Νέος και αθώος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νέος και αθώος
ΣκηνοθεσίαΆλφρεντ Χίτσκοκ
ΠαραγωγήΈντουαρντ Μπλακ
ΣενάριοΤσαρλς Μπένετ
Άλμα Ρέβιλ
ΠρωταγωνιστέςΝτέρικ ντε Μάρνεϋ
Νόβα Πίλμπημ
Πέρσυ Μάρμοντ
Έντουαρντ Ρίγκμπυ
Μαίρη Κλαιφ
ΜουσικήΛοΐ Λεβί
ΦωτογραφίαΜπέρναρντ Νόουλς
ΜοντάζCharles Frend
Εταιρεία παραγωγήςGaumont Film Company και Gaumont-British Picture Corporation
Πρώτη προβολή1937
Διάρκεια80 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένο Βασίλειο
ΓλώσσαΑγγλικά

Νέος και αθώος (αγγλικά: Young and Innocent), είναι ο τίτλος αγγλικής κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Άλφρεντ Χίτσκοκ και παραγωγή του 1937.

Περίληψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένας νεαρός θα ενοχοποιηθεί για το φόνο μιας πλούσιας και διάσημης γυναίκας η οποία θα βρεθεί στραγγαλισμένη με τη ζώνη του αδιάβροχού του. Όμως εκείνος ο οποίος ήταν παλιός εραστής του θύματος θα ισχυρισθεί πως του το είχαν κλέψει το αδιάβροχο. Θα συλληφθεί μα θα κατορθώσει να ξεφύγει με τη βοήθεια της κόρης του διευθυντή της αστυνομίας, η οποία πιστεύει στην αθωότητά του. Ψάχνοντας βρίσκει έναν ζητιάνο να φορά το αδιάβροχό του κι εκείνος λέει πως του το έδωσε κάποιος με ένα τικ στο μάτι του. Ο ένοχος μεταμφιεσμένος σε νέγρο, παίζει σε μια ορχήστρα ως ντράμερ στη σάλα ενός ξενοδοχείου. Καθώς καταλαβαίνει πως τον αναζητούν γίνεται πιο νευρικός στο παίξιμό του, λιποθυμά και πιάνεται τελικά.

Πηγή έμπνευσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασίζεται στο μυθιστόρημα της Ζοζεφίν Τέϋ Ένα σελλίνι για κεριά.

Παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία είχε επίσης τον τίτλο,The girl was young (Η κοπέλα ήταν αθώα). Κι εδώ έχουμε το μοτίβο της άδικης κατηγορίας σε βάρος κάποιου. Το στοιχείο του σασπένς της ταινίας αυτής ήταν η πληροφορία που εξ αρχής έχει δοθεί στον θεατή, το τικ του δολοφόνου για το οποίο ο ζητιάνος έχει πληροφορήσει το νεαρό ζευγάρι, το έχει δει ο θεατής της ταινίας από το πρώτο πλάνο και περιμένει αν θα το ανακαλύψουν και οι ήρωες της ταινίας.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.89

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιώργος Σπανός,εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985 , σελ.43-45
  • Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.88-91
  • Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985, σελ.41