Καρδίτσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Καρδίτσα
Πόλη
Ο Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης.
Καρδίτσα is located in Greece
Καρδίτσα
Καρδίτσα
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Θεσσαλίας
Διοίκηση
 • Δήμαρχος Φώτης Αλεξάκος
Υψόμετρο 105 μ
Πληθυσμός 38.554 (2011)
Ταχυδρομικός κώδικας 43100
Τηλεφωνικός κωδικός 24410
Πολιούχος Άγιος νεομάρτυς Σεραφείμ
Ιστοσελίδα http://www.karditsa-city.gr

Η Καρδίτσα είναι πόλη της Ελλάδας, πρωτεύουσα της ομώνυμης Περιφερειακής Ενότητας (τέως Νομού Καρδίτσας -και παλαιότερα Θεσσαλιώτιδας- ) της Θεσσαλίας και έδρα της ιεράς μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων. Κατά την Ελληνική απογραφή 2011 η Δημοτική ενότητα Καρδίτσας είχε πληθυσμό 44.002 μόνιμους κατοίκους, ενώ η πόλη της Καρδίτσας είχε 38.554 κατοίκους. Το 1950 αριθμούσε περίπου 14.000.

Βρίσκεται στη θεσσαλική πεδιάδα. Οι πρώτες ασφαλείς πληροφορίες για την ύπαρξη της Καρδίτσας ανάγονται στον 15ο αιώνα και προέρχονται από οθωμανικές διοικητικές πηγές. Το "Καρδίτσα" θεωρείται κατά μία εκδοχή παραφθορά του σλαβικού "Gradista", το οποίο σημαίνει "οριοθετημένος, οχυρωμένος τόπος", χωρίς όμως να εντοπίζεται διαχρονικά κάποια φρουριακή κατασκευή στην περιοχή. Κατά άλλη και επικρατέστερη εκδοχή, η ονομασία της πόλης προέρχεται από την λέξη "καρυδιά - καρυδίτσα" που με την θεσσαλική προφορά έγινε "Καρδίτσα". Ο οικισμός φέρεται να αντικατέστησε τη γειτονική Μητρόπολη, σημαντική πόλη στα νοτιοδυτικά, η οποία καταστράφηκε κατά την περίοδο των σλαβικών επιδρομών στη Θεσσαλία (6ος - 8ος αι.). Η έλλειψη βυζαντινών πηγών δεν μας επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με την τύχη ή ακόμη και την ίδια την ύπαρξη της Καρδίτσας την εποχή αυτή.

Η πόλη φημίζεται για την καλή ρυμοτομία της, μια και είναι πεδινή, τους πολλούς πεζόδρομους και το πρώτο δίκτυο ποδηλατοδρόμων[εκκρεμεί παραπομπή]. Σε κεντρικό σημείο της πόλης βρίσκεται το υπέροχο άλσος του Παυσιλύπου, με τα ελεύθερα παγώνια, στην άκρη του οποίου δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής μητροπολιτικός ναός των Αγίων Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου και Ελένης. Στη δυτική άκρη του άλσους έχει ανεγερθεί ο έφιππος ανδριάντας του Νικολάου Πλαστήρα. Κοντά στην πόλη υπάρχει επίσης το δάσος της Παπαράντζας (Χίλια Δέντρα), όπου βρίσκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και το μουσείο Ύδρευσης.

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης: Διοικητική διαίρεση νομού Καρδίτσας

Η Καρδίτσα είναι η μεγαλύτερη Δημοτική Ενότητα και η έδρα του Δήμου Καρδίτσας, ο οποίος είχε πληθυσμό 56.747 μόνιμους κατοίκους κατά την Απογραφή του 2011. Στη Δημοτική Ενότητα περιλαμβάνονται οι Τοπικές Κοινότητες Αγιοπηγής, Αρτεσιανού, Καρδίτσας, Καρδιτσομαγούλας, Παλαιοκκλησίου και Ρούσσου.

