Π.Σ. Καλαμάτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Π.Σ. Καλαμάτα
PAE kalamata.gif
Επίσημη ονομασία Ποδοσφαιρικός Σύλλογος
"Η Καλαμάτα"
Σύντομο όνομα Καλαμάτα
Παρατσούκλι Μαύρη Θύελλα
Ίδρυση 1967
Έδρα Καλαμάτα, Ελλάδα
Στάδιο Γήπεδο Μεσσηνιακού
Πρόεδρος Σταύρος Παπαδόπουλος
Προπονητής

Τάσος Χατζηαγγελής

Έλβιο Μάνα
Πρωτάθλημα Α΄ Τοπική Κατηγορία Μεσσηνίας
Πρώτη εμφάνιση

Ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Καλαμάτα» ιδρύθηκε το 1967. Έχει συμμετάσχει επτά φορές στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής και είκοσι φορές στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Είναι η πιο δημοφιλης ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης. Το 2012-13 αγωνίζεται στο Νότιο όμιλο της Football League 2. Επίτιμος πρόεδρος με ανυπολόγιστη προσφορά είναι ο Λυκούργος Γαϊτανάρος.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος "Π.Σ. Καλαμάτα" ιδρύθηκε το 1967, έπειτα από αναγκαστική συγχώνευση που επέβαλε το δικτατορικό καθεστώς στα ποδοσφαιρικά σωματεία της πόλης Απόλλωνα και Όμιλο Καλαμάτας (επίσης προϊόν παλαιότερης συνένωσης των Πράσινων Πουλιών και του Ολυμπιακού). Όλα επανιδρύθηκαν αργότερα, για να μετέχουν έως σήμερα στις διοργανώσεις της τοπικής ΕΠΣ Μεσσηνίας. Αρχικά, ως έμβλημα του σωματείου επιβλήθηκε από τη δικτατορία ο μυθικός φοίνικας, τον οποίο η ομάδα κατάργησε το 1974.

Κατά τη δεκαετία του '70 υπήρξε η πρώτη χρυσή περίοδος του συλλόγου, επί προεδρίας του έμπορου Λυκούργου Γαϊτανάρου. Το 1972 και το 1974 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής και αγωνίστηκε για δύο περιόδους στην Α΄ Εθνική. Τις διακρίσεις αυτές ακολούθησε μια μακροχρόνια περίοδος παρακμής, κατά την οποία ο σύλλογος υποβιβαζόταν συνεχώς, φθάνοντας ως την Α΄ τοπική κατηγορία της Μεσσηνίας. Στη συνέχεια άρχισε να ανεβαίνει σταδιακά τις κατηγορίες και το 1995 επανήλθε στην Α΄ Εθνική, επί προεδρίας του Σταύρου Παπαδόπουλου.

Μετά την αποχώρηση του Παπαδόπουλου πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ομάδας ανέλαβε ο Γιώργος Γρηγορόπουλος το Φεβρουάριο του 2000 όταν η ομάδα έκανε και τη χρυσή πορεία στο δεύτερο μισό της σεζόν 1999-2000. Δεν κατάφερε να ανταποκριθεί οικονομικά στις υποχρεώσεις του συλλόγου με αποτέλεσμα το 2010 να υποβιβαστεί από τη Β΄ εθνική και την επόμενη σεζόν να μην καταφέρει να δηλώσει συμμετοχή ούτε στην Γ΄ Εθνική και η ΠΑΕ να διαλυθεί. Το καλοκαίρι του 2010 δεν υπέβαλε δήλωση συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου και υποβιβάστηκε μετά από έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΕΠ στις 13-08-2010, στην Δ’ Εθνική. Τις τύχες του συλλόγου ανέλαβε η διοίκηση του ερασιτεχνικού σωματείου, δηλώνοντάς το στη Δ΄ Εθνική για τη σεζόν 2010-11 με προπονητή τον παλιό ποδοσφαιριστή Έλβιο Μάνα.

Η περίοδος 1967-1975[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πορεία ανόδου[1][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τα μέσα της δεκαετίας του '60 στην Καλαμάτα κυριαρχούσε η ομάδα του Απόλλωνα, που είχε τερματίσει δύο συνεχόμενες σεζόν στην 4η θέση στη Β΄ Εθνική, το 1965-66 και το 1966-67. Έτσι όταν το καλοκαίρι του 1967 δημιουργήθηκε με τη συγχώνευση ο Π.Σ. Καλαμάτα, οι προσδοκίες ήταν αυξημένες. Πράγματι τη σεζόν 1967-68 η νεοσύστατη Καλαμάτα διεκδίκησε ως το τέλος την άνοδο, αλλά τελικά τερμάτισε στην τρίτη θέση του νοτίου ομίλου. Είχε ένα σκληροτράχηλο σύνολο, παρέμεινε αήττητη στο γήπεδό της και συγκέντρωσε 65 β. (11 ν.-13 ισ- 6 ήτ., 33-25 γκολ), μόλις ένα βαθμό λιγότερο από τον ΟΦΗ, που ως δευτεραθλητής διεκδίκησε και τελικά κατάφερε να πάρει την άνοδο σε αγώνα μπαράζ με το δευτεραθλητή του βορείου ομίλου.

