Ίλιον Αττικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δήμος Ιλίου
Πόλη
Διοικητικό Κτίριο
2011 Dimos Iliou.png
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Περιφέρεια

Αττικής

Π.Ε. Δυτικού Τομέα Αθηνών
Διοίκηση
 • Δήμαρχος Νίκος Ζενέτος (2006),(2010),(2014)
Γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεά Ελλάδα
Πληθυσμός 84.793 (2011)
Ταχυδρομικός κώδικας 13 121/13 122/13 123
Τηλεφωνικός κωδικός 210
Ιστοσελίδα http://www.ilion.gr

Το Ίλιον είναι Δήμος του Δυτικού Τομέως στην Περιφέρεια Αττικής. Με πληθυσμό 84.793 κατοίκων το 2011, έκταση 9,453 τ.χμ. και πυκνότητα της τάξεως των 8.970 ατόμων ανά τ.χμ., το Ίλιο αναπτύσσεται γύρω από το νεώτερο οικισμό των Νέων Λιοσίων, γειτνιάζοντας στα νότια με το Δήμο Περιστερίου, ανατολικά με το Δήμο Αγ.Αναργύρων- Καματερού και δυτικά με την Πετρούπολη.

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο. Δήμαρχος του Ιλίου είναι από το 2007 ο Νίκος Ζενέτος.

Ιστορία της πόλης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σύγχρονη ιστορία της πόλης του Ιλίου ξεκινά με την ίδρυση του οικισμού Ίλιον Τρωάς, το Μάρτιο του 1858, όπου αρχικά κατοικούσαν οι οικογένειες των εργατών του κτήματος Επταλόφου (γνωστότερο και ως Πύργος Βασιλίσσης), Βαυαροί αξιωματικοί, αυλικοί και εύποροι Αθηναίοι ευνοούμενοι της Βασιλικής Αυλής. Ο πληθυσμός του μικρού οικισμού ήταν μόλις 227 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 1861.

Στα επόμενα χρόνια, μετά την έξωση του Όθωνα από την Ελλάδα, το ενδιαφέρον για την περιοχή των χωρικών των Λιοσίων (Άνω Λιοσίων), της Φυλής και των Αχαρνών, καθώς και πλούσιων αθηναϊκών οικογενειών έκανε πολλούς από αυτούς να εγκατασταθούν στον οικισμό και άλλους να αγοράσουν κτήματα. Έτσι, ο οικισμός μετονομάστηκε αρχικά Κάτω Λιόσια -για να ξεχωρίζει από τα Λιόσια (Παλαιά)- και αργότερα, κατά το τέλος του αιώνα, πήρε το όνομα Νέα Λιόσια, το οποίο έφερε μέχρι και το 1994. [1]

Ευκάλυπτοι στην περιοχή του Ιλίου

Τα πρώτα χρόνια της κοινότητας ήταν δύσκολα. Η πλήρης αναδιοργάνωση, η αντιμετώπιση των πολλών προβλημάτων της περιοχής, η υλοποίηση και η επέκταση μεγάλων έργων υποδομής ήταν οι κυριότερες από τις προτεραιότητες των διοικούντων, αλλά τα πενιχρά οικονομικά της κοινότητας δεν βοηθούσαν. Στην αυγή της κρίσιμης δεκαετίας του 1930 σχεδόν κανένα από τα μεγάλα προβλήματα της περιοχής δεν είχε ακόμα επιλυθεί και η αδυναμία της Κοινοτικής Αρχής να τα αντιμετωπίσει ήταν πια προφανής, με αποτέλεσμα οι απογοητευμένοι κάτοικοι να καταφύγουν σε διαμαρτυρίες.

