τελευταίο αγώνα την Βέροια με 3-2. Το 1978 η απόδοση της ομάδας είναι μέτρια. Η ομάδα τερματίζει στην μέση της βαθμολογίας. Στις 11 Νοεμβρίου 1979 τριάντα λεωφορεία ακολουθούν τη Νίκη στις Σέρρες για τον αγώνα με τον πρωτοπόρο στην βαθμολογία Πανσερραϊκό με τη Νίκη να ακολουθεί 2η. Ο αγώνας λήγει με 4-1 υπέρ της ομάδας των Σερρών. Η δεκαετία αυτή κλείνει με τη Νίκη Βόλου να φλερτάρει σοβαρά με την Α’ Εθνική καθώς τερμάτισε 2η την σεζόν 1979-80 στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής με διαφορά 12 βαθμών από την πρώτη θέση.

Δεκαετία 1980[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1981 η καλή πορεία της Νίκης συνεχίζεται δίχως να μπορεί να ανέβει όμως στην Α΄ Εθνική ενώ τον επόμενο χρόνο η απόδοσή της πέφτει και τερματίζει στη μέση της βαθμολογίας. Αυτή την περίοδο εμφανίζονται αρκετά διοικητικά προβλήματα με την παραίτηση του προέδρου του Δ.Σ. Το 1983 σε μια προσπάθεια ανάκαμψης δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην ομάδα των «εφήβων». Εκείνη τη χρονιά στις 19 Ιουλίου 1983 η ομάδα έδωσε αγώνα μπαράζ για την παραμονή, με αντίπαλο τον Αιολικό Μυτιλήνης στο Γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, παρουσία 25.000 θεατών με την Νίκη να επικρατεί έπειτα από το τελικό 2-2 στην διαδικασία των πέναλτι και να παραμένει στην Β’ Εθνική. Το 1984 είναι μια πολύ κακή χρονιά για την Νίκη. Το ηθικό της ομάδας είναι πολύ χαμηλό ενώ και οι επιδόσεις της δεν είναι ικανοποιητικές. Αυτή την περίοδο λαμβάνονται αποφάσεις μοιραίες για την ομάδα καθώς παύει να υπάρχει το καθεστώς των 2 ομίλων στην Β’ εθνική με την ταυτόχρονη μείωση των ομάδων σε 20, με αποτέλεσμα η ομάδα να βρεθεί στην Γ’ Εθνική. Το 1985 βρίσκει την ομάδα στον Βόρειο Όμιλο της Γ’ Εθνικής Η αγωνιστική της πορεία χαρακτηρίζεται καλή, ιδιαίτερα στα τελευταία παιχνίδια ενώ η Διοίκηση προωθεί νέους στην ομάδα. Το 1986 παρά την καλή της πορεία κατατάσσεται 3η στην κατηγορία της. Στις 26 Ιανουαρίου 1986 γίνεται αγώνας ανάμεσα στη Νίκη Βόλου και τον Ολυμπιακό Βόλου με τις δυο ομάδες να ισοβαθμούν στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας, με το τελικό σκορ 2-0 και παρουσία 10.000 και πλέον φιλάθλων. Το 1987 η Νίκη Βόλου κατατάσσεται 3η και χάνει την άνοδο στην Β’ Εθνική για μόλις 1 βαθμό. Κάτι όμως που το πετυχαίνει την επόμενη χρονιά κατακτώντας την 2η θέση. Το 1989 καταφέρνει να παραμείνει στην Β΄ Εθνική με τους διοικητικούς παράγοντες να τονίζουν την ανάγκη μεγαλύτερης στήριξης από τον κόσμο. Η δεκαετία αυτή κλείνει ανεπιτυχώς καθώς η ομάδα υποβιβάζεται στην Γ’ Εθνική έπειτα από μια κακή πορεία η οποία δεν άλλαξε παρά τις διαδοχικές αλλαγές προπονητών.