Τις επόμενες τρεις χρονιές η Καλαμάτα είχε πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά δεν κατάφερε να διεκδικήσει την άνοδο μέχρι τέλους. Το 1968-69 ήταν 4η με 71 β. (13 ν.-11 ισ-10 ητ., 36-31 γκολ), ισόβαθμη στην 3η θέση με τον Φωστήρα αλλά δέκα βαθμούς λιγότερους από τη δεύτερη προνομιούχο θέση. Πάλι τερμάτισε αήττητη εντός έδρας ωστόσο όμως παραχώρησε πολλές ισοπαλίες. Το 1969-70 ήταν 5η με 72 β. (15 ν.- 9 ισ-10 ήτ., 43-32 γκολ), ξανά αήττητη εντός έδρας αλλά μακριά από τους 95 βαθμούς της κορυφής. Το 1970-71 ήταν μεταβατική χρονιά. Με νέα ομάδα τερμάτισε στη 10η θέση (13 ν.- 6 ισ-15 ήτ., 36-39 γκολ), αλλά κατάφερε να δημιουργήσει ένα αξιόμαχο σύνολο που την επόμενη σεζόν κατάφερε την άνοδο.

1971-72[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περίοδος 1971-72 ήταν συναρπαστική. Με πρόεδρο τον Λυκούργο Γαϊτανάρο και μια σειρά απόταλαντούχους ντόπιους παίκτες, όπως τους: Παναγόπουλο (Μπατούνα) Λαγογιάννη, Σκαφιδά, Μουλατσιώτη, Σπετζόπουλο, Δαμιανάκο, Θεοδώρου, Καλιγέρη, Καπαματζιάν, Μπατσακούτσα, Μπιστικέα, Μάραντο, Μελιγαλιώτη, πέτυχε να πάρει τον τίτλο συγκεντρώνοντας 89 β. (20 ν.-11 ισ- 7 ήτ., 59-25 γκολ). Ήταν ακατανίκητη εντός έδρας, όπου παραχώρησε μόλις δύο ισοπαλίες και πέτυχε πολλές εντυπωσιακές νίκες, όπως: 8-1 με το Λεωνίδα Σπάρτης, 4-1 με τον Παναργειακό, 4-2 με τον ΠΑΣ Γιάννινα, 3-0 με τα Χανιά, τον ΟΦΗ, τον Αίαντα, τον Ορφέα Αιγάλεω και τον Παναιτωλικό.

Στους αγώνες εκτός έδρας την ακολουθούσαν πλήθος φιλάθλων, οι οποίοι με τις ασπρόμαυρες σημαίες, δημιουργούσαν εντυπωσιακή ατμόσφαιρα. Τότε δημιουργήθηκε το παρατσούκλι "Μαύρη Θυέλλα", που φέρει ως σήμερα, το οποιο ανήκε στον Παναιγιάλειο από την δεκαετία του 50. Στο λεκανοπέδιο της Αττικής οι αντίπαλοι σύλλογοι αναγκάζονταν να δώσουν τον αγώνα τους σε μεγαλύτερα γήπεδα, για εισπρακτικούς λόγους, αφού τα δικά τους δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν την τεράστια ζήτηση εισιτηρίων. Έτσι η Καλλιθέα έπαιξε στο Στάδιο Νέας Σμύρνης, η Προοδευτική στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης και ο Ίκαρος Ν. Ιωνίας στο παλιό γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Βασικός αντίπαλος στην διεκδίκηση του τίτλου ήταν ο Ίκαρος Ν. Ιωνίας. Ο αποφασιστικός αγώνας μεταξύ των δύο ομάδων δόθηκε στο τέλος του β΄ γύρου στο Στάδιο Ν. Φιλαδέλφειας. Η κοσμοσυρροή ήταν τέτοια ώστε χιλιάδες φίλαθλοι έμειναν έξω από το γήπεδο, αφού είχαν εξαντληθεί τα εισιτήρια και παρακολουθούσαν ραδιοφωνικά την εξέλιξη του ματς. Η Καλαμάτα ήταν μπροστά με διαφορά τριών βαθμών και το τελικό 1-1 της επέτρεψε να κρατήσει την πρωτοπορία και τελικά να πάρει τον τίτλο και την άνοδο.

