Μελίσσια Αττικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°03′20″N 23°50′04″E / 38.0556, 23.8344

Δήμος Μελισσίων
Μελίσσια
Στατιστικά Στοιχεία
Υψόμετρο Πόλης: 290 μ (κέντρο)
Έκταση Δήμου: 3,906 χμ2 (3.906 στρέμματα)
Πληθυσμός Δήμου: 19.526 κάτοικοι (2001)
Πυκνότητα Δόμησης: 5.043 κάτοικοι / χμ2 (2001)
Γεωγραφικά Δεδομένα

Σήμανση Μελισσίων


Πληροφορίες Δήμου
Έτος Ίδρυσης: 1946 (Κοινότητα)
Έτος Προαγωγής: 1990 (Δήμος)
Δήμαρχος: Δημήτριος Στεργίου Καψάλης (2011)
Ταχυδρομικός Κώδικας: 151 27
Αποστολή Ε-mail: melissia@otenet.gr
Επίσημος Ιστότοπος: www.melissia.gr

Τα Μελίσσια αποτελούν δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Πεντέλης και είναι βορειοανατολικό προάστιο των Αθηνών.

Τα Μελίσσια υπάγονται στη διοικητική περιφέρεια της Νομαρχίας Αθηνών και απέχουν 12 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Η ονομασία της περιοχής προέρχεται από την παλαιά χρήση της γης για μελισσοκομεία. Η περιοχή πρωτοκατοικείται γύρω στο 1940 , ενώ επηρεάζεται έντονα από τη μετανάστευση των Ποντίων μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Η μεγάλη πληθυσμιακή έκρηξη παρατηρείται κατά τη δεκαετία του '80 ύψους 64,96%, όταν αρχίζουν να οικοδομούνται και πιο απομακρυσμένες περιοχές πέρα από το κέντρο των Αθηνών. Είναι μια περιοχή με σταδιακή αύξηση του πληθυσμού, αλλά με διατήρηση των πεντελικών κτημάτων που περιβάλλουν το Δήμο και προστατεύουν το μικροκλίμα του. Η πόλη των 3.906 στρεμμάτων εντοπίζεται σε μεγάλο υψόμετρο και λαμβάνει ολοένα και περισσότερο αστικό χαρακτήρα, εξακολουθεί όμως ακόμα και σήμερα να εμπεριέχει μεγάλες ημιαστικές περιοχές πρασίνου. Από το 1946 τα Μελίσσια αποτελούν αυτόνομη διοικητική οντότητα της Ανατολικής Αττικής μετά την απόσχισή τους από το Μαρούσι, ενώ το 1990 με την οικιστική πίεση πέριξ των Αθηνών αναγνωρίζονται ως Δήμος της αθηναϊκής νομαρχίας. Το 2001 η πόλη εμφάνιζε 19.700 κατοίκους, ενώ το 2007 συγκεντρώνει σύμφωνα με εκτιμήσεις 36.000. Σε κάθε χμ2 κατοικούν το 2001 5.043 κάτοικοι, ενώ το 2007 γύρω στους 9.216.

Η περιοχή είναι γνωστή για υπηρεσίες υγείας που ανέκαθεν παρείχε, από τα παλιά σανατόρια κατά την περίοδο της φυματίωσης, μέχρι τα νοσοκομειακά συγκροτήματα που λειτουργούν σήμερα στις εκτάσεις πρασίνου, αλλά και για ποικίλλα καταστήματα και υπηρεσίες που λειτουργούν στις κεντρικές οδούς. Πολιούχος των Μελισσίων είναι ο Άγιος Γεώργιος, στο όνομα του οποίου έχει τιμηθεί ο κεντρικός Ναός στα Άνω Μελίσσια. Η πόλη εξυπηρετείται συγκοινωνιακά κυρίως μέσω της λεωφόρου Δημοκρατίας-Παπανδρέου μέσω της οποίας διοχετεύεται η κυκλοφορία από τα Μεσόγεια προς τα Βόρεια Προάστια και αντιστρόφως, ενώ το ρυμοτομικό σχέδιο χωρίζει τα Μελίσσια στο εμπορικό κέντρο Κάτω Μελισσίων και στο οικιστικό κέντρο Πανοράματος στα βόρεια. Η πόλη επικοινωνεί με τα βόρεια προάστια στα δυτικά μέσω δύο διαδρομών, τη Λεωφόρο Δημοκρατίας-Πεντέλης προς Μαρούσι και Λ. Κηφισίας και τη Λεωφόρο Καραμανλή-Τρικούπη προς Κηφισιά και Πολιτεία στη βόρεια διέξοδο από το λεκανοπέδιο περιμετρικά της Πεντέλης.

