Όλγα των Ελλήνων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Όλγα της Ελλάδας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας
Queen Olga of Greece.jpg
Επίσημο πορτραίτο της βασίλισσας Όλγας της Ελλάδας
από τον Γεώργιο Ιακωβίδη, 1915.
Περίοδος 18 Νοεμβρίου 1920 - 11 Δεκεμβρίου 1920
Προκάτοχος Παύλος Κουντουριώτης
Διάδοχος Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας
Βασιλιάς των Ελλήνων
Περίοδος 27 Οκτωβρίου 186718 Μαρτίου 1913
Προκάτοχος Αμαλία του Όλντενμπουργκ
Διάδοχος Σοφία της Πρωσίας
Σύζυγος Γεώργιος Α' της Ελλάδας
Επίγονοι Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας
Γεώργιος της Ελλάδας
Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας και της Δανίας
Πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας και της Δανίας
Πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας
Πριγκίπισσα Όλγα της Ελλάδας και της Δανίας
Ανδρέας της Ελλάδας
Χριστόφορος της Ελλάδας
Οίκος Σ.Χ.Γκόττορπ (Ρομάνοφ)
Πατέρας Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας
Μητέρα Αλεξάνδρα του Σαξ-Άλτενμπουργκ
Γέννηση 3 Σεπτεμβρίου 1851
Αγία Πετρούπολη (Ρωσία)
Θάνατος 18 Ιουνίου 1926 (74 ετών)
Ρώμη (Ιταλία)
Τόπος ταφής Βασιλικό Κοιμητήριο Τατοΐου, Ελλάδα
Θρησκεία Χριστιανή Ορθόδοξη
Standard of Queen Olga of Greece.svg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Η Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας (ρώσικα:Ольга Константиновна Романова) ήταν μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας, η οποία, μέσω του γάμου της με τον βασιλιά Γεώργιο Α΄ της Ελλήνων, έγινε βασίλισσα των Ελλήνων και πριγκίπισσα της Δανίας. Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1851 (22 Αυγούστου, σύμφωνα με το Ιουλιανό Ημερολόγιο) στο Παλάτι του Παβλόφσκ, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας και απεβίωσε στις 18 Ιουνίου 1926 στην Ρώμη της Ιταλίας. Ήταν μέλος της Δυναστείας των Ρομάνοφ, Βασίλισσα της Ελλάδας (μεταξύ του 1867 και του 1913) και Αντιβασίλισσα της χώρας αυτής (από τις 18 Νοεμβρίου ως τις 11 Δεκεμβρίου 1920).

Κόρη του Μεγάλου Δούκα Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας και της Μεγάλης Δούκισσας Αλεξάνδρας της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής της ηλικίας μετακινούμενη μεταξύ της Αγίας Πετρούπολης, της Πολωνίας και της Κριμαίας. Παντρεύτηκε σε ηλικία δεκαέξι ετών, το 1867, τον βασιλιά Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας και τον συνόδευσε στη νέα του χώρα. Εντός του Ελληνικού Βασιλείου η Όλγα δυσκολεύτηκε ιδιαιτέρως να προσαρμοστεί. Ωστόσο σε σύντομο διάστημα αφιερώθηκε σε κοινωνικές εργασίες και ίδρυσε αριθμό νοσοκομείων και κέντρα βοήθειας προς τους οικονομικά ασθενέστερους. Στήριξε επίσης τον σύζυγό της, του οποίου η βασιλεία σημαδεύτηκε από αρκετές πολεμικές συγκρούσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επίσης, η βασίλισσα έδωσε γέννηση σε σημαντικό αριθμό διαδόχων, με την φροντίδα των οποίων πέρασε αρκετό χρόνο ενασχόλησης.

