Πανιώνιος (ποδόσφαιρο)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Για τα υπόλοιπα αθλητικά τμήματα του συλλόγου, δείτε: Πανιώνιος Γ.Σ.Σ.
Πανιώνιος Γ.Σ.Σ.
Πλήρες όνομα ΠΑΕ Πανιώνιος Γ.Σ.Σ.
Ψευδώνυμο(α) Κυανέρυθροι
Ιστορικός
Ίδρυση 14 Σεπτεμβρίου 1890, Σμύρνη, Μικρά Ασία
Γήπεδο Στάδιο Νέας Σμύρνης,
(χωρητικότητα: 11.115 θέσεις)
Πρόεδρος Flag of Greece.svg Χρήστος Δάρας
Προπονητής Flag of Greece.svg Μαρίνος Ουζουνίδης
Πρωτάθλημα Σούπερ Λιγκ
2014–15 Σούπερ Λιγκ, 13η
Ιστοσελίδα panionios.gr
Πρώτη εμφάνιση

Ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης ιδρύθηκε στη Σμύρνη το 1890, το δε τμήμα ποδοσφαίρου σχηματίστηκε επί οργανωμένης βάσης το 1895 και σήμερα αγωνίζεται στη Σούπερ Λιγκ ως ΠΑΕ Πανιώνιος Γ.Σ.Σ..[1][2]

Πίνακας περιεχομένων

Σμύρνη (1890-1922)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε εφημερίδες της πόλης αναφέρονται στο διάστημα 1890-1893 ποδοσφαιρικοί αγώνες των μελών του μουσικογυμναστικού σωματείου Ορφεύς Σμύρνης μεταξύ τους, με ομάδες ναυτών σε ξένα εμπορικά και πολεμικά πλοία και με συλλόγους αλλοδαπών κατοίκων (Football Club Smyrna, Bournobat JAA). Το άθλημα στη Σμύρνη έφεραν Άγγλοι, οι οποίοι διέμεναν κυρίως στη συνοικία του Μπουρνόβα. Εκεί δημιούργησαν γήπεδο, όπου έως το 1904 διεξάγονταν οι διεθνούς εμβέλειας Πανιώνιοι Αγώνες και αποτέλεσε έδρα της Bournobat Juniors Athletic Association of Smyrna, αγγλικής ένωσης με αρκετούς Έλληνες αθλητές. Από αυτούς, στο ποδόσφαιρο ξεχώριζαν οι: Αγγελόπουλος, Αναγνωστόπουλος, Αργυρίου, Γριμάνης, Καλομοίρης, Καραράς, Κεντρωτής, Κόγκος, Κούτελης, Μεγαρίδης, Παστουρμαντζής και Περώνης. Η JAA διασπάστηκε το 1908 σε δύο μέρη και το ένα εντάχθηκε στον προϋπάρχοντα (ίδρ. 1900 περίπου) Ερμή, ενώ το άλλο σχημάτισε το βραχύβιο Θησέα Μπουρνόβα.

Το 1895 συγκροτήθηκε η πρώτη οργανωμένη ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου Γυμνάσιον Σμύρνης, το οποίο επανενώθηκε με τον Ορφέα τον Οκτώβριο του 1898 (πενταετία μετά την αρχική του αποχώρηση), υπό τη νέα ονομασία Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης. Παίκτες του τελευταίου επιλέχθηκαν στην αντιπροσωπευτική μικτή της Σμύρνης για τους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες των Αθηνών το 1906, όπου και κατέλαβαν τη 2η θέση επί τεσσάρων ομάδων. Πάντως, κορμός εκείνης της αποστολής υπήρξαν οι ποδοσφαιριστές της Bournobat JAA.

Αμφίεση του 1908

Το επόμενο διάστημα ο Πανιώνιος πήρε τα ποδοσφαιρικά σκήπτρα της πόλης. Ως εκπρόσωπός της επίσης, στις 2 Μαρτίου 1908 νίκησε με 3-1 (ημίχρ. 1-1) τη μικτή Αθηνών-Πειραιώς (από παίκτες των Εθνικού ΓΣ Αθηνών, Πανελλήνιου ΓΣ και Πειραϊκού Συνδέσμου) σε φιλικό αγώνα που διεξήχθη στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου, παρουσία του διαδόχου τότε Κωνσταντίνου και μελών της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Ο Πανιώνιος αγωνίστηκε με "κατερύθρους μπλούζας και λευκά πανταλόνια" και την ακόλουθη σύνθεση κατά την ορολογία της εποχής:

Στα τέλη του 1909 ο Πανιώνιος έδωσε τρεις αγώνες στην Αθήνα, αμέσως μετά τη λήξη του 2ου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ. Ο Πανιώνιος νίκησε με 5-3 τον πρόσφατο τότε πρωταθλητή Ελλάδος «Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο» -τον μετέπειτα Παναθηναϊκό-, ήρθε ισόπαλος 1-1 με τη Μικτή Πειραιά και ηττήθηκε με 2-3 από τη Μικτή Αθηνών. Μια φωτογραφία του 1909 με κύπελλο ίσως προέρχεται από αυτό το τουρνουά.

Είναι γνωστό πως ο Πανιώνιος και οι άλλες ομάδες της Σμύρνης (Απόλλων, Αρμενική, Μπουρνόβας, Πέλοψ Μελαντίας, Μακάμπι, Αλτάι (τουρκική), Ευαγγελική Σχολή, Σχολή Μπάρξερ) διοργάνωναν τουρνουά και κάποιο υποτυπώδες πρωτάθλημα. Σώζονται φωτογραφίες από αγώνες του Πανιωνίου στο στάδιό του. Αναφέρεται, ότι το 1910 το Κύπελλο Πανιωνίου κατέκτησε η Σχολή Μπάρξερ. Το 1911 ο Πανιώνιος έχασε το πρωτάθλημα από την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και το 1922 από τον Απόλλωνα. Όμως, κατέκτησε την πρώτη θέση το 1913-1914, όπως φαίνεται σε μια φωτογραφία με κύπελλο, στην οποία διακρίνονται οι παίκτες: Χ. Βεντιρόζος, Μαγγανιώτης, Θ. Δημητρίου, Αντ. Πατιάδης και Σ. Δεσποτόπουλος. Την ισχύ της ομάδας αυτής αποδεικνύει και το γεγονός ότι το 1914 στην ενδεκάδα της Μικτής Σμύρνης συμμετείχαν οκτώ παίκτες του Πανιωνίου. Προπονητής της ομάδας, από το 1909 τουλάχιστον, ήταν ο γυμναστής Σοφ. Μάγνης.

