Δημήτρης Ελευθερόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημήτρης Ελευθερόπουλος
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομα Δημήτριος Ελευθερόπουλος
Ημερ. γέννησης 7 Αυγούστου 1976 (1976-08-07) (39 ετών)
Τόπος γέννησης Πειραιάς, Ελλάδα
Ύψος 1,90 m
Θέση Τερματοφύλακας
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1994–2004 Ολυμπιακός Πειραιώς 152 (0)
1995–1996 Προοδευτική 30 (0)
2004–2005 ΑΚΡ Μεσσίνα 10 (0)
2005-2006 ΑΚ Μίλαν 0 (0)
2006 Ρόμα 0 (0)
2006–2007 Άσκολι 14 (0)
2007–2009 ΑΚ Σιένα 14 (0)
2009–2010 ΠΑΣ Γιάννινα 16 (0)
2010–2011 Ηρακλής 28 (0)
2011 Πανιώνιος 12 (0)
Σύνολο 276 (0)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1999-2001 Ελλάδα 12 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
2012-2013 Πανιώνιος
2013-2014 ΑΕΚ Λάρνακας
2015 Ολυμπιακός Βόλου
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος (γεννήθηκε στον Πειραιά στις 7 Αυγούστου 1976)[1] είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας και νυν προπονητής.

Καριέρα ποδοσφαιριστή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλογικό επίπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο από πολύ μικρός και αναδείχθηκε μέσα από τις ακαδημίες του Ολυμπιακού.[2] Την περίοδο 1994-95 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα, χωρίς να συμμετάσχει σε κάποιον αγώνα. Την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε ως βασικός στη Β΄ Εθνική[3] και στη συνέχεια επέστρεψε στον Ολυμπιακό για 8 περιόδους, κατακτώντας 7 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.[4] Έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 29 Σεπτεμβρίου 1996 στον αγώνα Ηρακλής Θεσσαλονίκης-Ολυμπιακός: 0-1.[5] Ήταν μέλος της ομάδας του Ολυμπιακού που έφτασε ως τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ το 1999.[6] Στις 23/10/2001 η απόκρουσή του σε εκτέλεση πέναλτι του Ρουντ Φαν Νίστελροϊ σε αγώνα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Ολντ Τράφορντ, έμεινε στην ιστορία, αφού ήταν το μοναδικό αποτυχημένο που είχε εκείνη τη χρονιά ο Ολλανδός διεθνής παίκτης.

Παράλληλα ήταν βασικό μέλος της εθνικής Ελπίδων, με την οποία έφτασε ως τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1998. Επίσης[7] το 1999 κλήθηκε στην Εθνική Ανδρών.[8]

Το 2003 έχασε τη θέση του στον Ολυμπιακό και ταυτοχρόνως έπαυσε να υπολογίζεται και για την Εθνική ομάδα, χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2004 στην Πορτογαλία, στο οποίο θριάμβευσε η Εθνική Ελλάδος.[4] Ακολούθησε τον Ιανουάριο του 2004 η απομάκρυνσή του από τον Ολυμπιακό, κάτω από, τουλάχιστον, περίεργες συνθήκες.[9]

Το 2004 δοκίμασε να αγωνιστεί στο εξωτερικό, στο ιταλικό πρωτάθλημα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Έμεινε πέντε περιόδους (ως το 2009) και αγωνίστηκε σε τρεις ομάδες του καμπιονάτο: Μεσίνα, Άσκολι και Σιένα.[10] Το 2005 αποκτήθηκε από τη ΑΚ Μίλαν, αλλά μετά τη θερινή προετοιμασία και τα φιλικά του καλοκαιριού δόθηκε δανεικός στη Ρόμα για μία χρονιά, χωρίς να αγωνιστεί σε κανένα ματς πρωταθλήματος, παρά μόνο σε αγώνες κυπέλλου.[11]

Το 2009 αποφάσισε να επαναπατριστεί και εντάχθηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, που επανήλθε στην Α΄ Εθνική. Το 2010 υπέγραψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και το καλοκαίρι του 2011 στον Πανιώνιο με τον οποίο ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις 21/12/2011.[12]

Στις εθνικές ομάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ελευθερόπουλος έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα σε ηλικία 23 ετών, στις 5 Φεβρουαρίου 1999, σε φιλικό αγώνα με το Βέλγιο (1-0) στη Λάρνακα. Το 1999 αγωνίστηκε σε τρία ακόμα φιλικά της εθνικής και το 2000 σε έναν επίσημο και σε δύο φιλικούς αγώνες για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 2002.

Το 2001 συμμετείχε σε δύο ακόμα αγώνες των προκριματικών του παγκοσμίου κυπέλλου και σε τρία φιλικά. Ο τελευταίος του διεθνής αγώνας ήταν με τη Φινλανδία εκτός έδρας, όπου η Ελλάδα γνώρισε τη συντριβή με 1-5, στον πρώτο αγώνα του Ότο Ρεχάγκελ στον πάγκο της. Συνολικά υπήρξε 12 φορές διεθνής.

Υπήρξε μέλος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.

Καριέρα προπονητή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως προπονητής την περίοδο 2012-13 στον Πανιώνιο,[13] ενώ την επόμενη χρονιά (2013-14) βρέθηκε στην Κύπρο και την ΑΕΚ Λάρνακας.[14]

Τον Ιανουάριο του 2015 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού Βόλου,[15] έχοντας ως άμεσο συνεργάτη του τον άλλοτε συμπαίκτη του στον Ολυμπιακό Πειραιά και τις εθνικές ομάδες, Στέλιο Βενετίδη, θέση από την οποία αποχώρησε τον Ιούνιο του ίδιου έτους.[16]

Τίτλοι - Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Ο ξεχωριστός κύριος «Ελέ» Cobrasports.gr
  2. ΑΕΚ: Ιστορίες του … Δημήτρη Ελευθερόπουλου Καθημερινή
  3. ΑΕΚ: Ιστορίες του … Δημήτρη Ελευθερόπουλου Καθημερινή Οι τραυματισμοί των άλλων
  4. 4,0 4,1 Δημήτρης Ελευθερόπουλος: Ο «μπον βιβέρ» των γκολπόστ OnSports.gr «Έφυγα και βρήκα την υγειά μου»
  5. Η αρχή της αυτοκρατορίας RedPlanet.gr Εντυπωσιακό ξεκίνημα και ντεμπούτο "Ελέ"
  6. Δημήτρης Ελευθερόπουλος: Ο «μπον βιβέρ» των γκολπόστ OnSports.gr Ολυμπιακός Γιουβέντους 1-1
  7. 1998: Η γενιά προπομπός της Πορτογαλίας Pamesports.gr
  8. “Βλέπουν” Ελευθερόπουλο για την Εθνική Soccerplus.gr
  9. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "EΠI ΣKOΠON", 21-01-2004
  10. ΑΕΚ: Ιστορίες του … Δημήτρη Ελευθερόπουλου Καθημερινή Ιταλική εμπειρία
  11. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Ο ξεχωριστός κύριος «Ελέ» Cobrasports.gr Η πενταετία στο Campionato
  12. SPORT.GR, "Κρέμασε τα γάντια του ο Ελευθερόπουλος!", 21-12-2011
  13. Προπονητής του Πανιωνίου ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος, Το Βήμα
  14. Παρελθόν από την ΑΕΚ Λάρνακας ο Ελευθερόπουλος, Sports.in.gr
  15. Ανακοίνωσε Ελευθερόπουλο ο Ολυμπιακός Βόλου, www.sport-fm.gr
  16. Τέλος ο Ελευθερόπουλος, www.sport-fm.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]