λήμμα ημιπροστατευμένο

Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Κύπελλο Ελλάδος
ΔιοργανωτήςΕΠΟ
Ίδρυση1931
ΧώραFlag of Greece.svg Ελλάδα
Αριθμός ομάδων34
Σημερινός κάτοχοςΠΑΟΚ (7ο)
(2018–19)
Περισ. κατακτήσειςΟλυμπιακός ΣΦΠ
(27 τρόπαια)
Τηλεοπτική κάλυψηCOSMOTE TV
Ιστοσελίδαepo.gr
Soccerball current event.svg 2019–20

Το Κύπελλο Ελλάδος[1] αποτελεί τη δεύτερη σημαντικότερη εγχώρια διοργάνωση ποδοσφαίρου ανδρών, μετά το πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής (Super League). Διοργανώτρια αρχή του θεσμού είναι η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ). Από την έναρξή του το 1931 έχει διεξαχθεί 77 φορές, στις οποίες κυπελλούχος αναδείχθηκε τις 76.[εκκρεμεί παραπομπή]

Από την περίοδο 2018-19 στο Κύπελλο Ελλάδος συμμετέχουν οι ΠΑΕ των επαγγελματικών κατηγοριών και οι 53 κυπελλούχοι ομάδες των τοπικών ΕΠΣ.[2] Από την αγωνιστική περίοδο 2013−14 έως την περίοδο 2017-18 μετείχαν μόνο οι σύλλογοι των δύο ανώτερων εθνικών κατηγοριών, Σούπερ Λιγκ και Φούτμπολ Λιγκ, ενώ μέχρι τη σεζόν 2012−13 λάμβαναν επίσης μέρος αυτοί της Γ΄ Εθνικής (Φούτμπολ Λιγκ 2 κατά το 2010-2013). Παλαιότερα και έως την περίοδο 1970−71, δικαίωμα προαιρετικής συμμετοχής είχαν και οι αγωνιζόμενοι στα πρωταθλήματα των τοπικών Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (ΕΠΣ), με αποτέλεσμα κάποιες χρονιές ο αριθμός των ομάδων να φτάνει και ακόμα και να υπερβαίνει τις 200. Κατά καιρούς υπέστη διαφοροποιήσεις της επίσημης ονομασίας του, όπως π.χ. με την προσθήκη ονομασιών των εκάστοτε χορηγών.

Η πιο επιτυχημένη ομάδα του θεσμού είναι ο Ολυμπιακός με 27 τίτλους, ο οποίος διαθέτει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 5 σερί τρόπαια από την περίοδο 1956-57 έως την περίοδο 1960-61. Ο ΠΑΟΚ είναι ο σημερινός Κυπελλούχος με την κατάκτηση του τίτλου το 2019.

Ιστορία

Πριν από την ίδρυση της ΕΠΟ

Διοργανώσεις κυπέλλου αναφέρονται από τα πρώτα ήδη χρόνια του ποδοσφαίρου στη χώρα. Συγκεκριμένα το Φεβρουάριο του 1907 καταγράφεται η διεξαγωγή συναντήσεων που προκήρυξαν η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (σημερινή ΕΟΕ) και ο Σύνδεσμος Ελληνικών Αθλητικών και Γυμναστικών Σωματείων (ΣΕΑΓΣ, πλέον ΣΕΓΑΣ)[3] με σύστημα νοκ άουτ,[σ 1] όπου στον τελικό αναμετρήθηκαν οι Εθνικός ΓΣ (επιβλήθηκε με 2-1) και Ακαδημαϊκόν Γυμναστήριον (ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών),[5] νικητές αντίστοιχα των Πειραϊκού Συνδέσμου και Πανελλήνιου ΓΣ κατά τους ημιτελικούς.[6]

Ως "αγώνα κυπέλλου" διεξαχθέντα υπό τον ΣΕΑΓΣ περιγράφει προπολεμική αθλητική εφημερίδα δύο διοργανώσεις περί τα 1909 και 1910, τις οποίες κατέκτησαν οι ΣΠ Γουδή και Πειραϊκός Σύνδεσμος.[7] Είναι πιθανόν αυτές να ταυτίζονται με τα πρωταθλήματα –του ίδιου φορέα και με νικητές τους προαναφερόμενους– των περιόδων 1908-09 και 1909-10 για τα οποία κάνουν λόγο πηγές της μεταγενέστερης βιβλιογραφίας[8] [9] ή όντως να προκηρύχθηκαν διοργανώσεις τόσο κυπέλλου, όσο και πρωταθλήματος κατά τη διάρκεια της ίδιας αγωνιστικής χρονιάς.

Ο θεσμός υπό την ΕΠΟ

Η ομάδα της ΑΕΚ κατέκτησε το πρώτο κύπελλο της ΕΠΟ το 1932.

Ξεκίνησε την περίοδο 1931–32 και τα πρώτα χρόνια η συμμετοχή ήταν προαιρετική, ενώ για πολλά χρόνια στη συνέχεια, ως τη φάση των «16» τα ζευγάρια προέκυπταν με γεωγραφικά κριτήρια, έτσι ώστε να αποφεύγονται οι συχνές μετακινήσεις των ομάδων. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 είχαν καθιερωθεί οι προκριματικοί όμιλοι, με τις ομάδες της Α΄ Εθνικής να τίθενται επικεφαλής και τις δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου να προκρίνονται.

Μέχρι το 1963–64 εάν κάποιος αγώνας παρέμενε ισόπαλος και μετά την παράταση, γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας και στην περίπτωση νέας ισοπαλίας έπειτα από 120', ακολουθούσε κλήρωση ("στρίψιμο" νομίσματος) στα γραφεία της ΕΠΟ μία από τις επόμενες ημέρες. Ο επαναληπτικός καταργήθηκε, όταν στον ημιτελικό ΠαναθηναϊκούΟλυμπιακού 1–1 οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, κατέστρεψαν το γήπεδο και διέκοψαν τον αγώνα, πιστεύοντας ότι ήταν κανονισμένο να λήξει ισόπαλο ώστε να γίνει επαναληπτικός και να υπάρξουν επιπλέον εισπράξεις.

Η κλήρωση λάμβανε χώρα μετά τη λήξη της ισόπαλης παράτασης έως και τη διοργάνωση της περιόδου 1968–69, πριν αντικατασταθεί από τη διαδικασία των πέναλτι.

Την περίοδο 1978–79 καθιερώθηκε για πρώτη φορά η διεξαγωγή διπλών αγώνων κατά τα πρότυπα των ευρωπαϊκών κυπέλλων, ενώ για δύο χρονιές (1990-91 και 1991-92) αυτό ίσχυσε ακόμη και για τον τελικό της διοργάνωσης, σε αντιγραφή της αντίστοιχης ιταλικής (στην Αυστρία είχαν επανέλθει σε μονό τελικό το 1990).

Περισσότερες κατακτήσεις τίτλων στη διοργάνωση (όπως και στο πρωτάθλημα) έχει ο Ολυμπιακός, ο οποίος υπήρξε τελικός νικητής 27 φορές, έχοντας συμμετάσχει σε 39 τελικούς. Κατέχει μάλιστα το ρεκόρ πέντε συνεχόμενων κατακτήσεων από το 1957 και μετά. Στον αντίποδα, το διάστημα των περιόδων 1973–74 έως 1979–80, το τρόπαιο κατέκτησαν διαδοχικά 7 διαφορετικοί σύλλογοι.