Το 1920 στην Εθνική ομάδα που συγκροτήθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας, συμμετείχαν οι εξής τρεις (3) ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου: Αντώνιος Φωτιάδης (τερματοφύλακας), Θεόδωρος Δημητρίου (ο Μπέμπης ή Μπίμπος, αριστερός ακραίος επιθετικός) και ο αναπληρωματικός Σωτήριος Δεσποτόπουλος (μέσος).[4][5][6][7] Αντιμετώπισαν τη Σουηδία στις 28 Αυγούστου 1920, σε έναν αγώνα ο οποίος θεωρείται από τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία FIFA ως ο πρώτος της εθνικής Ελλάδας (και μοναδικός επίσημος πριν τη δημιουργία της ΕΠΟ το 1926). Άμαθοι σε γήπεδο με χόρτο, οι παίκτες ταλαιπωρήθηκαν και στο 8ο μόλις λεπτό έμειναν 10 λόγω τραυματισμού του Καλούδη, για να ηττηθούν τελικά 0-9 (ημίχρ. 0-6). Η ίδια αποστολή κατά την επιστροφή της από την Αμβέρσα μέσω Άμστερνταμ-Παρισίων-Μασσαλίας, έδωσε φιλικό παιχνίδι με τοπικό σύλλογο της ολλανδικής πόλης και γνώρισε εκ νέου την ήττα με 2-4. Η τελευταία αυτή σύνθεση της Εθνικής δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί, αλλά σίγουρα μετείχαν κάποιοι από τους προαναφερθέντες ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου.[8][9]

Το 1921, παίκτες της ομάδας στελέχωσαν τη μικτή Σμύρνης για τη σπουδαία συνάντηση Νέας Ελλάδος-Παλαιάς Ελλάδος στο στάδιο του Πανιωνίου, όπου παρουσία 7.500 θεατών, του Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου, στρατιωτικών και πολιτικών αρχών της πόλης, η μικτή Αθηνών/Πειραιώς νίκησε 4-2.[9] Ο σύλλογος το 1922 αδυνατεί να πάρει μέρος στο πασχαλινό τουρνουά της Ποδοσφαιρικής Ενώσεως Αθηνών-Πειραιώς, διότι πολλοί ποδοσφαιριστές του ήταν στρατευμένοι.

Αθήνα (1922-1940)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αμφίεση του 1924

Παρά την καταστροφή και τον ξεριζωμό από τη Σμύρνη, ο Πανιώνιος ανασυγκρότησε σχετικά γρήγορα και με επιτυχία την ποδοσφαιρική ομάδα του. Ήδη στο πρώτο Δ.Σ. της προσφυγιάς, που συγκροτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1922, ορίστηκαν ως έφοροι ποδοσφαίρου οι Δ. Αγγελομάτης και Σ. Γροσομανίδης. Στις 15 Ιανουαρίου 1923 η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου έκανε την παρθενική της εμφάνιση στο Γ΄ πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς 1922-1923 εναντίον του Παναθηναϊκού: "Σήμερον εν τω Ποδηλατοδρομίω του Ν. Φαλήρου πρώτη εμφάνισις των σμυρναϊκών ποδοσφαιρικών σωματείων εις επισήμους αγώνας. Ώρα 2 1/4 μ.μ. Πανιώνιος Γυμναστ. Σύλλογος εναντίον Παναθηναϊκού Αγωνιστικού και Ποδοσφαιρικού Ομίλου.".[10] Ο σύλλογος κατέλαβε τη 2η θέση στο Γ΄ και την 3η στο Δ΄ Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών-Πειραιώς.

Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ΕΠΣΑ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το 1924, όταν ιδρύθηκε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ), ο Πανιώνιος υπήρξε το 5ο χρονικά μέλος που εγγράφηκε σε αυτήν, ενώ τον Νοέμβριο του 1926 ο σύλλογος ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Την περίοδο 1923-24 αγωνίστηκε στο Α΄ πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών. Νίκησε τον Μίλωνα (2-0), αλλά ηττήθηκε από τον Απόλλωνα (0-1). Τερμάτισε στην 4η θέση της τελικής κατάταξης αλλά την επόμενη περίοδο 1924-25 δεν πήρε μέρος λόγω της προσωρινής διαγραφής του από την ΕΠΣΑ μεταξύ Οκτωβρίου 1924 και μέσων 1925.
  • Σημαντικοί ποδοσφαιριστές του την εποχή εκείνη και ως το 1930 ήταν οι: Γροσομανίδης, Νικολαΐδης, Δαπέρης και αδελφοί Αμπετιάν. Επίσης, συμμετείχαν οι: Πανάς, Πανταζίδης, Μανιατόπουλος, Κριτίας, Χαϊδεμένος, Βουδόπουλος, Ελευθερίου, Παπάζογλου, Οικονομίδης, Λεώνης, Ψαλτόπουλος και Αχαρονιάν.
  • Τα επόμενα χρόνια η ποδοσφαιρική ομάδα αδυνάτισε, καθώς ο σύλλογος δεν είχε γήπεδο και στεγαζόταν σε ένα γραφείο στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ως ποδοσφαιρική έδρα χρησιμοποιούσε το γυμναστήριο του Πανελληνίου και αργότερα το γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Έτσι δεν σημείωσε κάποιες επιτυχίες, ούτε ανέβηκε κατηγορία. Το 1925 αναφέρεται μόλις ένας φιλικός αγώνας με τον Αθηναϊκό (2-1), ενώ είναι χαρακτηριστικό πως τον Απρίλιο του 1925 δεν έδωσε ούτε έναν ποδοσφαιριστή στη "Μικτή Σμύρνης", η οποία συγκροτήθηκε από τον Απόλλωνα και την Ένωση Αρμενίων για να αντιμετωπίσει μια μικτή σερβική ομάδα που έδινε φιλικούς αγώνες στην Αθήνα.[13]
  • Τον Ιούλιο του 1925 ξεκίνησε μια προσπάθεια ανασύστασης της ποδοσφαιρικής ομάδας[14] και την περίοδο 1925-26 αγωνίστηκε στη Β΄ κατηγορία. Είχε πολύ μέτριες επιδόσεις, κάποιες φορές δεν κατέβηκε στους αγώνες (π.χ. στον αγώνα με την "Ελληνορωσική" στις 16/5/1926) και τελικά υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία το 1932-33.
  • Την περίοδο 1927-28 στη διαμάχη της ΕΠΟ και της ΕΠΣΑ με το ΠΟΚ πήρε το μέρος της ομοσπονδίας.
  • Την περίοδο 1933-34 μετείχε στην κλήρωση του πρωταθλήματος ΕΠΣΑ στη Γ΄ κατηγορία αλλά είναι άγνωστο αν μετείχε. Η έλλειψη γηπέδου αποθάρρυνε τους νέους ποδοσφαιριστές να έρθουν στο σύλλογο κι έτσι η ποδοσφαιρική ομάδα ουσιαστικά διαλύθηκε. Οι εναπομείναντες παίκτες εντάχθηκαν στην Πράσινη Θύελλα, που είχε ως έδρα το γήπεδο της Λεύκας κοντά στον Άγ. Παντελεήμονα Ιλισού.

Φιλικοί αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά το ότι δεν είχε δυνατή ομάδα, η φήμη του συλλόγου μεταξύ των προσφυγικών πληθυσμών ήταν πολύ μεγάλη και συχνά προσκαλείτο για φιλικούς αγώνες σε επαρχιακές πόλεις με έντονο προσφυγικό στοιχείο.

