Δήμος Αιγάλεω

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αιγάλεω)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°59′23″N 23°40′29″E / 37.9897°N 23.6747°E / 37.9897; 23.6747

Δήμος Αιγάλεω
Δήμος

Έμβλημα

2011 Dimos Egaleo.png

Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Διοίκηση  
 • Δήμαρχος Χρήστος Καρδαράς
Διοικητική διαίρεση  
 • Περιφέρεια Αττική
Διαμέρισμα Στερεά Ελλάδα
Νομός Αττικής
Πληθυσμός 69.660 (απογραφή 2011)

Ο Δήμος Αιγάλεω βρίσκεται στο Δυτικό Τομέα του Αθηναϊκού Πεδίου της Περιφέρεια Αττικής και έχει πληθυσμό 69.660 κατοίκους [1] σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Συνορεύει προς τα ανατολικά με το Δήμο Αθηναίων, βόρεια με τους δήμους Περιστερίου και Χαϊδαρίου, δυτικά με τους δήμους Νίκαιας και Αγ. Βαρβάρας και νότια με τους δήμους Ρέντη και Ταύρου. Το ένα τέταρτο του δήμου είναι βιομηχανική περιοχή, ενώ το έδαφος του διασχίζουν πέντε μεγάλες οδικές αρτηρίες και συγκεκριμένα οι Λεωφόροι Κηφισσού, Αθηνών, Θηβών, Πέτρου Ράλλη και η Ιερά Οδός. Πριν από μερικά χρόνια ήταν πρωτεύουσα της Δυτικής Αττικής. Η προπολεμική ονομασία της περιοχής του Αιγάλεω ήταν Πυριτιδοποιείο, αναφερόμενη στο γνωστό εργοστάσιο παρασκευής πυρίτιδας ιδιοκτησίας Μποδοσάκη, που έδρευε στο χώρο του σημερινού δημοτικού άλσους της πόλης.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκσκαφές απεκάλυψαν τμήματα της αρχαίας Ιεράς Οδού στην περιοχή.

Η περιοχή του Αιγάλεω ονομάστηκε έτσι από το βουνό Αιγάλεω, που το αρχαιοελληνικό του όνομα σημαίνει "λαός κατσικιών" (Αιγάλεως < {αίγα + λεώς}, λεώς είναι αντέκταση του λαός). Στο όρος Αιγάλεω είχε εγκατασταθεί ο βασιλέας των Περσών Ξέρξης για να παρακολουθήσει την εξέλιξη της ναυμαχίας στον κόλπο της Σαλαμίνας, το 480 π.Χ.. Σημειώνουμε πάντως ότι στον δήμο Αιγάλεω δεν ανήκει το βουνό, καθώς τα όριά του εκτείνονται σε μικρή απόσταση απ' αυτό, προς την πλευρά τής Αθήνας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 στην περιοχή συνέρρευσαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία δημιουργώντας έτσι τους πρώτους οργανωμένους πυρήνες, αφού εκείνη την εποχή οι μοναδικοί κάτοικοι εκεί ήσαν μερικές εκατοντάδες εργατών του τοπικού πυριτιδοποιείου και ορισμένοι καλλιεργητές γης, από τα κτήματα του βοτανικού. Στην τοποθεσία, που στη συνέχεια το 1934 αναγορεύθηκε ως κοινότητα, δόθηκε τότε η συμβολική ονομασία "Νέες Κυδωνίες".

Μαρμάρινη στήλη με τα ονόματα των σφαγιασθέντων από τους Γερμανούς κατακτητές

Τότε μοιράσθηκαν στους πρόσφυγες και τα πρώτα οικόπεδα, γύρω από τον σημερινό ναό του Αγ. Σπυρίδωνα. Καταφύγιο στην περιοχή βρήκαν, ακόμη, οι λεγόμενοι "Ασσύριοι" (χριστιανοί της Μεσοποταμίας), αλλά και Πόντιοι, που προσπαθούσαν να αποφύγουν το θάνατο, λόγω της εθνοκάθαρσης που εφάρμοσαν στην ευρύτερη περιοχή τους αρχικά οι νεότουρκοι και στη συνέχεια ο Κεμάλ Ατατούρκ. Αυτές ήταν οι τρεις αρχικές πληθυσμιακές προσμίξεις που διαμόρφωσαν τον κοινωνικό χαρακτήρα του πρώην οικισμού, μετατρέποντάς τον πλέον σε πόλη.

Επί Κατοχής (1941) η πόλη αναβαθμίσθηκε σε δήμο, από προηγούμενη ομώνυμη κοινότητα, ενώ στις 29-9-1944 θρήνησε την απώλεια τουλάχιστον 65 άοπλων και αθώων κατοίκων της, που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια επιδρομής γερμανικού τάγματος στη συνοικία του Αγίου Γεωργίου (τα περισσότερα σπίτια της οποίας παραδόθηκαν στις φλόγες), δίπλα στον ποταμό Κηφισό.

Τα επόμενα χρόνια, στην πόλη -που σταδιακά οικοδομήθηκε πλήρως και απώλεσε τον παλιότερο χαρακτήρα του πευκόφυτου προαστίου- κατέφυγε πλήθος εσωτερικών μεταναστών που αναζητούσαν δουλειές, ενώ άνθηση γνώρισαν τα λαϊκά κέντρα της περιοχής με Ρεμπέτικη μουσική τα οποία αποτέλεσαν πόλο έλξης και εκτόνωσης για την τοπική κοινωνία.

