Άλιμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°54′37″N 23°42′37″E / 37.9103°N 23.7103°E / 37.9103; 23.7103

Δήμος Αλίμου
Πόλη
Η Παραλιακή Λεωφόρος

Έμβλημα
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Άλιμος (Ελλάδα)
2011 Dimos Alimou.png
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Περιφέρεια Αττικής
Διοίκηση
 • Δήμαρχος Ανδρέας Κονδύλης (2014)
Έκταση 5.909 τ.χλμ τ.χλμ
Υψόμετρο 0-10 μέτρα μ
Πληθυσμός 41.720 (2011)
Ταχυδρομικός κώδικας 174xx
Τηλεφωνικός κωδικός 210
Ιστοσελίδα http://www.alimos.gov.gr/

O Άλιμος (γνωστός και ως Καλαμάκι), βρίσκεται στο Νότιο Τομέα του λεκανοπεδίου στην Περιφέρεια Αττικής. Συνορεύει με το Ελληνικό στο νότο, με το Φάληρο στα βορειοδυτικά, με τον Άγιο Δημήτριο στα βορειοανατολικά και με την Ηλιούπολη στα ανατολικά. Περικλείεται δυτικά από τη Λεωφόρο Ποσειδώνος και ανατολικά από τη λεωφόρο Βουλιαγμένης, νοτιοδυτικά του Υμηττού. Ο Δήμος, προϊόν συνένωσης των κοινοτήτων Καλαμάκι και Ευωνύμεια (σήμερα Κάτω και Άνω Καλαμάκι, αντίστοιχα) το 1968, έχει έκταση περίπου 7,5 τετρ. χιλιομέτρων, και πληθυσμό περίπου 40.000 κατοίκων.

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοχή αρχικά καταλαμβανόταν από βοσκοτόπια: από τη δεκαετία του '40 μέχρι το '70, σημειώθηκε οικιστική ανάπτυξη, καθώς όλο και περισσότεροι πλούσιοι Αθηναίοι έχτιζαν τα εξοχικά τους στην παραλία, ενώ αργότερα δημιουργήθηκαν και ορισμένες επιχειρήσεις, που βρίσκονται στα νότια της περιοχής, κοντά στις κεντρικές οδικές αρτηρίες.

Η Λεωφόρος Βουλιαγμένης στον Άλιμο

Ο Αλιμος συμπεριλαμβάνεται στους ακριβούς, με βάση τις εμπορικές τιμές, δήμους της Αττικής. Οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων κυμαίνονται μεταξύ €1500/m² και €2850/m² [1]. Η προνομιακή θέση του (δίπλα στη θάλασσα) και το επιφανές του όνομα, τον καθιστούν αγαπημένο προορισμό για αρκετούς Αθηναίους παραθεριστές καθ'όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο Άλιμος διαθέτει οργανωμένες παραλίες σχεδόν σε όλο το μήκος της ακτογραμμής του. Συγκεκριμένα οι ελεύθερες παραλίες του είναι η Πλαζ και τα Λουτρά Αλίμου, ενώ η κατά πολύ μεγαλύτερη οργανωμένη Ακτή του Ήλιου έχει είσοδο επί πληρωμή, ωστόσο, οι δημότες με την επίδειξη της Κάρτας Δημότη εισέρχονται δωρεάν. Στον Άλιμο δραστηριοποιούνται και σημαντικοί αθλητικοί σύλλογοι όπως, η Α.Λ.Φ. Αλίμου (Αθλητική Λέσχη Φιλάθλων Αλίμου). Στο χώρο του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ δραστηριοποειται πολύ δυναμικά ο Α.Σ Γαία, ενα σωμματείο απο τα μεγαλύτερα στην Ελλάδα με πρωταθλητές Ελλάδας και διακρίσεις Πανευρωπαϊκού και Παγκόσμιου επίπεδου, που στελεχώνει κάθε χρόνο την Εθνική Ομάδα με αθλητές. Στον Α.Σ. Γαία υπάρχουν και τα ολυμπιακά αθλήματα Ενόργανη Γυμναστική που ασχολούνται αγόρια και κορίτσια και Ρυθμική Γυμναστική που απευθύνεται μόνο σε κορίτσια. ο Αθλητικός Σύλλογος Φωκέας στο χώρο του TAEKWONDO & KICK BOXING, και ο Ν.Ο. Καλαμακίου στο χώρο του πόλο, καθώς και, η ομάδα των Τραχώνων (Α.Ο.Τ. Αλίμου)στο χώρο κυρίως του ποδοσφαίρου αλλά και της καλαθοσφαίρισης όπως και της πετοσφαίρισης. Ο Δήμος Αλίμου διαθέτει επίσης μεγάλη ομώνυμη μαρίνα, με 1000 θέσεις για σκάφη αναψυχής. Σήμερα ο δήμος Αλίμου, περιλαμβάνει και τους συνοικισμούς: Γκρώμαν (Συμμαχικό νεκροταφείο), Αμπελακίων, Εκτελωνιστών, Ευωνύμειας (Άνω Καλαμάκι), Κάτω Καλαμάκι, Εφοριακών, Αναπήρων και Κυθηρίων.