  • Την περίοδο των εορτών 1928-29 μετέβη στη Λέσβο, όπου συνέτριψε τον Παλλεσβιακό με 6-1 και τον Άρη Μυτιλήνης με 6-0, γνωρίζοντας την αποθέωση από τους φιλάθλους του νησιού, πολλοί από τους οποίους ήταν μικρασιάτες ή είχαν ζήσει στη Μικρασία και στη Σμύρνη.[15]
  • Στις 2 Φεβρουαρίου 1929, με την ευκαιρία της εορτής της Υπαπαντής, μετέβη στην Καλαμάτα, όπου συνέτριψε τον Απόλλωνα Καλαμάτας με 7-2 και τον Εθνικό Καλαμάτας με 9-1.[16] Στον αγώνα με τον Απόλλωνα, που ήταν ο πρώτος αθηναϊκής ομάδας στην Καλαμάτα, ο Πανιώνιος χρησιμοποίησε τους εξής παίκτες: τερμ.: Χαρατζόπουλος, αμυντικοί: Καλλιγάς, Γκίλης (που χαρακτηρίζεται "γηραιός"), μέσοι: Τσίκαλης, Παπούλιας, Παπάζογλου, κυνηγοί: Καμπαζής, Ρεντίφης, Δεληγιάννης, Νικολάου, Γρηγορίου.[17] Στον δεύτερο αγώνα με τον Εθνικό Κ., τον σύλλογο ενίσχυσαν ο αρχηγός του Νικολαΐδης και ο Βαβαλίδης, που μετέβησαν από την Αθήνα.[18]
  • Στις 16 Μαρτίου 1930 αγωνίστηκε στην Κόρινθο με τον τοπικό Αχιλλέα σε "αγώνα ρεβάνς".[19]
  • Το Δεκέμβριο του 1930, σε φιλικό αγώνα ηττήθηκε με 7-3 από τον Παλλεσβιακό στη Μυτιλήνη, ένα αποτέλεσμα που δείχνει πόσο είχε αποδυναμωθεί η ομάδα.[20] Είναι χαρακτηριστικό πως στη συνέχεια δεν αναφέρεται ούτε μία νίκη της ομάδας, έστω και σε φιλικό.

Νέα Σμύρνη (1940)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1940, εν όψει της δημιουργίας του γηπέδου Ν. Σμύρνης οι παίκτες της Πράσινης Θύελλας αποφάσισαν ομαδικά να ενταχθούν στον Πανιώνιο. Έτσι δημιουργήθηκε πάλι η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου. Τη νέα ομάδα αποτέλεσαν οι: Βαζαίος, Μπουμπής, Λέκκας, Χριστάκης, Σκιαδάς, Ζαρκάδης, Βενετσάνος, Κωτσόβολος, Ηλιάδης, Χαροκόπος και Βασίλης Στάικος. Όμως, πριν καλά-καλά προλάβει να ανασυσταθεί, η ομάδα περιήλθε σε απραξία λόγω του πολέμου. Πρόλαβε να δώσει μόλις έναν φιλικό αγώνα με την Α.Ε. Καλλιθέας (2-0) στις 20 Οκτωβρίου 1940. Μια βδομάδα αργότερα ξεκίνησε ο πόλεμος. Στη διάρκεια της κατοχής ελάχιστη ποδοσφαιρική δραστηριότητα υπήρξε. Όμως η ομάδα επιβίωσε χάρη στις προσπάθειες του Γ. Ρουσόπουλου.

Περίοδος 1946-59[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έμβλημα του Πανιωνίου τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Μετά την κατοχή μια αξιόλογη φουρνιά ποδοσφαιριστών πλαισίωσαν το σωματείο και του χάρισαν επιτυχίες. Από το 1945 ως το 1959 που συστάθηκε η Α΄ Εθνική κατηγορία, ο Πανιώνιος συμμετείχε κανονικά στο πρωτάθλημα Αθηνών, το οποίο κατέκτησε το 1951. Έξι φορές προκρίθηκε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, στο οποίο τερμάτισε 2ος το 1951. Το επόμενο έτος έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείοντας τους: Απόλλωνα Αθ. (2-1 εκτός), Εθνικό Π. (2-2, 3-2) και Δόξα Δρ. (2-1, 2-1). Στον τελικό έχασε από ατυχία από τον Ολυμπιακό. Ενώ προηγείτο με 2-1, ισοφαρίστηκε στο 90΄ και έχασε με 2-0 στον επαναληπτικό. Τα επόμενα χρόνια έφτασε άλλες τρεις φορές μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου. Την περίοδο αυτή στην ομάδα αγωνίζονταν οι: Πεντζαρόπουλος, Νώντας Κασάπογλου, Κερδεμελίδης, Ι. Ζαρκάδης, Παυλίδης, Βασίλης Στάικος, Σκορδίλης, Νεστορίδης, Τσολιάς, Ν. Ζαρκάδης, Κώστας Σωτηριάδης (Κωστάρας), Αδάμ Τσουχνικάς, Θανάσης Σαραβάκος, Αναστάσιος Μυλωνάκης, Κων. Κωνσταντινίδης, Χρονόπουλος κλπ.

Διακρίσεις

Α΄ Εθνική κατηγορία (1959-79)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στατιστικά στοιχεία
Τίτλοι 2 κύπελλα Ελλάδας (1979, 1998)
1 Βαλκανικό κύπελλο (1971)
1 πρωτάθλημα Σμύρνης (1914)
1 πρωτάθλημα Αθηνών (1951)
Φιναλίστ 4 κυπέλλου Ελλάδας: (1952, 1961, 1967, 1989)
1 Βαλκανικού κυπέλλου (1986)
Παρουσία σε Α΄ Εθνική (Super League)[21]
Συμμετοχές
 - Σύνολο

52
 - Υποβιβασμοί 2 (1992, 1996)
 - Αγώνες 1.660
 - Νίκες 570
 - Ισοπαλίες 440
 - Ήττες 650
 - Περισ. συμ. Στάθης Χάιτας (460)
Τέρματα
 - Υπέρ

1.986
 - Κατά 2.119
 - Κορ. σκόρερ Γιώργος Δέδες (151)
Θετικά ρεκόρ
 - Υψηλ. θέση

2η (1970-71)
 - Ευρ. νίκη 8-0 εντός με Ολ. Λ. (69-70)
 - Περισ. νίκες 21 (1970-71)
 - Λιγότ. ήττες 6 (1970-71)
 - Αήτηττο σερί 13 αγώνες (1984 με 1985)
 - Σερί νικών 5 αγώνες (1999-00)
Αρνητικά ρεκόρ
 - Χαμηλ. θέση

17η (1995-96)
 - Ευρ. ήττα 1-7 εκτός από ΑΕΚ (89-90)
 - Περισ. ήττες 21 (1995-96)
 - Λιγότ. νίκες 5 (1975-76)
 - Σερί χωρίς ν. 13 αγώνες (1975 με 1976)
 - Σερί ηττών 6 αγώνες (1968 με 1969, 1983-84)
Ισοπαλίες
 - Περισσότερες

14 (1989-90)
 - Λιγότερες 3 (1999-00 σε 34 αγ. και 2012-13 σε 30 αγ.)
 - Σερί 4 (2003-04)

Η δεκαετία του ’60[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 1959-60 ο Πανιώνιος ήταν η μία από τις τέσσερις αθηναϊκές ομάδες που συγκρότησαν τις 16 της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικης Κατηγορίας αγωνίστηκαν οι: Κώστας Βαλλιάνος (τερμ.), Γιάννης και Γεώργιος Γιαννακόπουλος (αδέλφια), Κώστας Γεωργόπουλος, Παναγιώτης Ερμείδης, Κυριάκος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Καψής, Γιώργος Κοσμόπουλος, Στάθης Μαυρίδης, Στέλιος Μπραουδάκης, Γιώργος και Παναγιώτης (Τάκης) Παπουλίδης (αδέλφια), Θανάσης Σαραβάκος, Στέλιος Σώχος (τερμ.), Στάθης Χάιτας, Θανάσης Χρήστου και Αδάμ Χρονόπουλος.[22]

Η δεκαετία του ’60 ήταν από τις πιο πετυχημένες του συλλόγου. Με λιγοστές εξαιρέσεις τερμάτισε σχεδόν πάντα στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος και έφθασε δύο φορές στον τελικό του κυπέλλου.