Το δραστήριο κέντρο του Δήμου Αιγάλεω

Από αυτά, πέρασαν άνθρωποι όλων των κοινωνικών τάξεων για να δουν και να ακούσουν τους αγαπημένους τους τραγουδιστές και τραγουδίστριες, αλλά και τους δεξιοτέχνες των λαϊκών μουσικών οργάνων. Μερικοί από αυτούς τους καλλιτέχνες μάλιστα είτε έζησαν με τις οικογένειές τους στο Αιγάλεω για μεγάλο χρονικό διάστημα, είτε άφησαν εδώ την τελευταία τους πνοή, όπως οι σπουδαίες τραγουδίστριες Μαρίκα Νίνου και Ρίτα Αμπατζή.

Εδώ έζησε ο Στράτος Παγιουμτζής που ερμήνευσε εκατοντάδες ρεμπέτικα τραγούδια, εδώ φυσικά και ο Γιώργος Ζαμπέτας, ένας από τους μεγαλύτερους σολίστες του μπουζουκιού και συνθέτης πάμπολλων κλασικών λαϊκών τραγουδιών. Εδώ δημιούργησε και ο σημαντικότατος Σπύρος Ζαγοραίος με τη γυναίκα του Ζωή, που συνεχίζουν να διακρίνονται ακόμη και σήμερα στο χώρο με τη γνήσια λαϊκή φωνή τους. Την πόλη αυτή τιμάει και μια ολόκληρη γενιά Πολυκανδριώτηδων.

Κήπος στο Δήμο Αιγάλεω

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού.

Το Αιγάλεω είναι αδελφοποιημένος δήμος με το δήμο Λεγανές (Leganés) της κεντρικής Ισπανίας από τη δεκαετία του '80 και με την Κυθρέα Κύπρου.


Δημοτικοί άρχοντες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος (1888-18 Ιουλίου 1964) ήταν ο πρώτος κοινοτάρχης των Νέων Κυδωνιών και διάδοχός του υπήρξε ο γυναικολόγος ιατρός Γεώργιος Κουρούσης που είχε γεννηθεί το έτος 1905 στην Κατσαρού Μεσσηνίας.

Κατά τη διάρκεια της Ιταλογερμανικής κατοχής αλλά και της περιόδου που ακολούθησε τα Δεκεμβριανά, οι τοπικοί άρχοντες ήταν δοτοί, διορισμένοι από τις κατοχικές αρχές.

Ο αποβιώσας το 2006 Γιάννης Μπατζακίδης του ΚΚΕ αναφέρεται ως ο πρώτος "δια βοής" εκλεγμένος δήμαρχος Αιγάλεω, έπειτα από λαϊκή συνέλευση στην Πλατεία Εσταυρωμένου λίγες μέρες πριν την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την πρωτεύουσα, τον Οκτώβριο του 1944.

Την τριετία 1947-1949 το δημοτικό θώκο κατείχε ο γεννημένος στην Αθήνα το έτος 1899 Άγγελος Κούβελος, συγγενής του συζύγου της πρώην Υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη

Μετά τις σύντομες θητείες των Μώρου και Καθάριου (από το 1950 έως τις αρχές του 1951), δήμαρχος Αιγάλεω ορκίσθηκε ο ανεξάρτητος Απόστολος Στίγκας.

Από τις πιο ιστορικές προσωπικότητες στη συνέχεια ήταν ο Σταύρος Μαυροθαλασσίτης, που πρωτοεξελέγη το Φεβρουάριο του 1956 και κυριάρχησε στα δημοτικά πράγματα τις δεκαετίες του '50 και του '60.

Η κεφαλή του Κλεισθένους, πατέρα της τοπικής αυτοδιοίκησης, αποτελεί το έμβλημα του Δήμου Αιγάλεω

Διορισμένος από την δικτατορία των συνταγματαρχών ήταν ο Ορφέας Τζανετόπουλος, ενώ έπειτα από τη μεταπολίτευση στο προσκήνιο βρέθηκε αρχικά ο Πάνος Σπηλιόπουλος που εκλέχθηκε τρεις φορές και μετά ο Γιάννης Μυστακόπουλος, με ισάριθμες θητείες. Δυο συνεχόμενες θητείες είχε και ο Δημήτρης Καλογερόπουλος.

Σημερινή διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δήμαρχoς της πόλης από την 1 Σεπτεμβρίου του 2014 και για την επόμενη πενταετία αναλαμβάνει ο Δημήτρης Μπίρμπας, που διαδέχεται τον απερχόμενο Χρήστο Καρδαρά, μετά τα αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών της 18/25 Μαΐου 2014. Το νέο (41μελές) δημοτικό συμβούλιο για το διάστημα Ιούλιος 2014-Ιούνιος 2019 απαρτίζουν συνολικά οκτώ παρατάξεις.

