Δραπετσώνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°56′0″N 23°37′0″E / 37.93333°N 23.61667°E / 37.93333; 23.61667

Δήμος Δραπετσώνας
 Δραπετσώνα
Στατιστικά Στοιχεία[1]
Υψόμετρο Πόλης: 5 μ [2]
Έκταση Δήμου: 2 χμ2 (2.000 στρέμματα)
Πληθυσμός Δήμου: 13.399 κάτοικοι (2001)
Πυκνότητα Δόμησης: 6.699 κάτοικοι/χμ2 (2001)
Γεωγραφικά Δεδομένα
Πληροφορίες Δήμου
Έτος Ίδρυσης: 1950 (Κοινότητα)
Έτος Προαγωγής: 1951 (Δήμος)
Δήμαρχος: Χρυσός Αλέξανδρος (2006)

Η Δραπετσώνα είναι προάστιο-δήμος στα δυτικά της βιομηχανικής πόλης του Πειραιά, στο ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα Πειραιώς και αποτελεί το βόρειο μέρος του λιμανιού. Στην αρχαιότητα αποτελούσε έκταση της περιφέρειας του αττικού Δήμου Θυμαιτίδων του άστεως των Αθηνών, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Κλεισθένους. Σήμερα συνιστά ναυτιλιακό δήμο του Πειραιά, οικοδομημένo στις ακτές του Σαρωνικού Κόλπου.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτες ενδείξεις μαζικού εποικισμού παρατηρούνται το 1830, από νησιώτες και συγκροτείται ο οικισμός των Βούρλων του Πειραιά. Η πρώτη εκκλησία της περιοχής, ο Άγιος Διονύσης χτίστηκε γύρω στα 1805. Το 1834 ένα μέρος της περιοχής δόθηκε στον Πειραιά για να γίνει νεκροταφείο, υπό τον όρο να ανακαινιστεί ο ναός. Κατά τη μικρασιατική καταστροφή έρχεται το δεύτερο μεγάλο πληθυσμιακό κύμα και στήνεται ένας ακόμη προσφυγικός συνοικισμός.[3] Ο σύγχρονος δήμος καλύπτει έκταση περίπου 2 τετραγωνικών χιλιομέτρων σε μεγάλο τμήμα της οποίας οικοδομήθηκαν εργατικές κατοικίες. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σύμφωνα με την απογραφή του 2001 σε 13.399 άτομα. Η παράκτια ζώνη της περιοχής μέχρι στιγμής δεν έχει αξιοποιηθεί, μετά την απομάκρυνση των χημικών εγκαταστάσεων Λιπασμάτων, πλην όμως έχουν τεθεί σε εφαρμογή μελέτες τουριστικής αξιοποίησής της.

Σήμερα (από 2011 - ) η περιοχή της Δραπετσώνας με βάση το σχέδιο Καλλικράτη είναι ενοποιημένος δήμος με το Κερατσίνι και αποτελούν τον Δήμο Κερατσινίου - Δραπετσώνας. Ο παλιός Δήμος Δραπετσώνας είχε αποσπαστεί από την πόλη του Πειραιά το 1950 και υπάχθηκε στο Δήμο Κερατσινίου. Ένα χρόνο μετά, το 1951 αναγνωρίστηκε ως Δήμος. Στην περιοχή αυτή κατά την αρχαιότητα πιθανολογείται και η θέση του αρχαίου δήμου Θυμοιταδών, που αποτελούσε τμήμα του Τετρακώμου του Πειραιά.

Παλαιότερα η ανατολική πλευρά της περιοχής αυτής λέγονταν «Βούρλα», που συνεχίζει να υπάρχει ως ονομασία πειραϊκής συνοικίας, από τα ομώνυμα βούρλα που φύτρωναν στις προσχώσεις στη σημερινή περιοχή του Ναού του Αγίου Διονυσίου όπου και ο αρχαίος λιμένας Φωρών του Πειραιά. Στα Βούρλα και γύρω από τον Άγιο Διονύση από το 1873 λειτούργησαν αρκετοί οίκοι ανοχής. Με τη Μικρασιατική καταστροφή μεγάλος αριθμός προσφύγων εγκαταστάθηκε σε ξύλινες παράγκες στη γύρω περιοχή. Οι περισσότερες διατηρήθηκαν μέχρι το 1968, όταν άρχισε η ανοικοδόμηση των προσφυγικών κατοικιών.
Το όνομα του Δήμου κατ΄ άλλους προέρχεται από την αρβανίτικη ονομασία του ρέματος και του κτηματία της περιοχής ντραπ (=ρέμα) + Τσώνης (ντραπιτσώνης , ντραπιτσώνα), κατ΄ άλλους πιθανολογείται από παραφθορά του αρχαίου ονόματος ενός από τους τρεις λόφους του αρχαίου Πειραιά, και τέλος κατ΄ άλλους από τους μονίμως δραπέτες των παλαιών φυλακών των Βούρλων, που υπήρχαν στην περιοχή, (δραπετοσώνα, δραπετσώνα).[εκκρεμεί παραπομπή]
Σε χάρτες του 18ου και 19ου αιώνα η περιοχή εμφανίζεται ως DRAPEZON που πιθανότατα οφείλεται στο γεγονός ότι φιλοξενούσε πολλά ταφικά μνημεία και αποκαλεί το Τράπεζα (Τραπεζών). Μεταξύ των μνημείων συμπεριλαμβάνεται και το μνημείο του Θεμιστοκλή.[εκκρεμεί παραπομπή]