Η δεκαετία του ’70[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δεκαετία του ’70 ξεκίνησε με σημαντικές επιτυχίες και με προπονητή τον Άγγλο Τζο Μάλετ απέφερε τον πρώτο σημαντικό ποδοσφαιρικό τίτλο στο σωματείο.

  • Το 1970-71 τερμάτισε στη 2η θέση στο πρωτάθλημα, πίσω από την ΑΕΚ αλλά μπροστά από τον φιναλίστ του Κυπ. Πρωταθλητριών Παναθηναϊκό. Είναι η καλύτερη θέση που έχει τερματίσει ως τώρα. Επίσης, πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και τρίτος στην Ευρώπη (χάλκινο παπούτσι) αναδείχθηκε ο Γιώργος Δέδες με 28 γκολ.
  • Το φθινόπωρο του 1971 συμμετείχε και κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο. Στον προκριματικό όμιλο απέκλεισε την τουρκική Αλτάι Σμύρνης (1-2, 1-0) σε μια ιστορική επιστροφή, καθώς αντιμετώπισε την τουρκική ομάδα στη γενέτειρα Σμύρνη και μάλιστα στο γήπεδό του, το οποίο άφησε, όταν εγκατέλειψε τη Σμύρνη το 1922. Στη συνέχεια, αντιμετώπισε τη ρουμανική Στεαγκούλ (1-1, 1-1) και στον τελικό νίκησε την αλβανική Μπέσα Δυρραχίου (2-0, 1-1). Στο Βαλκανικό Κύπελλο μετείχε και το 1975 αλλά στον προκριματικό όμιλο σημείωσε μία νίκη, μία ισοπαλία και δύο ήττες και αποκλείστηκε.
  • Το επόμενο έτος, 1971-72, είχε μια σημαντική επιτυχία στο Κύπ. ΟΥΕΦΑ. Στον α΄ γύρο απέκλεισε την ισπανική Αθλέτικο Μαδρίτης (1-2, 1-0), με γκολ των Κ. Λαγού, Θ. Ιντζόγλου. Η συνέχεια όμως δεν ήταν η ανάλογη, καθώς υπέστη βαριά ήττα από την ουγγρική Φερεντσβάρος με 6-0, σε έναν επεισοδιακό αγώνα, στον οποίο αποβλήθηκαν πολλοί εκνευρισμένοι παίκτες του, με συνέπεια την τιμωρία και τον αποκλεισμό του σωματείου από τα ευρωπαϊκά κύπελλα. Το ίδιο έτος και το επόμενο έφτασε ως τα ημιτελικά του κυπέλλου, ενώ τις επόμενες τρεις χρονιές (1973-76) ως τα προημιτελικά.

Τη σπουδαία ομάδα εκείνης της περιόδου συγκροτούσαν οι παίκτες: Φίλης, Σκρέκης, Τόλης Τσιρογιάννης, Νικόλαος Δροσινός, Θεοφιλόπουλος, Βασίλης Μωραϊτέλης, Στάθης Χάιτας, Θανάσης Ιντζόγλου, Μπάμπης Ιντζόγλου, Γιώργος Δέδες, Θωμάς Μαύρος, Αλέκος Παπασίκας, Γιάννης Κυριαζής, Κώστας Λαγός και Γιώργος Σπυρόπουλος.

Τις επιτυχίες ακολούθησε μια φθίνουσα πορεία. Πολλοί παίκτες του μεταγράφηκαν σε άλλα σωματεία και η ομάδα αποδυναμώθηκε. Στο πρωτάθλημα τερμάτιζε μόνιμα κάτω από την 7η θέση, με χειρότερη τη 16η το 1977-78 και συχνά κινδύνευε με υποβιβασμό.

Το επαγγελματικό πρωτάθλημα (1979 ως σήμερα)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δεκαετία του ’80[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη δεκαετία του ’80 συνεχίστηκε η φθίνουσα πορεία και σχεδόν κάθε χρόνο η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό. Μάλιστα, επί δυο συνεχόμενες χρονιές σώθηκε έπειτα από αγώνες μπαράζ: το 1983 με Μακεδονικό (3-2) και το 1984 με Γιάννινα (2-0 στην παράταση). Παρά τη μετριότητά της η ομάδα ανέδειξε ένα νέο αστέρι, τον επιθετικό Δημήτρη Σαραβάκο. Μετά τα μέσα της δεκαετίας, με πρόεδρο το Μιχάλη Σταματελάτο, ο Πανιώνιος είχε πάλι επιτυχίες υπό την καθοδήγηση του Βέλγου προπονητή Ούρμπεν Μπραμς, ο οποίος έμεινε στον πάγκο του Πανιωνίου για τρία χρόνια (1985-88) με απόλυτη επιτυχία (33 ν. - 27 ισ. - 30 ήτ.). Ο Μπραμς παραμένει ως σήμερα ο μακροβιότερος προπονητής του συλλόγου.

Η δεκαετία του ’90[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έμβλημα της ΠΑΕ Πανιώνιος (1994 ως 2006).

Η δεκαετία του ’90 ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Το 1990 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδείχθηκε ο Θωμάς Μαύρος με 22 γκολ. Το 1991 η ομάδα έφτασε στα ημιτελικά του κυπέλλου και ο Θωμάς Μαύρος τερμάτισε την καριέρα του έχοντας επιτύχει 260 γκολ, που είναι ρεκόρ όλων των εποχών στην Α΄ Εθνική. Τη χρονιά αυτή στην ομάδα αγωνίστηκαν και οι: Λαγωνικάκης, Καπουράνης, Βόκολος, Κοπιτσής, Μιρτσέκης, Λεάντρο, Τζανετής.

Τις επόμενες χρονιές η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και παρά την παρουσία ενός σπουδαίου Σέρβου παίκτη, του Μίλινκο Πάντιτς, ο σύλλογος έκανε τις χειρότερες εμφανίσεις της ιστορίας του στο πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί δυο φορές στη Β΄ Εθνική (το 1992 και το 1996) και τις δυο φορές όμως προήχθη αμέσως.