Ιστορικό πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων στο Αιγάλεω[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτοδιοικητικές Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις δημοτικές Εκλογές της 15ης Οκτωβρίου 2006 συναγωνίσθηκαν οι κ.κ. Καλογερόπουλος (δήμαρχος Αιγάλεω 2003-2006), Μυστακόπουλος, Καρδαράς και Σαντζαρίδης. Επανεξελέγη ο κ. Καλογερόπουλος από την πρώτη Κυριακή με ποσοστό 42,06% με βάση τον τότε ισχύοντα νόμο, μετά και την εκδίκαση ένστασης από τον συνδυασμό Καρδαρά.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7/14 Νοεμβρίου του 2010 έλαβαν μέρος τέσσερις παρατάξεις, με επικεφαλής τους κ.κ. Καλογερόπουλο (Ανθρώπινο-Σύγχρονο Αιγάλεω-Ν.Δ.), Καρδαρά (Αιγάλεω-Νέα Εποχή-ΠΑΣΟΚ), Μπίρμπα (Ανάπλαση Αιγάλεω-ΣΥΝ)και Βούλγαρη (Λαϊκή Συσπείρωση-ΚΚΕ). Στο δεύτερο γύρο πέρασαν οι δυο πρώτοι, όπου ο κ. Καρδαράς υπερίσχυσε του κ. Καλογερόπουλου και είναι ο νέος δήμαρχος της πόλης για το διάστημα 1-1-2011 έως και 30-6-2014. Η επόμενη θητεία του δημοτικού συμβουλίου θα είναι 5ετής (1-7-2014 έως και 30-6-2019). Τα αποτελέσματα της Α' Κυριακής ήταν: Εγγεγραμμένοι: 60.869, ψήφισαν 33.148 (ποσοστό συμμετοχής 54,46%), έγκυρα 30.640 (92,43%), άκυρα-λευκά 2.508 (7,57%). Έλαβαν: Καλογερόπουλος 10.932 (35,68%-7 έδρες), Καρδαράς 10.782 (35,19%-7 έδρες), Βούλγαρης 5.188 (16,93%-4 έδρες) και Μπίρμπας 3.738 (12,20%-3 έδρες). Τα αποτελέσματα της Β' Κυριακής ήταν: Ψήφισαν 26.407 (43,28%), αποχή 56,72%, έγκυρα 23.838 (90,27%), άκυρα-λευκά 2.569 (9,73%). Έλαβαν: Καρδαράς 12.809 (53,73%-18 έδρες) και Καλογερόπουλος 11.029 (46,27%-2 έδρες).

Για τον πρώτο γύρο των Δημοτικών Εκλογών του 2014 ο οποίος διεξήχθη την Κυριακή 18 Μαΐου, σημειώθηκαν τα εξής αποτελέσματα: Εγγεγραμένοι 59.844, ψήφισαν 34.926 (58,36%, αποχή 41,64%), έγκυρα ψηφοδέλτια 32.882 (94,15%), άκυρα-λευκά 1.277+767, σύνολο 2.044 (5,85%). Έλαβαν: Δημήτρης Μπίρμπας ("Ανάπλαση") 8.443 (25,68%), Γιάννης Γκίκας ("Συμμαχία για το Αιγάλεω") 6.217 (18,91%), Παρασκευή Δάγκα ("Λαϊκή Συσπείρωση") 4.553 (13,85%), Χρήστος Καρδαράς ("Νέα Εποχή") 4.094 (12,45%), Παναγιώτα Μερκουράκη ("Αιγάλεω Πρώτη Δύναμη") 3.272 (9,95%), Δημήτρης Μπογράκος ("Ώρα Αιγάλεω") 2.994 (9,11%), Ιωάννης Κάντζος ("Αιγάλεω... Μπροστά") 1.668 (5,07%), Πέτρος Παπανικολάου ("Ρήγμα στα Δυτικά") 1.641 (4,99%). Στο β΄γύρο ο Δημ. Μπίρμπας επικράτησε άνετα με ποσοστό που ξεπέρασε το 60%[2]και αναδείχθηκε δήμαρχος Αιγάλεω. Η κατανομή των εδρών στο νέο δημοτικό συμβούλιο (1 Σεπτεμβρίου 2014 έως 31 Αυγούστου 2019) έχει ως ακολούθως: Μπίρμπας 25, Γκίκας 4, Δάγκα 3, Καρδαράς 3, Μερκουράκη 2, Μπογράκος 2, Κάντζος 1, Παπανικολάου 1.

Βουλευτικές Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις βουλευτικές Εκλογές του 2004 στο Αιγάλεω ήρθε πρώτο το ΠΑΣΟΚ. Η Αριστερά συνολικά (ΚΚΕ, ΣΥΝ και διάφορες οργανώσεις) συγκέντρωσε ποσοστό 18,85%. Στις βουλευτικές Εκλογές του 2007 στο Αιγάλεω ήρθε πρώτο το ΠΑΣΟΚ. Η Αριστερά συνολικά (ΚΚΕ, ΣΥΝ και διάφορες οργανώσεις) συγκέντρωσε ποσοστό 24,43%.

Στις βουλευτικές Εκλογές του 2009 στο Αιγάλεω ήρθε πρώτο το ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 44,21% έναντι 38,17% που είχε λάβει το 2007. Η Ν.Δ. υποχώρησε στο 22,44% έναντι 30,77% δυο χρόνια πριν και η Αριστερά συνολικά (ΚΚΕ, ΣΥΝ και διάφορες οργανώσεις) συγκέντρωσε ποσοστό 20,76%.

Στις βουλευτικές Εκλογές του Μαΐου 2012 στο Αιγάλεω σημειώθηκαν τα εξής αποτελέσματα: Εγγεγραμμένοι: 60.745, ψήφισαν: 42.147, αποχή: 30.62%, λευκά και άκυρα: 1.80% (759). Πρώτος ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ με 10.132 ψήφους (24,48%), δεύτερο το ΚΚΕ με 5.182 ψήφους (12,52%), τρίτοι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 4.804 ψήφους (11,61%), τέταρτη η Ν.Δ. με 4.246 ψήφους (10,26%), πέμπτο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με 3.766 ψήφους (9,10%) και έκτη η Χρυσή Αυγή με 3.269 ψήφους (7.90%).

