Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι
(The Man with the Golden Arm)
Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι.jpg
Η κινηματογραφική αφίσα
ΣκηνοθεσίαΌτο Πρέμινγκερ[1][2][3]
ΠαραγωγήΌτο Πρέμινγκερ
ΣενάριοΓουόλτερ Νιούμαν και Μπεν Χεκτ
Βασισμένο σεThe Man with the Golden Arm
ΠρωταγωνιστέςΦρανκ Σινάτρα[2][3][4], Έλινορ Πάρκερ[2][3][4], Κιμ Νόβακ[2][3][4], Ρόμπερτ Στράους[2][4], Ντάρεν ΜακΓκέιβιν[2][4], Τζον Κόντε[2][4], Τζορτζ Ε. Στόουν[2][4], Leonid Kinskey[2][4], Άρνολντ Στανγκ[2][3][4], Εμίλ Μέγιερ[2][4], Σόρτι Ρότζερς[4], Γουίλ Ράιτ[4], Γκόρντον Μίτσελ[5], Φρανκ Μάιλς[5], Σναμπ Πόλαρντ[5], Φρανκ Μάρλοου[5], Τζορτζ Μάθιους[5], Jack Mulhall[5], Φρανκ Ρίτσαρντς[5] και Μάρθα Γουέντγουόρθ[5]
ΜουσικήΈλμερ Μπέρνσταϊν
ΦωτογραφίαΣαμ Λίβιτ
ΜοντάζΛούις Ρ. Λέφλερ
Εταιρεία παραγωγήςUnited Artists
Πρώτη προβολή1955
ΚυκλοφορίαFlag of the United States (Pantone).svg15 Δεκεμβρίου 1955 (1955-12-15)
Διάρκεια119 λεπτό
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΓλώσσαΑγγλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι (αγγλικά: The Man with the Golden Arm‎) είναι μια δραματική ταινία Αμερικανικής παραγωγής του 1955 σε σκηνοθεσία Ότο Πρέμινγκερ και σενάριο των Γουόλτερ Νιούμαν και Λουίς Μέλτζερ βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Νέλσον Άλγκριν.[6] [7] Πρωταγωνιστούν οι Φρανκ Σινάτρα, Κιμ Νόβακ και η Ελεόνορ Πάρκερ.[8]

Η αρχική κυκλοφορία της ταινίας ήταν αμφιλεγόμενη λόγω της αναφοράς της στον εθισμό στα ναρκωτικά.[9] Ωστόσο κέρδισε 3 υποψηφιότητες για τα βραβεία Όσκαρ του 1956: Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Φρανκ Σινάτρα, Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης για τους Τζόζεφ Σ. Ράιτ, Ντάρελ Σιλβέρα και Μουσικής για τον Έλμερ Μπερνστάιν. Ο Σινάτρα ήταν επίσης υποψήφιος για το βραβείο BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου και το Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης.[10]

Το 2020, η ταινία επιλέχθηκε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».[11][12]

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φρανκ Σινάτρα και η Κιμ Νόβακ σε σκηνή από την ταινία

Ο Φράνκι Μασίν αποφυλακίζεται από το ομοσπονδιακό σωφρονιστικό ίδρυμα στο Λέξινγκτον του Κεντάκι και επιστρέφει στην παλιά γειτονιά του στη Βόρεια πλευρά του Σικάγου. Ως ενας επαγγελματίας παίκτης πόκερ καταφέρνει να απεξαρτηθεί από τον εθισμό του στην ηρωίνη χάρη σε έναν γιατρό κατά τη διάρκεια της εξάμηνης φυλάκισης του. Στη φυλακή εκπαιδεύεται ως ντράμερ. Πριν από την απελευθέρωσή του, ο γιατρός της φυλακής τον συμβουλεύει να μείνει μακριά από τον παλιό χαρτοπαίχτη φίλο του Σβέφκα και τον έμπορο ναρκωτικών Λούι.