Το 1913 ο Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας, σύζυγος της Όλγας, δολοφονήθηκε από έναν αναρχικό. Η χηρεύουσα πια βασίλισσα, δεν άργησε να επιστρέψει στην Ρωσία. Όταν ξεκίνησε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ίδρυσε στρατιωτικό νοσοκομείο εντός του Παλατιού του Παβλόφσκ, το οποίο ανήκε στην οικογένειά της. Ωστόσο, όταν έλαβε χώρα η Ρωσική Επανάσταση το 1917, βρέθηκε κρατούμενη στο ανάκτορο και χρειάστηκε η παρέμβαση της πρεσβείας της Δανίας στην χώρα, ώστε οι Μπολσεβίκοι να της δώσουν, επιτέλους, την άδεια να αποχωρήσει από την γενέθλιο χώρα της. Αν και ασφαλής πλέον, η Όλγα δεν μπορούσε να επιστρέψει στην Ελλάδα, αφού ο γιος της, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄, είχε μόλις απομακρυνθεί του θρόνου. Εγκαταστάθηκε λοιπόν στην Ελβετία, όπου κατοικούσαν πλέον τα περισσότερα των παιδιών και εγγονών της και δεν ήταν παρά μόνο το 1920, που μπόρεσε να επιστρέψει στην Αθήνα. Η χώρα είχε εισέλθει τότε στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο της περιόδου 1919-1922, ενώ η πολιτική αστάθεια, που είχε προκληθεί από τον θάνατο του άτεκνου βασιλιά Αλεξάνδρου, έδωσε τη δυνατότητα στην βασιλομήτορα να λάβει τον τίτλο της αντιβασίλισσας, περιμένοντας την επάνοδο του Κωνσταντίνου Α΄ στον θρόνο. Ωστόσο η ήττα της Ελλάδας απέναντι στις δυνάμεις του Μουσταφά Κεμάλ οδήγησε την βασιλική οικογένεια σε εκ νέου εξορία, με την Όλγα να περνά τα τελευταία χρόνια της ζωής της μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Ιταλίας.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Όλγα Κωνσταντίνοβνα ήταν δεύτερο τέκνο και μεγαλύτερη κόρη του Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας (1827-1892) και της συζύγου του Αλεξάνδρας πριγκίπισσας της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ (1830-1911), η οποία έγινε, μετά τον προσηλυτισμό της στην Ορθοδοξία, η Αλεξάνδρα Ιωσίφοβνα μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας.

Μέσω του πατέρα της η Όλγα ήταν εγγονή του Τσάρου Νικολάου Α΄ της Ρωσίας (1796-1855) και της Τσαρίνας γεννημένης ως Καρλότα της Πρωσίας (1798-1860) ενώ, μέσω της μητέρας της, είχε ως παππού της τον Ιωσήφ-Φρειδερίκο της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ (1789-1834).

Η ελληνική βασιλική οικογένεια στη διάρκεια ταξιδιού του Μεγάλου Δούκα Παύλου Αλεξάντροβιτς της Ρωσίας στην Αθήνα, στα τέλη της δεκαετίας του 1880. Στην φωτογραφία, είναι ορατοί, από αριστερά προς τα δεξιά, ο πρίγκιπας Νικόλαος, η πριγκίπισσα Μαρία (καθισμένη στο έδαφος), η βασίλισσα Όλγα, ο διάδοχος Κωνσταντίνος (όρθιος στο μέσον), ο Μέγας Δούκας Παύλος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας (με έναν μικρό σκύλο στα γόνατά του), η πριγκίπισσα Αλεξάνδρα, ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ και ο πρίγκιπας Γεώργιος.

Η μεγάλη δούκισσα είχε, επίσης, την γενεαλογική ιδιαιτερότητα να είναι απόγονος, από την πλευρά της μητέρας της, της Βυζαντινής αυτοκράτειρας Ευφροσύνης Δούκαινας Καματηράς (περίπου 1155-1211) και του συζύγου της Αλέξιου Γ΄ Άγγελου (1195-1203).

Στις 27 Οκτωβρίου 1867 παντρεύθηκε, στην Αγία Πετρούπολη, τον βασιλιά Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας (1845-1913), με τον τελευταίο να είναι γιος του βασιλιά Χριστιανού Θ΄ της Δανίας (1818-1906) και της συζύγου του, πριγκίπισσας Λουίζας της Έσσης-Κάσσελ (1817-1898).

Από τον γάμο αυτό γεννήθηκαν οκτώ τέκνα:

Μέσω των παιδιών της, η Όλγα διαθέτει αριθμό Ευρωπαίων απογόνων, όμως η βασίλισσα είναι γνωστή για τις σημαντικές αμερικανικές προσωπικότητες που είναι απόγονοί της, όπως ο πρώην δήμαρχος του Παλμ Μπιτς Πολ Ιλίνσκι (1928-2004), ο πρώην αξιωματικός της CIA Ντέιβιντ Τσαβτσαβάντζε (1924) ή η ηθοποιός Κάθριν Όξενμπεργκ (1961).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παιδική ηλικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μεγάλη Δούκισσα Όλγα της Ρωσίας προς το 1861, ιδιωτική συλλογή.