Η περιοχή αυτή κατοικήθηκε κυρίως από Μικρασιάτες που διέμεναν σε ξύλινες παράγκες. Στα προσεχή έτη ανθούν τα μπουζουκτζίδικα που συγκεντρώνουν τους μάγκες του Πειραιά καθώς και το ρεμπέτικο τραγούδι, ενώ στα Βούρλα αργότερα λειτουργούν οίκοι ανοχής. Πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο δικτάτωρ Ιωάννης Μεταξάς επιχείρησε ανεπιτυχώς να μετονομάσει την συνοικία της Δραπετσώνας σε "Συνοικισμό της 4ης Αυγούστου". Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι μετακατοχικές κυβερνήσεις επιχείρησαν να "αναμορφώσουν" την παραγκούπολη της Δραπετσώνας προχωρώντας στην ανέγερση προσφυγικών πολυκατοικιών, αποσκοπώντας ταυτόχρονα και στην εξασθένηση των "αριστερών" τάσεων της εν λόγω εργατικής συνοικίας. Ότι βέβαια δεν κατάφεραν οι κυβερνήσεις προ της επταετίας, το επέβαλε η δικτατορία των συνταγματαρχών μετά το 1967, οπότε και εκτάσεις απαλλοτριώθηκαν υπέρ του κράτους και οι παράγκες γκρεμίστηκαν. Το 1968 αρχίζει η ανέγερση μεγάλων οικοδομικών συγκροτημάτων εργατικών κατοικιών για τη στέγαση αυτών, όπου και δύο χρόνια μετά ο τότε δήμαρχος του Πειραιά Αριστείδης Σκυλίτσης απομάκρυνε και τις τελευταίες παράγκες από την περιοχή δυτικά του λιμένα απελευθερώνοντας τον αρχαιολογικό χώρο της Ηετιωνείας.

Από τον 19ο αιώνα η Δραπετσώνα γίνεται από τα πιο βασικά τοπόσημα στην ευρύτερη βιομηχανική ζώνη του Πειραιά. Πλήθος κεφαλαίων και επενδύσεων εισρέουν στην περιοχή. Τα Ναυπηγεία Βασιλειάδη (1898-1912) ήταν η πρώτη μεγάλη λιμενική εγκατάσταση. Ακολούθησαν τα Λιπάσματα, το Βυρσοδεψείο, η ΑΓΕΤ Ηρακλής, το Γυψάδικο και οι πιο πρόσφατες εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών εταιρειών (SHELL, BP, MOBIL).

To αναπτυξιακό σχέδιο που έχει κατατεθεί για την περιοχή της Δραπετσώνας προβλέπει ανάπλαση από την ακτή Βασιλειάδη έως το λιμένα Ηρακλέους. Έργα και παρεμβάσεις προϋπολογισμού εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στοχεύουν στην αξιοποίηση της ακτής με σκοπό να την καταστήσουν σημαντικό ναυτιλιακό κέντρο του Σαρωνικού. Ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς πρόκειται να κατασκευάσει το κέντρο στην πρώην βιομηχανική ζώνη Δραπετσώνας- Κερατσινίου με χρηματοδότηση από την Εθνική Τράπεζα, έκταση περίπου 640 στρεμάμτων. Θα εγκατασταθεί Ναυτιλιακό Επιχειρηματικό Κέντρο, καθώς και δύο σύγχρονες μαρίνες στους όρμους της περιοχής. Η πρώτη θα εξυπηρετεί τον ελιμενισμό yacht και megayacht και προσανατολίζεται σε ψυχαγωγικές και τουριστικές δραστηριότητες, ενώ η δεύτερη θα συγκροτήσει ναυτιλιακό όμιλο που θα προσανατολίζεται σε ναυταθλητικές δραστηριότητες.