Ο Απόλλων Σμύρνης είναι κάτοχος του ρεκόρ της νίκης με ευρύτερη διαφορά στην ιστορία του θεσμού. Για τον α΄ προκριματικό γύρο της περιφέρειας Αθηνών την περίοδο 1959-60 και στις 23 Σεπτεμβρίου 1959,[10] η ομάδα της Ριζούπολης επικράτησε με 23–0 του ΠΑΟ Νέας Μελανδίας (πρόγονο του σημερινού ΑΣ Πετράλωνα).[11] Τα περισσότερα τέρματα σε έναν αγώνα πέτυχε ο ΟΦΗ εναντίον του γειτονικού Ολυμπιακού Ηρακλείου το 1965 στη συνάντησή τους με τελικό αποτέλεσμα 24−2, κατά την οποία σημειώθηκε και το ρεκόρ συνολικής επίτευξης τερμάτων σε έναν αγώνα στο θεσμό (δεν λαμβάνονται υπόψη τυχόν εύστοχες εκτελέσεις στη διαδικασία των πέναλτι).[12]

Σύστημα διεξαγωγής

Το τρόπαιο του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος που η ΕΠΟ απένεμε κάθε χρόνο μεταξύ 1972 και 2009.

Από περίοδο 2018-19

Από την περίοδο 2018-19 στο Κύπελλο Ελλάδος θα συμμετέχουν, εκτός των ΠΑΕ των δυο επαγγελματικών κατηγοριών, και οι 53 κυπελλούχες των τοπικών ΕΠΣ[13]

Από 2005-06 έως 2012-13

Από την περίοδο 2005–06 και μέχρι την 2012–13 ίσχυε το ακόλουθο σύστημα διεξαγωγής:

1ος γύρος: Μετέχουν αποκλειστικά οι ομάδες των 2 ομίλων της Γ΄ Εθνικής και οι αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ στην έδρα της ομάδας που ορίζεται από την κλήρωση. Σε περίπτωση ισοπαλίας ακολουθεί παράταση και αν χρειαστεί η διαδικασία των πέναλτι.

2ος γύρος: Οι προκριθείσες ομάδες του 1ου γύρου αντιμετωπίζουν σε μονό νοκ άουτ αγώνα (με πιθανότητα παράτασης ή πέναλτι) τις ομάδες της Β΄ Εθνικής που εισέρχονται στη διοργάνωση. Οι αγώνες γίνονται υποχρεωτικά στην έδρα της ομάδας της Γ΄ Εθνικής. Περίπτωση να βρεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους ομάδες της ίδιας κατηγορίας, αποκλείεται.

3ος γύρος: Πρόκειται για έναν συμπληρωματικό, εμβόλιμο γύρο, με μόνο 2 ζευγάρια αγώνων ομάδων Β΄ και Γ΄ Εθνικής, ώστε το σύνολο των ομάδων που θα συνεχίσουν στη διοργάνωση να είναι 32. Και στη φάση αυτή οι δύο αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ.

4ος γύρος: Οι προκριθείσες ομάδες του 2ου και του 3ου γύρου αντιμετωπίζουν σε μονό νοκ άουτ αγώνα (με πιθανότητα παράτασης ή πέναλτι ξανά) τις ομάδες της Α΄ Εθνικής που εισέρχονται στη διοργάνωση. Οι αγώνες γίνονται υποχρεωτικά στην έδρα της ομάδας μικρότερης κατηγορίας, δηλαδή οι ομάδες της Α΄ Εθνικής είναι όλες φιλοξενούμενες. Περίπτωση να βρεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους ομάδες της ίδιας κατηγορίας, και πάλι αποκλείεται.

5ος γύρος (φάση των 16): Οι 16 ομάδες που προκρίθηκαν από τον 4ο γύρο μπαίνουν πλέον σε ελεύθερη κλήρωση και σχηματίζονται 8 ζευγάρια, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Η έδρα του αγώνα ορίζεται από την κλήρωση. Και πάλι οι αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ, μόνο που σε περίπτωση ισοπαλίας δεν υπάρχει δυνατότητα για παράταση ή πέναλτι. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ορίζεται επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Αν και πάλι υπάρξει ισοπαλία, τότε ακολουθεί κανονικά η διαδικασία παράτασης και πέναλτι. Δεν υπολογίζεται ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ στην περίπτωση 2 ισοπαλιών, αφού κάθε αγώνας αυτής της φάσης λογίζεται ως μοναδικός.

Προημιτελικοί (φάση των 8): Οι 8 ομάδες σχηματίζουν, πάντα κατόπιν κλήρωσης, 4 ζευγάρια όπου πλέον οι αγώνες γίνονται διπλοί στις έδρες των αντιπάλων ομάδων. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ισχύει ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ για την πρόκριση, χωρίς όμως και πάλι να αποκλείεται το ενδεχόμενο για παράταση ή πέναλτι στον επαναληπτικό αγώνα.

Ημιτελικοί: Διεξάγονται ακριβώς με την ίδια διαδικασία των προημιτελικών.

Τελικός: Διεξάγεται μονός αγώνας με ενδεχόμενο παράτασης ή πέναλτι σε περίπτωση ισοπαλίας, ενώ η έδρα του αγώνα ορίζονταν έγκαιρα από την ΕΠΟ και διευκρινίζονταν οι περιπτώσεις όπου οι αντίπαλες ομάδες του τελικού προέρχονται από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Με νέο όμως καταστατικό από το 2012, όλοι οι τελικοί ορίζονται στην έδρα του ΟΑΚΑ ανεξάρτητα από τις γεωγραφικές περιοχές των ομάδων του τελικού.

Σύνολο τίτλων και συμμετοχές στον τελικό

Ανά σύλλογο

Σύλλογος Κυπ. Φιν. Έτη παρουσίας ως κυπελλούχος Έτη παρουσίας ως φιναλίστ
600px Quadrado Branco com uma figura olimpica grega.PNG Ολυμπιακός Πειραιώς 27 13 1947, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965, 1968, 1971, 1973, 1975, 1981, 1990, 1992, 1999, 2005, 2006, 2008, 2009, 2012, 2013, 2015 1956, 1962*, 1966, 1969, 1974, 1976, 1986, 1988, 1993, 2001, 2002, 2004, 2016
Verde con trifoglio Verde su cerchio Bianco.png Παναθηναϊκός 18 11 1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010, 2014 1949, 1960, 1962*, 1965, 1968, 1972, 1975, 1997, 1998, 1999, 2007
600px Giallo con aquila bicefala nera.svg ΑΕΚ 15 10 1932, 1939, 1949, 1950, 1956, 1964, 1966, 1978, 1983, 1996, 1997, 2000, 2002, 2011, 2016 1948, 1953, 1979, 1994, 1995, 2006, 2009, 2017, 2018, 2019
600px Bianco con aquila bicefala nera.png ΠΑΟΚ 7 13 1972, 1974, 2001, 2003, 2017, 2018, 2019 1939, 1951, 1955, 1970, 1971, 1973, 1977, 1978, 1981, 1983, 1985, 1992, 2014
Rosso e Blu (Diagonale).png Πανιώνιος Σμύρνης 02 04 1979, 1998 1952, 1961, 1967, 1989
600px Marrone con cavallo Bianco.png ΑΕ Λάρισας 02 02 1985, 2007 1982, 1984
Giallo e Nero Aris.JPG Άρης Θεσσαλονίκης 01 08 1970 1932, 1933, 1940, 1950, 2003, 2005, 2008, 2010
Azzurro e Bianco con H.png Ηρακλής Θεσσαλονίκης 01 04 1976 1947, 1957, 1980, 1987
Bianco con diagonale Nero.png ΟΦΗ 01 01 1987 1990
600px Bianco e Blu a Strisce.png Εθνικός Πειραιώς 01 0 1933
Giallo e Rosso Kastoria.png ΑΓΣ Καστοριάς 01 0 1980
Bianco e Nero Doxa.JPG Δόξα Δράμας 0 03 1954, 1958, 1959
Blu con Stella Bianca.png Ατρόμητος Αθηνών 0 02 2011, 2012
Bianco e Nero Pierikos.png Πιερικός 0 01 1963
Giallo e Rosso 2.png Αθηναϊκός Βύρωνα 0 01 1991
Blu e Bianco 2.JPG Απόλλων Σμύρνης 0 01 1996
Blu con Stella bianca 2.png Ιωνικός Νίκαιας 0 01 2000
Blu con Stella Gialla.png Αστέρας Τρίπολης 0 01 2013
600px bisection vertical HEX-FF0000 White.svg Ξάνθη ΑΟ 0 01 2015

* η συμμετοχή των Ολυμπιακού Πειραιώς και Παναθηναϊκού στον τελικό του 1962 προσμετράται και για τους δύο ως παρουσία φιναλίστ, δεδομένου ότι ο αγώνας διακόπηκε χωρίς να ανακηρυχθεί κυπελλούχος ή να επαναληφθεί.