Δεκαετία 1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τελευταία δεκαετία του αιώνα βρίσκει τη ομάδα στην Γ’ Εθνική. Οι φίλαθλοι παρ’ ότι απογοητευμένοι κάθε φορά που αυτή προσπαθεί να ξεφύγει από την μετριότητα. Στις 22 Μαΐου 1991 η ομάδα δίνει αγώνα μπαράζ στην Καρδίτσα με αντίπαλο τη Λαμία παρουσία χιλιάδων φιλάθλων, η Νίκη κερδίζει 3-1 στα «πέναλτι» και παραμένει στην Γ’ Εθνική. Η επόμενη χρονιά (1991-1992) είναι μια από τις χειρότερες στη ιστορία της Νίκης αφού υποβιβάζεται στην Δ’ Εθνική. Οι φίλαθλοι, η Διοίκηση και οι παίκτες συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους για μια καλύτερη πορεία. Το 1993 η Νίκη κερδίζει την επάνοδο στην επαγγελματική κατηγορία πετυχαίνοντας κατά μέσο όρο 3 γκολ ανά αγώνα. Η καλή πορεία συνεχίζεται και το 1994 που βρίσκει τη Νίκη Βόλου πρωταθλήτρια Χειμώνα, δίχως όμως να έχει την ανάλογη συνέχεια με αποτέλεσμα να μην τα καταφέρει και να καταταχθεί 3η στον Βόρειο Όμιλο της Γ’ Εθνικής. Την περίοδο 1994-95 η ομάδα τερματίζει στην 9η θέση της τελικής κατάταξης, έχοντας παρ’ όλα αυτά ικανοποιητική παρουσία σε πολλούς αγώνες. Χαρακτηριστική η επικράτηση με 4-0 επι της πρωτοπόρου Καστοριάς. Το 1996 η Νίκη επανακάμπτει στην Β’ Εθνική κατακτώντας την πρώτη θέση στον όμιλό της. Είναι η χρονιά που βάση νομοθεσίας η ομάδα γίνεται ΠΑΕ. Την σεζόν 1996-97 η Νίκη αρχίζει να ονειρεύεται την δόξα του παρελθόντος αφού καταλαμβάνει την 6η θέση (με διαφορά 9 βαθμών από την 3η θέση) στη βαθμολογία της Β’ Εθνικής με τον Παφλιά να αναδεικνύεται 1ος σκόρερ στην κατηγορία. Την σεζόν 1997-98 αναπτερώνει και πάλι τις ελπίδες των φιλάθλων τερματίζοντας στην 5η θέση φτάνοντας ένα βήμα πριν την Α’ Εθνική. Την σεζόν 1998-99 καταλαμβάνει την 17η θέση και υποβιβάζεται στην Γ’ Εθνική, λόγω διοικητικών και οικονομικών προβλημάτων. Την σεζόν 1999-2000 η Νίκη τερματίζει στην 13η θέση και ισοβαθμεί με την ομάδα της Νεάπολης Θεσσαλονίκης και δίνει αγώνα μπαράζ στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης τον οποίο κερδίζει με 2-4 και ετοιμάζεται για αγώνες μπαράζ για την παραμονή με το Λεωνίδιο Αρκαδίας, στα οποία η Νίκη χάνει 2 αγώνες εκτός έδρας και υποβιβάζεται στην Δ' Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία και η ομάδα επανέρχεται στον ερασιτέχνη.

Δεκαετία 2000[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από αγώνα της Νίκης Βόλου με τον Μακεδονικό την σεζόν 2008-2009 στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής.

Η νέα χιλιετία βρίσκει την ομάδα της Νίκης στην Δ' Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία. Το 2001 τερματίζει στην 3η θέση ενώ το 2002 καταφέρνει να επανέλθει στην Γ’ Εθνική κατακτώντας την 1η θέση στον όμιλό της. Το 2003 τερματίζει 4η και εξασφαλίζει την επάνοδό της στην Β’ Εθνική Κατηγορία αναπληρώνοντας τον συμπολίτη Ολυμπιακό. Την σεζόν 2003-04 η ομάδα τερματίζει στην 6η θέση με 49 βαθμούς. Αξιοσημείωτο αποτελέσματα εκείνης της χρονιάς για τους φιλάθλους είναι το παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό τον Νοέμβριο του 2003 καθώς η ομάδα της Νίκης κέρδιζε 3-0 στο ημίχρονο και το τελικό αποτέλεσμα ήταν 3-3. Την σεζόν 2004-05 η ομάδα κάνει μια καταπληκτική πορεία και το 2005 την βρίσκει πρωταθλήτρια χειμώνα όμως κάποια ατυχή αποτελέσματα την φέρνουν στην 4η θέση χάνοντας την άνοδο για 2 βαθμούς. Την σεζόν 2005-2006 η ομάδα τερματίζει περίπου στη 10η θέση της βαθμολογίας κάνοντας μια μέτρια πορεία σε σύγκριση με τις δύο προηγούμενες. Μάλιστα τον Δεκέμβριο του 2005 η ομάδα πετυχαίνει μια σπουδαία νίκη για τον θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείοντας με σκορ 1-4 εκτός έδρας τον Ιωνικό με τον Σαϊτιώτη να πετυχαίνει 3 γκόλ και τα μέσα της εποχής να αποθεώνουν την ομάδα. Την xρονιά εκείνη η Νίκη έφτασε μέχρι τα Προημιτελικά του θεσμού. Η σεζόν 2006-07 ήταν η πιο απογοητευτική της ομάδας καθώς τερματίζει στην 18η θέση και υποβιβάζεται στην Γ’ Εθνική, λόγω πολλών προβλημάτων του καλοκαιριού. Εκεί θα παραμείνει μέχρι και το τέλος αυτής της δεκαετίας παρουσιάζοντας μέτριο αγωνιστικό πρόσωπο και με πολλά και έντονα διοικητικά αλλά και οικονομικά προβλήματα.