Πληθυσμιακή Εξέλιξη Δήμου Δραπετσώνος
Χρονολογία Πληθυσμός Δήμου Έκταση Δήμου Πυκνότητα Δόμησης Προστιθείς Πληθυσμός Νέα Αύξηση Πληθυσμού Συνολική Αύξηση
1991 13.094 κάτοικοι 2 χμ2 6.547 κάτοικοι / χμ2 13.094 κάτοικοι - -
2001 13.399 κάτοικοι 2 χμ2 6.699 κάτοικοι / χμ2 + 305 κάτοικοι + 2,33% 2,33%
2011 91.090 κάτοικοι Ενοποιήθηκε με το δήμο Κερατσινίου - - - -

πρωτογενείς πηγές:ΕΣΥΕ, Ιστορικά Κουτουζής

Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νέοι Δραπετσώνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νέοι Δραπετσώνας
Πλήρες όνομα ΑΠΜΟ Νέοι Δραπετσώνας
Σύντομο όνομα Νέοι
Ίδρυση 1969
Γήπεδο Δημοτικό Γήπεδο Δραπετσώνας, Γιάννης Βάζος
Δραπετσώνα,
(χωρητικότητα: 1150 θέσεις)
Πρόεδρος Ειρήνη Μαρούπα-Ταουξή
Προπονητής Νίκος Παραράς
Πρωτάθλημα A'Κατηγορία Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς, 2ος Όμιλος
Ιστοσελίδα http://neoidrapetsonas.wordpress.com/
Πρώτη εμφάνιση

Ο Αθλητικός Πολιτιστικός Μορφωτικός Όμιλος Νέοι Δραπετσώνας είναι ποδοσφαιρικός αθλητικός όμιλος της Δραπετσώνας.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο τέλος της δεκαετίας του 60, τα προσφυγικά σπίτια στη Δραπετσώνα, έδιναν τη θέση τους στις σημερινές εργατικές κατοικίες.

Λίγο πιο πάνω απ’ την εκκλησία της Ανάληψης, δημιουργήθηκε ένας ακάλυπτος χώρος που τα παιδιά της περιοχής αμέσως το μετέτρεψαν σε γήπεδο ποδοσφαίρου.

Σ’ αυτό το μικρό γηπεδάκι, που δεν υπάρχει πια, ιδρύθηκε το Σωματείο των «ΝΕΩΝ» από τις παρέες που σύχναζαν στα γύρω καφενεία.

Η αρχική ονομασία της ομάδας ήταν «ΚΟΥΠΑÏΚΟΣ» και σήμα της φανέλας μία κούπα. Όταν όμως προχώρησαν οι διαδικασίες για την έγκριση του καταστατικού και την ένταξη της ομάδας στη δύναμη της Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς, η ονομασία αυτή δεν έγινε δεκτή. Το 1969 μετονομάστηκαν σε «Νέοι Δραπετσώνας»[4][5].

1970-1980[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Την ποδοσφαιρική περίοδο 1973-1974 έγινε η πρώτη συμμετοχή σε επίσημο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία Πειραιά.
  • Το 1975-1976 ως πρωταθλητές ανεβαίνουν στη Β΄ κατηγορία Πειραιά, χωρίς να υποστούν ήττα, κατακτώντας ταυτόχρονα και το κύπελλο ήθους.
  • Νέο κύπελλο ήθους το 1976-1977 και άνοδος ως δευτεραθλητές στην ΕΠΣ Πειραιά Α.
Τελικός Κυπέλλου Πειραιά 1977-78 (09/03/1978)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πανασπροπυργιακός-Νέοι Δραπετσώνας 1-0 (35’ Παπαδόπουλος Ηρ.).

Γήπεδο Νίκαιας, 2000 θεατές. Διαιτητής: Θωμαΐδης.

Πανασπροπυργιακός (Κώστας Μεσολογγίτης): Αργυρόπουλος, Μίχας, Ρομπόκης (72’ Γκολέμης), Ρίζος, Καραβασίλης, Καρακίδης, Νίκας, Λιόσης Δ. (65’ Πρίφτης), Γεωργούτης, Παπαδόπουλος Ηρ., Βασιλόπουλος.

Νέοι Δραπετσώνας (Γιάννης Βάζος & Στράτος Βασιλείου): Τζανής, Μηναΐδης, Πετρίδης (85’ Τζανόγλου), Κουτσουμπέλης, Βαβανός, Σταυρομήτρος (78’ Ανδρεάδης), Λαμπρινάτος, Γκιόκας, Χρυσοβέργης, Σαλτουρίδης, Σοφρωνάς[7].