Ανά πόλη

Σύμφωνα με την τρέχουσα ένταξη κάθε συλλόγου σε μία Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων (ΕΠΣ).

Πόλη Κ. Φ. Κυπελλούχοι Φιναλίστ
Αθήνα 35 28 Παναθηναϊκός 18, ΑΕΚ 15, Πανιώνιος Σμ. 2 Παναθηναϊκός 11, ΑΕΚ 9, Πανιώνιος Σμ. 4, Ατρόμητος 2, Αθηναϊκός 1, Απόλλων Σμ. 1
Πειραιάς 28 14 Ολυμπιακός 27, Εθνικός 1 Ολυμπιακός 13, Ιωνικός Ν. 1
Θεσσαλονίκη 09 25 ΠΑΟΚ 7, Άρης 1, Ηρακλής 1 ΠΑΟΚ 13, Άρης 8, Ηρακλής 4
Λάρισα 02
02
ΑΕ Λάρισας
Ηράκλειο 01 01 ΟΦΗ
Καστοριά 01 0 ΑΓΣ Καστοριάς
Δράμα 0 03 Δόξα
Κατερίνη 0 01 Πιερικός
Τρίπολη 0 01 Αστέρας
Ξάνθη 0 01 Ξάνθη ΑΟ

Επιμέρους στατιστικά, ρεκόρ και πληροφορίες

Ο Ολυμπιακός είναι ο πολυνίκης του θεσμού με 27 κατακτήσεις, ενώ διαθέτει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 5 σερί τρόπαια από την περίοδο 1956-57 έως την περίοδο 1960-61.

Η ΑΕΚ είναι η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο. Ο Άρης αποτελεί την πρώτη ομάδα εκτός Λεκανοπεδίου και συνάμα την πρώτη της Θεσσαλονίκης που κατέκτησε το τρόπαιο, ενώ η Καστοριά αποτελεί την πρώτη επαρχιακή ομάδα που στέφθηκε νικήτρια του θεσμού (1980) και μάλιστα μαζί με την ΑΕΛ (1985, 2007) και τον ΟΦΗ (1987) είναι οι μόνες εκτός των δύο μεγάλων αστικών κέντρων της Αθήνας-Πειραιά και της Θεσσαλονίκης που έχουν καταφέρει να κερδίσουν το τρόπαιο.

Ο Ολυμπιακός είναι η ομάδα με της περισσότερες παρουσίες σε τελικό με συνολικά 39 φορές και ο ΠΑΟΚ η ομάδα με τις περισσότερες παρουσίες ως φιναλίστ, συνολικά 13.

Κορυφαίοι ποδοσφαιριστές

Συνολικά στο θεσμό

Συμμετοχή σε κατακτήσεις

Ως κατακτήσεις του κυπέλλου Ελλάδος σε ατομικό επίπεδο, προσμετρώνται οι περιπτώσεις που ο παίκτης αγωνίστηκε τουλάχιστον μία φορά για τη διοργάνωση της εκάστοτε περιόδου. Όταν δεν μετείχε στον τελικό της χρονιάς, αυτή αναγράφεται με πλάγια γραμματοσειρά και συνοδεύεται από επεξηγηματική σημείωση.

κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού κατακτήσεων
# Ποδοσφαιριστής Κατακτήσεις[14] [15] [16]
(χωρίς συμμετοχή στον τελικό)
Χρονιές Σύλλογος/γοι
1 Ηλίας Ρωσ(σ)ίδης 9 (2) 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958,[σ 2] 1959,[σ 3] 1960, 1961 ΟΣΦΠ
Θανάσης Μπέμπης 9 (1) 1951, 1952, 1953, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961,[σ 4] 1963 ΟΣΦΠ
3 Μπάμπης Κοτρίδης 8 (2) 1951, 1952, 1953,[σ 5] 1954, 1957, 1958, 1959,[σ 6] 1960 ΟΣΦΠ
Κώστας Πολυχρονίου 8 (1) 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965, 1968[σ 7] ΟΣΦΠ
Δημήτρης Σαραβάκος 8 (4) 1979,[σ 8] 1986, 1988, 1989, 1991, 1993,[σ 9] 1994, 1996[σ 10] Πανιώνιος 1, ΠΑΟ 6, ΑΕΚ 1
6 Κώστας Αντωνίου 7 (2) 1984, 1986, 1988,[σ 11] 1989, 1991, 1993, 1994 ΠΑΟ
Κώστας Μαυρίδης 7 (2) 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994[σ 12] ΠΑΟ
Γιάννης Καλιτζάκης 7000 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2000 ΠΑΟ 6, ΑΕΚ 1
9 Βασίλης Ξανθόπουλος 6 (1) 1952, 1953, 1954, 1957, 1959, 1960[σ 13] ΟΣΦΠ
Σωτήρης Γκαβέτσος 6 (1) 1957, 1958, 1959,[σ 14] 1960, 1961, 1963 ΟΣΦΠ
Μίμης Στεφανάκος 6000 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965 ΟΣΦΠ
Γιάννης Κυράστας 6 (1) 1973,[σ 15] 1975, 1981, 1982, 1984, 1986 ΟΣΦΠ 3, ΠΑΟ 3
Λούης Χριστοδούλου 6 (2) 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995[σ 16] ΠΑΟ
Γιώργος Χ. Γεωργιάδης 6 (1) 1993, 1994, 1995, 2001, 2003, 2005[σ 17] ΠΑΟ 3, ΠΑΟΚ 2, ΟΣΦΠ 1
  • ο Πολυχρονίου δεν είχε την ευκαιρία να διεκδικήσει και 9ο τρόπαιο,[26] όταν ο Ολυμπιακός αποσύρθηκε από τον τελικό του 1966 με αντίπαλο την ΑΕΚ.