1973-74[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε από την Α΄ Εθνική και το 1973-74 διεκδίκησε πάλι την άνοδο. Βασικοί αντίπαλοί της αυτή τη φορά ήταν ο Ατρόμητος Αθηνών και η Προοδευτική. Τελικά, ισοβάθμησε στη πρώτη θέση με τον Ατρόμητο με 57 β. (24 ν.- 9 ισ- 5 ήτ., 70-23 γκολ), 4 περισσότερους από την Προοδευτική. Πήρε τον τίτλο έπειτα από αγώνα μπαράζ, αλλά τελικά ανέβηκε και ο Ατρόμητος.

Σε όλη τη διάκρεια της σεζόν είχε εικόνα παρουσίας ομάδας Α΄ Εθνικής και οι εμφανίσεις της ήταν εντυπωσιακές. Στην έδρα της, το γήπεδο Μεσσηνιακού, παραχώρησε μόνο τρεις ισοπαλίες και οι νίκες της ήταν με μεγάλα σκορ, όπως: 5-0 τον Απόλλωνα Μυτιλήνης και το Φοίβο Ρόδου, 4-0 τον Ιωνικό, 4-1 τον Ολυμπιακό Λιοσίων και τον Α.Ο. Σύρου, 3-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας, τα Χανιά και τον Αχαρναϊκό.

Οι δυο σεζόν στην Α΄ Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1972-73[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καλαμάτα δεν μπόρεσε να παραμείνει πάνω από μια σεζόν στην ανώτερη κατηγορία. Την πρώτη της φορά, την περίοδο 1972-73, παρουσίασε μια δυναμική ομάδα, ενισχυμένη με πέντε νοτιαμερικανούς ποδοσφαιριστές (Βάλιαν, Μάνα, Εσπινόζα, Καντίχεβιτς, Τζιλιότι), οι οποίοι έδωσαν χαρακτήρα στην ομάδα αλλά έχασε σε ομοιογένεια, με αποτέλεσμα να κάνει πολλές ήττες. Παρόλα αυτά πέτυχε μερικά καλά αποτελέσματα, όπως: η ισοπαλία 2-2 εκτός έδρας με τον Παναθηναϊκό, το 2-1 επί της σπουδαίας Παναχαϊκής που τερμάτισε 4η εκείνη τη χρονιά, το 3-0 επί της Ομόνοιας Λευκωσίας, το 2-0 επί Αιγάλεω, Ατρόμητου και Τρικάλων. Πάλεψε μέχρι τέλους για την παραμονή της και τερμάτισε στην 15η θέση. Συγκέντρωσε 60 β. (8 ν.-10 ισ-16 ήτ, 30-45 γκολ), μόλις ένα λιγότερο από τον Πανσερραϊκό και δύο λιγότερους από το Φωστήρα που σώθηκαν. Είναι χαρακτηριστικό πως απείχε μόλις 4 βαθμούς από τη 10η θέση, δηλαδή μόλις μία νίκη (με το τότε σύστημα 3-2-1).[2]

1974-75[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δυο χρόνια αργότερα, την περίοδο 1974-75, ξαναβρέθηκε στην Α΄ Εθνική. Όμως, αυτή τη φορά έχασε πιο καθαρά τη μάχη της σωτηρίας. Τερμάτισε στη 17η και προτελευταία θέση με 23 β. (8 ν.- 7 ισ-19 ήτ., 23-60 γκολ), πέντε βαθμούς από την 13η θέση της παραμονής. Η μοναδική καλή ανάμνηση από τη σεζόν είναι μια από τις πιο μεγάλες νίκες που πέτυχε στην ιστορία της, με 2-0 επί του Παναθηναϊκού.[3]

Οι παίκτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τις χρονιές στην Α΄ Εθνική η Καλαμάτα στηρίχτηκε σε ένα μίγμα παλιών ντόπιων παικτών και νεοφερμένων Ελλήνων και των πέντε ξένων, οι τέσσερις από τους οποίους έκαναν τα επόμενα χρόνια καριέρα σε πολλές ομάδες Α΄ Εθνικής. Ήταν οι εξής (σε παρένθεση ε/γ: εμφανίσεις και γκολ σε κάθε μια από τις δυο σεζόν στην Α΄ Εθνική):