1980-1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το 1981-1982, ως πρωταθλητές της Β΄ κατηγορίας ΕΠΣ Πειραιά, ανεβαίνουν στην Α΄κατηγορία ΕΠΣ Πειραιά.
  • Το 1982-1983 οι ΝΕΟΙ έρχονται δεύτεροι στον όμιλό τους κατακτώντας παράλληλα για τρίτη φορά το Κύπελλο ήθους.
  • Το 1984-1985 οι ΝΕΟΙ κατακτούν για ακόμη μια φορά το Κύπελλο ήθους.
  • Το 1985-1986 συμμετέχουν για δεύτερη φορά στον τελικό του Κυπέλλου Πειραιά, αποκλείοντας τις ομάδες με τα εξής σκόρ: Κερατσίνι 1-0, Ερμή 2-1, Ακράτητος 5-1, Δραπετσώνα 1-0, Νίκη Ρέντη 3-1, ΑΣ Ποντίων Δραπετσώνας 2-0[5][6].
Τελικός Κυπέλλου Πειραιά 1985-86 (05/03/1986)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μανδραϊκός- Νέοι Δραπετσώνας 2-0 (17’ Νικολαΐδης, 42’ Παρασκευάς).

Στάδιο Καραϊσκάκη. Διαιτητής: Τυρόπουλος.

Μανδραϊκός (Γιώργος Τσιγκιτζέλας): Γκιόκας, Λιάκος Π., Κατσαρέλιας (72’ Πιπής), Μάρης, Λιάκος Δ., Νικολαΐδης, Λιάκος Ε. (43’ Μενζελιώτης), Μαρούγκος, Μπότσης, Σπύρου, Παρασκευάς.

Νέοι Δραπετσώνας (Ηλίας Νταλαλιάς): Βατίστας, Τσιαντάς, Σιδηρόπουλος, Κιουρτσίδης, Κάτσαρης (62’ Μηναΐδης), Κόκκινος Μ., Φλεβαράκης, Μπενετάτος, Καραγιαννίδης, Στρατηγός, Αθηναΐδης[7].

  • To 1989-1990 οι ΝΕΟΙ κατακτούν το κύπελλο ήθους[5][6].

Νεότερη περίοδος 2000 – σήμερα…[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στα μέσα της περιόδου 2000-2001 η ομάδα των Νέων Δραπετσώνας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Β΄ κατηγορίας Πειραιά, λόγω διοικητικής κρίσης.

Την αναλαμβάνει εκείνη την περίοδο ο κ. Ταουξής Βασίλης. Η ομάδα τερματίζει τελικά στην τέταρτη θέση (οι τρεις πρώτες ομάδες ανήλθαν εκείνη την περίοδο στην Α΄ Κατηγορία ΕΠΣ Πειραιά).

  • Την επόμενη περίοδο 2001-2002 η ομάδα ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια και ανέρχεται στην Α΄ Κατηγορία ΕΠΣ Πειραιά.

Το ρόστερ της ομάδας των Νέων ήταν: Δαμαρτζής, Τσακιράκης, Μαντικός, Σκλάβος, Γεωργανής, Κατρακύλας, Παπαδόπουλος, Παπαγεωργίου, Βαρδίκος, Παναγιώτου, Αγκαλίου, Αντιμαχίτης, Απέργης, Ροδίτης, Χασάι με προπονητές τους κ.κ. Καραγιάννη και Τσιτάκη.

  • Δύο χρόνια αργότερα, την περίοδο 2003-2004 η ομάδα μας φτάνει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πειραιά, όπου αποκλείστηκε από τον Α.Ο. Μοσχάτου με 1-0 στην παράταση του αγώνα, στο 119ο λεπτό της αναμέτρησης.
  • Φέτος, την περίοδο 2012-2013 η ομάδα μας βρίσκεται ήδη στα προημιτελικά του Κυπέλλου Πειραιά[8] υπό την καθοδήγηση των κ.κ. Ν. Παραρά (προπονητής), Π. Παπαγεωργίου (βοηθός), και Γ. Κρούπη (προπονητής τερματοφυλάκων)[4][9].

Όλα αυτά τα χρόνια από τη τεχνική ηγεσία της ομάδας πέρασαν οι κ.κ. Μ. Καραγιάννης, Γ. Τσιτάκης (τεχνικός διευθυντής και υπεύθυνος ακαδημιών σήμερα)[9], Θεοδώρου, Δ. Τζωρτζίδης, Π. Γκίκας, Μ. Βαρδίκος (αντιπρόεδρος τώρα).

Σημαντικοί Ποδοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησαν από τους Νέους Δραπετσώνας Α΄ΕθνικήSuper League: Γιαννόπουλος Τάκης[4], Πουλόπουλος, Τσιαντάς. Β΄ ΕθνικήFootball League: Προβατίδης[4], Κλαδάκης, Μοντεσάτος, Καπούς, Σαλτουρίδης, Χρυσοβέργης Λαμπρινάτος, Σοφρωνάς, Τζανής.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]