Τη δεκαετία 1951 - 1961 η πληθυσμιακή έκρηξη, η οποία είχε σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο στα Νέα Λιόσια, αλλά και σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Αττικής, ήταν η αιτία της σχεδόν πλήρους οικοπεδοποίησης των εναπομεινασών εκτάσεων της κοινότητας. Τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο, η οικιστική ανάπτυξη συρρίκνωσε σταδιακά τον αγροκτηνοτροφικό χαρακτήρα της περιοχής, ενώ την ίδια εποχή άρχισε και η συρρίκνωση του κτήματος του Πύργου Βασιλίσσης. Τον Απρίλιο του 1963, με το Βασιλικό Διάταγμα 212 η Κοινότητα Νέων Λιοσίων έγινε Δήμος.

Ιερός Ναός στο Ίλιο

Σήμερα στο Δήμο Ιλίου έχουν ολοκληρωθεί οι βασικές υποδομές, εκσυγχρονίστηκαν οι θεσμοί παροχής υπηρεσιών, υλοποιήθηκε η αντιπλημμυρική θωράκιση, δημιουργήθηκαν χώροι πρασίνου και αναψυχής, οργανώθηκε δίκτυο κοινωνικής προστασίας και πραγματοποιήθηκε έργο ορατό στους τομείς του αθλητισμού, του πολιτισμού και της παιδείας.

Δήμαρχος από το 2006 είναι ο Νίκος Ζενέτος, ο οποίος στις Δημοτικές Εκλογές του Νοεμβρίου 2010 επανεκλέχθηκε από τον α' γύρο συγκεντρώνοντας ποσοστό 52%.

Υποδομές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δήμος Ιλίου με ολοκληρωμένες υποδομές στους τομείς της καθαριότητας , του πράσινου , του περιβάλλοντος , καθώς επίσης και στους τομείς του Πολιτισμού και Αθλητισμού και της Κοινωνικής Μέριμνας, αποτελεί σήμερα ένα σύγχρονο Δήμο της Δυτικής Αθήνας. Στο Δήμο Ιλίου εδρεύουν το Διαδημοτικό Κέντρο Κέντρο Πρόληψης της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών - "Φαέθων" των Δήμων Ιλίου, Αγ. ΑναργύρωνΚαματερού-Πετρούπολης, καθώς και ο Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελιστρίας της Ι.Μ. Ιλίου – Αχαρνών και Πετρουπόλεως.

Πλατεία στο Ίλιο

Η πόλη του Ιλίου διαθέτει 327 οργανωμένους χώρους πρασίνου και περισσότερα από 10.000 δέντρα σε συνολική έκταση 175 στρεμμάτων. Η αρμόδια υπηρεσία φροντίζει: 71 πλατείες, 57 τρίγωνα, 14 νησίδες, 60 προαύλειους χώρους σχολείων, 32 παιδικές χαρές, 66 πεζόδρομους, 27 χώρους που διαθέτουν εστίες πρασίνου (δημόσια κτήρια, ιεροί ναοί κλπ.)

Όπως οι περισσότερες σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις, έτσι και το Ίλιον, διαθέτει πλέον, ποδηλατόδρομο, ο οποίος σε συνδυασμό με τα μεγάλα πεζοδρόμια και τα δεκάδες δένδρα δημιουργούν πράσινη διαδρομή. Ο Δήμος Ιλίου έχει ολοκληρωμένες δράσεις στον τομέα του περιβάλλοντος, όπως προγράμματα ανακύκλωσης:

  • Γυαλιού , χαρτιού , πλαστικού, μετάλλου.
  • Συσκευών ηλεκτρικού και ηλεκτρολογικού εξοπλισμού.
  • Οικιακής κομποστοποίησης.

Στο Δήμο Ιλίου λειτουργούν 10 Βρεφονηπιακοί Σταθμοί και 9 Κ.Α.Π.Η., τα οποία μαζί με το το Γραφείο Υποστήριξης Ανέργων, το πρόγραμμα Διατροφής Απόρων, το Κέντρο Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών, το Κέντρο Κοινωνικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης Παιδιών και το κέντρο Ατόμων με Αναπηρία αποτελούν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο κοινωνικής προστασίας για όλους τους Δημότες.

Σύγχρονη αρχιτεκτονική

Οι δραστηριότητες του Πολιτιστικού Κέντρου περιλαμβάνουν επιλεγμένες θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές προβολές, συναυλίες, λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, παρουσιάσεις βιβλίων, συγγραφέων και άλλων καλλιτεχνών, εικαστικές εκθέσεις, εκδηλώσεις με θέμα την παράδοση, διαλέξεις επιστημόνων και ανθρώπων του πνεύματος και ημερίδες με ποικίλα αντικείμενα. Η συμμετοχή και η προσέλευση σε όλες αυτές τις δραστηριότητες είναι δωρεάν και για τα σχολεία του δήμου, αλλά και για όλους τους δημότες. Η Πολιτιστική δραστηριότητα στο Δήμο Ιλίου ενισχύεται με 2 βιβλιοθήκες, Δημοτικό Ωδείο και Φιλαρμονική και 25 επιμορφωτικά τμήματα όπως Μαθήματα Πληροφορικής, Αγιογραφίας, Παραδοσιακών Χορών και άλλα.

Σημαντικό τομέα δράσης αποτελεί στο Δήμο ο αθλητισμός, με 21 αθλητικές εγκαταστάσεις και 25 προγράμματα μαζικού Αθλητισμού. Παράλληλα καταβάλλονται προσπάθειες για την επέκταση και βελτίωση των αθλητικών υποδομών.

Γήπεδα Τέννις

Λαογραφικό Μουσείο Ιλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους τοίχους της εισόδου του μουσείου, δεσπόζει ένα παζλ από εικόνες της παλιάς πόλης, που συνθέτουν το αστικό τοπίο στο κέντρο της, ένας παλιός χάρτης των Λιοσίων, ο μητροπολιτικός ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου καθώς και οι παλιές κατοικίες της περιοχής, τα αρχοντικά των ντόπιων μεγαλονοικοκυραίων και οι μικρές κατοικίες των χωρικών. Στο χώρο του λαογραφικού Μουσείου Ιλίου εκτίθενται μοναδικά κομμάτια καθημερινής χρήσης, παραδοσιακές φορεσιές, έπιπλα, οικιακά σκεύη και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τις οικογένειες των γηγενών και σημαντικών προσώπων που συνέδεσαν τη ζωή τους με την πόλη, όψεις της κοινωνικής ζωής κ.ά.

Πάρκο "Αντώνης Τρίτσης"[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Ιλίου και συνορεύει με το Δήμο Αγ. Αναργύρων – Καματερού με έκταση 1.150 στρεμμάτων και αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης για όλους τους κατοίκους της Αττικής. Στο Πάρκο δραστηριοποιείται η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία με διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα σε σχολεία της Αττικής.

Το Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης» σήμερα είναι ένα από τα τελευταία καταφύγια άγριας ζωής στο αστικό περιβάλλον της Αττικής. Ο περιβαλλοντικός θησαυρός του Πάρκου περιλαμβάνει έξι τεχνητές λίμνες, οι οποίες περιβάλλονται από καλαμώνες και αγροτικές καλλιέργειες. Η καλλιέργεια των οπωροφόρων δέντρων γίνεται με βιολογική μέθοδο.

Σημαντική για την παρουσία των πουλιών είναι και η ποικιλομορφία στη βλάστηση. Στο οικοσύστημα αυτό φωλιάζουν 177 είδη πουλιών, πολλά από τα οποία είναι σπάνια για το αστικό περιβάλλον, καθώς και αμφίβια, ερπετά, νυχτερίδες, μικροθηλαστικά και σκαντζόχοιροι. Οι δεντροστοιχίες αποτελούνται από κυπαρίσσια, οι συστάδες ευκαλύπτων, ακακιών και ψευδακακιών, καθώς και κήποι από πλήθος φυτικών ειδών.

Αδελφοποιημένες πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ίλιον είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Φ.Ε.Κ. 159/29-9-1994

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]