Στις εκλογές του Ιουνίου 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβασε το ποσοστό του σε 37,15% (14.757 ψήφοι), ενώ η Νέα Δημοκρατία ανέβηκε από την 4η στη 2η θέση, με 7.588 ψήφους και 19,10%. Το ΚΚΕ από 2ο κόμμα βρέθηκε στην 6η θέση με 2.690 ψήφους (6,77%), οι Ανεξάρτητοι Έλληνες από τρίτοι υποχώρησαν στην 4η θέση (3.295 ψήφοι και 8,30%) ενώ το ΠΑΣΟΚ από 5ο βρέθηκε 3ο, με 3.570 ψήφους και ποσοστό 8,99%. Πέμπτη ήταν η Χρυσή Αυγή με 3.119 ψήφους και 7,85%, ενώ στην 7η θέση κατατάχθηκε η Δημοκρατική Αριστερά με 2.352 ψήφους και ποσοστό 5,92%, ακριβώς το ίδιο με το αντίστοιχο του Μαΐου (τότε 2.450 ψήφους)

Τοπικό Συμβούλιο Νέων Αιγάλεω[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μάρτιο του 2008, έπειτα από σχετικές εκλογές που διεξήχθησαν παράλληλα σε όλους τους δήμους και τις κοινότητες τής Ελλάδας, αναδείχθηκε το πρώτο Τοπικό Συμβούλιο Νέων για το Δήμο Αιγάλεω. Πρώτος πρόεδρος του ψηφίστηκε από τα μέλη του συμβουλίου, ο Ελευθέριος Β. Παπαγεωργίου, ο οποίος συγκέντρωσε και το μεγαλύτερο αριθμό σταυρών προτίμησης μεταξύ των συνυποψηφίων του.

Η σύσταση του πρώτου Τοπικού Συμβουλίου Νέων Αιγάλεω είναι: Αντιπρόεδρος: Μουλκιώτης Σωτήριος, Γραμματέας: Κοψαχειλάκου Αικατερίνη, Ταμίας: Βλαχογιάννης Χρήστος, Μέλη(αλφαβητικά): Καλαϊτζής Νικόλαος-Ιουλιανός, Παπαντωνίου Ιωάννης, Σπαντιδέας Γεώργιος, Σπηλιοπούλου Σταυρούλα, Σφέτσος Σπυρίδων.

Στις εκλογές, για την ανάδειξη του Τοπικού Συμβουλίου Νέων, συμμετέχουν οι νέες και οι νέοι δημότες του δήμου Αιγάλεω που έχουν ηλικία από 15 έως και 28 ετών και όλοι οι υποψήφιοι συμμετέχουν σε ενιαίο ψηφοδέλτιο υπό το έμβλημα του δήμου Αιγάλεω.

Τοπικά προβλήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μεγαλύτερα προβλήματα της περιοχής σήμερα είναι η ατμοσφαιρική ρύπανση, η έλλειψη ελεύθερων χώρων και το κυκλοφοριακό. Θεωρείται από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές τής Αττικής με κατοίκους που στην πλειοψηφία τους έχουν χαμηλό εισόδημα.

Στο Αιγάλεω σταθμεύει και το μεγαλύτερο μέρος των απορριμματοφόρων τού Δήμου Αθηναίων, από τη 10ετία τού '80, κάτι που έχει ξεσηκώσει πολλές διαμαρτυρίες, αλλά χωρίς αποτέλεσμα, παρά τις κατά καιρούς υποσχέσεις τών δημοτικών αρχών και τών δυο δήμων.

Επίσης σημαντικό "αγκάθι" για το δήμο αποτελεί η προοπτική δημιουργίας επί του εδάφους του, του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμάτων ο οποίος προορίζεται -σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες- να δημιουργηθεί στην περιοχή του πολύπαθου "Ελαιώνα" και αναμένεται να προκαλέσει μεγάλη περιβαλλοντική υποβάθμιση.

Αθλητισμός και πολιτισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δημοτικό Στάδιο "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης", έδρα του Α.Ο. Αιγάλεω, εξωτερική όψη.

Το Αιγάλεω διαθέτει ποδοσφαιρικό σύλλογο που ιδρύθηκε το 1946 (Α.Ο. Αιγάλεω) έπειτα από συγχώνευση τεσσάρων ομάδων και την περίοδο 2011-2012 αγωνίζεται στον 8ο όμιλο της Δ' Εθνικής. Για την ομάδα αυτή έχουν εκδοθεί και δυο πολυσέλιδα βιβλία τού Αιγαλιώτη συγγραφέα Νίκου Νικολαΐδη με αξιολογότατο φωτογραφικό υλικό.

Το Δημοτικό Στάδιο Αιγάλεω φέρει το όνομα του αριστερού δημάρχου Σταύρου Μαυροθαλασσίτη που αγωνίστηκε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 να αναμορφώσει τον δήμο.

Εκτός της ποδοσφαιρικής ομάδας υπάρχει και το τμήμα καλαθόσφαιρας του συλλόγου (με έδρα το Δημοτικό κλειστό γυμναστήριο "Σταύρος Βενέτης", ευρισκόμενο στο χώρο του πρώτου γηπέδου ποδοσφαίρου το οποίο είχε κατασκευασθεί στην πόλη), το τμήμα του βόλεϊ γυναικών και το κολυμβητικό τμήμα.

Επίσης, στο Αιγάλεω εδρεύουν τα ποδοσφαιρικά σωματεία του Διαγόρα Δρυοπιδέων Αιγάλεω, του Θεμιστοκλή, της Ιεράπολης, του Ορφέα, του Κρόνου, του Ζέφυρου καθώς και της Ελλάδας Ποντίων, που όμως ανήκει στο δυναμικό της Ένωσης Πειραιά.

Κολυμβητικό τμήμα διαθέτει και η Ολυμπιάδα 73, της οποίας το τμήμα μπάσκετ ανδρών διέπρεψε τη δεκαετία του '80, αναδεικνύοντας σπουδαίους καλαθοσφαιριστές όπως οι αδελφοί Γιαννόπουλου, ο Κώστας Παναγιωτόπουλος, ο Κ. Μιχελιδάκης κ.α.

Ακόμη, στην πόλη δραστηριοποιούνται τόσο ο Γ.Σ. Αιγάλεω, όσο και ο ΜΕΛΑΣ Αγίου Ελευθερίου.