Οι αντικειμενικές αξίες της περιοχής κυμαίνονται στα ίδια επίπεδα με τα γειτονικά Βριλήσσια και την Αγία Παρασκευή. Συγκεκριμένα, το 2007 οι αξίες κινούνταν μεταξύ 1.500 - 2.000 ευρώ/τ.μ. ενώ οι εμπορικές τιμές μεταξύ 2.100 - 3.000 ευρώ/τ.μ.

Δήμαρχος από το 2011 του δήμου Πεντέλης διατελεί ο Δημήτριος Στεργίου Καψάλης, με τοπικό αντιδήμαρχο Μελισσίων τον Βορέα Σεβαστό.

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορική Εξέλιξη [Επεξεργασία]

Κατά την αρχαιότητα τα Μελίσσια ήταν αγροτική περιοχή που υπαγόταν στα διοικητικά όρια του αρχαίου Δήμου Αθμόνων. Οι εκτάσεις της περιοχής χρησιμοποιούντο για καλλιέργεια, κτηνοτροφία, αλλά και από μελισσοκόμους. Κατά τα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια η περιοχή ανήκε στην Ιερά Μονή Πεντέλης, ενώ κατά την τουρκοκρατία χρησίμευε ως κρυψώνα με τις σπηλιές της στους πρόποδες του πεντελικού, για τους κατοίκους του Αμαρουσίου. Μετά το 1920, άρχισαν να οικοδομούνται οι πρώτες υποτυπώδεις κατοικίες, κυρίως εξοχικές για τους επισκέπτες της Ιεράς Μονής, ενώ μετά τη μικρασιατική καταστροφή αρχίζει ο μαζικός εποικισμός των Μελισσίων, σε εκτάσεις που παραχωρούνται στους Ποντίους από την Ιερά Μονή (προς ανάμνηση αυτού δόθηκε σε γνωστό δρόμο η ονομασία των πρώτων εποικιστών μελισσιωτών, ενώ λειτουργεί πολιτιστικό κέντρο Ποντίων Μελισσιωτών στο κέντρο του δήμου). Την ίδια εποχή οικοδομούνται τα πρώτα νοσοκομεία-σανατόρια για όσους έπασχαν εκείνη την εποχή από φυματίωση και επέλεγαν την περιοχή ως τόπο διαμονής και ανάρρωσης για το καλό της κλίμα.[1]

Σήμερα τα Μελίσσια είναι δήμος του ευρύτερου συγκροτήματος των βορείων προαστίων των Αθηνών.

Σημερινή κατάσταση [Επεξεργασία]

Είναι οικοδομημένος σε μεγάλο υψόμετρο και θυμίζει ορεινή κωμόπολη. Η περιοχή προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις αστικές απαιτήσεις και στη διατήρηση του αρχικού της χαρακτήρα. Έχει κυκλικό ρυμοτομικό σχεδιασμό λαβύρινθου και οι κεντρικές οδικές αρτηρίες χωρίζουν το δήμο στο εμπορικό κέντρο κάτω Μελισσίων και στο οικιστικό κέντρο πανοράματος στα βόρεια. Οι γειτονιές είναι διχοτομημένες από τα ρέματα, τους ορεινούς όγκους και τις δασικές εκτάσεις. Είναι περιοχή πλούσια σε πράσινο και ήδη έχει ξεκινήσει η αξιοποίηση και ανάπλαση του άλσους ζωοδόχου πηγής (ολυμπιονικών) και η πεζοδρόμηση της παραρεμάτιας ζώνης. Γενικά όμως δε διαθέτει πολλούς διαμορφωμένους επισκέψιμους χώρους, καθώς τα άλση της περιοχής βρίσκονται πέριξ των νοσοκομείων και των ρεμάτων, στο κεντρικό πάρκο της πόλης δεν έχουν ξεκινήσει έργα ανάπλασης, ενώ τα κέντρα ψυχαγωγίας ανέκαθεν στα Μελίσσια ήταν λίγα και διασκορπισμένα.

Είσοδος Μελισσίων

Παρά το φυσικό κάλλος της περιοχής, ο Δήμος δεν ευνοήθηκε από τα χρήζοντα έργα υποδομής που καθίστανται ολοένα και πιο επιτακτικά ενώ η δόμηση στα κάτω Μελίσσια πολλές φορές διενεργείται χωρίς σχεδιασμό και με ιδιαίτερη επιβάρυνση στο ορεινό τοπίο.

Με την παρέλευση των χρόνων αρχίζει δειλά δειλά να αυξάνεται ο πληθυσμός, ενώ οι κάτοικοι εργάζονται σε διάφορα ιδρύματα ή ασχολούνται με το μικροεμπόριο. Έτσι φτάνουμε στο 1990, όπου με την οικιστική πίεση πέριξ των Αθηνών, τα Μελίσσια αναγνωρίζονται ως δήμος.

Τα Μελίσσια άρχισαν να κατοικούνται μαζικά κυρίως στις αρχές της δεκαετίας του '80 και στα τέλη του '90 άρχισε ο οικιστικός τους κορεσμός. Στον πίνακα που ακολουθεί διαφαίνεται η πληθυσμιακή εξέλιξη του Δήμου Μελισσίων, βάσει ιστορικών στοιχείων από το 1928 και των απογραφών του 1981, 1991 και 2001, καθώς και εκτιμήσεις για την ανοικοδόμηση έως το 2007 :

Πληθυσμιακή Εξέλιξη Δήμου Μελισσίων
Χρονολογία Πληθυσμός Δήμου Έκταση Δήμου Πυκνότητα Δόμησης Προστιθείς Πληθυσμός Νέα Αύξηση Πληθυσμού Αθροιστική Αύξηση
1928 204 κάτοικοι 3,906 χμ2 52 κάτοικοι/χμ2 204 κάτοικοι - -
1940 1.422 κάτοικοι 3,906 χμ2 364 κάτοικοι/χμ2 +1.218 κάτοικοι +597% 597%
1951 2.525 κάτοικοι 3,906 χμ2 646 κάτοικοι/χμ2 +1.103 κάτοικοι +77,56% 674,56%
1961 3.348 κάτοικοι 3,906 χμ2 857 κάτοικοι/χμ2 +823 κάτοικοι +32,59% 707,15%
1971 5.374 κάτοικοι 3,906 χμ2 1.376 κάτοικοι/χμ2 +2.026 κάτοικοι +60,51% 767,66%
1981 8.865 κάτοικοι 3,906 χμ2 2.269 κάτοικοι/χμ2 +3.491 κάτοικοι +64,96% 832,62
1991 13.469 κάτοικοι 3,906 χμ2 3.448 κάτοικοι/χμ2 +4.604 κάτοικοι +51,93% 884,55%
2001 19.700 κάτοικοι 3,906 χμ2 5.043 κάτοικοι/χμ2 +6.231 κάτοικοι +46,26% 930,81
2007 36.000 κάτοικοι 3,906 χμ2 9.216 κάτοικοι/χμ2 +16.300 κάτοικοι +82,74% 1.013,55%

πρωτογενείς πηγές:ΕΣΥΕ, Δήμος Μελισσίων


Μνημείο Μικρασιατών

Συνεχίζοντας την παράδοση στις υπηρεσίες υγείας, φιλοξενεί πολλά νοσοκομεία όπως το Σισμανόγλειο Γενικό Νοσοκομείο, στα σύνορα με τα Βριλήσσια και το Μαρούσι στο νότιο τμήμα του δήμου, το Αμαλία Φλέμινγκ (Πτέρυγα Τσαγκάρη-Γενικό Νοσοκομείο), το ιστορικό Παπαδημητρίου (ΙΚΑ Πεντελικό) και την πτέρυγα Μπόμπολα, καλύπτοντας τις ανάγκες γενικής περίθαλψης των βορειοανατολικών προαστίων. Επίσης συγκεντρώνει πληθώρα κόσμου και από γειτονικούς δήμους για τις υπηρεσίες που προσφέρει στο χώρο της γυμναστικής.

Προβλήματα που ταλανίζουν το δήμο αφορούν τη συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση, καθώς, ενώ αποτελεί οδικό πέρασμα προς ολόκληρη την Ανατολική Αττική, οι ίδιοι οι κάτοικοι δεν εξυπηρετούνται επαρκώς συγκοινωνιακά. Οι περισσότερες γειτονιές έχουν αραιότατη εξυπηρέτηση από τον ΟΑΣΑ. Οι πλησιέστεροι σταθμοί του μετρό είναι αυτοί της Δουκίσσης Πλακεντίας στα νοτιοανατολικά και του Αμαρουσίου στα δυτικά και οι δύο αρκετά μακριά από τα όρια του Δήμου Μελισσίων, καθιστώντας δύσκολη την πρόσβαση στους δημότες χωρίς όχημα. Ο ηλεκτροφωτισμός της περιοχής είναι ελλιπής ή κακοσυντηρημένος σε ορισμένα σημεία, όμως από το β' εξάμηνο του 2007 άρχισαν έργα βελτίωσής του.[2]

Πολιτιστικό Κέντρο

Πολλοί δρόμοι παραμένουν διπλής κατεύθυνσης, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα συμφόρησης, λόγω της αύξησης των αυτοκινήτων που σταθμεύουν σε αυτούς. Σε μια προσπάθεια βελτίωσης των κυκλοφοριακών συνθηκών ο Δήμος Μελισσίων ανακοίνωσε το 2007 πρόγραμμα επέκτασης των μονοδρομήσεων, στην εκπόνηση του οποίου ζητήθηκε και η συνδρομή των δημοτών.[3][4] Οι οικιστικές και οι εμπορικές ζώνες στα κεντρικά κάτω Μελίσσια είναι περιπεπλεγμένες.

Εξακολουθεί παρόλα αυτά να παραμένει ένα δημοφιλής τόπος κατοικίας,[5] με την προϋπόθεση ότι δεν θα συνεχιστεί η έντονη αύξηση της αστικοποίησης του, εμφανής στα τελευταία χρόνια.

Ο δήμος σήμερα συγκεντρώνει παραπλήσιες αξίες με τα Βριλήσσια, το Μαρούσι και το Χολαργό. Το 2007, οι αντικειμενικές αξίες ήταν 1.500 - 2.000 € / τμ ενώ οι εμπορικές αξίες ήταν 2.100 - 3.000 € / τμ. [εκκρεμεί παραπομπή]

Παραπομπές [Επεξεργασία]

  1. Δήμος Μελισσίων: Ιστορικά της Πόλης, ανάκτηση 22/7/2008
  2. Νέο δίκτυο ηλεκτροφωτισμού στην Παναγή Τσαλδάρη, Δήμος Μελισσίων, 26/09/2007, ανάκτηση 04/10/2007
  3. Ανοικτός δημόσιος διάλογος για τις νέες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, Δήμος Μελισσίων, 30/04/2007, ανάκτηση 04/10/2007
  4. Τελικές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, Δήμος Μελισσίων, 26/07/2007, ανάκτηση 04/10/2007
  5. Τα βόρεια προάστια στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος, Καθημερινή, 19/10/05, ανάκτηση 04/10/2007

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι [Επεξεργασία]