Υπόθεση Παραντάιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Υπόθεση Παραντάιν (Αγγλικά: The Paradine Case) είναι κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ γυρισμένη το 1947.

Υπόθεση Παραντάιν
The Paradine Case Poster.jpg
ΣκηνοθεσίαΆλφρεντ Χίτσκοκ
ΠαραγωγήΝτέιβιντ Ο Σέλτζνικ
ΣενάριοΈρνεστ Λεμάν
ΠρωταγωνιστέςΓκρέγκορι Πεκ
Τσαρλς Λότον
Ανν Τοντ
Έθελ Μπάριμορ
Αλίντα Βάλι
ΜουσικήΦράντς Ουόξμαν
ΦωτογραφίαΛι Γκαρμς
ΜοντάζΧαλ Σ. Κερν
Εταιρεία παραγωγήςVanguard Films
Πρώτη προβολή1947
Διάρκεια125 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Γλώσσα Αγγλικά
Γκρέγκορι Πεκ και Ανν Τοντ σε σκηνή της ταινίας

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια γοητευτική γυναίκα, η κυρία Παραντάιν, κατηγορείται ότι δηλητηρίασε τον ηλικιωμένο και τυφλό σύζυγό της. Προσλαμβάνει έναν δικηγόρο για να αναλάβει την υπεράσπισή της, ο οποίος, αν και παντρεμένος με μια γοητευτική σύζυγο, ελκύεται από την ομορφιά της κατηγορουμένης. Θα προσπαθήσει να βγάλει ένοχο τον ιπποκόμο και εραστή της Παραντάιν, όλα όμως θα καταλήξουν σε αποτυχία όταν θα αποδειχθεί η πραγματική της ενοχή και θα καταδικαστεί και αυτός θα εκτεθεί κοινωνικά.

Παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για ένα κοσμικό δικαστικό δράμα. [1]To σενάριο είναι μια παραλλαγή πάνω στο θέμα του ξεπεσμού από έρωτα. Είναι η ιστορία ενός άντρα προσκολλημένου στην εικόνα μιας γυναίκας, εικόνα που ταιριάζει με τους πόθους του και τον τυφλώνει. [2] Ο σκηνοθέτης σκέφτηκε αρχικά για τον ρόλο του Βρετανού δικηγόρου όχι τον Γκρέγκορι Πεκ αλλά τον Λόρενς Ολίβιε ως πιο κατάλληλο, ενώ για τον γυναικείο της κυρίας Παραντάιν, την Γκρέτα Γκάρμπο. Ο παραγωγός Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ όμως είχε υπογράψει συμβόλαιο με την Αλίντα Βάλι και προσδοκούσε να γίνει μια νέα Ίνγκριντ Μπέργκμαν. [3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα, 1985, σελ.68
  2. Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.73
  3. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.137-138

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ. 137-140
  • Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ. 73
  • Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα, 1985, σελ. 68

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]