Αργυρούπολη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δήμος Αργυρουπόλεως
Έμβλημα Αργυρουπόλεως
Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος
Στατιστικά Στοιχεία
Υψόμετρο Πόλης: 53-150 μ
Έκταση Δήμου: 8,228 χμ2 (8.228 στρέμματα)
Πληθυσμός Δήμου: 33.158 κάτοικοι (2001)
Πυκνότητα Δόμησης: 4.030 κάτοικοι/χμ2 (2001)
Γεωγραφικά Δεδομένα
Πληροφορίες Δήμου
Έτος Ίδρυσης: 1926 (Κοινότητα)
Έτος Προαγωγής: 1972 (Δήμος)
Δήμαρχος: Κορτζίδης Χρήστος
Επίσημος Ιστότοπος: www.argyroupoli.gr

Η Αργυρούπολη είναι προαστιακός δήμος, 9 χλμ. νοτιοανατολικά της Αθήνας, στις νότιες παρυφές του Υμηττού, έκτασης περίπου 8 τετ.χλμ. Συνορεύει με τους δήμους της Γλυφάδας, του Ελληνικού και της Ηλιούπολης. Χωροταξικά η πόλη έχει αναπτυχθεί νοτιοανατολικά της Αθήνας και βόρεια της λεωφόρου Βουλιαγμένης. Από τον Ιούλιο του 2013, η Αργυρούπολη εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σταθμό του μετρό της Αθήνας, που βρίσκεται επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης, πολύ κοντά στη κεντρική πλατεία της πόλης. Στο παρελθόν, η Αργυρούπολη αποτελούσε αυτόνομο δήμο, από το 2011 όμως αποτελεί δημοτική κοινότητα και έδρα του δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης.

Ιστορική Εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδρύθηκε από Πόντιους πρόσφυγες από την Αργυρούπολη του Πόντου, μετά από τον διωγμό που αυτοί υπέστησαν από τους Τούρκους, αλλά και την ανταλλαγή πληθυσμών, κατά τα έτη 1918 - 1926. Στην αρχή οι Πόντιοι αυτοί εγκαταστάθηκαν στο συνοικισμό Σκοπευτηρίου Καλλιθέας. Το 1925 ιδρύθηκε στην Καλλιθέα το σωματείο "Η Πρόοδος" με κύριο μέλημα την αποκατάσταση των Αργυρουπολιτών και πρόεδρο τον Κυριάκο Ευσταθιάδη.

Την περίοδο 1926 - 1928 39 οικογένειες των Αργυρουπολιτών εγκαταστάθηκαν στη περιοχή Τράχωνες σε μια έκταση 300 στρεμμάτων ιδιοκτησίας του γιατρού Μαρίνου Γερουλάνου που απολλοτριώθηκε επί πρωθυπουργίας Αλέξανδρου Ζαΐμη και Υπ. Κοινωνικής Πρόνοιας Μιχ. Κύρκου και βάσει της ανταλλάξιμης περιουσίας που δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ του 1927. Η περιοχή αυτή τότε χαρακτηριζόταν "εξορία του Αδάμ" αν αναλογισθεί κανείς ότι δεν υπήρχε η σημερινή λεωφόρος Βουλιαγμένης, ούτε ηλεκτρικό ρεύμα ή τηλέφωνο, τα δε πλησιέστερα σημεία επικοινωνίας ήταν το Παλαιό Φάληρο και η περιοχή Άγιος Ιωάννης. Έτσι οι πρώτοι αυτοί κάτοικοι πάλεψαν με πολλές δυσκολίες και ελλείψεις, που όμως με την εργατικότητα, υπομονή και επιμονή που τους διέκρινε λάξεψαν βράχους, άνοιξαν πηγάδια σε αρκετό βάθος και έκτισαν τα πρώτα πλήθινα σπίτια τους. Το 1932 κτίζεται ο πρώτος και κεντρικός σήμερα ναός, η Αγία Βαρβάρα, προστάτιδα του Δήμου. Ένα χρόνο μετά, το 1933, κτίζεται με προσωπική εργασία των κατοίκων το πρώτο μονοθέσιο Δημοτικό Σχολείο.

Το 1937 - 1938 γίνεται η αρχική διάνοιξη του καρόδρομου του Πρίγκιπα Πέτρου που έφθανε μέχρι βόρεια της Γλυφάδας και που ονομάσθηκε "λεωφόρος Βουλιαγμένης" (επί του στόχου κατάληξης παρότι δεν έφθασε ποτέ στη Βουλιαγμένη), έργο που όμως έδωσε άλλη πνοή στον νεοσύστατο οικισμό.