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντικό πληθυσμιακό στοιχείο θεωρούνται οι Καραγκούνηδες.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καρδίτσα είναι η νεότερη από τις υπόλοιπες τρεις θεσσαλικές πρωτεύουσες παρόλο που ο νομός κατοικήθηκε από την αρχή της παλαιολιθικής εποχής. Το μεγαλύτερο μέρος του νομού καταλαμβάνει η αρχαία Θεσσαλιώτις στον κάμπο και η αρχαία Αθαμανία και Δολοπία στα Άγραφα. Η πρώτη αναφορά για τον οικισμό γίνεται από τον Άγγλο περιηγητή Leake το 1810. Κατά την επανάσταση του 1821, στην ευρύτερη περιοχή έδρασαν σπουδαίοι αγωνιστές, όπως ο μεγάλος αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης και ο οπλαρχηγός Κώστας Βελής. Την περίοδο αυτή, η πόλη θα ερημώσει εξ' αιτίας λοιμού, ενώ θα ξαναγεννηθεί και θα γίνει επίσημα δήμος το 1882, ένα χρόνο μετά την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους (18 Αυγούστου 1881). Στις 12 Μαρτίου 1943 η Καρδίτσα γίνεται η πρώτη ελεύθερη πόλη της Ευρώπης με τη βοήθεια των αγωνιστών του Ε.Λ.Α.Σ, ενώ κατά τη διάρκεια της αντίστασης στο οροπέδιο της σημερινής λίμνης Πλαστήρα λειτούργησε συμμαχικό αεροδρόμιο. Τον Οκτώβρη του 1943, ύστερα δηλαδή από 10 μήνες, η Καρδίτσα καταλαμβάνεται εκ νέου, αυτή τη φορά από τους Γερμανούς, οι οποίοι συνεχίζουν την κατοχή ως το Σεπτέμβριο του 1944. Η Αντίσταση συνεχίζει με μεγαλύτερη ένταση τον αγώνα. Η Κυβέρνηση του βουνού βρίσκεται στο Πετρίλο . Στη Νευρόπολη λειτουργεί το Αντάρτικο Αεροδρόμιο. Δίνονται πια μάχες εκ παρατάξεως στα βουνά, στον κάμπο, ακόμη και μέσα στην πόλη, στη Ριζάβα (Ριζοβούνι), στο Τσαούσι (Γεωργικό), στο Παλιόκαστρο (Μητρόπολη), στο σταθμό Φαναρίου, με αποκορύφωμα τη «μάχη της σοδειάς»(Εγχειρίδιο τοπικής Ιστορίας, 1997). Οι Γερμανοί δε νιώθουν πια ασφαλείς στην Καρδίτσα. Η ανασφάλεια τους εξαγριώνει και προβαίνουν σε σκληρά αντίποινα στον άμαχο πληθυσμό με ομαδικές εκτελέσεις πατριωτών, καταστροφές και εμπρησμούς. Τον Αύγουστο του 1944 αρχίζει για τους Γερμανούς η αντίστροφη μέτρηση. Τα συνεχή χτυπήματα των ανταρτών, η γεωγραφική θέση της Καρδίτσας (η πόλη βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τα Άγραφα), η κατάρρευση του Ανατολικού Μετώπου και προέλαση των Ρώσων (που δημιουργούν κίνδυνο αποκοπής των Γερμανών στα Βαλκάνια), όλα αυτά τους αναγκάζουν να εγκαταλείψουν την Καρδίτσα τις πρωινές ώρες της 23ης Σεπτεμβρίου 1944. Η Καρδίτσα ελευθερώνεται από την ξένη κατοχή οριστικά (Εγχειρίδιο τοπικής Ιστορίας, 1997).

Η μάχη της Καρδίτσας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δεκέμβριο του 1948 στην Καρδίτσα συνέβη μια από τις μάχες του εμφυλίου πολέμου. Συγκεκριμένα, συγκεντρώθηκαν τη νύχτα της 11ης προς 12η Δεκεμβρίου σε ορεινή περιοχή δυτικά της Καρδίτσας η 1η και 2η μεραρχία του ΔΣΕ καθώς και μια ταξιαρχία ιππικού υπό τον Κώστα Καραγιώργη και κινήθηκαν προς την Καρδίτσα. Για αυτόν τον λόγο είχε διατεθεί δύναμη 600 ανδρών με πυροβολικό, καθώς και περίπου 90 οπλίτες χωροφύλακες που ήταν κατανεμημένοι σε εξωτερικά φυλάκια και σε ορισμένα κέντρα αντίστασης μέσα στην πόλη.