Η Όλγα Κωνσταντίνοβνα πέρασε μια χρυσή παιδική ηλικία μεγαλώνοντας μεταξύ της Αγίας Πετρούπολης και της Κριμαίας, όπου ο πατέρας της διέθετε αριθμό παλατιών, μεταξύ των οποίων και το Παλάτι του Παβλόφσκ, όπου και γεννήθηκε το 1851[1]. Οι γονείς της, ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς και η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Ιωσίφοβνα, αποτελούσαν ένα από τα πλέον αξιόλογα παρακλάδια της αυτοκρατορικής οικογένειας της Ρωσίας: η μητέρα της, πράγματι, θεωρείτο μία από τις πλέον έξυπνες και κομψές γυναίκες της Αυλής[2], ενώ ο πατέρας της ήταν από τους σημαντικότερους και με μεγαλύτερη επιρροή συμβούλους του Τσάρου Αλεξάνδρου Β΄, γνωστού και ως « Ελευθερωτή »[3].

Παιδί, η Όλγα περιγραφόταν ως ένα μικρό κορίτσι, απλό στους τρόπους του και παχουλό, το οποίο είχε ένα πλατύ πρόσωπο, το οποίο φωτιζόταν από μεγάλα γαλάζια μάτια[4]. Σε αντίθεση με την μικρότερη αδελφή της, την Μεγάλη Δούκισσα Βέρα Κωνσταντίνοβνα[5], διέθετε ιδιαιτέρως ήρεμο χαρακτήρα, ωστόσο, ταυτόχρονα ήταν ιδιαιτέρως επιφυλακτική. Έτσι υπάρχουν αναφορές για περιστατικά, όπου όταν οι δάσκαλοί της τής έκαναν ερωτήσεις κατά την διάρκεια των μαθημάτων, εκείνη, συχνά ξέσπαγε σε κλάματα και έφευγε τρέχοντας από την αίθουσα μαθημάτων της[4]. Εντός της οικογένειάς της, η Όλγα είχε ιδιαιτέρως στενή σχέση με τον πατέρα της[N 1] και τον μεγαλύτερο αδελφό της, ο οποίος την λάτρευε[6]. Μετά την εξορία του Μεγάλου Δούκα Νικολάου Κωνσταντίνοβιτς στην Τασκένδη, η Όλγα ήταν ένα από τα λιγοστά μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, που διατήρησε επαφή μαζί του[7].

Το 1862, ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς ορίστηκε από τον αδελφό του ως αντιβασιλέας της Πολωνίας. Μετά το Συνέδριο της Βιέννης, η χώρα βρισκόταν χωρισμένη μεταξύ της Πρωσίας, της Αυστρίας και της Ρωσίας. Η τελευταία, που κατείχε και το μεγαλύτερό της τμήμα, είδε την εξουσία της να τίθεται υπό αμφισβήτηση από τους Πολωνούς εθνικιστές. Καθώς ο Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς είχε φιλελεύθερη προσωπικότητα, ο Αλέξανδρος Β΄ τον θεώρησε ικανό να καταφέρει να γίνει αγαπητός από τους Πολωνούς. Ως εκ τούτου, ο Μέγας Δούκας εγκαταστάθηκε στην Βαρσοβία με την σύζυγο και τα παιδιά του. Ωστόσο, η διαμονή των Κωνσταντίνοβιτς στην Πολωνία ήταν δύσκολη και ο Μέγας Δούκας υπήρξε θύμα απόπειρας δολοφονίας την επομένη, μόλις, της άφιξής του στην πρωτεύουσα. Τελικώς, η εξέγερση των Πολωνών τον Ιανουάριο του 1863 και η ριζοσπαστικοποίηση των αυτονομιστών οδήγησαν τον Τσάρο να ανακαλέσει τον αδελφό του στην Αγία Πετρούπολη τον Αύγουστο. Την περίοδο των γεγονότων αυτών, η Όλγα ήταν ηλικίας περίπου έντεκα ετών και η δύσκολη αυτή εμπειρία την σημάδεψε βαθιά[8] · [9].