Παρά την άσχημη παρουσία στο πρωτάθλημα, κατέκτησε ξανά το Κύπελλο Ελλάδος το 1998, αν και στους πρώτους γύρους δυσκολεύτηκε απέναντι σε μικρές ομάδες. Αφού απέκλεισε τους: Πανελευσινιακό (1-3, 3-0), Ορφέα Αλεξανδρούπολης (0-0, 1-0), Απόλλωνα Καλαμαριάς (4-2, 2-0), ΠΑΟΚ (1-0, 1-1), στον τελικό νίκησε τον Παναθηναϊκό με 1-0 με γκολ του Ναλιτζή (53΄). Την ομάδα αποτελούσαν οι: Φότο Στρακόσια, Δημήτρης Μπουγάς, Λεωνίδας Βόκολος, Βασίλης Ιωαννίδης, Τάσος Κατσιαμπής (78΄ Θεόφιλος Καρασαββίδης), Μίοντραγκ Μένταν (65΄ Κώστας Κάφαλης), Απόστολος Μάντζιος, Ναλιτζής (73΄ Ρόι Βάσμπεργκ), Γιάννης Καμίτσης, Αντώνης Σαπουντζής, Τάκης Φύσσας. Προπονητής: Χρήστος Εμβολιάδης.

Το επόμενο έτος 1998-99 με προπονητή τον Ιρλανδό Ρόνι Γουίλαν είχε εντυπωσιακή πορεία στο Κύπ. Κυπελλούχων, φτάνοντας ως τα προημιτελικά. Επίσης, το 1999 ο Ναλιτζής αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αν και στον β΄ γύρο μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ.

2000-2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές της νέας δεκαετίας το σωματείο αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα. Το 2001 μπήκε σε ειδικό οικονομικό καθεστώς, όπως προβλεπόταν από τον Νόμο περί Ειδικής Εκκαθάρισης. Αγωνιστικά, επέδειξε σημαντικές διακρίσεις. Σχεδόν κάθε χρόνο τερμάτιζε σε υψηλές θέσεις στο πρωτάθλημα και διεκδικούσε την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που κατάφερε τρεις περιόδους: 2002-03 (5ος), 2003-04 (6ος) και 2006-07 (5ος). Βασικοί παίκτες των επιτυχιών αυτών ήταν οι: Ντρόμπνι, Γιαννόπουλος, Μάντζιος, Τζιόλης, Φερεκίδης, Σίμονσιτς, Ερόλ Μπουλούτ, Μπελά, Λαγωνικάκης, Μάριο Μπρέσκα, Βλτσέκ, Παρόδι, Νίκος Σπυρόπουλος, Μάκος, Εξουζίδης, Μανιάτης, Μαρσέλο Πλετς, Ενσαλίβα, Μπερτέ, Τσικιτισβίλι, Γουνδουλάκης, Νίκος Μήτρου, Ζωγραφάκης, Αραβίδης, Κένιγκ κ.ά. Προπονητές ο Γιόζεφ Μπουμπένκο, ο Κάρολ Πέτσε και ο Έβαλντ Λίνεν.

  • Το 2003-04 απέκλεισε τη δανέζικη Νόρντζελαντ (2-1, 1-1) και αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα (0-3, 0-2).
  • Το 2004-05 απέκλεισε την ιταλική Ουντινέζε (3-1, 0-1) και πέρασε στους ομίλους, όπου τερμάτισε 4ος με 3β.
  • Το 2007-08 απέκλεισε τη γαλλική Σοσό Μονμπελιάρ (2-0, 0-1) και προκρίθηκε στους ομίλους, όπου τερμάτισε 4ος με 4β.

Περίοδος Τσακίρη (2006-2010)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 2006, μετά από μία χρονιά απαξίωσης και προ του κινδύνου υποβιβασμού και διάλυσης, το πλειοψηφικό πακέτο πέρασε στα χέρια του εφοπλιστή Κωνσταντίνου Τσακίρη, ο οποίος ήταν ήδη Πρόεδρος του Ερασιτέχνη Πανιωνίου. Από αυτή την αγωνιστική περίοδο (2006-07) ως τον Νοέμβριο του 2008 προπονητής ήταν ο παλιός Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής Έβαλντ Λίνεν, με τον οποίο ο Πανιώνιος συνέχισε την ανοδική του πορεία και τερμάτισε δύο συνεχόμενες χρονιές στην 5η θέση. Το 2008 συμμετείχε στην τελευταία διοργάνωση του Κυπέλλου Ιντερτότο, όπου αποκλείστηκε στον 3ο γύρο από την ιταλική Νάπολι. Toν Νοέμβριο του 2008 ο Λίνεν απομακρύνθηκε.

Τα επόμενα χρόνια η ομάδα δεν κατάφερε να ξαναβρεί τον δρόμο προς τις επιτυχίες. Η οικονομική δυσπραγία οδήγησε τη διοίκηση στην πώληση ή την παραχώρηση πολλών εξελίξιμων ή διεθνών παικτών καθώς και ποδοσφαιριστών με υψηλές αποδοχές. Δόθηκαν μεταξύ άλλων οι: Φερνάντες, Νίκος Σπυρόπουλος, Μάκος, Τζεμπούρ, Κρέσιτς, Χούτος, Ρεκόμπα, Εστογιανόφ (δανεικός στην Πενιαρόλ), Τζαβέλλας. Επίσης, για τρεις συνεχόμενες περιόδους κανείς προπονητής δεν έμεινε ως το τέλος του πρωταθλήματος. Ως διάδοχος του Λίνεν προσλήφθηκε ο Τάκης Λεμονής, ο οποίος παραιτήθηκε έπειτα από τρεις βδομάδες. Στη θέση του προωθήθηκε ο επί δύο έτη βοηθός προπονητή της ομάδας Γιώτης Σταματόπουλος, ο οποίος παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2008-09.

Από τον Μάιο 2009 ως τον Ιανουάριο 2010 προπονητής του συλλόγου ήταν ο Βέλγος Εμίλιο Φερέρα που είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο αλλά παραιτήθηκε. Από τον Φεβρουάριο 2010 ως το τέλος της περιόδου προπονητής ανέλαβε ο Γιώργος Παράσχος.

2010 έως σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 26 Απριλίου 2010 προσλήφθηκε ο Σουηδός προπονητής Μίκαελ Στόρε, ο οποίος απολύθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2010. Τον Νοέμβριο 2010 ανέλαβε ξανά ο Παράσχος αλλά παραιτήθηκε μια εβδομάδα αργότερα. Παράλληλα, υπήρχε διοικητικό χάος, έπειτα από την απόφαση του Τσακίρη να αποχωρήσει και να παραχωρήσει τον διοικητικό έλεγχο στον ερασιτέχνη. Από τις 10 Δεκεμβρίου 2010 προπονητής ανέλαβε ο Τάκης Λεμονής που παρέμεινε ως τη 10η αγωνιστική της επόμενης περιόδου. Η μείωση του μπάτζετ και η αποχώρηση βασικών ποδοσφαιριστών είχαν ως αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την ομάδα, την οποία ανέλαβε ο Άκης Μάντζιος ως το τέλος της περιόδου 2011-12, καταφέρνοντας την παραμονή της στην κατηγορία.

Την περίοδο 2012-13 ο σύλλογος αναγκάστηκε να στηριχτεί σε νεαρούς ποδοσφαιριστές προερχόμενους από τα τμήματα υποδομής με λιγοστές προσθήκες, καθώς δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει, λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων, άδεια για μεταγραφές ποδοσφαιριστών άνω των 23 ετών. Στη δύσκολη αυτή φάση προπονητής ανέλαβε ο πρώην διεθνής τερματοφύλακας Δημήτρης Ελευθερόπουλος, στην πρώτη προπονητική του προσπάθεια. Με τους "μπέμπηδες" της ομάδας έκανε έναν εκπληκτικό πρώτο γύρο, στον οποίο η ομάδα βρισκόταν σχετικά κοντά στην κορυφή της βαθμολογίας, όμως ακολούθησαν συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα και ο Ελευθερόπουλος αποχώρησε την 22η αγωνιστική, για να ολοκληρώσει τη χρονιά ο Κώστας Παναγόπουλος.