  • Τερματοφύλακες: Καντίχεβιτς (16, 20), Λαγογιάννης (6, 13), Αργυρόπουλος (12,-), Παπανικολόπουλος (-,1).
  • Αμυντικοί: Σκαφιδάς (32/0, 16/0), Μουλατσιώτης (16/2, 30/0), Μάνα (28/0, 29/2), Μπιστικέας (20/0, 18/2), Μάραντος (8/0, 25/0), Λαζαρακόπουλος (7/0, 27/0), Παντελόπουλος (-/-, 1/0), Παπαδόπουλος (-/-, 7/0).
  • Μέσοι: Κυριαζής (33/0, -/-), Εσπινόζα (25/5, 28/4), Δαμιανάκος (16/3, 8/1), Θεοδώρου (24/2, 15/1), Καπαματζιάν (18/0, 26/0), Γεωργόπουλος (17/0, 14/2), Σταματόπουλος (-/-, 33/4), Αντωνάκος (-/-, 29/3), Λαζάρου (-/-, 16/1), Χατζηογλίδης (-/-, 6/0).
  • Επιθετικοί: Σπετζόπουλος (33/6, -/-), Μπατσακούτσας (16/2, -/-), Βάλιαν (25/6, 23/3), Καλιγέρης (17/0, 10/0), Χιώτης (14/0, -/-), Τζιλιότι (13/0, -/-), Αδελφίδης (10/2, -/-), Παναγόπουλος (Μπατούνας) (10/1, -/-), Ασημακόπουλος (7/1, -/-), Παντελόπουλος (7/0, -/-), Χάνιος (-/-, 21/1),

Η χρυσή σεζόν 1999-2000[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σεζόν 1999-00, θεωρείται η πιο επιτυχημένη στην ιστορία του συλλόγου. Στη διάρκεια της χρονιάς πέτυχε μερικές εντυπωσιακές νίκες, όπως το 5-2 επί του Άρη εντός έδρας και οι έξι νίκες εκτός έδρας επί: Απόλλωνα Αθ. (2-1), Ιωνικού (1-0), Παναχαϊκής (2-1), Καβάλας (1-0), Τρικάλων (2-0) και Προοδευτικής (2-1).

Τερμάτισε στην 9η θέση του πρωταθλήματος με 44 βαθμούς, χάνοντας μόλις για ένα βαθμό τη συμμετοχή της στους αγώνες μπαράζ για την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Κέρδισε, όμως, τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2000, που ήταν η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Το καλοκαίρι του 2000 αντιμετώπισε στον 3ο γύρο την Τσμελ Μπιλσάνι (Τσεχία) και αποκλείστηκε με δυο ήττες (0-5, 0-3).

Παράλληλα την ίδια σεζόν, έκανε μεγαλειώδη πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος, φτάνοντας ως τα ημιτελικά. Τερμάτισε πρώτη στον προκριματικό όμιλο με τέσσερις νίκες: επί Ναυπακτιακού Αστέρα (4-0 εντός), Πανελευσινιακού (1-0 εκτός), Λύκων Θεσσαλονίκης (2-0 εκτός) και Πιερικού (2-0 εντός) και μία ήττα από τον Απόλλωνα Αθ. (1-2 εντός). Στη συνέχεια απέκλεισε κατά σειρά την Προοδευτική με 3-2 (εντός) και τον ΟΦΗ στα προημιτελικά (0-1, 3-0), για να αποκλειστεί στα ημιτελικά από τον Ιωνικό (0-2, 2-4).

Οι παίκτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την ομάδα εκείνη αποτελούσαν οι:[4]

Σπουδαίοι ποδοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεγαλύτερος σύγχρονος ποδοσφαιριστής που έχει αναδείξει ο σύλλογος είναι ο

Τη δεκαετία του '70 στην Καλαμάτα αγωνίστηκαν ορισμένοι σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έκαναν καριέρα και σε άλλους συλλόγους Α΄ Εθνικής. Σημαντικότεροι ήταν οι:

Τις δεκαετίες του '90 και του 2000 αναδείχθηκαν οι:

Άλλοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τη φανέλα της Καλαμάτας είναι:

Παρατσούκλια - Φίλαθλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το παρατσούκλι της ομάδας είναι Μαύρη Θύελλα λόγω των χρωμάτων του συλλόγου.
  • Σύλλογος Φιλάθλων "Μπουλντόγκς" (Bulldogs Club).
  • Συνδέσμος Παλαιμάχων Μαύρης Θύελλας.
  • Παραδοσιακή αγνή φίλαθλος του η συλλόγου υπήρξε η "Άγγέλω" (Αγγελική Σμυρνιού, 1948-2012).

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διαχρονική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετοχές στην Α΄ Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρεκόρ στη Β΄ Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Συμμετοχές: 17
  • Πρωταθλήματα: 2
  • Νίκες: 226
  • Ισοπαλίες: 160
  • Ήττες: 180
  • Γκολ: 664 - 574
  • Ευρύτερη νίκη: 8-1 με Λεωνίδα Σπάρτης (1971-72)
  • Ευρύτερη ήττα: 0-13 από Α.Π.Σ. Πάτραι (1976-77)
  • Πρώτος σκόρερ: Θεοδώρου 58 γκολ
  • Περισσότερες συμμετοχές: Α. Δέδες 252 παιχνίδια.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]