Υπάρχουν επίσης αρκετοί εθνικοτοπικοί σύλλογοι (Ποντίων, Κρητών, Μικρασιατών), αθλητικοί (μπάσκετ, βόλλεϊ, ράγκμπυ, κολύμβηση, γυμναστική, ποδόσφαιρο 5Χ5, καράτε, ταε-κβο-ντο, δρόμοι μεγάλων αποστάσεων), πολιτιστικοί (Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Πρόοδος Λιούμη, Καλλιτεχνικός Πνευματικός Σύλλογος, Μορφωτική Εκδρομική Εστία, Ιερά Οδός, Μικρασιατών οι Νέες Κυδωνίες) και άλλοι (Δημοκρατική Κίνηση Επαγγελματιών, Βιοτεχνών και Εμπόρων, Σύνδεσμος Εφέδρων, Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΙΚΑ, Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΤΕΒΕ, Ένωση Επαγγελματιών, Βιοτεχνων και Εμπόρων, Ελληνικό Κέντρο Λαογραφικών Μελετών, Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών, Πανελλήνια Επιτροπή Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης, Εξωρραϊστικός Σύλλογος Άνω Λιούμη, Εξωρραϊστικός Σύλλογος Ιεραπόλεως κ.ά.)

Ιδιαίτερα αξιόλογο έργο, με πλούσια δράση στους τομείς του κλασσικού αθλητισμού αλλά και του πολιτισμού, έχει να επιδείξει ο "Α.Π.Σ. Απόλλων Δυτικής Αττικής", που ιδρύθηκε το 1997 έπειτα από πρωτοβουλία του Αιγαλιώτη οδοντιάτρου, παλαιού αθλητή και συγγραφέα Κωνσταντίνου Σάμιου και εδρεύει στο Αιγάλεω.

Από τα "σήματα κατατεθέντα" τής πόλης είναι ο αείμνηστος μουσικοσυνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας που την αποκαλούσε "Αιγάλεω Σίτι", καθώς και η καμινάδα του πάλαι ποτέ "πυριτιδοποιείου" στον χώρο του οποίου σήμερα εκτείνεται το δημοτικό άλσος.

Μεταξύ των εκδηλώσεων που θεωρούνται επιτυχημένες τα τελευταία χρόνια είναι η έκθεση βιβλίου και η παρέλαση των καρναβαλιστών. Ακόμη, κάθε καλοκαίρι λαμβάνει χώρα σειρά πολιτιστικών δρώμενων (θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες κ.λ.π.) στο ανοιχτό θέατρο "Αλέξης Μινωτής", του άλσους Αιγάλεω.

Δημοτικό Άλσος Αιγάλεω[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η έκθεση βιβλίου "Δυτικά της Αθήνας" διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Άλσος.

Στο χώρο του σημερινού άλσους Αιγάλεω και για εκατό περίπου χρόνια (από το 1874 έως και το 1965) βρίσκονταν οι εγκαταστάσεις της Εταιρείας Ελληνικού Πυριτιδοποιείου, το οποίο ήταν στην εποχή της ακμής του μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες της χώρας. Πέντε χρόνια μετά το τέλος της λειτουργίας του (1970) η έκταση περιήλθε στην ιδιοκτησία του δημοσίου, με αποτέλεσμα να κατεδαφιστούν τα κτίρια και ο χώρος να μετατραπεί σε άλσος, εντός του οποίου έχουν κατασκευασθεί σχολεία, αθλητικά κέντρα καθώς και το Τεχνολογικό Ίδρυμα Αθηνών. Το Άλσος Αιγάλεω αποτελεί έναν από τους ελάχιστους πνεύμονες πρασίνου στη δυτική Αθήνα.

Πνευματικό-Πολιτιστικό Κέντρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Να σημειωθεί επίσης, ότι στο κτίριο του παλαιού δημαρχείου στεγάζεται το πνευματικό κέντρο του δήμου, που φέρει την επωνυμία "Γιάννης Ρίτσος" και το οποίο φιλοξενεί κατά τακτά διαστήματα διάφορες καλλιτεχνικές εκθέσεις.

Θεατρικές σκηνές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην πόλη λειτουργούν και δύο θεατρικές σκηνές επί της οδού Ναυάρχου Κουντουριώτου 40 (πρώην κινηματογράφος "Βυζάντιον"), η "Δυτική όχθη" και η "Ρένα Βλαχοπούλου", τις οποίες δημιούργησε ο καλλιτέχνης Χάρης Ρώμας. Από την πρωτοχρονιά του 2009 στο θέατρο συστεγάζεται και η θεατρική σκηνή "Λάμπρος Κωνσταντάρας".

Μουσεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Αιγάλεω στεγάζονται το Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού και το Ιστορικό Λαογραφικό Οικομουσείο Αιγάλεω ("Ι.Λ.Ο.Α."), που ίδρυσε ο πρώην υποψήφιος δήμαρχος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών κ. Γιάννης Περράκης.

Εκπαιδευτικά Ιδρύματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Δήμο Αιγάλεω έχουν την έδρα τους τα δύο μεγαλύτερα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Το ΤΕΙ Αθήνας έχει αναπτυχθεί σε χώρο του τέως Πυριτιδοποιείου μεταξύ των οδών Αγίου Σπυρίδωνος και Δημητσάνης ενώ το ΤΕΙ Πειραιά στην περιοχή που ονομαζόταν από τους παλαιότερους κατοίκους "κτήμα Λεβίδη", μεταξύ των οδών Θηβών και Πέτρου Ράλλη. Από την έναρξη της λειτουργίας του Μετρό, τέθηκαν σε λειτουργία τοπικές λεωφορειογραμμές για την εξυπηρέτηση των φοιτητών.