Η απαγόρευση μεταγραφών συνεχίστηκε και την επόμενη περίοδο 2013-14 καθώς τα οικονομικά προβλήματα παρέμειναν, ενώ αποχώρησαν οι περισσότεροι έμπειροι ποδοσφαιριστές όπως οι Γουνδουλάκης, Σιδεράκης, Ρόκας, Ανδράλας και στον β΄ γύρο ο Μενδρινός . Τα "κάστανα από τη φωτιά" ανέλαβε να βγάλει ο Νίκος Παντέλης που "άντεξε" ως τον πρώτο γύρο, φέρνοντας ικανοποιητικά αποτελέσματα, όμως η διοίκηση αποφάσισε να τον αντικαταστήσει με τον Κώστα Παναγόπουλο. Στη δεύτερη θητεία του τελευταίου η ομάδα βρέθηκε σε δύσκολη βαθμολογική θέση, με αποτέλεσμα τις τελευταίες δέκα αγωνιστικές να κληθεί ο έμπειρος Νίκος Αναστόπουλος, που κατάφερε τελικά να σώσει τον σύλλογο από τον υποβιβασμό.

Παρά την οικονομική κρίση, την περίοδο αυτή οι "κυανέρυθροι" ανέδειξαν πλήθος ταλαντούχων παικτών, προερχόμενων από τα τμήματα υποδομής, αρκετοί από τους οποίους στελέχωσαν την εθνική ομάδα, όμως οι περισσότεροι παραχωρήθηκαν σε άλλους συλλόγους αντί "πινακίου φακής", όπως οι: Μανιάτης, Σιόβας, Σάμαρης, Κολοβός, Αυλωνίτης (Ολυμπιακός), Κοντοές, Αραβίδης, Ντούνης, Ανέστης, Λαμπρόπουλος (ΑΕΚ), Παναγιώτης Σπυρόπουλος (Παναθηναϊκός), Κούρος (Ατρόμητος), Περιστερίδης (Πλατανιάς).

Η περίοδος 2014-15 ξεκίνησε με τον σύλλογο να εξακολουθεί να βρίσκεται υπό καθεστώς απαγόρευσης μεταγραφών ποδοσφαιριστών άνω των 23 ετών (επιτρέπονταν μόλις τρεις) και για ακόμη μια χρονιά κλήθηκε να αντεπεξέλθει με νεαρούς παίκτες από τις ακαδημίες του, κατάφερε ωστόσο να παραμείνει στην κατηγορία, τερματίζοντας στη 13η θέση.

Διεθνείς παίκτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έλληνες διεθνείς (ανδρών)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γήπεδο Πανιωνίου: είσοδος ομάδων

Ο Πανιώνιος αποτέλεσε το φυτώριο πολλών μεγάλων ποδοσφαιριστών που στελέχωσαν την Εθνική Ελλάδος αλλά και τις μικρές Εθνικές ομάδες.

  • Οι πρώτοι διεθνείς: Στην πρώτη συγκρότηση ελληνικής εθνικής ομάδας που έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του 1920 μετείχαν τρεις (3) παίκτες του Πανιωνίου: ο τερματοφύλακας Αντώνιος Φωτιάδης, ο επιθετικός Θεόδωρος Δημητρίου και ο Σωτήριος Δεσποτόπουλος. Οι δύο πρώτοι αγωνίστηκαν στο μοναδικό επίσημο αγώνα της εθνικής με τη Σουηδία στις 28/10/1920, ενώ ο τελευταίος ήταν αναπληρωματικός.[4][5][6][7] Λίγες ημέρες αργότερα έδωσαν άλλον ένα αγώνα, φιλικό στο Άμστερνταμ με ολλανδικό σωματείο (ήττα 2-4), αλλά δεν είναι γνωστό ποιοι παίκτες αγωνίστηκαν.[8][9]
  • Εθνική με πέντε Πανιώνιους: Τον Ιούλιο του 1969 σε περιοδεία της Εθνικής ομάδας στην Αυστραλία σημειώθηκε ένα μοναδικό ρεκόρ. Σε δύο αγώνες εναντίον της Αυστραλίας συμμετείχαν πέντε παίκτες του Πανιωνίου. Ήταν ο τερματοφύλακας Κώστας Σαραλιώτης, οι αδερφοί Μπάμπης και Θανάσης Ιντζόγλου, ο Γιώργος Δέδες και ο Στάθης Χάιτας, που ήταν και αρχηγός της ομάδας. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 19 Ιουλίου στο Σίδνεϊ και στις 23/7 στο Μπρισμπέιν. Στον πρώτο αγώνα οι Έλληνες παίκτες κουρασμένοι από το πολύωρο ταξίδι ηττήθηκαν με 0-1 ενώ στο δεύτερο έφεραν ισοπαλία 2-2 με σκόρερ και των δύο γκολ τον Δέδε στο 17΄ και 44΄. Στον πρώτο αγώνα ο Σαραλιώτης είχε μπει ως αλλαγή στο β΄ ημίχρονο, ενώ είχε αντικατασταθεί ο Δέδες. Έτσι στον αγωνιστικό χώρο συνυπήρχαν μόνο τέσσερις ποδοσφαιριστές του Πανιώνιου. Όμως, στον δεύτερο αγώνα η εθνική ομάδα παρατάχθηκε από την αρχή με πέντε Πανιώνιους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι αγωνίστηκαν και στα 90΄, γεγονός που δεν έχει συμβεί ποτέ άλλη φορά.

Από τον σύλλογο αναδείχθηκαν πολλοί διεθνείς, ιδίως τερματοφύλακες και μεγάλοι σκόρερ (σε παρένθεση οι συμμετοχές και τα γκολ με την Εθνική ομάδα):

Εθνικές ελπίδων-νέων-παίδων κλπ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σύλλογος έχει παράδοση στα τμήματα υποδομής και πολλοί ποδοσφαιριστές του έχουν αγωνιστεί στις μικρές εθνικές ομάδες ελπίδων, Κ-20 νέων και παίδων, χωρίς να έχουν αγωνιστεί στην εθνική ανδρών ως παίκτες του Πανιωνίου. Επίσης, παίκτες του συλλόγου έχουν στελεχώσει την ολυμπιακή ομάδα στα προολυμπιακά τουρνουά και στην Ολυμπιάδα 2004 ή τη μεσογειακή ομάδα καθώς και τις Εθνικές Ενόπλων και Ερασιτεχνών.

Ξένοι διεθνείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύνδεσμος παλαιμάχων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο "Σύνδεσμος Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών του Πανιωνίου" ιδρύθηκε το 1992 και ως μέλη του μπορούν να ενταχθούν όλοι όσοι φόρεσαν τη φανέλα του Πανιωνίου. Έχει 135 τακτικά και 12 επίτιμα μέλη. Σκοποί του Συνδέσμου είναι η σύσφιξη των σχέσεων, η αλληλοβοήθεια και η πραγματοποίηση πολιτιστικών, κοινωνικών και αθλητικών εκδηλώσεων.