Δεκαετία 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

nikivolou_anodos_superleague
Στιγμιότυπο από την έναρξη του αγώνα Νίκη Βόλου - Ηρακλής (4-0) και την φιέστα για την άνοδο στη Superleague (1/6/2014)

Η συγκεκριμένη δεκαετία μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια από τις πιο πολυτάραχες αλλά και συναισθηματικά ανάμεικτες της ιστορίας της Νίκης Βόλου. Η περίοδος 2010-2012 βρίσκει την ομάδα στην Γ' Εθνική κατηγορία. Το 2011 τερμάτισε στην 11η θέση σε μια απογοητευτική χρονιά όμως το 2012 κατέλαβε την 2η θέση που την οδήγησε στα μπαράζ ανόδου όπου και κατέκτησε την 1η θέση και επανήλθε στις επαγγελματικές κατηγορίες. Η σεζόν 2012-2013 βρίσκει την ομάδα στην Football League, με ένα δυνατό σύνολο με αρκετούς έμπειρους παίκτες και με την ομάδα να χρησιμοποιεί και πάλι ως έδρα το Πανθεσσαλικό Στάδιο. Κάνοντας μια καλή πορεία καταφέρνει να μπει στα Play off ανόδου στην Super League, χωρίς όμως να μπορεί να κάνει την υπέρβαση. Κάτι που κατάφερε όμως την επόμενη χρονιά. Η σεζόν 2013-2014 ήταν η χρονιά που η ομάδα γιόρταζε τα 90 χρόνια της, έτσι ο στόχος δεν μπορούσε να είναι άλλος από την άνοδο. Η ομάδα με τον Παναγιώτη Τζαναβάρα στο τιμόνι ξεκίνησε το πρωτάθλημα εντυπωσιακά αποδίδοντας ένα σπάνιας ομορφιάς ποδόσφαιρο. Η αλλαγή προπονητή, πριν τα μισά του πρωταθλήματος, φάνηκε να επηρεάζει την ομάδα. Η άφιξη όμως του Αλέκου Βοσνιάδη που είχε στεφθεί πρωταθλητής Football League την προηγούμενη χρονιά με τον Απόλλωνα Σμύρνης, έδωσε τον αέρα πρωταθλητή στους παίκτες. Το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος βρίσκει την ομάδα στα Play off ανόδου για ακόμη μια χρονιά. Η κακή αρχή με την εντός έδρας ήττα από τον Αιγινιακό σκόρπισε απογοήτευση στους φιλάθλους, όμως την επόμενη αγωνιστική (13/04/2014) ήρθε η νίκη στο Ε.Α.Κ. Βόλου, απέναντι στον Ολυμπιακό Βόλου αναπτερώνοντας τις ελπίδες όλων. Με εντυπωσιακές εμφανίσεις και εκπληκτικές εκτός έδρας εμφανίσεις η Νίκη κατάφερε να εξασφαλίσει μαθηματικά την άνοδο στην Super League. Στον τελευταίο αγώνα των Play off η Νίκη υποδεχόταν τον Ηρακλή στο Πανθεσσαλικό και 13.000 κόσμου δημιούργησαν μια καυτή ατμόσφαιρα για να γιορτάσουν την άνοδο της ομάδας και είδαν την ομάδα να κερδίζει με 4-0. Τα αποτελέσματα όμως αυτής της αγωνιστικής έφεραν την ανατροπή στην Βαθμολογία και έτσι η Νίκη όχι μόνο κέρδισε την άνοδο αλλά κατέκτησε στο νήμα και τον τίτλο της Πρωταθλήτριας Football League 2013-2014. Το τελικό σφύριγμα έφερε ξέφρενους πανηγυρισμούς με τον κόσμο να γεμίζει τους δρόμους της πόλης για να πανηγυρίσει την ιστορική αυτή επιτυχία. Η επόμενη χρονιά βρίσκει την Νίκη στην Super League, έχοντας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της μη αδειοδότησης και του περιορισμού των μεταγραφών. Τη χρονιά εκείνη παρουσιάζεται ένα νεανικό σύνολο υπό τις οδηγίες του Ολλανδού τεχνικού Βίλιαν Φλούτ, κάνοντας μάλιστα πρεμιέρα στο Γήπεδο Καραϊσκάκη με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Έπειτα από 15 αγώνες και υπό το βάρος των οικονομικών προβλημάτων η ομάδα αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα με 2 νίκες, 1 ισοπαλία και 12 ήττες.