Τέρματα και αρχισκόρερ έτους

Ποδοσφαιριστές που έχουν σημειώσει τουλάχιστον 50 γκολ στην κανονική διάρκεια ή παράταση αγώνων κυπέλλου (όχι σε ενδεχόμενη διαδικασία των πέναλτι) και με τη σχετική αθλητική βιβλιογραφία να παραθέτει στοιχεία έως και τη διοργάνωση 2008-09 μόνο,[σ 18] είναι:

# Ποδοσφαιριστής Τέρματα
[27][28][29]
Πέν. Σύλλογος/γοι Πρώτος σκόρερ διοργάνωσης[30] [31]
φορές χρονιές (με τονισμένα οι νικηφόρες)
1 Γιώργος Σιδέρης
73
5[32] Ατρόμητος Πειραιώς (13), ΟΣΦΠ (60)[32]
5
1962 με 9, 1963 με 7, 1965 με 7, 1968 με 7, 1969 με 9
2 Δημήτρης Σαραβάκος 64[σ 19]
;
Πανιώνιος Σμύρνης, ΠΑΟ (50),[33] ΑΕΚ
4
1988 με 10, 1989 με 7, 1990 με 8, 1991 με 10 (όλες με τον ΠΑΟ)
3 Μίμης Παπαϊωάννου
55
;
ΑΕΚ
4 Θωμάς Μαύρος
54
;
Πανιώνιος Σμύρνης (σε δύο θητείες), ΑΕΚ
μία
1983 με 12 (με την ΑΕΚ)
5 Κριστόφ Βαζέχα
0050[33]
;
ΠΑΟ
μία
1999 με 5

Στον τελικό

Παρουσίες, αγώνες και επιτυχίες

κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού παρουσιών[16]
# Ποδοσφαιριστής Σύλ-
λο-
γος
Παρουσία και αγώνες τελικών Κατάκτηση κυπέλλου
πλ. αγ. χρονιές πλ. χρονιές
1 Θανάσης Μπέμπης ΟΣΦΠ 100 120 1951, 1952 & επανάληψη, 1953, 1956, 1957, 1958, 1959,
1960 & επανάληψη, 1962 διακοπή, 1963
8[σ 20] 1951 με 1953, 1957 με 1960, 1963
2 Κώστας Πολυχρονίου ΟΣΦΠ 9 100 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 & επανάλ., 1961, 1962 διακ., 1963, 1965 7[σ 21] 1957 με 1961, 1963, 1965
Μίμης Δομάζος ΠΑΟ 9 100 8: 1960 & επανάλ., 1962 διακοπή, 1965, 1967, 1968, 1969, 1972, 1977 3 3: 1967, 1969, 1977
ΑΕΚ 1: 1979
Γιώργος Κούδας ΠΑΟΚ 9 9 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978, 1981, 1983 2 1972, 1974
5 Ηλίας Ρωσ(σ)ίδης ΟΣΦΠ 8 100 1951, 1952 & επανάλ., 1953, 1954, 1956, 1957, 1960 & επανάλ., 1961 7[σ 22] 1951 με 1954, 1957, 1960, 1961
Στράτος Αποστολάκης ΟΣΦΠ 8 9 2: 1988, 1990 5 1: 1990
ΠΑΟ 6: 1991 διπλός, 1993, 1994, 1995, 1997, 1998 4: 1991, 1993 με 1995
Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς ΟΣΦΠ 8 8 1999, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009 5 1999, 2005, 2006, 2008, 2009
8 Μπάμπης Κοτρίδης ΟΣΦΠ 7 9 1951, 1952 & επανάληψη, 1954, 1956, 1957, 1958, 1960 & επανάληψη 6[σ 23] 1951, 1952, 1954, 1957, 1958, 1960
Μίμης Στεφανάκος ΟΣΦΠ 7 8 1958, 1959, 1960 & επανάληψη, 1961, 1962 διακοπή, 1963, 1965 6 1958 με 1961, 1963, 1965
Γιάννης Γκαϊτατζής ΟΣΦΠ 7 7 1965, 1968, 1969, 1971, 1973, 1974, 1975 5 1965, 1968, 1971, 1973, 1975
Σταύρος Σαράφης ΠΑΟΚ 7 7 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978 2 1972, 1974
Γιάννης Γούναρης ΠΑΟΚ 7 7 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978, 1981 2 1972, 1974
Κριστόφ Βαζέχα ΠΑΟ 7 8 1991 διπλός, 1993, 1994, 1995, 1997, 1998, 1999 4[σ 24] 1991, 1993 με 1995
Γιάννης Καλιτζάκης ΠΑΟ 7 8 6: 1988, 1989, 1991 διπλός, 1993, 1994, 1995 7 6: 1988, 1989, 1991, 1993 με 1995
ΑΕΚ 1: 2000 1: 2000
Γιώργος Χ. Γεωργιάδης ΠΑΟ 7 7 5: 1993, 1994, 1995, 1997, 1998 5[σ 25] 3: 1993 με 1995
ΠΑΟΚ 2: 2001, 2003 2: 2001, 2003
  • οι Πολυχρονίου, Γκαϊτατζής δεν είχαν την ευκαιρία για μία 10η και 8η παρουσία αντίστοιχα,[26] όταν ο Ολυμπιακός αποσύρθηκε από τον τελικό του 1966 με αντίπαλο την ΑΕΚ.

Από τους παίκτες που μετείχαν αποκλειστικά σε νικηφόρους τελικούς, ο Καλιτζάκης αποτελεί αυτόν με τις περισσότερες παρουσίες στην ιστορία του θεσμού και συγκεκριμένα 7. Ο Μπέμπης έχει 8, οι Ρωσσίδης, Πολυχρονίου 7, ενώ και οι τρεις ως μόνη ήττα το 1-2 του 1956 από την ΑΕΚ (στον μοναδικό, άλλωστε, τελικό σε 13 που ο Ολυμπιακός Πειραιώς ηττήθηκε κατά τη 15ετή κυριαρχία του στη διοργάνωση μεταξύ 1951 και 1965).

Τέρματα σε τελικό

Προσμετρώνται όσα σημειώθηκαν στην κανονική διάρκεια του αγώνα και την παράταση, όχι σε ενδεχόμενη διαδικασία των πέναλτι:[35] [36]

κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού τερμάτων
# Ποδοσφαιριστής Τέρματα Λεπτά Τέρματα ανά τελικό
(με τονισμένα οι νικηφόροι)
Σύλλογος/γοι
1 Γιώργος Σιδέρης 6 690' 1960 κανένα+ένα, 1961 δύο, 1963 ένα, 1965 ένα, 1968, 1969 ένα ΟΣΦΠ
2 Γιώργος Δαρίβας 5 570' 1951 ένα, 1952 κανένα+ένα, 1953 ένα, 1954 ένα, 1956 ένα ΟΣΦΠ
Κώστας Πολυχρονίου 5 (1 πέν.) 937' 1956, 1957, 1958 δύο, 1959, 1960 κανένα+δύο, 1961, 1962, 1963 ένα, 1965 ΟΣΦΠ
Δημήτρης Σαραβάκος 5 (1 πέν.) 450' 1986 δύο, 1988 ένα, 1989 ένα, 1991 ένα, 1995 ΠΑΟ, ΑΕΚ (το 1995)
5 Νίκος Κίτσος 4 300' 1932 τρία, 1933 ένα Άρης Θεσσαλονίκης
Μπάμπης Δρόσος 4 480' 1951 δύο, 1952 ένα+κανένα, 1953, 1954 ένα ΟΣΦΠ
Γιώτης Τσαλουχίδης 4 480' 1988, 1990 δύο, 1992 ένα+ένα, 1993 ΟΣΦΠ
Κριστόφ Βαζέχα 4 (1 πέν.) 755' 1991 ένα+κανένα, 1993 ένα, 1994 ένα, 1995 ένα, 1997, 1998, 1999 ΠΑΟ
9 από 3: Γιάννης Βάζος (ΟΣΦΠ), Ηλίας Υφαντής (ΟΣΦΠ), Θανάσης Μπέμπης (ΟΣΦΠ), Τάκης Τσιρώνης (1 πεν. / ΑΓΣ Καστοριάς), Χρήστος Δημόπουλος (1 πεν. / ΠΑΟ), Βαγγέλης Βλάχος (ΑΕΚ 1, ΠΑΟ 2), Βασίλης Τσιάρτας (1 πέν. / ΑΕΚ), Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (2 πέν. / ΟΣΦΠ),[37] Μιχάλης Κωνσταντίνου (ΠΑΟ 2, ΟΣΦΠ 1),[37] Μάρκους Μπεργκ (ΠΑΟ),[37] Ραφίκ Τζεμπούρ (ΟΣΦΠ 2, ΑΕΚ 1)[37] [38]

Από τους παραπάνω, χατ τρικ σημείωσαν οι Κίτσος (1932, στον πρώτο τελικό του θεσμού), Βάζος (1947), Τσιρώνης (1980, έπειτα από 33 χρόνια και διεξαγωγή ισάριθμων ακριβώς αγώνων με 8 να περιλαμβάνουν παράταση), Τσιάρτας (1996) και Μπεργκ (2014).[37] Ο Τσιρώνης κατέχει τη διάκριση του ταχύτερου χατ τρικ και του μοναδικού καθαρού (στα τελευταία 24' της επανάληψης), ενώ κυπελλούχοι στέφθηκαν οι τέσσερις που έπονται του πρωτοπόρου Κίτσου.