Προέλευση του ονόματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα Άλιμος προέρχεται ετυμολογικά από την Ομηρική λέξη αλς που σημαίνει θάλασσα στην αρχαία ελληνική γλώσσα ή κόκκο αλατιού ή αρμυρήθρα ή από τη λέξη λιμός και το στερητικό «α» που σημαίνει αυτός που διώχνει την πείνα. Σύμφωνα με άλλη ερμηνεία η ονομασία προέρχεται από το θαμνώδες φυτό άλιμος (αλιμιά ή αρμυρήθρα) άλιμος (αρμυρήθρα), το οποίο ανήκει στο γένος των χηνοποδιιδών (chenopodiaceae) και φυτρώνει στα παραλιακά υφάλμυρα εδάφη.

Ιστορία [2].[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, η περιοχή κατοικείται από τη Νεολιθική περίοδο (περίπου στο 5000 πΧ) και χαρακτηρίζεται ως παραθαλάσσιος πρωτοελλαδικός οικισμός. Στην αρχαιότητα, ο Άλιμος ήταν γνωστός ως Δήμος Αλιμούντος της Λεοντίδας φυλής, και αποτελούσε παραλιακό δήμο στα περίχωρα των Αθηνών (το κλεινό άστυ απείχε περίπου 35 στάδια, δηλαδη περίπου 6.600 μέτρα), ενώ εντύπωση προκαλούν τα ερείπια ενός αμφιθεάτρου (Θέατρο Ευωνύμου) με τετράγωνη ορχήστρα στη θέση Ευωνύμεια στο εσωτερικό του Αλίμου, όπου τοποθετείται η αρχαία ομώνυμη περιοχή. Ωστόσο, ο Δήμος Αλιμούντος είναι γνωστός ως πατρίδα του μεγάλου ιστορικού Θουκυδίδη. Σύμφωνα με τον συμβουλευτικό ρήτορα της εποχής Δημοσθέση οι πολίτες του Αλίμου συμμετείχαν στις ψηφοφορίες της εποχής του. Η σημερινή άκρα "Άγιος Κοσμάς" λέγονταν παλαιότερα "Άκρα Κωλιάς". Ο Άλιμος το 1927 αναγνωρίσθηκε ως κοινότητα Καλαμακίου. Με το πέρας του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου χτίστηκε στην περιοχή της Μαρίνας Αλίμου στα σύνορα με το Παλαιό Φάληρο το Συμμαχικό Νεκροταφείο όπου έχουν ταφεί 2067 Βρετανοί, Καναδοί, Νεοζηλανδοί, Νοτιοαφρικανοί και Αυστραλοί στρατιώτες. Αν και φέρει επισήμως το όνομα Συμμαχικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο Φαλήρου, βρίσκεται μέσα στα όρια του Δήμου Αλίμου. Σήμερα συντηρείται από την Κοινοπολιτειακή Επιτροπή Στρατιωτικών Τάφων, ενώ στο χώρο βρίσκονται και οι στάχτες 74 Ινδών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στην Ελλάδα.

Το 1968, στη περίοδο της Χούντας, ανακηρύχθηκε σε Δήμο. Κυριότερες συνοικίες του Δήμου Αλίμου είναι τα Αμπελάκια, (περιοχή) Αναπήρων, Καλαμάκι (όνομα προερχόμενο από παλαιό μεγάλο καλαμιώνα), Άνω Καλαμάκι, Εκτελωνιστών, Εφοριακών, Κεφαλλήνων, Κυθηρίων (Τσιριγώτικα), το ύψωμα Πανί, (από τον αρχαίο Πάνα), στη κορυφή του οποίου υπήρχε μεγάλο πυροβολείο προστασίας του αεροδρομίου, και οι Τράχωνες προς τη περιοχή της λεωφόρου Βουλιαγμένης, βραχώδης περιοχή που ήταν η θέση του αρχαίου δήμου του Ευωνύμου.