Έχει δώσει πάνω από 420 αγώνες σε Ελλάδα, Αμερική, Αφρική, Γαλλία, Κύπρο και Καναδά διαφημίζοντας το σύλλογο του Πανιωνίου. Επίσης, έχει βοηθήσει πολλούς παλαίμαχους ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου και άλλων ομάδων ηθικά και οικονομικά.

Πρόεδρος του Συνδέσμου υπήρξε για πολλά χρόνια ο Στάθης Μαυρίδης. Μέλη του Δ.Σ. έχουν διατελέσει οι Νίκος Πανταζής, Αντώνης Μανίκας, Κώστας Βαλιάνος, Αθανασούλας, Σταματιάδης, Βλάχος, Γκρέκας, Βασίλης Στάικος κ.ά. Μετά το θάνατο του Μαυρίδη πρόεδρος εκλέχτηκε ο Αντώνης Μανίκας, τον Απρίλιο του 2009.

Τίτλοι-Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρουσίες στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σεζόν Γήπεδο Αντίπαλος Σκορ Σκόρερς Κυπ.
1951–52 Λεωφόρος 600px Quadrado Branco com uma figura olimpica grega.PNG Ολυμπιακός 2–2 (παρ.) 34', 60' Τσολιάς – 30' Κοπανίδης, 90' Δρόσος Symbol delete vote.svg
Λεωφόρος 0–2 (επαν.) 5' Δαρίβας, 68' Κανσός
1960–61 Λεωφόρος 600px Quadrado Branco com uma figura olimpica grega.PNG Ολυμπιακός 0–3 34' Κ. Παπάζογλου, 69', 88' Σιδέρης Symbol delete vote.svg
1966–67 Ν. Φιλαδέλφεια Verde con trifoglio Verde su cerchio Bianco.png Παναθηναϊκός 0–1 56' Γραμμός Symbol delete vote.svg
1978–79 Καραϊσκάκη 600px Giallo con aquila bicefala nera.svg ΑΕΚ 3–1 51' Αναστόπουλος, 67' Λίμα, 84' Παθιακάκης – 3' Τάσος Trophy.png
1988–89 Ολυμπ. Στάδιο Verde con trifoglio Verde su cerchio Bianco.png Παναθηναϊκός 1–3 35' Ζάκκας – 8' Μαυρίδης, 44' Χ. Δημόπουλος, 46' Σαραβάκος Symbol delete vote.svg
1997–98 Καραϊσκάκη Verde con trifoglio Verde su cerchio Bianco.png Παναθηναϊκός 1–0 53' Ναλιτζής Trophy.png

Διεθνείς παρουσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός Εκτός Πρ.
1969–70 Εκθέσεων Α΄ φάση Flag of East Germany.svg Χάνσα Ροστόκ 2-0 0-3 Symbol delete vote.svg
1971–72 UEFA Α΄ φάση Flag of Spain.svg Ατλέτικο Μαδρίτης 1-0 1-2 Symbol keep vote.svg
Β΄ φάση Flag of Hungary.svg Φερεντσβάρος 0-2 (ά.α.) 0-6 Symbol delete vote.svg
1979–80 Κυπελλούχων Α΄ φάση Flag of the Netherlands.svg Τβέντε 4-0 1-3 Symbol keep vote.svg
Β΄ φάση Flag of Sweden.svg Γκέτεμποργκ 1-0 0-2 Symbol delete vote.svg
1987–88 UEFA Α΄ φάση Flag of France.svg Τουλούζ 0-1 1-5 Symbol delete vote.svg
1998–99 Κυπελλούχων Α΄ φάση Flag of Finland.svg Χάκα 2-0 3-1 Symbol keep vote.svg
Β΄ Φάση Flag of Cyprus.svg Απόλλων Λεμεσού 3-2 1-0 Symbol keep vote.svg
Προημιτελικά Flag of Italy.svg Λάτσιο 0-4 0-3 Symbol delete vote.svg
2003–04 UEFA Α΄ φάση Flag of Denmark.svg Νόρντζελαντ 2-1 1-0 Symbol keep vote.svg
Β΄ φάση Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 0-3 0-2 Symbol delete vote.svg
2004–05 UEFA Α΄ φάση Flag of Italy.svg Ουντινέζε 3-1 0-1 Symbol keep vote.svg
Φάση ομίλων Flag of England.svg Νιούκαστλ 0-1 Symbol delete vote.svg
Flag of Portugal.svg Σπόρτινγκ Λισαβόνας 1-4
Flag of Georgia.svg Ντιναμό Τιφλίδας 5-2
Flag of France.svg Σοσό 0-1
2007–08 UEFA Α΄ φάση Flag of France.svg Σοσό 0-1 2-0 Symbol keep vote.svg
Φάση ομίλων Flag of Sweden.svg Χέλσινγκμποργκς 1-1 Symbol delete vote.svg
Flag of Turkey.svg Γαλατασαράι 0-3
Flag of Austria.svg Αούστρια Βιέννης 1-0
Flag of France.svg Μπορντό 2-3

Στο Ιντερτότο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός Εκτός Πρ.
2008–09 Ιντερτότο Β΄ γύρος Flag of Serbia.svg ΟΦΚ Μπέογκραντ 3-1 0-1 Symbol keep vote.svg
Γ΄ γύρος Flag of Italy.svg Νάπολι 0-1 0-1 Symbol delete vote.svg

Στο Βαλκανικό Κύπελλο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Φάση Αντίπαλος Αποτέλεσμα
1971 Όμιλος Flag of Romania.svg Στεαγκούλ 1-1, 1-1
Flag of Turkey.svg Αλτάι Σμύρνης 1-0, 1-2
Τελικός Flag of Albania.svg Μπέσα Καβάγιε 2-0, 1-1
1975 Όμιλος Flag of Albania.svg 17 Νεντόρι Τιράνων 0-6, 2-1
Flag of SFR Yugoslavia.svg Ραντνίσκι Νις 0-2, 0-0
1986 Προημιτελικός Flag of Bulgaria.svg Μπότεφ Bράτσα 3-2, 3-1
Ημιτελικός Flag of Romania.svg Γκλόρια Μπαζάου 3-1, 1-1
Τελικός Flag of Bulgaria.svg Σλάβια Σόφιας 3-2, 0-3

Στο Κύπελλο Ράπαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1964 ο Πανιώνιος πήρε μέρος στο Κύπελλο Ράπαν στη θέση του Ολυμπιακού, ο οποίος αποσύρθηκε ενώ είχε ήδη δώσει δύο αγώνες με Τουλούζ (2-4) και Ντιναμό Ζάγκρεμπ (0-4) και εν συνεχεία δεν πήγε στη Γαλλία να αγωνιστεί με την Τουλούζ. Τα αποτελέσματα αυτά υπολογίστηκαν στη βαθμολογία, χωρίς να αγωνιστεί ξανά ο Πανιώνιος με τις ομάδες αυτές. Ο Πανιώνιος έδωσε τους υπόλοιπους τέσσερις αγώνες, δύο εντός έδρας στο Καυταντζόγλειο Στάδιο (το οποίο διέθετε προβολείς) και δύο εκτός έδρας με Μάλμε και Τουλούζ. Ο εκτός έδρας αγώνας με την Τουλούζ, στον οποίο αρνήθηκε να μετάσχει ο Ολυμπιακός, αρχικά κατακυρώθηκε με 3-0 υπέρ της γαλλικής ομάδας, όμως αγωνίστηκε τελικά ο Πανιώνιος καθυστερημένα, στις 30 Σεπτεμβρίου, οπότε διαγράφηκε ο μηδενισμός του Ολυμπιακού καθώς και οι οικονομικές απαιτήσεις της γαλλικής ομάδας από τους "ερυθρόλευκους".