Οι 83 σύλλογοι με συμμετοχή στα προημιτελικά

Κατά τις 76 φορές που ο θεσμός έχει διεξαχθεί μέχρι και την περίοδο 2017-18 (δεν συνυπολογίζεται η διοργάνωση 1940-41 που διακόπηκε στον αρχικό γύρο), μόλις 19 σύλλογοι έχουν προκριθεί στον τελικό, με 11 από αυτούς να στέφονται κυπελλούχοι, άλλοι 26 έως –μόνο– τα ημιτελικά και 38 στα προημιτελικά (φάση των 8).

Ντέρμπι στο κύπελλο

Έως και την 74η διεξαγωγή του ελληνικού κυπέλλου (αγωνιστική περίοδος 2015-16, χωρίς να περιλαμβάνεται η προαναφερόμενη 1940-41), μόνον οι ΑΕΚ, Ολυμπιακός Πειραιώς, Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ έχουν να επιδείξουν διψήφιο αριθμό παρουσιών στον τελικό του και επιπρόσθετα, συγκεντρώνουν το 90% σχεδόν των τροπαίων. Οι πιθανές 6 μεταξύ τους συναντήσεις, διατηρούν για οποιοδήποτε γύρο του θεσμού το χαρακτήρα του ντέρμπι τον οποίον έχουν και στο πρωτάθλημα. Το ίδιο συμβαίνει επίσης για αυτή των δύο της συμπρωτεύουσας Άρη Θεσσαλονίκης και ΠΑΟΚ, η οποία στο εξωτερικό αφενός αναγνωρίζεται ως η πλέον ενδιαφέρουσα ποδοσφαιρική αντιπαλότητα της Ελλάδας έπειτα από εκείνη των Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού,[39] αφετέρου έχει συγκαταλεχθεί ανάμεσα στα 50 σπουδαιότερα σε παγκόσμιο επίπεδο.[40]

Κατά μέσο όρο, προκύπτουν 2 διασταυρώσεις κάθε χρόνο μεταξύ των –θεωρούμενων ως– δημοφιλέστερων συλλόγων στη χώρα, με το φίλαθλο κοινό να έχει την ευκαιρία παρακολούθησης σχεδόν τριών (2,7) ντέρμπι κυπέλλου ετησίως. Χωρίς κανένα εξελίχθηκαν 8 διοργανώσεις, δηλαδή μία στην 9ετία, ενώ περισσότερα υπήρξαν τα 9 της περιόδου 2000-01 ως αποτέλεσμα των διπλών αγώνων σε κάθε φάση, ακόμα και των ομίλων, πλην του τελικού. Οι Άρης και ΠΑΟΚ αναμετρήθηκαν τρεις φορές για την 1949-50, το ίδιο ΑΕΚ και Παναθηναϊκός την 1995-96.

Μοναδική κυπελλούχος που επικράτησε και των τριών άλλων σε γύρο νοκ άουτ, αποτέλεσε η ΑΕΚ τη χρονιά 1977-78. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το κύπελλο 1993-94 και η ΑΕΚ το 1995-96 έχοντας να αντιμετωπίσουν επίσης τρεις διασταυρώσεις για ντέρμπι, αλλά με την πρώτη –συμπτωματικά μεταξύ τους– κατά τη φάση των ομίλων και άρα χωρίς σοβαρή πιθανότητα αποκλεισμού εφόσον δεν νικούσαν, όπως και συνέβη. ΑΕΚ και Ολυμπιακός έχουν αναμετρηθεί σε 38 αγώνες και τους πιο πολλούς, ενώ ο δεύτερος και ο Παναθηναϊκός παρουσιάζουν την υψηλότερη συχνότητα διασταυρώσεων με 30 (πρόκειται όμως και για το ζευγάρι που καθυστερεί περισσότερο να συναντηθεί και συγκεκριμένα από το 2008). Γενικά, οι Πειραιώτες έχουν αντιμετωπίσει κάποιον από τους τρεις 79 φορές και σε 104 αγώνες, αριθμοί μεγαλύτεροι των υπολοίπων. Το ντέρμπι των "αιωνίων", αποτελεί τον συνηθέστερο τελικό του κυπέλλου Ελλάδος έχοντας λάβει χώρα σε 11 περιπτώσεις εντός 44 ετών, αρχική το 1960, πλέον πρόσφατη το 2004 και με μοιρασμένες τις επιτυχίες (το 1962 διακόπηκε χωρίς την ανάδειξη νικητή).

Τελικοί

Κατάλογος αγώνων

Περίοδος Κυπελλούχος Σκορ Φιναλίστ Χώρος Περιοχή Θεατές Αν.
1931–32 ΑΕΚ 5–3 Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ; [υ 1]
1932–33 Εθνικός Πειραιώς 2–2 (παρ.) Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο Άρη (παλαιό) Θεσσαλονίκη 7.000
2–1 Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1933–34 δ.δ. [υ 2]
1934–35 δ.δ. ό.π.
1935–36 δ.δ. ό.π.
1936–37 δ.δ. ό.π.
1937–38 δ.δ. ό.π.
1938–39 ΑΕΚ 2–1 ΠΑΟΚ Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1939–40 Παναθηναϊκός 3–1 Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1940–41 δ.δ. [υ 3]
1941–42 δ.δ. [υ 4]
1941–42 δ.δ. ό.π.
1943–44 δ.δ. ό.π.
1944–45 δ.δ. [υ 5]
1945–46 δ.δ. ό.π.
1946–47 Ολυμπιακός Πειραιώς 5–0 Ηρακλής Θεσσαλονίκης Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1947–48 Παναθηναϊκός 2–1 ΑΕΚ Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1948–49 ΑΕΚ 0–0 (πα-δ) Παναθηναϊκός Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
2–1 (παρ.) Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1949–50 ΑΕΚ 4–0 Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1950–51 Ολυμπιακός Πειραιώς 4–0 ΠΑΟΚ Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1951–52 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–2 (παρ.) Πανιώνιος Σμύρνης Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ; (Ε)
2–0 Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1952–53 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–2 ΑΕΚ Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1953–54 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–0 Δόξα Δράμας Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1954–55 Παναθηναϊκός 2–0 ΠΑΟΚ Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα 6.729
1955–56 ΑΕΚ 2–1 Ολυμπιακός Πειραιώς Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1956–57 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–0 Ηρακλής Θεσσαλονίκης Γήπεδο Καραϊσκάκη Πειραιάς 18.000
1957–58 Ολυμπιακός Πειραιώς 5–1 Δόξα Δράμας Γήπεδο Καραϊσκάκη Πειραιάς ;
1958–59 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–1 Δόξα Δράμας Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1959–60 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–1 (παρ.) Παναθηναϊκός Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα 25.000 (Ε)
2–0 Γήπεδο Καραϊσκάκη Πειραιάς ;
1960–61 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–0 Πανιώνιος Σμύρνης Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα ;
1961–62 διεκόπη Στάδ. Ν. Φιλαδέλφειας Αθήνα 28.155
1962–63 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–0 Πιερικός Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα 25.045
1963–64 ΑΕΚ α.α.
1964–65 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς ;
1965–66 ΑΕΚ 2–0 (α.α.) Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς
1966–67 Παναθηναϊκός 1–0 Πανιώνιος Σμύρνης Στάδ. Ν. Φιλαδέλφειας Αθήνα ;
1967-68 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 Παναθηναϊκός Γήπεδο ΠΑΟ Αθήνα 22.318
1968–69 Παναθηναϊκός 1–1 (παρ-κ) Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς ;
1969–70 Άρης Θεσσαλονίκης 1–0 ΠΑΟΚ Καυτανζόγλειο στάδιο Θεσσαλονίκη 46.695
1970–71 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–1 ΠΑΟΚ Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 45.000
1971–72 ΠΑΟΚ 2–1 Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 34.831
1972–73 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 ΠΑΟΚ Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 40.070
1973–74 ΠΑΟΚ 2–2 (4–3 π) Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδ. Ν. Φιλαδέλφειας Αθήνα 26.402
1974–75 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–0 Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 34.430
1975–76 Ηρακλής Θεσσαλονίκης 4–4 (6–5 π) Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδ. Ν. Φιλαδέλφειας Αθήνα 24.871
1976-77 Παναθηναϊκός 2–1 ΠΑΟΚ Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 28.490
1977–78 ΑΕΚ 2–0 ΠΑΟΚ Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 23.483
1978–79 Πανιώνιος Σμύρνης 3–1 ΑΕΚ Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 20.299
1979–80 ΑΓΣ Καστοριά 5–2 Ηρακλής Θεσσαλονίκης Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 9.471
1980–81 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–1 ΠΑΟΚ Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 30.512
1981–82 Παναθηναϊκός 1–0 ΑΕ Λάρισας Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 22.560
1982–83 ΑΕΚ 2–0 ΠΑΟΚ ΟΑΚΑ Αθήνα 72.899
1983–84 Παναθηναϊκός 2–0 ΑΕ Λάρισας ΟΑΚΑ Αθήνα 73.829
1984–85 ΑΕ Λάρισας 4–1 ΠΑΟΚ ΟΑΚΑ Αθήνα 24.994
1985–86 Παναθηναϊκός 4–0 Ολυμπιακός Πειραιώς ΟΑΚΑ Αθήνα 72.948
1986–87 ΟΦΗ 1–1 (3–1 π) Ηρακλής Θεσσαλονίκης ΟΑΚΑ Αθήνα 23.587
1987–88 Παναθηναϊκός 2–2 (4–3 π) Ολυμπιακός Πειραιώς ΟΑΚΑ Αθήνα 73.375
1988–89 Παναθηναϊκός 3–1 Πανιώνιος Σμύρνης ΟΑΚΑ Αθήνα 54.183
1989–90 Ολυμπιακός Πειραιώς 4–2 ΟΦΗ ΟΑΚΑ Αθήνα 47.627
1990–91 Παναθηναϊκός 3–0 Αθηναϊκός Γήπ. Απ. Νικολαΐδης Αθήνα 12.737 (Δ)
2–1 ΟΑΚΑ Αθήνα 19.375
1991–92 Ολυμπιακός Πειραιώς 1–1 ΠΑΟΚ Γήπεδο Τούμπας Θεσσαλονίκη 25.744 (Δ)
2–0 Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 29.831
1992–93 Παναθηναϊκός 1–0 Ολυμπιακός Πειραιώς ΟΑΚΑ Αθήνα 64.532
1993–94 Παναθηναϊκός 3–3 (4–2 π) ΑΕΚ ΟΑΚΑ Αθήνα 61.232
1994–95 Παναθηναϊκός 1–0 (παρ.) ΑΕΚ ΟΑΚΑ Αθήνα 60.777
1995–96 ΑΕΚ 7–1 Απόλλων Αθηνών ΟΑΚΑ Αθήνα 31.563
1996–97 ΑΕΚ 0–0 (5–3 π) Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 21.926
1997–98 Πανιώνιος Σμύρνης 1–0 Παναθηναϊκός Στάδιο Καραϊσκάκη Πειραιάς 21.436
1998–99 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–0 Παναθηναϊκός ΟΑΚΑ Αθήνα 57.783
1999–00 ΑΕΚ 3–0 Ιωνικός Νίκαιας ΟΑΚΑ Αθήνα 25.471
2000–01 ΠΑΟΚ 4–2 Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 13.600
2001–02 ΑΕΚ 2–1 Ολυμπιακός Πειραιώς ΟΑΚΑ Αθήνα 45.258
2002–03 ΠΑΟΚ 1–0 Άρης Θεσσαλονίκης Γήπεδο Τούμπας Θεσσαλονίκη 18.703
2003–04 Παναθηναϊκός 3–1 Ολυμπιακός Πειραιώς Στάδιο Ν. Σμύρνης Αθήνα 7.500
2004–05 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–0 Άρης Θεσσαλονίκης Παμπελοποννησιακό Πάτρα 15.550
2005–06 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–0 ΑΕΚ Παγκρήτιο στάδιο Ηράκλειο 22.079
2006–07 ΑΕ Λάρισας 2–1 Παναθηναϊκός Πανθεσσαλικό στάδιο Βόλος 18.111
2007–08 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–0 Άρης Θεσσαλονίκης Καυτανζόγλειο στάδιο Θεσσαλονίκη 19.199
2008–09 Ολυμπιακός Πειραιώς 4-4 (15-14 π) ΑΕΚ ΟΑΚΑ Αθήνα 48.594
2009–10 Παναθηναϊκός 1–0 Άρης Θεσσαλονίκης ΟΑΚΑ Αθήνα 48.926
2010–11 ΑΕΚ 3–0 Ατρόμητος Αθηνών ΟΑΚΑ Αθήνα 50.912
2011–12 Ολυμπιακός Πειραιώς 2–1 (παρ.) Ατρόμητος Αθηνών ΟΑΚΑ Αθήνα 41.500
2012–13 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–1 (παρ.) Αστέρας Τρίπολης ΟΑΚΑ Αθήνα 28.980
2013–14 Παναθηναϊκός 4–1 ΠΑΟΚ ΟΑΚΑ Αθήνα 44.356
2014–15 Ολυμπιακός Πειραιώς 3–1 Skoda Ξάνθη ΟΑΚΑ Αθήνα 26.300
2015–16 ΑΕΚ 2–1 Ολυμπιακός Πειραιώς ΟΑΚΑ Αθήνα 310 [υ 6]
2016–17 ΠΑΟΚ 2–1 ΑΕΚ Πανθεσσαλικό στάδιο Βόλος 19.236
2017–18 ΠΑΟΚ 2–0 ΑΕΚ ΟΑΚΑ Αθήνα 35.545
2018–19 ΠΑΟΚ 1–0 ΑΕΚ ΟΑΚΑ Αθήνα 1.040
Υποσημειώσεις
  1. η εναρκτήρια διεξαγωγή του θεσμού την περίοδο 1931–32 ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 1931 και πριν από την έναρξη του Πανελλήνιου πρωταθλήματος της ίδιας αγωνιστικής χρονιάς. Σε αυτό, η κυπελλούχος Ελλάδος ΑΕΚ κατατάχθηκε τελευταία από 8 ομάδες, αποφεύγοντας σε αγώνες διαβάθμισης τον υποβιβασμό στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣ Αθηνών όταν επικράτησε του πρωταθλητή της, ΑΠΟ Γουδή.
  2. δεν διοργανώθηκε για διάφορους λόγους
  3. διακόπηκε με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου και ενώ είχαν πραγματοποιηθεί 8 αγώνες της προκριματικής φάσης
  4. δεν διοργανώθηκε εξαιτίας της Κατοχής
  5. δεν διεξήχθη ως συνέπεια των γεγονότων που προηγήθηκαν του Εμφύλιου πολέμου
  6. Ο αγώνας είχε οριστεί από την ΕΠΟ για τις 7 Μαΐου 2016.[41] Έπειτα από απόφαση του υφυπουργού αθλητισμού ο αγώνας αναβλήθηκε.[42] Εν συνεχεία, η ΕΠΟ όρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα τις 15 Μαΐου 2016.[43][44] Τελικά η ΕΠΟ όρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα τις 17 Μαΐου 2016.[45]
Υπόμνημα
(Ε) Επαναληπτικός
(Δ) Διπλός τελικός
ά.α. Άνευ αγώνος
δ.δ. Δεν διεξήχθη
ό.π. Όπου και προηγουμένως