Πρώτα ευρήματα [3]

Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν πως η περιοχή μάλλον κατοικείται από την Νεολιθική περίοδο, ωστόσο τα πρώτα καθαρά δείγματα αρχαιολογικής σκαπάνης που δείχνουν ύπαρξη οικισμού χρονολογούνται περίπου στο 2.300 πΧ. Συγκεκριμένα, στην περιοχή "Κωλιάς Άκρα" (σημερινός Άγιος Κοσμάς) βρέθηκε οικισμός Κυκλαδιτών από τη Μήλο, χρονολογούμενος από την εποχή του Χαλκού. Οι πρώτες οικίες είχαν τέσσερις πλευρές με δυο δωμάτια και αυλή, ενώ βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, αντικείμενα όπως φιάλες, υδρίες, εργαλεία, ασκοί και άλλα που μαζί με άλλα κυκλαδίτικα εδώλια από τους οικογενειακούς κτιστούς τάφους στην νεκρόπολη αποκαλύπτουν την ύπαρξη εμπορείου από τους αποίκους. Στον Άγιο Κοσμά συνεπώς διέμεναν Κυκλαδίτες, ενώ στην περιοχή της σημερινής Ζωοδόχου Πηγής στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης ζούσαν αγρότες.

Η περιοχή αυτή καταστράφηκε μάλλον από Ίωνες και Πελασγούς το 2000 πΧ και κατοικήθηκε εκ νέου από φορείς του μυκηναικού πολιτισμού το 1500-1400 πΧ. Κατοικούσαν σε μεγαροειδής κατασκευές και ασχολούνταν με την αλιεία και την κατεργασία υλικών για βαφή βασιλικών ρούχων. Η κάθοδος των Δωριέων εξάλειψε αυτόν τον οικισμό, ο οποίος εγκαταλείφθηκε το 1100 πΧ.

Γεωμετρικά Χρόνια

Κατά τους γεωμετρικούς χρόνους, δηλαδή γύρω στον 8ο αιώνα πΧ, η περιοχή παρουσιάζει έντονη δραστηριότητα, καθώς βάσει της αρχαιολογικής σκαπάνης, υπήρχαν εργαστήρια κεραμικής και άθικτοι τάφοι. Η ακμή της περιοχής συνεχίστηκε και κατά την επόμενη περίοδο.

Αρχαϊκοί και Κλασικοί Χρόνοι

Την περίοδο 700-480 πΧ, ο Δήμος Αλιμούντος βρέθηκε στο απόγειο της ακμής του, βρισκόμενος σε ταχεία οικονομική, πληθυσμιακή και καλλιτεχνική ανάπτυξη, συμβάλλοντας αντίστοιχα στην ανάπτυξη και της Αθήνας, εν γένει. Το ίδιο συνέβαινε και κατά τον Χρυσό Αιώνα (5ος αιώνας), οπότε οι πολίτες του Δήμου, όντας ισότιμοι με τους υπόλοιπους Αθηναίους πολίτες, είχαν δικαίωμα συμμετοχής στις πολιτικές συνελεύσεις της πόλης των Αθηνών, εκπροσωπούνταν στη Βουλή και στην Εκκλησία του Δήμου. Η δημιουργικότητα της εποχής εκφράζεται μέσα από αγγεία, στήλες σε ταφικά μνημεία, νεκρικά και γαμήλια δώρα, καθώς και όπλα. Η ακμή αυτή διήρκησε ως και την ελληνιστική εποχή, οπότε η περιοχή παρήκμασε ακολουθώντας ολόκληρο τον εν Ελλάδι πολιτισμό. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε και κατά τους Ρωμαικούς Χρόνους.