Γνωριμία με τον Γεώργιο Α΄ και αρραβώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς και η οικογένειά του. Από αριστερά προς τα δεξιά εμφανίζονται: ο Μέγας Δούκας Δημήτριος Κωνσταντίνοβιτς ένας μη αναγνωρισμένος υπασπιστής (σε ένα κάθισμα), ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Κωνσταντίνοβιτς (καθισμένος στο χώμα), η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα και ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς κρατώντας τον Μέγα Δούκα Βιάτσεσλαβ Κωνσταντίνοβιτς (σε μια καρέκλα), η Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Κωνσταντίνοβνα και ο Μέγας Δούκας Νικόλαος Κωνσταντίνοβιτς (όρθιος στο βάθος).

Η Μεγάλη Δούκισσα Όλγα συνάντησε για πρώτη φορά τον μέλλοντα σύζυγό της, τον βασιλιά Γεώργιο Α΄ της Ελλάδος, τον Σεπτέμβριο του 1863. Ο τελευταίος, είχε έρθει να επισκεφθεί τον τσάρο Αλέξανδρο Β΄ στην Αγία Πετρούπολη, προκειμένου να τον ευχαριστήσει για την υποστήριξη, που του είχε παράσχει με την ευκαιρία της εκλογής του ως Βασιλιά των Ελλήνων. Ο νεαρός μονάρχης εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να συναντήσει τον Μέγα Δούκα Κωνσταντίνο και την οικογένειά του, στο Παλάτι του Παβλόφσκ. Ωστόσο, η παραμονή του Γεωργίου Α΄ στην Ρωσία δεν διήρκεσε παρά μόνο έξι ημέρες και η Όλγα, η οποία ήταν τότε μόλις δώδεκα ετών, δεν φαινόταν να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον μονάρχη[9] · [10].

Το 1867, οι δύο νέοι συναντήθηκαν εκ νέου στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα, όταν ο βασιλιάς των Ελλήνων, όντας καλεσμένος για διάστημα αρκετών μηνών από τον Αλέξανδρο Β΄, πραγματοποίησε επίσκεψη στην αδελφή του, την τσάρεβνα Μαρία Φεοντόροβνα, καθώς και τον γαμπρό του, τον τσάρεβιτς Αλεξάντρ[1] · [11]. Εκείνη την περίοδο, ο Γεώργιος Α΄ ήταν αποφασισμένος να βρει σύζυγο και η ιδέα ενός γάμου με μια Ρωσίδα Μεγάλη Δούκισσα, γεννημένη Ορθόδοξη, δεν του ήταν αδιάφορη[12]. Στο Μαρμάρινο Παλάτι και το Παβλόφσκ, ο Γεώργιος γνωρίστηκε, λοιπόν, με την Όλγα και η νεαρή κοπέλα δεν άργησε να τον ερωτευτεί[N 2]. Ωστόσο, η ιδέα του να εγκαταλείψει την Ρωσία φαίνεται να την ανησυχούσε ιδιαιτέρως και φέρεται να πέρασε νύχτες ολόκληρες να κλαίει στο δωμάτιο της στη διάρκεια των αρραβώνων της[13].

Έχοντας την υποστήριξη της αδελφής του[13], ο Γεώργιος Α΄ τελικώς ζήτησε το χέρι της Όλγας από τους γονείς της. Ωστόσο, εμπρός στο ενδεχόμενο αυτού του γάμου, ο Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς παρουσιάστηκε αρχικά επιφυλακτικός. Έχοντας ιδιαίτερα στενή σχέση με την κόρη του, ο Μέγας Δούκας θεωρούσε ότι, όντως, σε ηλικία δεκαπέντε ετών, ήταν ακόμη ιδιαιτέρως νέα για να νυμφευθεί. Ταυτόχρονα, ανησυχούσε για την μεγάλη απόσταση που χώριζε την Ελλάδα από την Ρωσία. Από την πλευρά της, η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα αποδείχθηκε πολύ πιο ενθουσιώδης σε αυτό το ενδεχόμενο από τον σύζυγό της και, όταν ορισμένα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας της υπενθύμισαν την εξαιρετικά νεαρή ηλικία της κόρης της, εκείνη τους απαντούσε ότι δεν θα παρέμενε για πάντα τόσο νεαρή[14].

Τα εθνικά συμφέροντα τελικώς επικράτησαν και αποφασίστηκε ότι ο γάμος της Όλγας και του Γεωργίου θα λάμβανε χώρα όταν η Μεγάλη Δούκισσα θα έφτανε τα δέκατα έκτα γενέθλιά της. Έως τότε, η νεαρή κοπέλα θα συνέχιζε τις προσπάθειές της με στόχο την βελτίωση της εκπαίδευσής της, ενώ αποφασίστηκε ότι θα συνέχιζε τις σπουδές της έως την ημέρα του γάμου της[14].

Δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βασίλισσα Όλγα ασχολήθηκε πάρα πολύ με φιλανθρωπικά έργα. Δημιούργημά της είναι το Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στο κέντρο της Αθήνας, όπως και το Ρωσικό Νοσοκομείο στον Πειραιά.

Κατά τη διάρκεια επισκέψεών της στο μέτωπο του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897, διαπίστωσε ότι οι στρατιώτες δεν είχαν την ικανότητα να διαβάσουν την Βίβλο, διότι ήταν γραμμένη στην Καθαρεύουσα. Έτσι ξεκίνησε πρωτοβουλία για την έκδοση της Βίβλου στη Δημοτική. Η έκδοση στη Δημοτική έγινε το 1901 χωρίς την επίσημη άδεια της Ιεράς Συνόδου και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, τα λεγόμενα Ευαγγελικά. Ταραχές έγιναν στην Αθήνα από τους φοιτητές και καθηγητές του Πανεπιστημίου, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών αναγκάσθηκε να παραιτηθεί, καθώς και η κυβέρνηση του Γεωργίου Θεοτόκη. Η μετάφραση τελικώς αποσύρθηκε.

Αντιβασίλισσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο τάφος της Βασίλισσας Όλγας στο Τατόι.

Η Όλγα ήταν το μοναδικό μέλος της βασιλικής οικογένειας, στην οποία έδωσε άδεια η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου για να δει τον άρρωστο εγγονό της, Βασιλιά Αλέξανδρο Α'. Η Όλγα επιβιβάσθηκε στην Ιταλία σ' ένα μικρό ιδιωτικό κότερο, το οποίο συνάντησε στην Αδριατική θάλασσα σφοδρή τρικυμία και καθυστέρησε πολύ. Έφθασε στο Τατόι είκοσι τέσσερις ώρες μετά το θάνατο (σηψαιμία από δάγκωμα πιθήκου), του Βασιλιά Αλέξανδρου Α' στις 12/25 Οκτωβρίου 1920.

Η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου ανέθεσε την Αντιβασιλεία στον Ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη. Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές της 1/14 Νοεμβρίου 1920, την Αντιβασιλεία ανέλαβε η Όλγα. Η Αντιβασιλεία της Όλγας τελείωσε στις 19 Δεκεμβρίου 1920, ημέρα που επέστρεψε ο γιος της Κωνσταντίνος Α' από την εξορία, κατόπιν δημοψηφίσματος.

Εξορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την έκπτωση της Δυναστείας το 1924, η Όλγα ακολούθησε τη βασιλική οικογένεια στην εξορία. Έτσι, τα επόμενα έτη βρέθηκε να φιλοξενείται άλλοτε από τον βασιλιά Γεώργιο Ε΄ στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και στο Κάστρο Γουίντσορ, άλλοτε στο Σάντριγχαμ, όπου διαμένει η κουνιάδα της βασίλισσα Αλεξάνδρα, άλλοτε στο Ξενοδοχείο Regent's Park, όπου είχε νοικιάσει διαμέρισμα η κόρη της πριγκίπισσα Μαρία και άλλοτε στο Σπένσερ Χάουζ στο Λονδίνο ή στη Βίλα Αναστασία στη Ρώμη, όπου ανήκε στον πρίγκιπα Χριστόφορο και την πριγκίπισσα Αναστασία.[15]

Μετά την κατάργηση της βασιλευόμενης δημοκρατίας, στις αρχές του 1924, ακολούθησε η δήμευση όλης της βασιλικής περιουσίας. Ωστόσο, το νέο καθεστώς θα χορηγήσει σύνταξη αποκλειστικά στη βασίλισσα Όλγα. Επίσης, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, θα επιτραπεί στην Ιουλία Καρόλου να επιστρέψει στην Όλγα τα κοσμήματά της, που βρίσκονταν σε ένα ξύλινο κιβώτιο στη θυρίδα 117 του θησαυροφυλακίου της Εθνικής Τράπεζας.[16]