Γήπεδα διεξαγωγής

Οι αγώνες για τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος έχουν πραγματοποιηθεί σε 11 διαφορετικά σημεία 6 πόλεων της χώρας. Μόλις 8 χρονιές μονός τελικός ορίστηκε να διεξαχθεί εκτός Λεκανοπεδίου Αττικής, το οποίο φιλοξενεί την κορυφαία αναμέτρηση του θεσμού 9 φορές τη δεκαετία.

Χώρος
[τελευταία ονομασία]
Πόλη Διοργανώσεις με μονό τελικό Επα-
ναλη-
πτικός
Επα-
νά-
ληψη
Έδρα
διπλού
τελικού
Αγώνες
συνο-
λικά
Πλήθος Διαστήματα Έδρα πρωταθλήματος
Στάδιο ΟΑΚΑ Αθήνα 25 μόνιμα 1983-1990,
1993-2002,
2009-2016

2018-2019

ΠΑΟ, ΟΣΦΠ, ΑΕΚ 1 26
Γήπεδο «Απ. Νικολαΐδης» Αθήνα 18 1932,
μόνιμα 1939-1956,
1959-1963, 1968
ΠΑΟ, ΟΣΦΠ 2 1 1 22
Στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης» Πειραιάς 13 1957-1958,
1965-1979,
1997-1998
ΟΣΦΠ 1 1 15
Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 08 1962, 1967,
1974-1982, 2001
08
Καυτανζόγλειο στάδιο Θεσσαλονίκη 02 1970, 2008 02
Πανθεσσαλικό στάδιο Βόλος 02 2007, 2017 02
Γήπεδο Τούμπας Θεσσαλονίκη 01 2003 ΠΑΟΚ 1 02
Γήπεδο Άρη (παλαιό) Θεσσαλονίκη 01 1933 Άρης 01
Στάδιο Ν. Σμύρνης Αθήνα 01 2004 01
Παμπελοποννησιακό στάδιο Πάτρα 01 2005 01
Παγκρήτιο στάδιο Ηράκλειο 01 2006 01

Σε όλη σχεδόν την ιστορία του θεσμού, υπήρχε ένας χώρος σταθερής ή έστω συχνότατης τέλεσης του αγώνα ανά διαστήματα. Αρχικά και μέχρι το 1963 ήταν το γήπεδο Παναθηναϊκού, σήμερα «Απόστολος Νικολαΐδης» (17 μονοί τελικοί από τους πρώτους 21, με συνεχείς 12 μεταξύ 1939 και 1956), το οποίο το διαδέχθηκε το ανακαινισμένο στάδιο «Καραϊσκάκη» από το 1969 και για όλη τη δεκαετία του '70 (8 στους 11). Κατόπιν τριών ετών στο γήπεδο «Νίκος Γκούμας» και με την ανέγερση του πολλαπλάσιας χωρητικότητας Ολυμπιακού σταδίου Αθηνών, αυτό αποτέλεσε –πλην δύο διοργανώσεων με διπλό τελικό– τη μόνιμη επιλογή της ΕΠΟ για τα επόμενα 14 χρόνια και ανεξαρτήτως αντιπάλων (παρότι ταυτόχρονα διατελούσε έδρα του Παναθηναϊκού και για μικρότερες περιόδους των Ολυμπιακού, ΑΕΚ). Ακολούθησε η 12ετία 1997-2008 με 9 διαφορετικά γήπεδα διεξαγωγής και για πρώτη φορά τα 3 στην λεγόμενη επαρχία, ενώ στη συνέχεια έχει επανέλθει ο προκαθορισμός του σταδίου ΟΑΚΑ μέσω της προκήρυξης του κυπέλλου.[46]

Λογότυπο

Το λογότυπο του Κυπέλλου Ελλάδος έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Στο παρελθόν εμπεριείχε τον εκάστοτε κεντρικό χορηγό του Κυπέλλου. Το διάστημα 2006–10, κεντρικός χορηγός του Κυπέλλου ήταν η εταιρεία Hellas Online.[47] Για την περίοδο 2010–11, ο κεντρικός χορηγός της διοργάνωσης ήταν ο ΟΠΑΠ.[48] Την περίοδο 2011–12 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο, το οποίο δεν εμπεριείχε χορηγό και αποτελεί το σύγχρονο λογότυπο της διοργάνωσης όπου υφίσταται και σήμερα.

Τηλεοπτική κάλυψη

Οι αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδος καλύπτονται τηλεοπτικά και εκπέμπουν από τον ιδιωτικό σταθμό τηλεοπτικό εθνικής εμβέλειας της συνδρομητικής τηλεόρασης, COSMOTE TV, η οποία ανήκει στον όμιλο ΟΤΕ.

Δείτε επίσης

Σημειώσεις

  1. Επομένως νικήτρια ανεκηρύχθη η ομάς του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου η οποία την προσεχή Κυριακήν θα διαμφισβητήση την νίκην προς την νικήτριαν της πρώτης Κυριακής ομάδα του Ακαδημαϊκού Γυμναστηρίου. Οι αγώνες της Κυριακής θα είνε τελικοί."[4]
  2. τέσσερις εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[17]
  3. πέντε εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[17]
  4. δύο εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[18]
  5. δύο εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[17]
  6. δύο εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[17]
  7. μία εμφάνιση πριν τον τελικό[18]
  8. τουλάχιστον μία εμφάνιση πριν τον τελικό[19]
  9. σημείωσε 2 τέρματα στη φάση των ομίλων[20]
  10. σημείωσε τουλάχιστον ένα τέρμα στη φάση των ομίλων (διαμόρφωσε το τελικό ΠΑΟ-ΑΕΚ 3-1, δηλαδή κατά την ήττα από τον πρώην του σύλλογο[21]
  11. σημείωσε 3 τέρματα σε γύρους πριν τον τελικό[22]
  12. σημείωσε τέρμα στη φάση των ομίλων[23]
  13. δύο εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό[18]
  14. μία εμφάνιση πριν τον τελικό[17]
  15. μία εμφάνιση πριν τον τελικό[18]
  16. σημείωσε 2 τέρματα στη φάση των ομίλων[24]
  17. τουλάχιστον μία εμφάνιση πριν τον τελικό[25]
  18. μάλλον δύσκολο πάντως να έχει ήδη ή να προσεγγιστεί μελλοντικά ο αριθμός 50, λαμβάνοντας υπόψη τις τωρινές συνθήκες του ελληνικού ποδοσφαίρου (λιγότεροι αγώνες εξαιτίας συρρίκνωσης των εθνικών κατηγοριών, σκορ χαμηλότερα, μεταγραφή στο εξωτερικό των ικανότερων επιθετικών)
  19. έκδοση της ΓΓΑ πιστώνει στον Σαραβάκο 62 τέρματα,[29] γεγονός που ενδεχόμενα οφείλεται στο ότι οι συγγραφείς είτε θεώρησαν κάποια ως αυτογκόλ, είτε δεν ενημέρωσαν τα στοιχεία τους μέχρι και το τέλος της σταδιοδρομίας του παίκτη (1997)
  20. συνολικά, ο Μπέμπης κατέκτησε 9 κύπελλα[14]
  21. συνολικά, ο Πολυχρονίου κατέκτησε 8 κύπελλα[14]
  22. συνολικά, ο Ρωσσίδης κατέκτησε 9 κύπελλα[14]
  23. συνολικά, ο Κοτρίδης κατέκτησε 8 κύπελλα[14]
  24. συνολικά, ο Βαζέχα κατέκτησε 5 κύπελλα αγωνιζόμενος με τον ΠΑΟ και τελευταίο την περίοδο 2003-04 (με τέσσερις εμφανίσεις σε γύρους πριν τον τελικό)[34]
  25. συνολικά, ο ΓΧ Γεωργιάδης κατέκτησε 6 κύπελλα, το τελευταίο με τον ΟΣΦΠ τη χρονιά 2004-05 (με τουλάχιστον μία εμφάνιση πριν τον τελικό)[25]