Στον λόφο «Αγία Άννα», ο οποίος ονομάζεται και «Μικρό Πανί», βρέθηκαν, το 1929, υπολείμματα μικρού ναού του 6ου π. Χ. αιώνα. Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως το λατρευτικό χώρο και τη λαξευτή βάση του βωμού που υπήρχε εκεί. Σε αυτό λοιπόν το χώρο οι Αθηναίες τιμούσαν τη θεά Δήμητρα και την κόρη της προσφέροντας δώρα. Οι τριήμερες λατρευτικές εκδηλώσεις ονομάζονταν Θεσμοφόρια των Αλιμουσίων, τα οποία απετέλεσαν πηγή έμπνευσης για τον Αριστοφάνη, ο οποίος έγραψε την κωμωδία «Θεσμοφοριάζουσαι». Πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού υπήρχε βυζαντινός ναός με κρύπτη που, ωστόσο, καταστραφηκε κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, διότι λειτουργούσε ως οχύρωμα για τους Γερμανούς κατακτητές.

Αρχαίο Θέατρο ορθογωνικού σχήματος, το οποίο χρονολογείται μεταξύ του 4ου και του 3ου π. Χ. αιώνα, που αποτελείτο από σφενδόνα, ορχήστρα και προσκήνιο και σώζεται μέχρι σήμερα, βρέθηκε επίσης στην περιοχή της βιομηχανίας ROC, το 1975. Ακόμα, βρέθηκαν δυο ακέφαλα διονυσιακά αγάλματα. Στο μέρος αυτό λατρεύονταν ο Διόνυσος πριν από τον 5ο π. Χ. αιώνα.

Λατρευτικός χώρος υπήρχεκ και για τον αρχαίο θεό Πάνα στον σημερινό λόφο Πανί, από τον οποίο έχει λάβει και το όνομα του. Λατρευόταν ιδίως μετά τη μάχη του Μαραθώνα.

Βυζάντιο και Τουρκοκρατία

Κατά το 10ο μ. Χ. αιώνα δημιουργείται ο οικισμός των Τραχώνων, μικρό αγροτικό χωριό, ο οποίος στην αρχαιότητα ανήκε στον Ευώνυμον, έναν από τους αρχαίους δήμους της Αττικής. Η ονομασία προήλθε από το "τράχων" που σημαίνει τραχύς, λόγω της μορφολογία του εδάφους. Η ανάπτυξη της περιοχής υπήρξε μάλλον ασήμαντη χωρίς αξιόλογα ευρήματα.

Τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα της εποχής αυτής εντοπίζονται στην εποχή του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου. Το πρώτο αφορά την ύπαρξη της μικρής εκκλησίας των Εισοδίων της Θεοτόκου, στο κτήμα Τράχωνες, σε σχήμα ελεύθερου σταυρού με τρούλο και παρουσιάζει εξαιρετικό αρχαιολογικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Χρονολογείται τον 11ο μ. Χ. αιώνα και εντοπίζεται στη Μ. Ασία, τρεις αιώνες νωρίτερα, ως παρόμοιος τύπος ναού. Στη νοτιοδυτική πλευρά του κτήματος υπάρχει και περίβολος της μυκηναϊκής εποχής.

Στην Τουρκοκρατία, αλλά και μετά την απελευθέρωση, όλος ο Άλιμος ήταν ένα απέραντο κτήμα. Η περιοχή, συμπεριλαμβανομένου και του γεωργικού χωριού, ανήκε στον Μπραχάμ πασά και στον Χασάν πασά. Όλο αυτό το κτήμα, διαιρέθηκε σε αγροτεμάχια τα οποία ο δήμος της Αθήνας, στον οποίο και ανήκε, δώρισε ή πούλησε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν διάφοροι οικισμοί.

Ο Άλιμος στη νεότερη και σύγχρονη εποχή [4]

Στις αρχές του 20ου αιώνα, το Καλαμάκι αποτελούσε παραθεριστικό προορισμό για εύπορους Αθηναίους, οι οποίοι απολάμβαναν τη θάλασσα. Η ονομασία "Καλαμάκι", σύμφωνα με την παράδοση, προήλθε από ένα τρίκλωνο ή τετράκλωνο κλωνάρι που βρισκόταν σε κεντρικό σταυρόδρομι του οικισμού στην περιοχή της σημερινής παραλιακής οδού.