Η βασίλισσα Όλγα, απεβίωσε μετά από μία εβδομάδα ασθένειας, στις 18 Ιουνίου 1926, στη Βίλα Αναστασία της Ρώμης. Παρότι η ελληνική κυβέρνηση ενημέρωσε την εξόριστη βασιλική οικογένεια, ότι η βασίλισσα μπορούσε να ενταφιαστεί στο νεκροταφείο του Τατοΐου, οι συγγενείς της δεν δέχτηκαν αυτή την πρόταση. Η σωρός της μεταφέρθηκε στη Φλωρεντία και τοποθετήθηκε στην κρύπτη της εκκλησίας του Αγίου Κυρίλλου, όπου βρισκόταν και το φέρετρο του γιου της βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄. Μετά την παλινόρθωση της βασιλείας, τα οστά της μεταφέρθηκαν και ενταφιάστηκαν στις 17 Νοεμβρίου 1936 στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι, δίπλα στον τάφο του συζύγου της βασιλιά Γεωργίου Α΄.[17]

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2016 τοποθετήθηκε στη Θεσσαλονίκη άγαλμα της βασίλισσας Όλγας, το οποίο αποτελεί δωρεά της Πανρωσικής Στρατιωτικής - Ιστορικής Ένωσης.[18][19] Το άγαλμα, ύψους 3,5 μέτρων, είναι κατασκευασμένο από γρανίτη και ορείχαλκο και τοποθετήθηκε στο πάρκο μεταξύ των οδών Βασιλίσσης Όλγας και Βασιλέως Γεωργίου.[20][21][22]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μία απόδειξη για την στενή μεταξύ τους σχέση, που είχαν η Όλγα και ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς, ήταν το γεγονός ότι, αφότου έγινε βασίλισσα, υποδέχθηκε στην Αθήνα μία εκ των νόθων κορών του πατέρα της, την Μαρία Κοντορούσσο, την οποία και έκανε μία εκ των κυριών της συνοδείας της. Greg King et Penny Wilson, Gilded Prism, The Konstantinovichi Grand Dukes and the Last Years of the Romanov Dynasty, Eurohistory, 2006, p. 39.
  2. Ούσα μητέρα, η Όλγα διηγείτο συχνά την γνωριμία της με τον Γεώργιο στα παιδιά της. Τότε, διευκρίνιζε πάντοτε: « Ερωτεύτηκα τον άνθρωπο, όχι τον βασιλιά. » Grand Duchess George of Russia, A Romanov Diary, Atlantic International Publications, 1988, p. 1.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Ricardo Mateos Sainz de Medrano, La Familia de la Reina Sofίa, La Dinastίa griega, la Casa de Hannover y los reales primos de Europa, La Esfera de los Libros, Madrid, 2004, p. 69.
  2. Ricardo Mateos Sainz de Medrano, op. cit., p. 69-70.
  3. John Van der Kiste, The Romanovs 1818-1958, Sutton publishing, 1998, p. 26.
  4. 4,0 4,1 Greg King et Penny Wilson, Gilded Prism, The Konstantinovichi Grand Dukes and the Last Years of the Romanov Dynasty, Eurohistory, 2006, p. 36
  5. Greg King et Penny Wilson, op. cit., p. 37-38.
  6. Greg King et Penny Wilson, op. cit., p. 55.
  7. Greg King et Penny Wilson, op. cit., p. 109-110.
  8. Greg King et Penny Wilson, op. cit., p. 34-36.
  9. 9,0 9,1 Walter Christmas, King George of Greece, MacBride, Naste & Company, New York, 1914, p. 81.
  10. John Van der Kiste, Kings of the Hellenes. The Greek Kings 1863-1974, Sutton publishing, 1999, p. 14 et 25.
  11. John Van der Kiste, op. cit., p. 24-25.
  12. John Van der Kiste, op. cit., p. 24.
  13. 13,0 13,1 Greg King et Penny Wilson, op. cit., p. 37.
  14. 14,0 14,1 John Van der Kiste, op. cit., p. 25.
  15. http://www.royalchronicles.gr/olgagreece/
  16. http://www.eirinika.gr/article/152006/i-syllogi-kosmimaton-tis-vasilikis-oikogeneias-tis-ellados-apo-tis-pio-ploysies
  17. http://www.oplognosia.com/opla/opla154.php
  18. http://www.voria.gr/article/topothetithike-to-agalma-tis-vasilissas-olgas-tis-rosias-sti-thessaloniki
  19. http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/2362799/topothetithike-to-agalma-tis-vasilissas-olgas-sti-thessaloniki
  20. http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=114119911
  21. http://www.typosthes.gr/gr/topika/article/107748/thessaloniki-topothetithike-to-agalma-tis-vasilissas-olgas/
  22. http://www.salonicanews.com/2016/09/blog-post_97.html

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Olga Constantinovna de Russie της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).