Νέα αρχή (2015-σήμερα)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σεζόν 2015-16 ξεκινά με την ομάδα να συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας και ταυτόχρονα να επιστρέφει στο γήπεδο Παντελής Μαγουλάς. Την χρονιά εκείνη κατακτά την 3η θέση του 2ου Ομίλου, μια θέση που δεν της εξασφάλισε την άνοδο στην επόμενη κατηγορία, ενώ τη σεζόν 2016-17 κατέλαβε την 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα με μία μέτρια πορεία.

Την σεζόν 2017-18 πραγματοποιεί μια καλή πορεία, αλλά τερματίζει 2η με διαφορά 17 βαθμών από τον Ν.Π.Σ. Βόλος, χάνοντας έτσι την είσοδο της στους ομίλους των μπαράζ για την άνοδο στην Football League.

Η σεζόν 2018-19 είναι μια από τις καλύτερες βαθμολογικά της Νίκης στην Γ' Εθνικής μιας και συγκέντρωσε μια συγκομιδή από 69 βαθμούς, 23 νίκες, 2 ισοπαλίες και μια ήττα και κατάφερε να κάνει την διαφορά και να υπερτερεί με μεγάλη διαφορά στα τέρματα. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2018 πραγματοποιεί μια καλή πορεία, αλλά το ισόπαλο ματς με τον Α.Ο. Σελλάνων την ρίχνει στη δεύτερη θέση, στην οποία παραμένει μέχρι τον Δεκέμβριο του 2018. Αυτό όμως που αναπτέρωσε τις ελπίδες όλων είναι το ματς με την ομάδα της Στυλίδας στις 20 Ιανουαρίου 2019 με σκορ-ρεκόρ που βγήκε 8-0. Από τότε πραγματοποιεί μια καλή πορεία, αλλά χάνει απο τον Ολυμπιακό Βόλου στις 17 Φεβρουαρίου, και ισοβαθμεί στην πρώτη θέση, με τον Ολυμπιακό να έχει το πλεονέκτημα. Έτσι, τερμάτισε στην δεύτερη θέση του 4ου ομίλου και στη συνέχεια ηττήθηκε στους αγώνες μπαράζ μεταξύ δευτεραθλητριών από την ομάδα του Θεσπρωτού. Προβιβάστηκε, όμως στη Football League, αναπληρώνοντας κενές θέσεις που δημιοργήθηκαν στην επαγγελματική κατηγορία.[2] Ο σύλλογος ήταν προετοιμασμένος γι αυτό το ενδεχόμενο από το καλοκαίρι και προχώρησε σε διαδικασίες σύστασης Π.Α.Ε. με το διακριτικό τίτλο «Π.Α.Ε. Νίκη Βόλου 1924»[3].

Την σεζόν 2019-20 η ομάδα της Νίκης Βόλου τερμάτισε στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Football League με 37 βαθμούς σε ισοβαθμία με την Ιεράπετρα, μετά την διακοπή λόγω κορωνοϊού, χάνοντας την άνοδο για 3 βαθμούς. Την επόμενη σεζόν κάνει μια κακή χρονιά τερματίζοντας 8η στον βαθμολογικό πίνακα του Νότιου Ομίλου της Football League σώζοντας την χρονιά σε ισοβαθμία με τον Αστέρα Βλαχιώτη στους 22 βαθμούς. Επίσης, εξασφάλισε την συμμετοχή της στην νέα Σούπερ Λιγκ 2 της περιόδου 2021-2022.

Έμβλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το λογότυπο έως το 2015
Το λογότυπο του ερασιτέχνη

Από το 2015 έως το 2018, το ποδοσφαιρικό τμήμα της Νίκης Βόλου χρησιμοποιούσε το έμβλημα του ερασιτέχνη.

Κύρια αμφίεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1997-98
2003–04
2004–05
2005-06
2013–14
2014–15
2016–17
Kit left arm.svg
2017–18
Kit left arm.svg
2018-19
2019–20
2020–21

Επωνυμία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επωνυμία της Αθλητικής Ανώνυμης Εταιρείας (ΑΑΕ), απαραίτητης για τη συμμετοχή της ομάδας (ΠΑΕ) σε επαγγελματική ποδοσφαιρική κατηγορία, έχει αλλάξει με το πέρασμα των χρόνων ως ακολούθως:

  • Γ.Σ. Βόλου η Νίκη ΠΑΕ (1996–2000)[4]
  • Γ.Σ.Β. Νίκη ΠΑΕ (2002–2015)[5]
  • ΠΑΕ Νίκη Βόλου 1924 (2019–σήμερα)[6]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρωτάθλημα ΕΠΣ Θεσσαλίας
    • Πρωταθλήτρια (15) : 1933, 1938, 1946, 1948, 1949, 1950, 1951, 1953, 1954, 1956, 1957, 1958, 1960, 1961, 1976

* ως ερασιτεχνικό πρωτάθλημα

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στατιστικά Α' ΕΘΝΙΚΗΣ:

-Πρώτος σε Συμμετοχές:Τσιμπιρίδης 146 -Πρώτος Σκόρερ:Λαλές 20

Αξιοσημείωτα αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νίκη Βόλου - ΑΕΚ 0-0 (1954)
  • Νίκη Βόλου - ΠΑΟΚ 2-2 (1954)
  • ΠΑΟΚ - Νίκη Βόλου 1-2 (1954)
  • Παναθηναϊκός - Νίκη Βόλου 0-0 (1955)
  • Νίκη Βόλου - ΑΕΚ 2-1 (11/2/1962)
  • Νίκη Βόλου - ΑΕΚ 0-0 (14/10/1962)
  • Νίκη Βόλου - ΠΑΟΚ 0-0 (13/1/1963)
  • Νίκη Βόλου - Παναθηναϊκός 2-2 (10/2/1963)
  • ΠΑΟΚ - Νίκη Βόλου 0-2 (2/6/1963)
  • Νίκη Βόλου - ΑΕΚ 2-2 (5/4/1964)
  • Νίκη Βόλου - ΠΑΟΚ 1-0 (12/04/1964)
  • Νίκη Βόλου - Παναθηναϊκός 1-1 (17/05/1964)
  • Νίκη Βόλου - ΑΕΚ 0-0 (10/1/1965)
  • Νίκη Βόλου - ΠΑΟΚ 1-0 (11/04/1965)
  • Νίκη Βόλου - Παναθηναϊκός 0-0 (19/09/1965)
  • Νίκη Βόλου - Ολυμπιακός Πειραιώς 1-0 (24/4/1966)

Γήπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φυσική έδρα της Νίκης Βόλου είναι το «Παντελής Μαγουλάς» με χωρητικότητα 5.000 θεατών. Βρίσκεται στην περιοχή της Νέας Ιωνίας. Χτίστηκε το 1924 και ανακατασκευάστηκε το 1970. Το ρεκόρ θεατών είναι 6.300 (Νίκη Βόλου - Λάρισα, την περίοδο 2004-05). Αυτή την στιγμή χρησιμοποιείται για της ακαδημίες της Νίκης Βόλου αλλά και για τις ηλικιακές ομάδες.