Κατά την επιστροφή στο σπίτι του, συναντά τη σύζυγό του Ζος, η οποία βρίσκεται σε αναπηρική καρέκλα εξαιτίας ενός αυτοκινητιστικού ατυχήματος που έγινε πριν τρία χρόνια και ήταν υπεύθυνος ο Φράνκι καθώς ήταν μεθυσμένος. Η Ζος έχει αναρρώσει κρυφά από το ατύχημα, αλλά προσποιείται ότι δεν μπορεί να περπατήσει για να κάνει τον Φράνκι να αισθάνεται ένοχος, ώστε να μείνει μαζί της. Ο Φράνκι επειδή δεν θέλει να γίνει ξανά χαρτοπαίχτης στις παράνομες λέσχες που διευθύνει ο Σβέφκα, θέλει να ξεκινήσει μια νέα ζωή ως μουσικός της τζαζ στο Σικάγο. Η Ζος δεν πιστεύει ότι είναι καλή ιδέα και φοβάται ότι ο Φράνκι θα την αφήσει, καθώς ξέρει ότι πριν από τη σύλληψή του, είχε μια σχέση με μια κοπέλα την Μόλι, που ζει στο ίδιο σπίτι.

Ο Φράνκι, ωστόσο, είναι αποφασισμένος να ακολουθήσει τη συμβουλή του γιατρού της φυλακής και να μείνει μακριά από τους παλιούς συνεργάτες του, αλλά προτού περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα και μέσω της πίεσης που του ασκεί η Ζος, τελικά υποχωρεί και βρίσκεται ξανά υπό την επήρεια των παλαιών φίλων του. Ο Σβέφκα προσλαμβάνει ξανά τον Φράνκι ως γκρουπιέρη για την παράνομη λέσχη τυχερών παιχνιδιών του, ενώ ο Λουί τον κάνει να εθιστεί ξανά στα ναρκωτικά. Ταυτόχρονα, ο Φράνκι συναντά ξανά την παλιά του φίλη Μόλι και την ερωτεύεται. Μαζί της βρίσκει κατανόηση και βοήθεια, ενώ η αγάπη της υστερικής γυναίκας του μετατρέπεται ξανά σε μίσος.

Όταν ο Λούι πηγαίνει να δει την Ζος στην προσπάθεια του να εντοπίσει τον Φράνκι, ανακαλύπτει ότι η Ζος υποδύεται ότι είναι παράλυτη και ότι μπορεί να περπατήσει. Η Ζος, φοβισμένη που ανακαλύφθηκε, σπρώχνει τον Λούι πάνω από τα κάγκελα του κλιμακοστασίου, όπου αυτός βρίσκει το θάνατο. Ο Φράνκι θεωρείται ύποπτος για την δολοφονία του Λούι, αλλά κρύβεται από την Μόλι. Με τη βοήθειά της, καταφέρνει να ελέγξει τον εθισμό του στα ναρκωτικά. Όταν επιστρέφει στο διαμέρισμά του και θέλει να παραδοθεί στους αστυνομικούς και τη σύζυγό του, παρατηρεί πώς η Ζος προσπαθεί με αγωνία να αποφύγει την αστυνομία και τελικά πεθαίνει κατά την προσαγωγή της στο αστυνομικό τμήμα. Στη συνέχεια, ο Φράνκι επιστρέφει στη Μόλι και φεύγει από το Σικάγο.