Σε αντίθεση με το Μπραχάμι (σημερινός Άγιος Δημήτριος) αλλά και την περιοχή του Παλιού Αλίμου, το Καλαμάκι δεν ήταν ιδιαίτερα εύφορο και η συγκόμιδη που απέδιδε σε σιτάρι, βρώμη και κριθάρι δεν θεωρείτο επαρκής. Άλλωστε στον Άλιμο υπήρχαν ήδη από τα χρόνια μετά την επανάσταση μεγάλες εκτάσεις γης, εκ των οποίων μια αρκετά εκτενής ανήκε στον στρατηγό Μακρυγιάννη, ενώ στους Τράχωνες το γνωστό στους κατοίκους ως κτήμα Γερουλάνου πέρασε από τη δικαιοδοσία του Υπουργείου Ναυτικών στον εφοπλιστή Μαρίνο Γερουλάνο στα πλαίσια δημοπρασίας.

Η 9η Νοεμβρίου 1927 είναι η γενέθλιος μέρα της Κοινότητας Καλαμακίου, καθώς εκείνη τη μέρα δημοσιεύθηκε το φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Παύλο Κουντουριώτη και τον Υπουργό Ανδρέα Ζαΐμη, με το οποίο συστάθηκε η Κοινότητα Καλαμακίου με πρώτο Πρόεδρο τον Νίκο Μαλτέζο, ενώ το πρώτο σχέδιο πόλης εκπονήθηκε ένα χρόνο αργότερα από τον Αντώνη Πιζάνη.

Το 1942 η Κοινότητα Παλαιού Φαλήρου αναγνωρίστηκε ως Δήμος και ενσωμάτωσε την Κοινότητα Καλαμακίου. Δυο δεκαετίες αργότερα, στην διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών, την Τετάρτη 24 Ιουλίου 1968 ιδρύεται ο Δήμος Αλίμου με την συνένωση των Κοινοτήτων Καλαμακίου και Ελληνικού. Δήμαρχος διορίζεται από το καθεστώς ο Ανδρέας Μάγειρος, ενώ το 1974 η Κοινότητα Ελληνικού αποσπάται για να γίνει αργότερα Δήμος. Μέχρι τη διενέργεια Δημοτικών Εκλογών χρέη δημάρχου θα ασκήσουν οι δικαστικοί Γιώργος Γιαμαλής και Κωνσταντίνος Τρίγκας.

Συγκοινωνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άλιμος εξυπηρετείται από 15 λεωφορειακές γραμμές, 2 γραμμές του Τραμ Αθήνας και την κόκκινη γραμμή (Γραμμή 2 (Μετρό Αθήνας)) συνολικά που τον συνδέουν με γειτονικούς Δήμους, το κέντρο της Αθήνας, το λιμάνι του Πειραιά, καθώς και το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος [5].

  • Γραμμές Λεωφορείων
    • 101 ΑΛΙΜΟΣ - ΕΛΛΗNIKO
    • 109 ΣΤ. ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΑΝΩ ΚΑΛΑΜΑΚΙ
    • 140 ΠΟΛΥΓΩΝΟ - ΓΛΥΦΑΔΑ
    • 141 ΣΤ. ΔΑΦΝΗΣ - ΚΑΛΑΜΑΚΙ
    • 142 ΣΤ. ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ - ΚΑΛΑΜΑΚΙ
    • 155 ΕΛΛΗΝΙΚΟ - ΣΤ. ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
    • 165 ΤΕΡΨΙΘΕΑ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ - ΣΥΝΤΑΓΜΑ
    • 217 ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (ΣΤΑΘ. ΔΑΦΝΗΣ)
    • 790 ΓΛΥΦΑΔΑ - ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ (ΑΓ. ΑΝΤΩΝΙΟΣ)
    • Α1 ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΒΟΥΛΑ
    • Α2 ΑΚΑΔΗΜΙΑ - ΒΟΥΛΑ (Μέσω Λ. ΑΜΦΙΘΕΑΣ)
    • Α3 ΑΚΑΔΗΜΙΑ - ΓΛΥΦΑΔΑ (Μέσω ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ)
    • Β1 ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΑΝΩ ΓΛΥΦΑΔΑ
    • Β2 ΑΚΑΔΗΜΙΑ - ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ (Μέσω ΠΑΡΑΛΙΑΚΗΣ)
    • Χ96 ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΑΕΡΟΛ. ΑΘΗΝΩΝ (EXPRESS)
  • Γραμμές Μετρό
    • Γραμμή 2 (κόκκινη γραμμή) ΑΝΘΟΥΠΟΛΗ - ΣΤ.ΕΛΛΗΝΙΚΟ
  • Γραμμές ΤΡΑΜ
    • Γραμμή 3 (Τ3) ΝΕΟ ΦΑΛΗΡΟ - ΒΟΥΛΑ
    • Γραμμή 5 (Τ5) ΣΥΝΤΑΓΜΑ - ΒΟΥΛΑ