Αθλητική Ένωση Ιεράπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έμβλημα ΙΕΡΑΠΟΛΗ ΑΕ.jpg

Η Αθλητική Ένωση Ιεράπολης είναι ένα από τα αρχαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία της Αθήνας, αφού ιδρύθηκε το 1931 από τους αείμνηστους Δημήτριο Χανιώτη και Γεώργιο Αρώνη, σε ανάμνηση της "ιεράς" προσφυγικής καταγωγής τους. Το 1946 συγχωνεύτηκε με τρία άλλα τοπικά σωματεία (Α.Ε. Πυριτιδοποιείου, Φοίνικα και Α.Ε. Αγίου Σπυρίδωνα) για την γέννηση του Α.Ο. Αιγάλεω, αλλά στη συνέχεια επανιδρύθηκε ως "΄Γυμναστικός Όμιλος Νέα Ιεράπολη" για να συγχωνευθεί εκ νέου το 1968 με δύο ακόμη συλλόγους προς ίδρυση του Ορφέα. Το 1987 το καταστατικό της ενεργοποιήθηκε εκ νέου και έκτοτε συμμετέχει ανελλιπώς στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Από τους γνωστότερους προπονητές που έχουν αναλάβει την ομάδα κατά το παρελθόν είναι οι Γιάννης Βάζος και Μίλτος Παπαποστόλου.

  • Τη σεζόν 2012-2013, η Ιεράπολη αγωνίζεται στη Γ' Κατηγορία ΕΠΣΑ.

Αγώνας παλαιμάχων Μεγάλης Εβδομάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εδώ και πολλά χρόνια, κατά τοπική αθλητική παράδοση, κάθε Μεγάλη Δευτέρα διεξάγεται ποδοσφαιρική συνάντηση των παλαιμάχων παικτών του Αιγάλεω Α.Ο. και του Α.Π.Ο. Ιεράπολης, στο Δημοτικό Στάδιο Αιγάλεω. Το 2012 ο αγώνας διεξήχθη στις 9 Απριλίου και ήταν αφιερωμένος σε παλαιούς αθλητές που έφυγαν από τη ζωή.

Αθλητική Ένωση Αιγάλεω City[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έμβλημα της ΑΕ Αιγάλεω

Ο Αθλητικός Όμιλος Ζέφυρος Αιγάλεω ιδρύθηκε το 1953 και τέσσερα χρόνια αργότερα (1957) αναγνωρίσθηκε επίσημα από την Ε.Π.Σ.Α. (αρχική επωνυμία του συλλόγου "Π.Α.Ο. Ζέφυρος").

Το όνομα του σωματείου παραπέμπει στην παρουσία γνωστού εργοστασίου, σήματος-αναφοράς της γειτονιάς από την οποία προέρχεται.

Το 1967, μετά από συγχώνευση της ομάδας με την Α.Ο. Άρτεμις δημιουργήθηκε ο σύλλογος του Θεμιστοκλή.

Το 1984 ενεργοποιήθηκε εκ νέου το καταστατικό του Ζέφυρου Αιγάλεω ("Α.Ο. Ζέφυρος").

Από το Δεκέμβριο του 2008 η επωνυμία της ομάδας άλλαξε και πλέον ονομάζεται "Α.Ε. ΑΙΓΑΛΕΩ CITY".[3]

  • Η ομάδα κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13 συμμετέχει στη Β' κατηγορία της Ε.Π.Σ.Α.

Α.Σ. Διαγόρας Δρυοπιδέων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έμβλημα του Διαγόρα Δρυοπιδέων

Ο Διαγόρας Αιγάλεω είναι αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1967 (όταν συγχωνεύθηκαν ο Π.Ο. Αγίου Σάββα και ο Κρόνος Αιγάλεω) από "θερμιώτες", κατοίκους δηλαδή της πόλης οι οποίοι κατάγονται από το νησί της Κύθνου (αρχαϊκά Δρυοπίς ή "Θερμιά"). Διαθέτει διάφορα Τμήματα, με πιο γνωστό το ποδοσφαιρικό. Μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν η κατάκτηση του τίτλου στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Αθηνών το 1979 και η εν συνεχεία συμμετοχή του στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα την περίοδο 1979-80. Έχοντας προπονητή αρχικά τον παλαίμαχο άσσο του Αιγάλεω και του Φωστήρα Σταύρο Μακρή και στη συνέχεια το Φώτη Γιαννίτσα, κατετάγη 15ος στον Α' Όμιλο, σημειώνοντας 7 νίκες, 7 ισοπαλίες και 24 ήττες, με τέρματα 31-56 και υποβιβάστηκε, επιστρέφοντας στις τοπικές διοργανώσεις.

  • Τη σεζόν 2012-13, ο Διαγόρας συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γ΄κατηγορίας ΕΠΣΑ.

Α.Ο. Κρόνος Αιγάλεω[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΣΗΜΑ ΚΡΟΝΟΣ ΑΙΓΑΛΕΩ.jpg

Χρώματα :Πορτοκαλί/Μαύρο, έδρα :Δημοτικό γήπεδο Οριζομύλων Αιγάλεω, 240 θέσεων.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε ανεπίσημα το 1953 και το 1956 πέρασε από την έγκριση του Πρωτοδικείου με την ονομασία "Κρότος Αιγάλεω". Τελικά μετονομάστηκε σε Κρόνος και ξεκίνησε να λαμβάνει μέρος στα επίσημα πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ, από το 1959. Όμως το 1967 υποχρεώθηκε σε αναγκαστική συγχώνευση με τον "Ποδοσφαιρικό Όμιλο Αγίου Σάββα" για τη δημιουργία του "Διαγόρα Αιγάλεω". Το 1985 επανιδρύθηκε και το 1991 απορρόφησε τη Θύελλα Άνω Λιοσίων, αγωνιζόμενος έκτοτε σαν "Α.Ο. Κρόνος Αιγάλεω".