Παραπομπές

  1. «Κανονισμός Αγώνων Ποδοσφαίρου (Κ.Α.Π.) 2019 , Άρθρο 3:Κατηγορίες Διοργανώσεων, Άρθρα 38-43» (PDF). epo.gr. Ε.Π.Ο. 9 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2019. 
  2. News, FL. «Η προκήρυξη του Κυπέλλου - Footballleague News». https://www.footballleaguenews.gr/paraskinia/atzenta_football_league/item/84939-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%85%CF%80%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.html. Ανακτήθηκε στις 2018-07-10. 
  3. Προκήρυξις αγώνων ποδοσφαιρίσεως, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 31.01.1907, σελ. 4
  4. Οι χθεσινοί αγώνες ποδοσφαιρίσεως εις τον Νέον Φάληρον, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 19.02.1907, σελ. 2
  5. Τα αποτελέσματα του αγώνος της ποδοσφαιρίσεως, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 26.02.1907, σελ. 2
  6. Οι χθεσινοί αγώνες εις το Ποδηλατοδρόμιον, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 12.02.1907, σελ. 4
  7. Η ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου κατά την τελευταίαν 30ετίαν, εφημ. ΑΘΛΗΤΙΚΟΝ ΒΗΜΑ, 22.06.1938, σελ. 3
  8. Ανδρέας Μπόμης, Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια, Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3, σελ. 39
  9. Greece - Final Tables 1906-1959, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF)
  10. Το ποδοσφαιρικόν κύπελλον Ελλάδος, εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 24.09.1959, σ. 4
  11. Οι μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία του Κυπέλλου Ελλάδος, Θοδωρής Κουνάδης, sport24.gr, 23.09.2011
  12. Greek Cup - Highest Scores (complete), Γιώργος Γ. Βασσάλος για το Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) (Αγγλικά)
  13. News, FL. «Η προκήρυξη του Κυπέλλου - Footballleague News». https://www.footballleaguenews.gr/paraskinia/atzenta_football_league/item/84939-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%85%CF%80%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.html. Ανακτήθηκε στις 2018-07-10. 
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 Στάθης Αρβανίτης, Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 23-32
  15. Πάνος Φιαμέγκος (συνεργ. στατιστικά Ν. Πετρόπουλος), Παναθηναϊκός, 1908-1998 • 90 χρόνια ιστορικής πορείας, Εκδ. Γ. Γεωργαλάς, Αθήνα 1998, σελ. 202
  16. 16,0 16,1 67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 29
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 17,4 Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, H ιστορία του Ολυμπιακού • 71 χρόνια Ολυμπιακός, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996, τμ. Β, σελ. 725
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τμ. Β, σελ. 730-731
  19. Άρης-Πανιώνιος 5-2, εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 15.02.1979, σελ. 4
  20. Σήφης Βοτζάκης (συνεργ. Βαγγέλης Μελέκογλου), 100 χρόνια Παναθηναϊκός • Η ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Α.Α Λιβάνη, Αθήνα 2008, ISBN 960-1418-75-X, σελ. 489
  21. Βοτζάκης, σελ. 495
  22. Βοτζάκης, ό.π, σελ. 483
  23. Βοτζάκης, ό.π, σελ. 490
  24. Βοτζάκης, ό.π, σελ. 492
  25. 25,0 25,1 Ολυμπιακός: Απλά νίκησε, Βασίλης Καλπίνος, Ελληνική Ραδιοφωνία (ΕΡΑ), 22.12.2004
  26. 26,0 26,1 Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τμ. Α, σελ. 290
  27. 67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 28
  28. συλλογικό έργο (επιμέλεια Κώστας Κουκουλάς), The Cupfather, σειρά Goalnews Magazine, ειδική έκδοση εφημ. Goal news 02.04.2009, σελ. 36-37
  29. 29,0 29,1 συλλογικό έργο, Ελληνικός αθλητισμός • Ιστορική αναδρομή 1896-1996 / Στατιστικά όλων των αθλημάτων, έκδοση Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ), Υφυπουργείο Αθλητισμού, Αθήνα 1997, τμ. Β΄, σελ. 265
  30. Greece - Cup Data > Topscorers by Year, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, RSSSF (Αγγλικά)
  31. The Cupfather, ό.π, σελ. 46
  32. 32,0 32,1 Αρβανίτης, ό.π, σελ. 346
  33. 33,0 33,1 Βοτζάκης, ό.π, σελ. 506
  34. 2003-2004, ψηφιακό αρχείο Κυπέλλου Ελλάδος, ΕΠΟ
  35. 67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 30
  36. Μπόμης, ό.π, σελ. 558 και 560
  37. 37,0 37,1 37,2 37,3 37,4 Αφιέρωμα στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, e-soccer.gr, 20.05.2015
  38. Ολυμπιακός – ΑΕΚ 1-2: «Κιτρινόμαυρο» γλέντι με Μάνταλο και Τζιμπούρ!, Παναγιώτης Τζαμπαζλής, onsports.gr
  39. Country > Greece, footballderbies.com (Αγγλικά)
  40. The greatest rivalries in club football > Nos 50-41, βρετανική εφημ. Daily Mail 13.09.2009 (Αγγλικά)
  41. «Ημερομηνίες αγώνων Κυπέλλου επαγγελματικών ομάδων περιόδου 2015-2016» (pdf). Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. 14 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2015. 
  42. «Ολυμπιακός - ΑΕΚ: Αναβάλλεται ο τελικός Κυπέλλου Ελλάδος». sport24.gr. 
  43. «Ανακοίνωση Ε.Π.Ο. (6/5/2016)». Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. 6 Μαΐου 2016. http://www.epo.gr/News.aspx?a_id=46517&NewsType=21. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2016. 
  44. «Αποφάσεις Επιτροπής Εκτάκτων Θεμάτων (7/5/2016)». Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. 7 Μαΐου 2016. http://www.epo.gr/News.aspx?a_id=46518&NewsType=21. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2016. 
  45. «Οριστικά την Τρίτη 17 Μαΐου ο τελικός του Κυπέλλου». Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση. 
  46. Διοργανώσεις > Κύπελλο Ελλάδος > Προκήρυξη, ιστότοπος ΕΠΟ (αρχειοθετημένο από το πρωτότυπο μέσω του web.archive.org στις 19.06.2016)
  47. Χρηματοοικονομική ανάλυση των εταιρειών Vodafone – Hellas Online, okeanis.lib.teipir.gr
  48. Προκήρυξη αγώνων Κυπέλλου Ελλάδος ΟΠΑΠ 2010-2011, ιστότοπος Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ)

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι