Μετάβαση στο περιεχόμενο

Οι διαρρήκτες (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 14/02/2020.
Οι διαρρήκτες
ΣκηνοθεσίαΑνρί Βερνέιγ[1][2]
ΠαραγωγήΑνρί Βερνέιγ
ΣενάριοΑνρί Βερνέιγ, Vahé Katcha και Ντέιβιντ Γκόντις
ΗθοποιοίΖαν Πολ Μπελμοντό[2], Ομάρ Σαρίφ[2], Ρομπέρ Χοσεΐν[2], Ντάιαν Κάνον[2], Ρενάτο Σαλβατόρι, Alice Arno, Χοσέ Λουίς δε Βιλαγιόνγκα, Μαρκ Αριάν, Myriam Colombi, Νικόλ Καλφάν, Pamela Stanford, Raoul Delfosse, Ρομπέρ Ντυραντόν, Roger Lumont και Στιβ Έκαρτ
ΜουσικήΈνιο Μορρικόνε
ΦωτογραφίαΚλοντ Ρενουάρ
Εταιρεία παραγωγήςColumbia Pictures
ΔιανομήColumbia Pictures
Πρώτη προβολή1971, 27  Οκτωβρίου 1971 (Γαλλία)[3], 14  Ιουνίου 1972 (Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής)[3] και Σεπτέμβριος 1972 (Ηνωμένο Βασίλειο)[3]
Διάρκεια120 λεπτά
ΠροέλευσηΓαλλία και Ιταλία
ΓλώσσαΓαλλικά
Προϋπολογισμός15.000.000 Γαλλικό Φράγκο[4]
Ακαθάριστα έσοδα$33 εκ δολ.[5]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Οι διαρρήκτες (γαλλ. Le Casse‎‎) είναι αστυνομική ταινία γαλλικής και ιταλικής συμπαραγωγής 1971 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ανρί Βερνέιγ,[6] βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Γκοντίς με την μουσική της ταινίας να υπογράφει ο Ένιο Μορικόνε. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Πολ Μπελμοντό, Ομάρ Σαρίφ, Ρομπέρ Οσέν, Νικόλ Καλφάν, Ρενάτο Σαλβατόρι και Νταϊάν Κάνον.

Πλοκή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1970 θα φθάσει στη Αθήνα μια ομάδα από επαγγελματίες διαρρήκτες με επικεφαλής τον Αζάντ με σκοπό να κλέψουν μια συλλογή από πανάκριβα σμαράγδια, που ανήκει σε έναν πάμπλουτο Έλληνα έμπορο, τον κύριο Τάσκο. Οι διαρρήκτες θα φθάσουν στην Βίλα του Έλληνα έμπορου την νύχτα και αφού αναισθητοποιήσουν τον φύλακα, θα μπούνε μέσα και με υπερσύγχρονα μηχανήματα θα ανοίξουν το χρηματοκιβώτιο και θα αφαιρέσουν την συλλογή σμαραγδιών. Κατά την διάρκεια της κλοπής, θα εμφανιστεί ένας περαστικός Έλληνας αστυνόμος, ο Άμπελ Ζακάρια ο οποίος Θα δει το αμάξι των διαρρηκτών παρκαρισμένο έξω από την βίλα του Τάσκο και θα το θεωρήσει ύποπτο. Ο Αζάντ θα αντιληφθεί τον Έλληνα αστυνόμο και θα πάει στο αυτοκίνητο προσποιούμενος ότι υπέστη μηχανική βλάβη και ότι είχε πάει να καλέσει για βοήθεια. Ο αστυνόμος Ζακάρια θα προσποιηθεί ότι τον πίστεψε και θα τους αφήσει να ολοκληρώσουν την κλοπή των σμαραγδιών.

Τελικά ο Ζακάρια θα αποδειχθεί ότι είναι διεφθαρμένος και ότι θέλει τα σμαράγδια για τον εαυτό του και δεν τον πολυενδιαφέρει να συλλάβει τους διαρρήκτες. Ένα κυνηγητό σαν την γάτα με το ποντίκι θα αρχίσει, και ο Αζάντ θα ξεγλιστράει συνεχώς από την πίεση που θα δέχεται από τον Ζακάρια για να του παραδώσει τα κλεμμένα σμαράγδια.

Διανομή ρόλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Γκούντις είχε εκδοθεί το 1953 και είχε κινηματογραφηθεί το 1956. Ο Γκούντις ήταν δημοφιλής στους Γάλλους κινηματογραφιστές. Το μυθιστόρημά του «Υπάρχει κάτω» είχε διασκευαστεί από τον Φρανσουά Τρυφό με την ταινία «Πυροβόλησε τον πιανίστα» (1961).

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα και το Παρίσι.[7]

Υποδοχή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εισπράξεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι «διαρρήκτες» πέτυχαν σημαντική εμπορική επιτυχία, με συνολικά 4.410.120 εισιτήρια στη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων 1.202.011 εισιτηρίων στο Παρίσι, όπου παρέμεινε στην κορυφή του box office για τέσσερις εβδομάδες.[8].

Κριτικές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία δέχθηκε αρνητικές κριτικές. Οι Los Angeles Times έγραψαν πως «το τοπίο είναι υπέροχο, ο Μπελμοντό είναι διασκεδαστικός να τον βλέπεις ακόμα και σε ένα επίπεδο, ανόητο μέρος όπως αυτό», αλλά ότι ήταν «τελικά μια αδιάφορη ταινία» επειδή «δεν έχει καμία πραγματικότητα».[9]

Οι New York Times το χαρακτήρισαν «άλλη μια διεθνή ταινία με άστοχες ιδέες... που δεν κάνει τίποτα πολύ καλά και σχεδόν τα πάντα υπερβολικά» στην οποία ο σκηνοθέτης «θα γέμιζε πολύ χρόνο με ένα μέσο αντί για μια δράση».[10]

Το Time Out ανέφερε ότι η ταινία «υπέστη υπερβολική δόση ηλιοφάνειας και πολυεθνικών παραγωγικών αξιών για να αναδειχθεί ως άλλη μια γυαλιστερή ληστεία».[11]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ www.imdb.com/title/tt0068347/. Ανακτήθηκε στις 22  Ιουνίου 2016.
  2. 1 2 3 4 5 www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=38379.html. Ανακτήθηκε στις 22  Ιουνίου 2016.
  3. 1 2 3 (Αγγλικά) Internet Movie Database. www.imdb.com/title/tt0068347/releaseinfo/. Ανακτήθηκε στις 17  Φεβρουαρίου 2025.
  4. ↑ (Αγγλικά) Internet Movie Database. www.imdb.com/title/tt0068347/. Ανακτήθηκε στις 17  Φεβρουαρίου 2025.
  5. ↑ JP. «Le Casse (1971)- JPBox-Office». www.jpbox-office.com. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
  6. ↑ «the-burglars» (στα Αγγλικά). en.unifrance.org. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2024.
  7. ↑ «Box office information for Le Casse». Box Office Story. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2016.
  8. ↑ http://www.jpbox-office.com/fichfilm.php?id=8771
  9. ↑ Champlin, Charles (27 Ιουλίου 1972). «MOVIE REVIEW: Sharif, Belmondo in Stalker». Los Angeles Times. σελ. g28.
  10. ↑ Greenspun, Roger (15 Ιουνίου 1972). «The Burglars». New York Times. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2016.
  11. ↑ «The Burglars 1971 | Film review». Time Out Madrid (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Οι_διαρρήκτες_(ταινία)&oldid=11695447"