Διανομή ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα δικαιώματα προβολής του μυθιστορήματος του Άλγκριν αποκτήθηκαν για πρώτη φορά το 1949 από τον Τζον Γκάρφιλντ, ο οποίος σχεδίαζε να πρωταγωνιστήσει στην ταινία. Ωστόσο, η παραγωγή καθυστέρησε επειδή η Αρχή του Κώδικα Παραγωγής (PCA) αρνήθηκε να εγκρίνει το σενάριο, με τον Τζόζεφ Μπριν να δηλώνει ότι η βασική ιστορία ήταν «απαράδεκτη» λόγω της απαγόρευσης του Κώδικα να δείχνει μια ταινία την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και την τοξικομανία. Η έγκριση του PCA ήταν κρίσιμη, διότι εκείνη την εποχή, πολλοί κινηματογράφοι δεν έδειχναν ταινίες που δεν είχαν λάβει την έγκριση. Ο PCA προέβλεψε επίσης ότι το θέμα θα ήταν επίσης απαράδεκτο από την Εθνική Λεγεώνα της Αξιοπρέπειας, τις ομοσπονδιακές αρχές και τους πολιτειακές και τοπικές αρχές λογοκρισίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό. Ο Γκάρφιλντ πέθανε το 1952 και τα δικαιώματα της ταινίας αποκτήθηκαν από τον Όττο Πρέμινγκερ από τους κληρονόμους του.[6]

Ο Πρέμινγκερ είχε κυκλοφορήσει στο παρελθόν την ταινία The Moon Is Blue (1953), η οποία είχε επιτυχία στο box office, παρά το γεγονός ότι δεν είχε την έγκριση του Κώδικα Παραγωγής λόγω του σεξουαλικού του αντικειμένου.[9] Ο Πρέμινγκερ είχε πει γι' αυτό στον Πίτερ Μπογκντάνοβιτς γιατί προσελκύθηκε στο μυθιστόρημα του Άλγκριν: «Νομίζω ότι υπάρχει μια μεγάλη τραγωδία σε οποιονδήποτε άνθρωπο που δέχεται κάτι, είτε πρόκειται για ηρωίνη είτε για αγάπη ή για μια γυναίκα ή οτιδήποτε άλλο»..[13] Παρόλο που η United Artists είχε συμβόλαιο διανομής με τον Πρέμινγκερ, μια ρήτρα στη σύμβαση τους επέτρεπε στη εταιρεία να αποσυρθεί εάν μια ταινία απέτυχε να λάβει την έγκριση του Κώδικα Παραγωγής. Ο Πρέμινγκερ δήλωσε ότι σε αυτή την περίπτωση, θα ίδρυε τη δική του εταιρεία για να αναλάβει την διανομή του The Man with the Golden Arm. Ωστόσο ο Πρέμινγκερ εξακολούθησε να αντιμετωπίζει προβλήματα με τον PCA κατά τη δημιουργία της ταινίας.[6] Αν και ο συγγραφέας του μυθιστορήματος, Νέλσον Άλγκριν, αρχικά μετακόμισε στο Χόλυγουντ για να εργαστεί στο σενάριο, αυτός και ο Πρέμινγκερ ήταν ασυμβίβαστοι από την αρχή και η κατάσταση δεν βελτιώθηκε.[14] Ο Άλγκριν αντικαταστάθηκε γρήγορα από τον Γουώλτερ Νιούμαν.[15] Ο Πρέμινγκερ και ο Νιούμαν έκαναν σημαντικές αλλαγές στην αρχική ιστορία του Άλγκριν. [16]

Επιλογή ηθοποιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φρανκ Σινάτρα πήρε την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει στην ταινία πριν διαβάσει ολόκληρο το σενάριο. Το σενάριο δόθηκε στον Μάρλον Μπράντο περίπου την ίδια στιγμή με τον Σινάτρα, ο οποίος εξακολουθούσε να θυμάται ότο ο Μπράντο κατάφερε να τον νικήσει και να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Λιμάνι της αγωνίας.[17] Για να προετοιμαστεί για το ρόλο του, ο Σινάτρα πέρασε χρόνο σε κλινικές αποκατάστασης τοξικομανών παρατηρώντας τους στις κινήσεις τους όταν είχαν στερητικό σύνδρομο.[18] Έμαθε επίσης να παίζει ντραμς από τον ντράμερ Σέλι Μέιν.[6]

Κινηματογράφηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκησαν γυρίστηκε έξι εβδομάδες στα RKO Studios στο Χόλυγουντ από τις 26 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Νοεμβρίου 1955.[19]

Μουσική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

The Man With the Golden Arm: Music From Motion Picture
Εξώφυλλο
Έλμερ Μπερνστάιν
Κυκλοφόρησε Μέσα Φεβρουαρίου 1956[20]
Ηχογραφήθηκε Σεπτέμβριος & Δεκέμβριος, 1955
Μουσικό είδος Κινηματογραφική
Διάρκεια 45:22
Γλώσσα Αγγλικά
Δισκογραφική Decca Records
Δισκογραφικό χρονολόγιο
(Έλμερ Μπερνστάιν)
Η Αιώνια Θάλασσα ' Οι Δέκα Εντολές
 Επαγγελματική βαθμολόγηση
Επανεξετασμένα αποτελέσματα
Πηγή Βαθμολόγηση
Allmusic 4.5/5 stars[21]

Track listing[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ολες οι συνθέσεις είναι του Έλμερ Μπερνστάιν

  1. "Clark Street: (a) The Top; (b) Homecoming; (c) Antek's" - 4:58
  2. "Zosh" - 4:28
  3. "Frankie Machine" - 4:57
  4. "The Fix" - 3:30
  5. "Molly" - 4:53
  6. "Breakup: (a) Flight; (b) Louie's; (c) Burlesque" - 3:42
  7. "Sunday Morning" - 2:49
  8. "Desperation" - 2:47
  9. "Audition" - 2:42
  10. "The Cure: (a) Withdraw; (b) Cold; (c) Morning" - 5:57
  11. "Finale" - 4:13

Στην κριτική του για την μουσική της ταινίας, ο Μπράντλεϊ Τορεάνο του AllMusic αναφέρει πως:«Tο μουσικό άλμπουμ Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι είναι ένα από τα καλύτερα τζαζ soundtrack που υπήρξε από τη δεκαετία του '50, και προέρχεται από την ομώνυμη ταινία του Όττο Πρέμινγκερ, ο οποίος ήταν πάντα πολύ επηρεασμένος από την τζαζ μουσική και σε αυτή την ταινία βρήκε την ευκαιρία με τον Έλμερ Μπέρνσταιν. Αν και ολόκληρη η ταινία δεν είναι αυστηρά σε τζαζ, η φοβερή δυναμική και η παράξενη δομή της μουσικής βασίζεται πολύ σε αυτό το είδος. Ομολογουμένως, το soundtrack λειτουργεί λίγο καλύτερα με επίγνωση της ταινίας, αλλά από μόνο του εξακολουθεί να λάμπει ως ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πόσο καλή μουσική μια ταινία μπορεί να αποκτήσει. Ο έλεγχος του Μπέρνσταιν. στις πιο μικρές λεπτομέρειες της μουσικής είναι αυτό που της δίνει την ενέργεια που περιέχει».[21]

Κυκλοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαμάχη σχετικά με την κυκλοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πρέμινγκερ αποφάσισε να κυκλοφορήσει την ταινία πριν την υποβολή της για την έγκριση του Κώδικα Παραγωγής.[6] Ισχυρίστηκε ότι η ταινία του δεν θα δελεάζε κανέναν θεατή να πάρει ναρκωτικά, καθώς η χρήση ναρκωτικών απεικονίζεται ότι έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες.[9] Η United Artists, η οποία είχε επενδύσει 1 εκατομμύριο δολάρια στην παραγωγή της ταινίας, επέλεξε να διανείμει την ταινία, παρόλο που κάτι τέτοιο θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να επιβληθεί πρόστιμο στην εταιρεία 25.000 δολαρίων από το Motion Picture Association of America (MPAA).[6] Ο πρόεδρος της United Artists, Άρθουρ Κριμ, εξέφρασε την ελπίδα της εταιρείας ότι η PCA θα έκανε εξαίρεση από τους συνήθεις κανόνες της και θα έδινε την έγκριση της ταινίας λόγω του «τεράστιου δυναμικού της δημόσιας υπηρεσίας» της ταινίας.