  • Τα τελευταία χρόνια μετέχει στην τρίτη τοπική κατηγορία Αθηνών.

Μ.Ε.Λ.Α.Σ.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Mellas athletic logo.jpg

Ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Λαογραφικός καί Αθλητικός Σύλλογος (Μ.Ε.Λ.Α.Σ.) «Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ» ιδρύθηκε το 1990 με πρωτοβουλία του ιερωμένου πατέρα Γεωργίου Φειδοπούλου -που διατέλεσε και ο πρώτος πρόεδρός του- και των μελών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του ιδρύματος (Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Αγίου Ελευθερίου και Αγίου Νεκταρίου Αιγάλεω).

Ο σύλλογος έχει αναπτύξει αξιόλογη αθλητική και πολιτιστική δραστηριότητα. Από αθλητικής σκοπιάς, διαθέτει ομάδες καλαθόσφαιρας, πετόσφαιρας και ποδοσφαίρου 5χ5.

  • Από το 1991 οι ομάδες του συμμετέχουν ανελλιπώς στα τοπικά πρωταθλήματα του Μπάσκετ και με διακοπή στα τμήματα του Βόλλεϋ του οποίου τα τμήματα Ανδρών καί Γυναικών έφτασαν να αγωνίζονται στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.

Σύλλογος Κρητών Αιγάλεω "Η Κρητική Αναγέννηση"[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λεπτομέρεια από έμβλημα του Συλλόγου Κρητών Αιγάλεω

Ο Σύλλογος Κρητων Αιγάλεω, Ή ΚΡΗΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ" ιδρύθηκε το 1965.Αριθμεί 2.600 περίπου εγγεγραμμένα μέλη. Είναι ο αρχαιότερος και μεγαλύτερος πολιτιστικός σύλλογος στο δήμο. Κάθε χρόνο οργανώνει τις επετειακες εκδηλώσεις: ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ - ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ -ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ, αυτόνομα είτε σε συνεργασία με αλλά Κρητικά Σωματεια, την ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ , την Περιφέρεια ΚΡΗΤΗΣ κ.α. Συμμετέχει σε όλες τις Πολιτιστικές και Εθνικές Εκδηλώσεις που οργανώνει ο Δήμος Αιγάλεω (παραδοσιακούς χορούς, αποκριάτικες εκδηλώσεις κ.τ.λ.) επίσης διοργανώνει ομιλίες με θέματα την ιστορία τη λαογραφία της Κρήτης και την κρητική διατροφή.

Έχει πραγματοποιήσει διάφορες εκδηλώσεις με μεγάλη επιτυχία, όπως τα 30 χρονιά μνήμης του ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ το 1987, στο γήπεδο του Σπόρτιγκ που αναμεταδόθηκε από την ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2.

Τα 10 και 20 χρονιά μνήμης του αξέχαστου ΝΙΚΟΥ ΞΥΛΟΥΡΗ με μεγάλη επιτυχία. Έκθεση Κρητικής Λαϊκής Τέχνης το 1983 που την κάλυψε και την πρόβαλε η ΕΡΤ1.

Όλες οι παραπάνω εκδηλώσεις, έχουν πραγματοποιηθεί με ελεύθερη είσοδο και μάλιστα έχουν προσφερθεί στους παραβρεθέντες δωρεάν διάφορα αναμνηστικά για την Κρήτη.

Επίσης στο σύλλογο λειτουργούν τμήματα εκμάθησης Κρητικών χορών, λαούτου και λύρας.

Σκακιστικός Όμιλος Αιγάλεω[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδρύθηκε το 1985 με σκοπό την καλλιέργεια του αθλήματος του σκακιού στο Αιγάλεω και στους γύρω δήμους.Παρουσιάζει πλούσια δραστηριότητα με έμφαση στις μικρές ηλικίες. Διοργανώνει κάθε χρόνο πολλές σκακιστικές εκδηλώσεις και αγώνες σε συνεργασία με τη δημοτική αρχή και άλλους φορείς. Κάθε χρόνο διοργανώνει το Διαδημοτικό Σχολικό Πρωτάθλημα όπου συμμετέχουν από 150 έως 200 παιδιά. Επιπρόσθετα, δεκάδες ανοιχτά τουρνουά όπως και νεανικά πρωταθλήματα, αγώνες καλλιτεχνικού σκακιού,εσωτερικά πρωταθλήματα,διαλέξεις κ.τ.λ. Από το 2009 αγωνίζεται στην Α Εθνική Κατηγορία. Η άνοδος βασίστηκε αποκλειστικά σε γηγενείς παίκτες. Το σωματείο προσπαθώντας να αξιοποιήσει όλο το δυναμικό του, σε πολλές διοργανώσεις συμμετέχει με περισσότερες από μία ομάδες κινητοποιώντας κάθε Κυριακή περισσότερους από 40 σκακιστές. Χαρακτηριστικά στο Κύπελλο Μπίκου 2008 συμμετείχε με 4 ομάδες και στο Αττικής Φιλίας 2009 με 5 που είναι αριθμός ρεκόρ. Τα τελευταία χρόνια διαθέτει ένα μεγάλο αριθμό ενεργών παικτών (γύρω στους 70) σύμφωνα με τους επίσημους πίνακες εθνικής αξιολόγησης, αριθμός που είναι ένας από τους μεγαλύτερους στη χώρα.

Ο Σ.Ο. Αιγάλεω είναι αδελφοποιημένος με το Κυπριακό σωματείο Όμιλος Φίλων Σκακιού Στροβόλου.

Επώνυμοι δημότες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Επί τιμή:

Μίκης Θεοδωράκης (μουσικοσυνθέτης), Μανώλης Γλέζος (πολιτικός και συγγραφέας).