Προσωνύμιο της ιστορικής έδρας της ομάδας είναι η «Κλούβα», λόγω του μικρού μεγέθους του γηπέδου και της ελάχιστης απόστασης του αγωνιστικού χώρου από τη κερκίδα, που έκανε τους αντίπαλους ποδοσφαιριστές να νιώθουν εγκλωβισμένοι στο γήπεδο. Το γήπεδο θα πάρει νέα μορφή, καθώς η Θύρα 3 (ιστορικής σημασίας για τους οργανωμένους φιλάθλους της Νίκης) θα ανακατασκευαστεί, ένα έργο που θα κοστίσει 243.846€, ποσό που θα καλυφθεί εξ ολοκλήρου από την Περιφέρεια, και θα είναι χωρητικότητας 1.300 ατόμων περίπου, θα έχει μήκος 58,55μ., πλάτος 8,75μ. και θα φτάνει σε ύψος τα 6,50μ. Μάλιστα, στα σχέδιά της ομάδας είναι και η κατασκευή ενός σύγχρονου αθλητικού κέντρου σε πρώην χώρο του ΟΣΕ, δίπλα στο γήπεδο. Η ημερομηνία έναρξης, λήξης και παράδοσης των έργων παραμένει άγνωστη, λόγω των πολλών γραφειοκρατικών καθυστερήσεων.

Τις περιόδους 2004–2008, 2009–2010, 2012–15, 2017–2019 και 2020–σήμερα, έχει ως έδρα το Πανθεσσαλικό Στάδιο. Την σεζόν 2019-20 η ομάδα αγωνίστηκε στο Δημοτικό Στάδιο Νεάπολης Βόλου.

Φίλαθλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι φίλαθλοι της Νίκης Βόλου είναι οι πιο πιστοί φίλαθλοι πανελληνίως και η στήριξή τους απέναντι στην ομάδα τους έχει αναγνωριστεί στο πανελλήνιο. Και αυτό διότι η ομάδα τους θεωρείται γι' αυτούς κομμάτι του Ελληνισμού και των χαμένων πατρίδων.

Ο παλαιότερος σύνδεσμος φιλάθλων είναι ο Όμιλος Φιλάθλων Νίκης Βόλου ο οποίος ιδρύθηκε το 1974. Ο σύνδεσμος αυτός χαρακτηρίζεται ως ένας σύνδεσμος που τα μέλη του είναι παλαιότερων εποχών, αλλά πιστά στα ιδανικά της ομάδας τους.

Ένας μεταγενέστερος σύνδεσμος οπαδών είναι το Blue Club Θύρα 3 «Π. Ντοκούζης». Ο σύνδεσμος αυτός δημιουργήθηκε το 1985 από οπαδούς της Νίκης από Βόλο και Νέα Ιωνία. Επίσης, στην ονομασία του συνδέσμου γράφεται το όνομα ενός εκ των ιδρυτικών μελών του, ο οποίος έχασε την ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα το 1997. Η αρχή αυτού του συνδέσμου είναι να διατηρήσει αιώνια τα ιδανικά και τα χαρακτηριστικά της Νίκης Βόλου. Το 2020, χαρακτηρίστηκε ως ένας εκ των 10 αναγνωρισμένων συνδέσμων πανελληνίως.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1994, ιδρύεται ένας άλλος σύνδεσμος οργανωμένων οπαδών, οι Blue Angels. Στον σύνδεσμο αυτόν τα μέλη του χαρακτηρίζουν τον νεανικό οπαδικό κίνημα. Επίσης, ακολουθούν την ομάδα όπου και να παίζει και είναι πιστοί σε αυτήν. Ο σύνδεσμος αυτός δεν έχει αναγνωριστεί ακόμη.

Μάλιστα η ομάδα στηρίζεται και εκτός νομού Μαγνησίας. Υπάρχει σύνδεσμος φιλάθλων σε Αθήνα και παλιότερα σε Θεσσαλονίκη.

Αντιπαλότητες και φιλικές σχέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εδώ και οχτώ δεκαετίες η Νίκη Βόλου έχει αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό Βόλου στο γνωστό «Ντέρμπι του Βόλου» και με την γειτονική Α.Ε.Λ..

Έχουν διεξαχθεί 107 ματς Νίκη-Ολυμπιακός, εκ των οποίων τα 41 έχει κερδίσει η Νίκη, τα 38 ο Ολυμπιακός, ενώ 28 αγώνες έχουν λήξει ισόπαλοι.

Όσον αφορά τα Θεσσαλικά Ντέρμπι με την ΑΕΛ , σε σύνολο 28 αναμετρήσεων η Νίκη έχει να επιδείξει 7 νίκες , 8 παιχνίδια έληξαν ισόπαλα, ενω η ΑΕΛ εχει 13 νίκες.