Μαρίνα Αλίμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαρίνα Αλίμου αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες μαρίνες της Ελλάδας, με περισσότερες από χίλιες θέσεις ελλιμενισμού σκαφών αναψυχής, η οποία κατασκευάστηκε επί χούντας[6]. Πενήντα θέσεις αφορούν τον ελλιμενισμό θαλαμηγών με μήκος άνω των 25 μέτρων. Παρέχονται υπηρεσίες διαχείμασης, επισκευών, διαχείρισης και συντήρησης σε έναν χερσαίο χώρο συνολικής έκτασης 171.030 τ.μ., με θαλάσσια έκταση 250.000 τ.μ. και λιμενοβραχίονες μήκους 1.170 μ.. Δίπλα στη μαρίνα και επί της λεωφόρου Ποσειδώνος βρίσκεται το κολυμβητήριο της πόλης, ενώ μέσα στο χώρο της μαρίνας βρίσκεται εγκατεστημένος μικρός αριθμός χώρων εστίασης [7]. Το μέγιστο βάθος της Μαρίνας είναι 6.5 μέτρα.

Οι διαθέσιμες υπηρεσίες [8] στην Μαρίνα περιλαμβάνουν:

  • Φώτα στην είσοδο για ασφαλή πορεία
  • Παροχή ηλεκτρικού ρεύματος
  • Παροχή νερού
  • Ανεφοδιασμό με καύσιμα
  • Θέσεις στάθμευσης
  • Δύο εστιατόρια Bar
  • VHF επικοινωνία (Channel 71)
  • Σταθμό Πρώτων Βοηθειών
  • Security
  • PIR αυτόματα φώτα

Οι συντεταγμένες εισόδου της Μαρίνας είναι [9] :

  • Ανατολικά : 23º 42' 03
  • Βόρεια : 37º 54' 68

Δημοτικές Εκλογές 2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Δήμαρχος Αλίμου, 18 Μαΐου 2014 και 25 Μαΐου 2014 [10]
Υποψήφιος - Συνδυασμός (κόμμα) %
1ου γύρου
Ψήφοι
1ου γύρου
%
2ου γύρου
Ψήφοι
2ου γύρου
Σύνολο εδρών
Κονδύλης Ανδρέας / Αγαπώ τον Άλιμο (Ανεξάρτητος υποστηριζόμενος από Δράση/ΔΗΜΑΡ) 26,92 5.298 57,78 10.763
20 / 33
Ορφανός Αθανάσιος / Άλιμος Εδώ Ζούμε (Ανεξάρτητος) 24,93 4.906 42,22 7.864
5 / 33
Τσαμπαρλής Νικόλαος / Άλιμος Όλοι Μαζί (Ανεξάρτητος προερχόμενος από τη Νέα Δημοκρατία) 20,33 4.001
3 / 33
Μπελιά Ελένη / Άνω-Κάτω στο Καλαμάκι-Δημοτική Κίνηση Αλίμου (ΣΥΡΙΖΑ) 15,56 3.061
3 / 33
Καμαρινού Κυριακή / Λαική Συσπείρωση Αλίμου (ΚΚΕ) 6,84 1.346
1 / 33
Μέξας Χαρίλαος / Ελληνική Αυγή για τον Άλιμο (Χρυσή Αυγή) 5,42 1.066
1 / 33

Δήμαρχοι του Αλίμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παύλος Τζιβανίδης (1975 - 1982)
  • Βασίλης Ξένος – Γαβριέλης (1983 – 1994)
  • Αργύρης Αργυρίου (1995 – 1998)
  • Αλέξανδρος Αλούκος (1999 – 2002)
  • Κωνσταντίνος Ματζουράνης (2003 – 2006)
  • Θάνος Ορφανός (2007 – 2014)
  • Ανδρέας Κονδύλης (2014- )

Πρόγραμμα Καλλικράτης στον Άλιμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας σύμφωνα Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 καμία μεταβολή δεν επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β.

Το 2013 άνοιξε ο σταθμός της γραμμής 2 του μετρό

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]