Ωστόσο, στις αρχές Δεκεμβρίου του 1955, η PCA αρνήθηκε την εγκρίνει την ταινία, και η απόφαση επικυρώθηκε μετά από έφεση στο MPAA. Ως αποτέλεσμα, η United Artists παραιτήθηκε από το MPAA τον ίδιο μήνα (αν και η εταιρεία επανήλθε λίγα χρόνια αργότερα). [22] Η Εθνική Λεγεώνα της Αξιοπρέπειας έδειξε επίσης διαφωνία με την απόφαση της PCA, χαρακτηρίζοντας την ταινία ως "Β" που σημαίνει «ηθικά απαράδεκτο εν μέρει για όλους», αντί για "C" που σημαίνει «καταδικασμένη», το οποίο ήταν κανονικά η βαθμολογία δίνεται σε ταινίες που στερούνται της έγκρισης του κώδικα. Μεγάλες κινηματογραφικές αλυσίδες, συμπεριλαμβανομένης του Λουίς αρνήθηκε επίσης να απαγορεύσει την ταινία και αντ 'αυτού την παρουσίασε παρά την έλλειψη έγκρισης. Ως αποτέλεσμα της διαμάχης, το MPAA ερεύνησε και αναθεώρησε τους κώδικες παραγωγής, επιτρέποντας σε μετέπειτα ταινίες περισσότερη ελευθερία να διερευνήσουν βαθιά μέχρι τώρα ταμπού θέματα όπως κατάχρηση ναρκωτικών, οι απαγωγές, η άμβλωση και η πορνεία.[6]/>[9][23] Στο τέλος, ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι έλαβε τελικά την έγκριση προβολής με αριθμό σφραγίδας παραγωγής 17011 τον Ιούνιο του 1961, η οποία επέτρεψε την επανέκδοση και την πώληση της ταινίας για τηλεοπτική μετάδοση.[6]

Υποδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κριτικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το περιοδικό Variety περιέγραψε τον «Άνθρωπο με το Χρυσό Χέρι» στη σύγχρονη κριτική του ως μια «συγκλονιστική, συναρπαστική ταινία που παράγεται αριστοτεχνικά και σκηνοθετείται» και ερμηνεύεται με «αξιοσημείωτη πεποίθηση» από τον Φρανκ Σινάτρα.[24][25]

Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των The New York Times βρήκε ότι το σκηνοθετικό έργο του Πρέμινγκερ δεν ήταν τίποτα άλλο από μια «μακρά, βασανιστική ταινία» του αγώνα ενός ανθρώπου με την τοξικομανία. Δεν υπήρχε «τίποτα το εκπληκτικό ή συναρπαστικό» και επέκρινε την όχι πολύ βαθιά προσωπικότητα του Σινάτρα, που παραδόθηκε σε μια «εύλογη παράσταση». Η Κιμ Νόβακ κάνει μια «παράξενα άχρωμη παράσταση» ως Μόλι, ενώ η Ελεόνορ Πάρκερ μοιάζει με την εμφάνιση και τη γλώσσα μιας «καλής συμπεριφοράς και καλλωπισμένης κυρίας που ζει σε μια παραγκούπολη». [26]

Ο ιστότοπος ανασκόπησης κριτικών Rotten Tomatoes, δίνει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 81%, με βάση 58 κριτικές και μέση βαθμολογία 7.4/10.[27]