Το 1940 (Β' Παγκόσμιος Πόλεμος) λόγω της γειτνίασης με το αεροδρόμιο η περιοχή βομβαρδίστηκε και οι κάτοικοι γνώρισαν δεύτερη προσφυγιά. Στις 12 Οκτωβρίου 1944 αρχίζει η επανεγκατάσταση των κατοίκων με κύριο μέλημα την απόσπασή τους από την Κοινότητα του Καλαμακίου. Πέντε χρόνια μετά, στις 29 Ιουλίου 1949, δημοσιεύεται η ίδρυση της Κοινότητας Νέας Αργυρούπολης που αριθμούσε 425 κατοίκους με προσωρινό πρόεδρο τον Τ. Ζιώγα. Το 1951 εκλέγεται πρώτος αιρετός Πρόεδρος ο Κυρ. Ευσταθιάδης. Τον ίδιο χρόνο τοποθετείται και η πρώτη τηλεφωνική σύνδεση στο Σταθμό Χωροφυλακής για να ακολουθήσει μέχρι το 1953 η σύνδεση όλων των οικιών. Το 1952 έγινε και ο ηλεκτροφωτισμός.

Τη περίοδο αυτή (1951 - 1955) τρεις οικοδομικοί συνεταιρισμοί (Παλαιών Πολεμιστών, Ηλεκτρουπόλεως και Αλεξιουπόλεως) με 3.500 οικόπεδα ιδιοκτησίας Κ. Νάστου εντάσσονται στο σχέδιο πόλης. Το 1954 οι κάτοικοι προμηθευόμενοι οι ίδιοι χαλύβδινους σωλήνες από την Γαλλία εγκαθιστούν το κοινοτικό δίκτυο ύδρευσης. Έτσι μέσα σε 8 χρόνια από της ίδρυσης της κοινότητας ο πληθυσμός δεκαπλασιάζεται από 425 σε 4.025 (1957) και η περιοχή πλέον από αγροτική χαρακτηρίζεται αστική.

Το 1972 η Κοινότητα Νέας Αργυρούπολης ανακηρύχθηκε σε Δήμο Αργυρούπολης με πρώτο Δήμαρχο τον Παναγιώτη Αποστόλου. Ακολούθησαν οι Δημήτρης Ευσταθιάδης (πρώτος αιρετός 1975-1994), Χαρ. Σαραφίδης (1995-2002) και Ιωάννης Τσαπαρλής (2002 - 2006). Στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2006, ο Δημήτρης Ευσταθιάδης -πρώτος αιρετός δήμαρχος της πόλεως- επανεξελέγη στο δημαρχιακό θώκο. Στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2010 για τον καλλικρατικό πλέον δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης δήμαρχος εξελέγη ο πρώην δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης.

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δήμος Αργυρούπολης διεθέτει πολλά έργα υποδομής όπως Δημοτικές επιχειρήσεις, Αθλητικό Οργανισμό με 3 κλειστά γυμναστήρια, 1 κολυμβητήριο κλπ., αποχετευτικό δίκτυο, υγειονομικές και προνοιακές υπηρεσίες, ιδιόκτητα σχολεία, πλατείες και παιδικές χαρές, το Δημοτικό Ωδείο Αργυρούπολης "Γιώργος Μιχαλακέας", το Πολιτιστικο-Συνεδριακό Κέντρο "ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ", το Εκθεσιακό κέντρο, το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, το σχολείο Κωφών και Βαρηκόων κλπ.

Πλατεία Κώστα Βάρναλη

Προβλήματα Δήμου και Τελευταία Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα προβλήματα του Δήμου συνοψίζονται στην ηχορύπανση που προκαλείται από την διέλευση των αυτοκινήτων με υψηλές ταχύτητες στις λεωφόρους Βουλιαγμένης Αργυρουπόλεως και Αλίμου. Παράλληλα με την ανάπτυξη των τελευταίων ετών στη περιοχή παρατηρείται έντονο το πρόβλημα των χώρων στάθμευσης και της αυξημένης ροής αυτοκινήτων από το κέντρο της πόλης. Τα τελευταία μεγάλα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη είναι το Ασύρματο Ευρυζωνικό Δίκτυο Αργυρούπολης [1] , το οποίο ήδη παρέχει σε πλήθος δημοτών ευρυζωνικές υπηρεσίες όπως η συμμετρική πρόσβαση στο Internet, η υπογειοποίηση των εναέριων γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος της ΔΕΗ σε κεντρικούς δρόμους και η λειτουργία του ομώνυμου σταθμού του Μετρό. Ο σταθμός άρχισε τη λειτουργία του τον Ιούλιο του 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 Άλιμος   Ηλιούπολη   Υμηττός 
 Ελληνικό     Brosen windrose el.svg  Υμηττός    
 Ελληνικό   Γλυφάδα    Τερψιθέα