Τοπικός και ηλεκτρονικός Τύπος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Δήμο Αιγάλεω κυκλοφορούν οι εξής εφημερίδες:

  • "Αιγάλεω" - Μηνιαία- Έχει την έδρα της στη Γρηγορίου Κυδωνιών 15-Αιγάλεω, εκδίδεται από το 1985 από τον Γιώργο Καφετζή και ασχολείται αποκλειστικά με το Αιγάλεω.
  • "Αιγάλεω-Η πόλη μας"-Εβδομαδιαία από το Δεκέμβριο του 2007-Έχει την έδρα της στη Θηβών 370-Αιγάλεω, εκδίδεται από το 1995 από τους αδελφούς Χρήστο και Άκη Δίπλα και ασχολείται αποκλειστικά με το Αιγάλεω.
  • "Δρομέας"-Διμηνιαία-Εκδίδεται από το 1997 από τον Κωνσταντίνο Σάμιο με έδρα το Αιγάλεω (Μνησικλέους 22) και καλύπτει αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες του συλλόγου "Α.Π.Σ. Απόλλων Δυτικής Αττικής".
  • Επίσης, στην πόλη κυκλοφορούν και εφημερίδες που διατίθενται στο σταθμό του ΜΕΤΡΟ ("ΣΙΤΙ News", "Metrocity" κ.α.)
  • Περιστασιακά εκδίδονται και επαγγελματικοί οδηγοί.
  • Από το 1999 έως το 2007 λειτούργησε μηνιαία διαδικτυακή εκπομπή μικρής διάρκειας από την εφημερίδα Αιγάλεω, η οποία μετεξελίχθηκε σε "Τηλεόραση Αιγάλεω" στη διεύθυνση www.youtube.com/egaleonews, όπου υπάρχουν αρκετά βίντεο (στις 7/6/2012 ήσαν 128).
  • Από το Σεπτέμβριο του 2008 έως το 2011 στην πόλη λειτουργούσε ο πρώτος ελεύθερος ραδιοφωνικός σταθμός δρομέων, στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.apollonrunnersclub.gr.
  • Από το 2008 λειτουργεί και ιστολόγιο του Σκακιστικού Ομίλου Αιγάλεω όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερώνονται για τις ειδήσεις του συλλόγου και όχι μόνο, στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://so-aigaleo.blogspot.com.

Συγκοινωνιακή πρόσβαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σταθμός ΜΕΤΡΟ "Αιγάλεω"

Την πόλη εξυπηρετούν οι εξής λεωφορειακές γραμμές: οι 806 και 807 προς Κορυδαλλό, η 837 προς Αγία Βαρβάρα, η 813 ("Αβέρωφ-Προύσσης") από το "Θέμιδος Μέλαθρον" στην Αλεξάνδρας , η 856 ("Αιγάλεω-Υμηττός-Δάφνη"), οι Γ16 και 866 προς Ασπρόπυργο, οι 811 και 812 για Χαίδάρι(Δαφνί), η 852 για την Νεάπολη της Νίκαιας, η 892 προς Περιστέρι - Σταθμό Αττικής, καθώς και οι γραμμές Α16 για Ελευσίνα και Ε63 και 865 για Μάνδρα Αττικής .Επίσης προς Πειραιά οι γραμμές 703,802,803,804 και 845 , ενώ για το Αττικό Νοσοκομείο η γραμμή 750 (Αττικό Νοσοκομείο-Στ.Μετρό Αιγάλεω-Νίκαια).Τέλος υπάρχει η γραμμή 829 (ΤΕΙ Αθήνας-Στ.Μετρό Αιγάλεω-ΤΕΙ Πειραιά) για τους φοιτητές των ΤΕΙ καθώς και την εξυπηρέτηση από το Μετρό του Αιγάλεω , του νέου ΙΚΕΑ στον Κηφισσό και η τοπική γραμμή 820 Κερατσίνι-Στ.Μετρό Αιγάλεω για το Κερατσίνι και την Νίκαια. Από το Σάββατο 26 Μαΐου 2007, στην Πλατεία Εσταυρωμένου λειτουργεί ο σταθμός του Μετρό "Αιγάλεω"[4] και από τις 13 Δεκεμβρίου του 2013 ο τρίτος κατά σειρά σταθμός, της "Αγίας Μαρίνας"[5], καθώς στην περιοχή "Μαρκόνι", εντός των ορίων του δήμου Αιγάλεω λειτουργεί και ο σταθμός "Ελαιώνας".

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νίκος Στεφ.Μιχιώτης "60 χρόνια τοπική αυτοδιοίκηση στο Αιγάλεω"-έκδοση 1996
  • Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "50 χρόνια Αιγάλεω"-έκδοση Δήμος Αιγάλεω (1998)
  • Νίκος Στεφ. Μιχιώτης "Χρέος Τιμής"-έκδοση 2001
  • Ευγενία Μπουρνόβα "Από τις Νέες Κυδωνίες στο δήμο Αιγάλεω"-έκδοση Δήμος Αιγάλεω (2002)
  • "Τέχνης έργα & πρόσωπα του Αιγάλεω"-έκδοση Δήμος Αιγάλεω (2006)
  • Παναγιώτης Χατζηαντώνογλου «Το Αιγάλεω στο λαϊκό τραγούδι»-έκδοση Δήμος Αιγάλεω & Πολιτιστικός Σύλλογος «Ιερά Οδός» (2006).
  • Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "Η ιστορία του Αιγάλεω, από τις λαμαρίνες στα σαλόνια της Ευρώπης"-έκδοση "ΕΜΒΡΥΟ" (2007)
  • Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "Το Αλφαβητάρι του Αιγάλεω, μια πόλη, μια ιστορία" (Έκδοση Ιστορικό Λαογραφικό Οικομουσείο Αιγάλεω-"Ι.Λ.Ο.Α.", 2011, ISBN 978-960-93-2971-2)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]