Περίοδος Φάση Αντίπαλος Χώρα Αποτελέσματα
1964 Όμιλος Μάλμε Flag of Sweden.svg Σουηδία 1-1, 1-5
Ντιναμό Ζάγκρεμπ Flag of SFR Yugoslavia.svg Γιουγκοσλαβία 2-2
Τουλούζ Flag of France.svg Γαλλία 0-5*

* Αθλητική Ηχώ, 1/10/1964.

Τρέχουσα σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
1 Flag of Greece.svg Τ Νίκος Παπαδόπουλος
3 Flag of Greece.svg Α Χρήστος Τασουλής
4 Flag of Greece.svg Α Δημήτρης Χατζηησαΐας
5 Flag of Greece.svg Α Νίκος Παντίδος Αρχηγός ομάδας
6 Flag of Greece.svg Α Βαγγέλης Οικονόμου
9 Flag of Greece.svg Ε Τάσος Καραμάνος
10 Flag of Cameroon.svg Μ Ολιβιέ Μπουμάλ
11 Flag of Iran.svg Ε Καρίμ Ανσαριφάρντ
14 Flag of Greece.svg Ε Τάσος Μπακασέτας
15 Flag of Greece.svg Τ Λευτέρης Άστρας
17 Flag of Greece.svg Μ Νίκος Καθάριος
19 Flag of Greece.svg Μ Γιώργος Μασούρας
20 Flag of Greece.svg Α Λεωνίδας Αργυρόπουλος
Αρ. Θέση Παίκτης
21 Flag of Greece.svg Μ Μανώλης Σιώπης
24 Flag of Greece.svg Α Στέλιος Ποζατζίδης
29 Flag of Greece.svg Α Γιώργος Μέξης
30 Flag of Greece.svg Μ Παναγιώτης Κόρμπος
37 Flag of Greece.svg Α Βαλεντίνος Βλάχος
49 Flag of Greece.svg Α Σπύρος Ρισβάνης
55 Flag of Greece.svg Α Χρήστος Χολέβας
77 Flag of Greece.svg Ε Αλέξανδρος Μουζακίτης
82 Flag of Greece.svg Μ Παύλος Μητρόπουλος
Flag of Greece.svg Τ Σωκράτης Διούδης
Flag of Greece.svg Α Βασίλης Πατσατζόγλου
Flag of Argentina.svg Μ Λεονάρντο Βιγιάλμπα
Flag of Greece.svg Μ Μπρούνο Χαλκιαδάκης

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. sport24.gr "Μετακομίζει" στη Φυλή ο Πανιώνιος
  2. panionios.gr Ανανέωση συνεργασίας με Μαρίνο Ουζουνίδη
  3. Οι Χθεσινοί Αγώνες εις το Ποδηλατοδρόμιον, εφημ. «ΕΜΠΡΟΣ» 3 Μαρτίου 1908, σελ. 1 και 2
  4. 4,0 4,1 "Το Ελληνικόν Ποδόσφαιρον 1919-1926", Γεώργιος Α. Ανδριανόπουλος, σειρά άρθρων περιοδ. «ΑΘΛΗΤΙΚΑ Χρονικά» 1956-1958, Πειραιάς 1966, σελ. 6
  5. 5,0 5,1 Greece: Full "A" international (1920) και Sverige-Hellas 9:0 (6:0), Γιώργος Κουσουνέλος, Διεθνής Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικής Ιστορίας & Στατιστικής IFHHS
  6. 6,0 6,1 "Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος", Χρήστος Σ. Σολομωνίδης-Nικόλαος E. Λωρέντης, έκδοση Πανιωνίου ΓΣΣ (αναμνηστική για την 75ετία από την ίδρυση του Ορφέος Σμύρνης), Αθήνα 1967, σελ. 129
  7. 7,0 7,1 ορισμένες μεταγενέστερες πηγές συμπεριλαμβάνουν εκ παραδρομής και τον Αγαμέμνονα Γκίλη του Απόλλωνα Σμύρνης - αφετηρία πιθανώς αποτέλεσε η πρώτη απόπειρα για την καταγραφή της ιστορίας της εθνικής Ελλάδας ("Η εθνική ομάς της Ελλάδος (και οι δέκα αγώνες της εθνικής Ενόπλων)", Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, έκδοσις ιδιωτική, Αθήναι 1953, σελ. 80) και έκτοτε αντιγράφεται
  8. 8,0 8,1 "Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια", Ανδρέας Μπόμης, Εκδόσ. Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3, σελ. 40 και 54
  9. 9,0 9,1 9,2 "Το Ελληνικόν Ποδόσφαιρον 1919-1926", ό.π, σελ. 8
  10. εφ. "Εμπρός", 15/1/1923.
  11. στην πρώτη μετά τον ξεριζωμό των σμυρναϊκών σωματείων επίσημη εμφάνισή τους (ίσως και πρώτη γενικά) επί αθηναϊκού εδάφους, γεγονός που ξεσήκωσε το ενδιαφέρον των φιλάθλων Η κίνησις, εφημ. «ΕΜΠΡΟΣ» 16 Ιανουαρίου 1923, σελ. 2]
  12. "1908-1998 Παναθηναϊκός • 90 χρόνια ποδοσφαιρική εποποιία", Βαγγέλης Μελέκογλου-Άγγελος Μενδρινός-Θοδωρής Ντάβελος, έκδοση Τριφύλλι ΑΕΒΕ, Αθήνα 1999, ISBN 960-8625-31-9, τόμος Α', σελ. 57
  13. "Σκριπ", 25/4/1925.
  14. "Καλούνται πάντες οι ποδοσφαιρισταί του Πανιωνίου Γυμν. Συλλόγου όπως προσέλθουν την προσεχή Κυριακήν 12 τρ. και ώραν 11 π.μ. εις τα γραφεία του ΣΕΓΑΣ ίνα συσκεφθώσι περί της ανασυστάσεως του ποδοσφαρικού τμήματος", εφ. "Εμπρός", 10/7/1925.
  15. εφ. "Εμπρός", 9/1/1929.
  16. εφ. "Εμπρός", 5/2/1929.
  17. εφ. "Η Αθλητική", 7/2/1929, ψηφ. σελ. 165.
  18. εφ. "Η Αθλητική", 9/2/1929, ψηφ. σελ. 169.
  19. εφ. "Εμπρός", 12/3/1930.
  20. εφ. "Αιγαιοπελαγίτικος Αθλητισμός", φ. 15/1-1-1933
  21. έχουν ληφθεί υπόψη οι δύο αγώνες κατάταξης ή μπαράζ (για αποφυγή του υποβιβασμού), με το Μακεδονικό (3-2) την περίοδο 1982-83 και με τον ΠΑΣ Γιάννινα (2-0 στην παράταση) την επόμενη
  22. "40 χρόνια ελληνικό ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ 1999.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]