Γαλάτσι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°00′45″N 23°45′05″E / 38.01239°N 23.7514°E / 38.01239; 23.7514

Δήμος Γαλατσίου
Δήμος

2011 Dimos Galatsiou.png

Η θέση του Δήμου Γαλατσίου στην Αττική.

Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Διοίκηση  
 • Δήμαρχος Γιώργος Μαρκόπουλος (2014)
Διοικητική διαίρεση  
 • Περιφέρεια Αττικής
 • Περιφ. ενότητα Κεντρικός Τομέας Αθηνών
Έκταση 4,026 km2
Πληθυσμός 59.345 (απογραφή 2011)
Ιστότοπος www.galatsi.gov.gr

Το Γαλάτσι είναι δήμος ο οποίος ανήκει στα Βόρεια προάστια Αθηνών. Βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου Τουρκοβούνια, που είναι ο υψηλότερος της Αθήνας, και είναι από τις περιοχές της πρωτεύουσας με το μεγαλύτερο ποσοστό πρασίνου, αλλά και μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες ταυτόχρονα.

Καταλαμβάνει έκταση 4 τ.χλμ. και βρίσκεται περίπου 7 χλμ. βόρεια από το κέντρο της Αθήνας. Συνορεύει στα βόρεια με τη Νέα Ιωνία, ανατολικά με τη Φιλοθέη και το Παλαιό Ψυχικό, ενώ στα νότια και δυτικά με τον Δήμο Αθηναίων. Έχει μέσο υψόμετρο 200 μ. και πληθυσμό 59.345 κατοίκους.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γαλάτσι μέχρι το 1850 ήταν μια ακατοίκητη περιοχή με το όνομα Εύμορφη Εκκλησιά (Ομορφοκκλησιά) από τον ομώνυμο ναό της περιοχής. Τότε άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι κάτοικοι κυρίως από την περιοχή της Δωρίδας του νομού Φωκίδας, οι οποίοι φτιάχνουν προσωρινές κατοικίες, για να ξεκαλοκαιριάζουν τα κοπάδια τους, που αργότερα με την ανάπτυξη της Αθήνας πολλαπλασιάζονται ενώ δημιουργούνται τα πρώτα ασβεστοκάμινα.

Οι πρώτοι όμως μόνιμοι κάτοικοι έρχονται την δεκαετία του 1910 κυρίως ως εργάτες στα καμίνια. Τότε αρχίζει η εισροή Ναξιωτών. Το 1925 το Γαλάτσι αποτελούσε εξοχική περιοχή της Αθήνας όπου μαζεύονταν πολλοί αριστοκράτες της πρωτεύουσας. Αργότερα παρατηρείται άνοδος του πληθυσμού με κατοίκους που προέρχονται από όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Έχουν αρχίσει να δημιουργούνται τα πρώτα καταστήματα. Την περίοδο της Γερμανικής κατοχής στα Τουρκοβούνια κρύβονται πολλές αντιστασιακές οργανώσεις. Το 1954 το Γαλάτσι αποσχίζεται από τον δήμο Αθηναίων ως ομώνυμη κοινότητα, ενώ το 1963 έχοντας πλέον περίπου 14.000 κατοίκους γίνεται δήμος.

Τα Τουρκοβούνια αναφέρονται για πρώτη φορά από τον Παυσανία στα Αττικά του με το όνομα Αγχεσμός, λέγοντας ότι εκεί βρίσκεται ξόανο του θεού Δία (Διός άγαλμα Αγχεσμίου), καιρικού θεού, αφού από εκεί λέγεται ότι ο Δίας έριχνε τους κεραυνούς. Το όνομα Αγχεσμός προέρχεται από τις λέξεις άγχη που σημαίνει πλησίον και εσμός που σημαίνει αυτός που εξορμά δυνατά. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι από την εποχή του Σόλωνα το βουνό έκρυβε πολλούς κινδύνους όπως ανέμους, αγρίμια, κεραυνούς, ληστές οι οποίοι κρύβονταν στις σπηλιές και κατέβαιναν και λήστευαν το άστυ.

Το 1932 ο αρχαιολόγος Μπερντ ανακάλυψε στο βόρειο άκρο του βουνού ίχνη αρχαίου βωμού ενώ ο Διονύσιος Σουρμελής στην "Ιστορία των Αθηνών" αναφέρει ότι στο βουνό βρισκόταν το Άλσος των Ευμενίδων, όπου οδηγήθηκε ο Οιδίποδας από την κόρη του Αντιγόνη για να ξεπλυθεί από τα αμαρτήματα της οικογένειας των Λαβδακιδών και να δικαστεί. Το αρχαίο όνομα διατηρήθηκε μέχρι τον 3ο - 5ο αιώνα μ.Χ. οπότε ο λόφος μετονομάστηκε σε Λυκοβούνια προφανώς από τους λύκους που υπήρχαν εκεί ή από το φως που έλουζε το βουνό (λύκος=φως), ενώ μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα το πήρε από τον Λύκο, γιο του βασιλιά της Αττικής, Ερεχθέα, στον οποίο ο πατέρας του άφησε κληρονομιά τον λόφο. Την σημερινή ονομασία Τουρκοβούνια, την πήρε τον 15ο αιώνα επειδή αποτελούσε οχυρό των Τούρκων το 1456. Ο Νίκος Καρόρης, αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, αναφέρει στα απομνημονεύματα του τις κινήσεις των Τούρκων μπροστά, πίσω και πάνω στο βουνό, στη διάρκεια της μάχης της Αθήνας. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, στα Τουρκοβούνια εκπαιδευόταν το Ιππικό, μέχρι το 1943 η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων ενώ μέχρι το 1946 έκανε ασκήσεις σκοποβολής η Αστυνομία. Μέχρι το 1941, τα Τουρκοβούνια διατηρούν τη πυκνή τους βλάστηση. Η Κατοχή και οι ανάγκες των Αθηναίων για καύσιμα οδήγησαν το μεγαλύτερο μέρος του δάσους σε καταστροφή. Το βουνό και στη διάρκεια του πολέμου παραμένει δύσβατο. Λίγοι τολμηροί καταφέρνουν να το πατήσουν. Η ανάπτυξη της περιοχής και η δημιουργία αρχικά, οργανωμένου οικισμού, έπειτα Κοινότητας και στο τέλος δήμου δεν αφήνουν αλώβητα τα Τουρκοβούνια.

Το όνομα Γαλάτσι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση του ονόματος Γαλάτσι. Μια από αυτές είναι ότι το 1851, κάποιος Συμεών Γαλάκης αγόρασε με συμβολαιογραφική πράξη στρέμματα γύρω από την Αγία Γλυκερία. Σύμφωνα με την ιδιωτική προφορά των Αθηναίων, που πρόφεραν το τ, τσ (κατά το Καρύτη - Καρύτση, Χαλκούτι - Χαλκούτσι) είναι λογικοφανής η εκδοχή το - κ - του ονόματός του να έγινε - τσ - και το Γαλάκης να έγινε Γαλάτσης - Γαλάτσι. Μια άλλη η οποία είναι πιο λογικοφανής είναι αυτή που αναφέρει ο Θεόδωρος Γκούντερα, φιλόλογος, που γράφει ότι τσοπάνηδες της περιοχής γύριζαν και φώναζαν: "Γάλα - γάλα - φρέσκο γαλατάκι". Επίσης, θα πρέπει να διερευνηθεί αν υπάρχει κάποια σχέση με την ομώνυμη παραθαλάσσια πόλη στην ανατολική Ρουμανία.

Συνοικίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δήμος Γαλατσίου περιλαμβάνει τις ακόλουθες συνοικίες: τα Κρητικά, τα Περιβόλια ή Ναξιώτικα, τα Καραγιαννέικα, τα Μενιδιάτικα, των Ακτημόνων, την συνοικία της Αγίας Ειρήνης, την Ομορφοκλησιά και τη Λαμπρινή. Η Λαμπρινή αποτελεί την πιο γνωστή περιοχή εκτός του κεντρικού Γαλατσίου, ενώ άλλη περιοχή η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη και συνορεύει με το Γαλάτσι είναι η Κυπριάδου. Η συνοικία της Αγίας Ειρήνης είναι η βορειότερη συνοικία του Δήμου Γαλατσίου και η πιο αραιοκατοικημένη συνοικία του Δημου Γαλατσίου, τα όρια της οποίας είναι απο την οδό Τράλλεων και Παπαφλέσσα και πάνω.

Εκκλησιαστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δήμος Γαλατσίου υπάγεται εκκλησιαστικά στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Στη περιφέρεια του δήμου περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι ναοί: Αγίας Γλυκερίας, Αγίας Ειρήνης, Αγίου Σπυρίδωνα, Προφήτη Ηλία και το παλαιό βυζαντινό μοναστήρι της Ομορφοκκλησιάς.

Σχολεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Γαλάτσι υπάρχουν 6 Γυμνάσια (1ο , 2ο , 3ο , 4ο , 5ο Γυμνάσιο Γαλατσίου και 6ο) και 4 Γενικά Λύκεια(1ο , 2ο , 3ο και 4ο)

Αξιοθέατα και γνωστά σημεία του Γαλατσίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ομορφοκκλησιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ομορφοκκλησιά είναι ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο ο οποίος χτίστηκε τον 12ο αιώνα πάνω σε λείψανα παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, η οποία με τη σειρά της είχε χτιστεί πάνω σε λείψανα αρχαίου ναού. Πρόκειται για μικρών διαστάσεων εγγεγραμένο σταυροειδή με τρούλο ναό, με παρεκκλήσιο στα νότια και νάρθηκα στα δυτικά. Διαθέτει σπάνιες τοιχογραφίες, ενώ γύρω από τον ναό έχουν βρεθεί αρχαία λείψανα του 5ου - 4ου αιώνα π.Χ., όπου πιστεύεται ότι υπήρχε αρχαίο νεκροταφείο.

Ναός Αγίας Γλυκερίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χτίστηκε το 1590 από την Οσία Φιλοθέη και για παραπάνω από 300 χρόνια χρησιμοποιήθηκε σαν παρθεναγωγείο, μοναστήρι και κρυφό σχολειό. Γκρεμίστηκε το 1927 για να οικοδομηθεί στην ίδια θέση ο σημερινός ναός. Η Αγία Γλυκερία αποτελεί την πολιούχο του Γαλατσίου.

Άλσος Βεΐκου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Άλσος Βεΐκου αποτελεί μια τεράστια έκταση πρασίνου και είναι ένας από τους μεγαλύτερους πνεύμονες της Αθήνας. Διαθέτει καφετέρια, παιδική χαρά, γήπεδα, θέατρο, θερινό κινηματογράφο και αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς Αθηναίους τα σαββατοκύριακα.

Κλειστό Γαλατσίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Κλειστό Γαλατσίου αποτελεί ένα υπερσύγχρονο κλειστό γήπεδο το οποίο κατασκευάστηκε το 2004 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας 2004 για τα αγωνίσματα της ρυθμικής γυμναστικής και της επιτραπέζιας αντισφαίρισης και ανήκει στην Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε.

Σχολικό συγκρότημα Γκράβας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σχολικό Συγκρότημα Γκράβας είναι το γνωστότερο και μεγαλύτερο συγκρότημα σχολείων στην Αθήνα, και βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του δήμου Αθηναίων, κοντά στις συνοικίες Κυπριάδου, Περιβόλια και στα σύνορα με το δήμο Γαλατσίου ενώ περιλαμβάνει νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, Τ.Ε.Ε. και Ι.Ε.Κ. του δήμου Αθηναίων και του δήμου Γαλατσίου.

Τουρκοβούνια και Αττικό Άλσος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Τουρκοβούνια σε λήψη από τον Φιλοπάππου.

Τα Τουρκοβούνια, με μέγιστο υψόμετρο στα 337μ., αποτελούν τον υψηλότερο λόφο εντός του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας. Πρόκειται για μία βραχώδη λοφοσειρά, στους δυτικούς πρόποδες της οποίας εκτείνεται το Γαλάτσι. Ο κύριος όγκος των Τουρκοβουνίων βρίσκεται στα σύνορα του Γαλατσίου με τον Δήμο Αθηναίων, πάνω στον οποίο υπάρχει το Αττικό Άλσος, ένα περιαστικό δάσος σημαντικής οικολογικής αξίας για ολόκληρο το λεκανοπέδιο, που αποτελεί δημοφιλή χώρο αναψυχής για τους Αθηναίους εξαιτίας της θέας και των λειτουργιών που προσφέρει. Οι υπόλοιπες βραχώδεις και γυμνές από βλάστηση κορυφές των Τουρκοβουνίων εκτείνονται προς τα βόρεια, κατά μήκος του ανατολικού Γαλατσίου μέχρι και το Άλσος Βεΐκου.

Δήμος Γαλατσίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού.

Πρόσωπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγκοινωνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο παλαιό και στο νέο τέρμα Γαλατσίου, προβλέπονται δύο σταθμοί του Μετρό Αθήνας. Το τρόλευ 13 εξυπηρετεί τη Λαμπρινή. Υπάρχουν οι λεωφωρειακές γραμμές 36, 444, 608, 622.

Αθλητικοί σύλλογοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γειτονικές Περιοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γαλάτσι Ασβεστοκάμινα Νταμάρια, Λεύκωμα του δήμου Γαλατσίου, FM Records, ISBN 5201364783461

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]