Η δύναμη του ΔΣΕ, αφού απέκοψε προηγουμένως με διάφορα αποσπάσματα τη συγκοινωνία προς την Καρδίτσα ανατινάζοντας γέφυρες και απομονώνοντας τα φυλάκια του Ελληνικού Στρατού, προκειμένου έτσι να δυσχεράνουν οποιαδήποτε ενίσχυση, επιτέθηκε κατά των εξωτερικών φυλακίων, όπου και πέτυχε λόγω της υπεροχής της να τα καταλάβουν. Σε ένα από τα φυλάκια μάλιστα φονεύθηκε όλη η δύναμη οπλιτών αυτού μαζί με τον αξιωματικό τους.

Όταν μέσω ασυρμάτου ειδοποιήθηκε το Β' Σώμα Στρατού, στάλθηκε ισχυρή δύναμη με άρματα μάχης, τα οποία και έφθασαν το απόγευμα της ίδιας ημέρας, δηλαδή της 12ης Δεκεμβρίου. Επακολούθησαν οδομαχίες μέσα στην πόλη που κράτησαν μέχρι το απόγευμα της 13ης Δεκεμβρίου, οπότε και οι αντάρτες καταδιωκόμενοι εγκατέλειψαν την πόλη.

Κατά τη μάχη μεγάλη υπήρξε η υπηρεσία που πρόσφεραν οι πρόσκοποι της Καρδίτσας υπερ του Εθνικού Στρατού και ενάντια στους αντάρτες. Στη μάχη της Καρδίτσας καταμετρήθηκαν περίπου 50 νεκροί από τον άμαχο πληθυσμό, ενώ απήχθηκαν ως όμηροι περίπου 500. Από τις δυνάμεις του Εθνικού Στρατού υπήρξαν 19 νεκροί και 85 τραυματίες.[1]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δυτικά στο τέλος του κεντρικού πεζόδρομου της πόλης συναντάμε το νεοκλασικό ξενοδοχείο Άρνη, που έκτισε Γάλλος αρχιτέκτονας το 1920 και διέθετε θολωτό τρούλο.[2] Σύμφωνα με άλλες πηγές, το ξενοδοχείο οικοδομήθηκε το 1921 από τον πολιτικό Κωνσταντίνο Τερτίπη.[3] Η οδός Βάλβη που οδηγεί στην αγορά είναι ο μοναδικός δρόμος της πόλης που διατηρεί το χρώμα της παλαιάς Καρδίτσας. Ονοματοδετήθηκε προς τιμήν του πρωθυπουργού Ζηνοβίου Βάλβη (1800-1872).