Βραβεία & Υποψηφιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβείο Κατηγορία Υποψήφιος Αποτέλεσμα
Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Φρανκ Σινάτρα Υποψηφιότητα
Καλλιτεχνική Διεύθυνση Τζόζεφ Σ. Ράιτ, Ντάρελ Σιλβέρα Υποψηφιότητα
Μουσική Έλμερ Μπερνστάιν Υποψηφιότητα
BAFTA Μη Αγγλόφωνη Ταινία Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι Υποψηφιότητα
Ξένος Ηθοποιός Φρανκ Σινάτρα Υποψηφιότητα
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Σκηνοθεσία Ότο Πρέμινγκερ Υποψηφιότητα
Α' Ανδρικού Ρόλου Φρανκ Σινάτρα Υποψηφιότητα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.imdb.com/title/tt0048347/. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 www.filmaffinity.com/es/film612451.html. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=29699.html. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  4. 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 www.imdb.com/title/tt0048347/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 (Τσεχικά) ČSFD. 2001.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 «The Man With The Golden Arm». AFI.com. American Film Institute. 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2015. 
  7. Synopsis by Hal Erickson. «Allmovie». Allmovie. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2015. 
  8. «Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι » (στα Αγγλικά). britannica.com. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Phillips, Gene D. (1998). Exiles in Hollywood: Major European Film Directors in AmericaFree registration required. Cranbury, New Jersey: Associated University Presses. σελ. 115. ISBN 0934223491. 
  10. IMDB awards page
  11. Kehr, Dave (11 October 2005). «New DVD's». The New York Times. https://www.nytimes.com/2005/10/11/movies/new-dvds.html. Ανακτήθηκε στις 9 March 2018. 
  12. Alter, Rebecca (14 Δεκεμβρίου 2020). «Shrek Has Been Inducted Into the National Film Registry». Vulture. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2020. 
  13. Bogdanovich, Peter (1997). Who the Devil Made It: Conversations with Legendary Film Directors. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 0-679-44706-7. 
  14. O'Hagan, Andrew (November 7, 2019). «Singing the Back Streets». The New York Review of Books. https://www.nybooks.com/articles/2019/11/07/nelson-algren-singing-back-streets/. Ανακτήθηκε στις October 21, 2019.  (απαιτείται συνδρομή)
  15. Thompson, Lang. «The Man with the Golden Arm (1956)». Turner Classic Movies. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2015. 
  16. Fujiwara, Chris (2008). The World and Its Double: The Life and Work of Otto Preminger. New York City: Faber and Faber. σελίδες 184–187. ISBN 978-0-86547-995-1. 
  17. Fujiwara, p. 187.
  18. Cantarini, Martha Crawford· Spicer, Chrystopher J. (2010). Fall Girl: My Life as a Western Stunt Double. Jefferson, N.C.: McFarland & Company. σελ. 70. ISBN 978-0-679-44706-1. 
  19. «Variety Archives». Varietyultimate.com. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2015. 
  20. «Billboard Feb 25, 1956». 25 Φεβρουαρίου 1956. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2015. 
  21. 21,0 21,1 Torreano, Bradley. Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι στο Allmusic. Ανακτήθηκε August 11, 2015.
  22. «United Artists Re-Joins MPAA». Variety: 5. June 26, 1957. http://www.archive.org/stream/variety207-1957-06#page/n236/mode/1up. Ανακτήθηκε στις April 22, 2019. 
  23. Author Interviews (30 Δεκεμβρίου 2011). «Remembering the Hayes Code». NPR. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2015. 
  24. Variety Staff (1954-12-31). «Review: 'The Man With The Golden Arm'». Variety.com. https://www.variety.com/review/VE1117792972.html?categoryid=31&cs=1&p=0. Ανακτήθηκε στις 2015-11-03. 
  25. Furek, Maxim W. (July/August 2007). “Heroin in the Cinema: The Glorification of the Junkie.” Counselor Magazine, The Magazine for Addiction Professionals.
  26. Crowther, Bosley (16 Δεκεμβρίου 1955). «Narcotics Addict; 'Man With Golden Arm' Opens at Victoria» (στα Αγγλικά). nytimes.com. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  27. «Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι». Rottentomatoes.com. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]