Επίσης έχει φιλικές σχέσεις με τον ΟΦΗ, τον ΠΑΣ Γιάννινα, τον Πανιώνιο και την ΑΕΚ λόγω των προσφυγικών τους καταβολών.

Τρέχουσα σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τελευταία ενημέρωση: 2 Σεπτεμβρίου 2021

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Χώρα Θέση Παίκτης
29 Flag of Greece.svg GK Μανώλης Αποστολίδης (Αρχηγός)
28 Flag of Serbia.svg GK Βλαντιμίρ Μπάγιτς
30 Flag of Greece.svg GK Κώστας Περιστερίδης
2 Flag of Greece.svg DF Ξενοφών Πάνος
4 Flag of Albania.svg MF Νέτι Μέτσε
5 Flag of Greece.svg DF Μανώλης Αλιατίδης
6 Flag of Argentina.svg MF Λούκας Μπόσσιο
7 Flag of Greece.svg FW Γιώργος Τζοβάρας
8 Flag of Greece.svg DF Παύλος Κυριακίδης
9 Flag of Greece.svg FW Ανδρέας Βλαχομήτρος
10 Flag of Argentina.svg MF Λούκας Γκαρσία
15 Flag of Greece.svg DF Θωμάς Τσιμπουκάς
Αρ. Θέση Παίκτης
16 Flag of Greece.svg DF Θάνος Κυρίτσης
17 Flag of Greece.svg DF Γιάννης Κυρίτσης
19 Flag of Argentina.svg FW Αντόνιο Ραούλ Ροχάνο
20 Flag of Greece.svg FW Θωμάς Βασιλείου
21 Flag of Greece.svg MF Σταύρος Τσουκαλάς
22 Flag of Greece.svg DF Παναγιώτης Παναγιωτίδης
25 Flag of Greece.svg FW Γιώργος Μπάλλας
26 Flag of Greece.svg DF Βαγγέλης Ανδρέου
31 Flag of Greece.svg MF Πασχάλης Κάσσος
44 Flag of Greece.svg DF Χρήστος Γρομητσάρης
66 Flag of Greece.svg MF Χρήστος Τζιώρας

Δανεικοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Χώρα Θέση Παίκτης
Flag of Spain.svg FW Χοσέ Μιράντα (δανεικός από την Χετάφε)

Η πορεία στον χρόνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Aγων. περίοδος Θέση
1953-19541

1 Συμμετοχή σαν πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας.

Aγων. περίοδος Θέση Aγων. περίοδος Θέση
1961-1962 11η 1965-1966 16η
1962-1963 11η 2014-2015 17η
1963-1964 14η
1964-1965 13η
Aγων. περίοδος Θέση Aγων. περίοδος Θέση
1959-1960 1981-1982
1960-1961 1982-1983
1966-1967 1983-1984 19η
1967-1968 1988-1989 13η
1968-1969 1989-1990 17η
1969-1970 15η 1996-1997
1970-1971 16η 1997-1998
1971-1972 12η 1998-1999 17η
1972-1973 13η 2003-2004
1973-1974 16η 2004-2005
1974-1975 16η 2005-2006 10η
1976-1977 11η 2006-2007 18η
1977-1978 11η 2012-2013
1978-1979 11η 2013-2014
1979-1980 2021-2022
1980-1981
Aγων. περίοδος Θέση Aγων. περίοδος Θέση
1976 2007-2008 10η
1984-1985 11η 2008-2009
1985-1986 2009-2010 11η
1986-1987 2010-2011 11η
1987-1988 2011-2012
1990-1991 13η 2015-2016
1991-1992 14η 2016-2017
1993-1994 2017-2018
1994-1995 2018-2019
1995-1996 2019-2020
1999-2000 13η 2020-2021
2002-2003
Aγων. περίοδος Θέση Aγων. περίοδος Θέση
1992-1993 2001-2002
2000-2001

Κύπελλο Ελλάδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διατελέσαντες πρόεδροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Πρόεδρος
1926-193; Μαυρίκιος Πανάς
193;-1946 Πρόδρομος Αντώνογλου
1946-1955 Παντελής Μαγουλάς
1955-1974 Ιωάννης Αμοίρογλου
1974-197; Νικόλαος Ορφανίδης
197;-198; Μιλτιάδης Γιαλίδης
198;-198; Γιώργος Τραγουδάρας
19;;-199; Γιάννης Τζανέτος
199;-1994 Μιχάλης Μαυρογιάννης
1994-1995 Γιώργος Τσιντσίνης
1995-1996 Χρήστος Συμεωνίδης
1996-1997 Δημήτρης Τσουρβελούδης
1997-1999 Γιώργος Μπαφίλιας
1999-2003 Κώστας Λάζος
2003-2005 Χάρης Αποστολόπουλος
2005-2008 Κώστας Χρόνης
2008-2011 Στράτος Γιδόπουλος
2011-2012 Δημήτρης Ιωαννίδης
2012-2015 Ανδρέας Πάτσης
2015-2016 Στυλιανός Βούλγαρης
2016-2017 Σάκης Τζήμας
2017-2018 Νίκος Παπακωνσταντίνου
2018-2019 Νίκος Ιμεράι [7]
2019-σήμερα Νίκος Παπακωνσταντίνου

Διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Όνομα
Πρόεδρος Δ.Σ. Νίκος Παπακωνσταντίνου
Αντιπρόεδρος Βασίλης Βενέτης
Γενικός Γραμματέας Κώστας Καζανίδης
Ειδικός Σύμβουλος Δημήτρης Γκόλιας
Έφορος υλικού και ιματισμού Γιώργος Θεοχάρης
Υπεύθ. Marketing Σωτήρης Καλογήρου
Υπεύθ. Τεχνολογιών και Ψηφιακών Δράσεων Κώστας Χατζησάββας
Δ/ντής Επικοινωνίας Αποστολακόπουλος Γεώργιος
Υπεύθυνοι Κ-17 Δημήτρης Χατζημπύρρος,
Αποστόλης Σανίδας,
Σταύρος Ρούσσης
Τεχνικός Διευθυντής Ρήγας Στύλας
Γραφείο τύπου Κώστας Καραγεωργόπουλος
Υπεύθυνος ασφαλείας Απόστολος Μακρής
Μέλη Δημήτρης Μιχάλης,
Αλέξης Παπακωνσταντίνου,
Στέργιος Φάτσης

Τεχνικό επιτελείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τελευταία ενημέρωση: 5 Αυγούστου 2021
Θέση Όνομα
Προπονητής Flag of Greece.svg Αλέκος Βοσνιάδης
Γενικός Αρχηγός Flag of Greece.svg Απόστολος Κουφογέωργος
Βοηθός προπονητή/αναλυτής Flag of Greece.svg Ηλίας Παπαθανασίου
Προπονητής τερματοφυλάκων Flag of Greece.svg Παναγιώτης Νάσης
Γυμναστής/αναλυτής Flag of Greece.svg Κωνσταντίνος Σταμέλος
Γυμναστής φυσικής κατάστασης Flag of Greece.svg Γιάννης Κεσόγλου
Προπονητής Κ-17 Flag of Greece.svg Τέλης Σίμος
Φροντιστές Flag of Greece.svg Μανώλης Κοτρώνης,
Αποστόλης Λαμπρογεώργος

Σημαντικοί προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αξιομνημόνευτοι ποδοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Greece - Amateur Cup Finals rsssf.com
  2. «Αποφάσεις Εκτελεστικής Επιτροπής ΕΠΟ». epo.gr. Ε.Π.Ο.. 2 Σεπτεμβρίου 2019. 
  3. Θανασούλης, Χρήστος (12 Αυγούστου 2019). «Ομόφωνη απόφαση για τη δημιουργία της ΠΑΕ Νίκη Βόλου 1924». Magnesia News. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2019. 
  4. «Αποτελέσματα Αναζήτησης Εγγράφων Εταιρείας: Αρ. ΜΑΕ 36262/006/Β/96/0031». www.et.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  5. «ΓΕΜΗ:Στοιχεία Δημοσιότητας «ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΟΛΟΥ Η ΝΙΚΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ»». www.businessregistry.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  6. ««Νίκη Βόλου 1924 ΠΑΕ»». www.goalpost.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2019. 
  7. «Βόμβα Ιμεράι:Αποσύρομαι από τα διοικητικά της Νίκης Βόλου». 15 Ιουνίου 2019. https://www.goalpost.gr/archives/121948. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νίκη Βόλου Ποδοσφαιρικό Τμήμα, επίσημος ιστότοπος της ομάδας