Σε κεντρικό σημείο της πόλης δίπλα στην πλατεία Πλαστήρα βρίσκεται το άλσος του Παυσιλύπου, το όνομα του οποίου προέρχεται από το γεγονός ότι ο περίπατος σ' αυτό οδηγεί σε "παύση της λύπης". Ο τότε Δήμαρχος Βάιος Τζέλλας με συντονισμένες ενέργειες πέτυχε τη δωρεά από τον Δήμαρχο Αθηναίων Στρατηγό Παυσανία Κατσώτα, των τεσσάρων αγαλμάτων (τριών Μουσών και μίας Χάριτος) που παρατηρείς στην κεντρική πλατεία: Θάλεια, Αγλαΐα, Ερατώ και Κλειώ μεταφέρθηκαν και τοποθετήθηκαν πάνω σε πέτρινα βάθρα στο αριστερό τμήμα του Παυσίλυπου.[4] Δίπλα στο πάρκο συναντάμε το Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου του 19ου αιώνα (από τους μεγαλύτερους στην Ελλάδα). Κοσμείται με τοιχογραφίες του γνωστού Καρδιτσιώτη ζωγράφου Δημητρίου Γιολδάση. Μπαίνοντας στο Ναό κρέμεται η «άστοχη γερμανική βόμβα», που δεν έσκασε ποτέ προστατεύοντας σαν από θαύμα τον υπέροχο τρούλο του Ναού. Μέσα στο ναό υπάρχει περίτεχνο εικονοστάσι αφιερωμένο στον Άγιο Σεραφείμ (επίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου), που είναι και ο πολιούχος. Βόρεια της μητρόπολης σε μικρή απόσταση, ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Ναός της Ζωοδόχου Πηγής (περιοχή Καμινάδων) από το 1842, σύμφωνα και με επιγραφή στο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Στο τέλος του κεντρικού πεζόδρομου, φεύγοντας από το Παυσίλυπο, βρίσκεται η κεντρική πλατεία, χαρακτηριστικό της οποίας είναι το κτίριο της Τραπέζης Πίστεως, το παλαιό "Πάλλας", εξαιρετικό νεοκλασικό, που χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και λειτούργησε ως το πρώτο ξενοδοχείο της πόλεως με το όνομα η Ωραία Ελλάς κι έπειτα ως κινηματογράφος. Σημείο αναφοράς είναι το Σιντριβάνι, που είναι πρόσφατο στολίδι για την πλατεία (της γλύπτριας Νέλλας Γκόλλαντα) και απεικονίζει στις άκρες του τους αστερισμούς σε κάθε σημείο του ορίζοντα.

  • Δικαστικό Μέγαρο. Θεμελιώθηκε το 1934 από τον Καρδιτσιώτη υπουργό Δικαιοσύνης Σπύρο Ταλιαδούρο. Το κτήριο είναι μονοώροφο, πλατυμέτωπο, σχήματος Π. Η λιτή πρόσοψη μοιράζεται συμμετρικά με το υπερυψωμένο κεντρικό τμήμα της εισόδου και με επιβλητικό πρόπυλο. Επίστεψη με ακροκέραμα στα θυρώματα και επίχρισμα που μιμείται ισοδομική τοιχοποία είναι τα μόνα, νεοκλασσικής έμπνευσης, διακοσμητικά αρχιτεκτονικά του στοιχεία.
  • Μητροπολιτικό Μέγαρο. Δίπλα ακριβώς απ' τα Δικαστήρια, το μητροπολιτικό μέγαρο στεγάζεται στην επιβλητική οικία του βουλευτή και μεγαλοκτηματία Δημήτρη Μαλλιόπουλου. Το 1924 αγοράστηκε από την Ι.Μ. Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων με πρωτοβουλία του δραστήριου μητροπολίτου Ιεζεκιήλ για να μετατραπεί σε επισκοπικό μέγαρο, διατηρώντας το νεοκλασσικό ύφος του. Την ίδια εποχή, προσετέθη νέα πτέρυγα στα δυτικά. Η νέα προσθήκη, στα τέλη της δεκαετίας του '60, στέγασε προσωρινώς τη συλλογή εικόνων και εκκλησιαστικών κειμηλίων της Μητροπόλεως.Τμήμα της εκτίθεται σήμερα στις αίθουσες υποδοχής του πρόσφατα αναστυλωμένου μεγάρου (1996).
  • Ανδριάντας Νικολάου Πλαστήρα. Ο μπρούτζινος έφιππος ανδριάντας βρίσκεται στον άλλοτε ανθώνα του Παυσιλύπου, στην ομώνυμη πλατεία. Είναι έργο του γνωστού γλύπτη Στέλιου Τριάντη (1986-1987). Ο Νικόλαος Πλαστήρας (1883-1953) παριστάνεται ευθυτενής, υπερμεγέθης και επιβλητικός, με στρατιωτική περιβολή και με γυμνό σπαθί, επάνω σε βραχώδες ψηλό βάθρο. Το γλυπτό στήθηκε με πρωτοβουλία της Ένωσης Επιστημόνων Νομού Καρδίτσας.
  • Δημοτική Αγορά. Νότια της κεντρικής πλατείας σε μικρή απόσταση βρίσκεται το εντυπωσιακό κτίριο της Δημοτικής Αγοράς, ίσως το μοναδικό εναπομένον κτίριο αρχιτεκτονικού στυλ γνωστού ως "Μοντέρνο Κίνημα" βασισμένου στην Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο. Έχει τετράγωνη κάτοψη και αποτελείται από τέσσερα ανεξάρτητα τμήματα σε σχήμα Γ, στα οποία εδράζεται ο μεταλλικός σκελετός της στέγης. Λειτουργεί ως χώρος πολιτισμού (όπου γίνονται εκθέσεις και παρουσιάσεις), ψυχαγωγίας, αλλά και ως εμπορικό κέντρο.
Επίσης άλλα αξιοθέατα που μπορεί κανείς να παρατηρήσει είναι το πέτρινο κτήριο της Εθνικής Τράπεζας στην πλατεία Καραϊσκάκη, το Άγαλμα της Μάνας στην πλατεία Πλαστήρα, μπροστά απ' το Παυσίλυπο, η προτομή του Γ. Καραϊσκάκη μπροστά απ' το Εμπορικό Κέντρο, η οικία Γεροντόπουλου (οθωμανικό κονάκι), το μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στην ανατολική είσοδο της πόλεως, ο Μύλος Κολέτσου (λίγα μέτρα από το πάρκο Παυσίλυπο) και το Εσπερινό Γυμνάσιο.

Μουσεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Αρχαιολογικό Μουσείο, το οποίο ξεδιπλώνει τον σημαντικό κι άγνωστο στο μεγαλύτερο μέρος του, αρχαιολογικό πλούτο του νομού. Μέσα από κείμενα, φωτογραφίες και πλούσιο πρωτογενές υλικό, προσεγγίζεται ο αρχαίος άνθρωπος με αναφορές στον ιδιωτικό και δημόσιο βίο, στο εμπόριο και στην οικονομία.
  • Το Λαογραφικό Μουσείο. Πολύ κοντά στον Μητροπολιτικό Ναό και δίπλα απ' το πάρκο Παυσίλυπο, βρίσκεται το τριώροφο κτίσμα του Λαογραφικού Μουσείου Λάμπρου και Ναυσικάς Σακελλαρίου, που φιλοξενεί προσωπικά αντικείμενα του Νικολάου Πλαστήρα, καραγκούνικες φορεσιές, κοσμήματα,εξαρτήματα παραδοσιακών στολών και μια αναπαράσταση της καρδιάς του Νικολάου Πλαστήρα (όταν πάτε κοντά στο γυαλί -που την προστατεύει- ακούγεται ο Πλαστήρας να μιλάει,από ένα μεγάφωνο που υπάρχει μέσα στην καρδιά).
  • Το Πυροσβεστικό Μουσείο. Στεγάζεται σ' έναν μικρό χώρο, εντός της Δημοτικής Αγοράς της πόλης. Περιλαμβάνει στολές, εργαλεία των πυροσβεστών και άλλα εκθέματα που έχουν σχέση με την Πυροσβεστική.
  • Το Αστυνομικό Μουσείο.
  • Η Δημοτική Πινακοθήκη. Φιλοξενεί σπουδαία έργα μεγάλων Καρδιτσιωτών ζωγράφων, όπως ο Δημήτρης Γιολδάσης, ο Γιώργος Βαλταδώρος, ο Γ.Γούλας, ο Ν. Καυχίτσας κ.α. Βρίσκεται δίπλα από το Αρχαιολογικό Μουσείο.
  • Το Μουσείο Λέσχης Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Καρδίτσας (ΛΕΦΚΚ). Στο μουσείο φωτογραφίας, ο επισκέπτης θα μπορέσει να θαυμάσει φωτογραφικές μηχανές διαφόρων εποχών, καρτ ποστάλ της Καρδίτσας κατά τον 20ο αιώνα, ξύλινες μηχανές προβολής και αρνητικά όλων σχεδόν των τύπων, ενώ μπορεί να μάθει την εξέλιξη της τέχνης της φωτογραφίας & του κινηματογράφου από τα τέλη του 19ου αιώνα.

Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποδόσφαιρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καρδίτσα είναι έδρα αρκετών αθλητικών σωματείων. Από αυτά ξεχωρίζουν:

Α.Σ. Ταυρωπός [5][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Α.Σ. Ταυρωπός Καρδίτσας
Σύντομο όνομα Ταυρωπός
Ίδρυση 1971
Γήπεδο Γήπεδο Αγ. Νικολάου Καρδίτσας
Πρωτάθλημα Α' Ε.Π.Σ. Καρδίτσας
2010/11 1η - Πρωταθλητής Α' Ερασιτεχνικής ΕΠΣ Καρδίτσας
Πρώτη εμφάνιση
Commons page Πολυμέσα σχετικά με την ομάδα

Ο Ταυρωπός είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Καρδίτσας και ιδρύθηκε σύμφωνα με το καταστατικό της ομάδας στις 12 Φεβρουαρίου 1971.

Έδρα του συλλόγου είναι το γήπεδο στη συνοικία του Αγ. Νικολάου Καρδίτσας, που παραμένει ως έδρα της ομάδας, αντιπροσωπεύοντας την ευρύτερη περιοχή. Την ονομασία πήρε από τη Λίμνη Πλαστήρα ή αλλιώς Λίμνη Ταυρωπού. Σύμβολο της ομάδος ο Ταύρος. Ως χρώματα της φανέλας καθιερώθηκαν το πορτοκαλί-μαύρο, αν και στις φωτογραφίες αρχείου που φυλάσσει ο σύλλογος συναντάται επίσης με κόκκινο ή κίτρινο.

Από ιδρύσεώς του ο Ταυρωπός συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Καρδίτσας έως τη χρονιά 2004 όπου ανέβηκε στη Δ' Εθνική και παρέμεινε για δύο χρόνια (2004-05, 2005-06). Έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα Α' Ε.Π.Σ. Καρδίτσας τις αγωνιστικές περιόδους 2003-04, 2009-10 και 2010-11. Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε ξανά στο Περιφερειακό πρωτάθλημα για τρίτη φορά στην ιστορία του συλλόγου.

Κλειστό γυμναστήριο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καρδίτσα έχει ένα κλειστό γυμναστηρίο το οποίο βρίσκεται δίπλα στο Δημοτικό Στάδιο της Καρδίτσας, που είναι και το γήπεδο της Αναγέννησης, και στο Κλειστό Κολυμβητήριο. Στο γυμναστήριο αυτό πραγματοποιούνται αγώνες χάντμπολ, βόλλεϋ και μπάσκετ. Την εύθυνη του γυμναστηρίου έχει ο Δήμος Καρδίτσας και συγκεκριμένα ο ΟΑΚΧΑ (Οργανισμός Αθλητικών Κέντρων και Χώρων Άθλησης Καρδίτσας).

Στα πλαίσια των Μεσογειακών Αγώνων 2013 είχε ενταχθει η κατασκευή νέου Κλειστού Γυμναστηρίου στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής. Το έργο είναι ήδη υπό κατασκευή και σύντομα θα γίνει η θεμελίωση του.[εκκρεμεί παραπομπή]

Μπάσκετ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο άθλημα αυτό,η Καρδίτσα δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το αξιόλογο.

Σημαντικότερη ομάδα είναι ο Α.Σ. Καρδίτσας που αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία ΕΣΚΑΘ.

Βόλεϋ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καρδίτσα στο άθλημα της πετοσφαίρισης, έχει να επιδείξει μια ομάδα με αξιόλογη πορεία.

Πρόκειται για τον Σύλλογο Πετοσφαίρισης Αθλητών Καρδίτσας (Σ.Π.Α.Κ.), που αγωνίζεται στην Α2 Κατηγορία των ανδρών.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ. 10ος, σ.324
  2. Ιστορία νομού Καρδίτσας - Η πόλη της Καρδίτσας
  3. Καρδίτσα: Μια σύγχρονη πόλη, με εξαιρετικό δίκτυο ποδηλατοδρόμων και πολλές επιλογές για τον επισκέπτη, 14-6-2010, πληροφορίες από ΑΠΕ/ΜΠΕ, ανάκτηση 10-4-2015.
  4. Δήμος Καρδίτσας, Παυσίλιπο
  5. Περιοδικό Καρδιτσιώτικες Επιλογές (τεύχος 20ο)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα