Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα (Καρλότα της Πρωσίας)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα
Πριγκίπισσα της Πρωσίας
Αυτοκράτειρα της Ρωσίας
Alexandra Feodorovna (Charlotte of Prussia).jpg
Αυτοκρατορική σύζυγος της Ρωσίας
Περίοδος1 Δεκεμβρίου 1825 – 2 Μαρτίου 1855
Στέψη3 Σεπτεμβρίου 1826
Γέννηση13 Ιουλίου 1798
Παλάτι Σαρλόττενμπουργκ, Βερολίνο, Βασίλειο της Πρωσίας, Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Θάνατος1 Νοεμβρίου 1860 (62 ετών)
Παλάτι του Αλεξάνδρου, Τσάρσκογιε Σελό, Ρωσική Αυτοκρατορία
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός των Αγίων Πέτρου και Παύλου, Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Αυτοκρατορία
ΣύζυγοςΝικόλαος Α΄ της Ρωσίας
ΕπίγονοιΑλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας
Μαρία
Όλγα
Αλεξάνδρα
Κωνσταντίνος
Νικόλαος
Μιχαήλ
ΟίκοςΟίκος των Χοεντσόλερν
ΠατέραςΦρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ της Πρωσίας
ΜητέραΛουίζα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
ΘρησκείαΡωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
(πρώην Καλβινισμός)
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα (Алекса́ндра Фёдоровна), γεννηθείσα Πριγκίπισσα Καρλόττα της Πρωσίας (Prinzessin Charlotte von Preußen, 13 Ιουλίου 1798 - 1 Νοεμβρίου 1860) ήταν η σύζυγος του Τσάρου Νικόλαου Α΄ της Ρωσίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1798 στο Παλάτι Σαρλόττενμπουργκ του Βερολίνου ως Φρειδερίκη Λουίζα Καρλόττα Βιλελμίνη, και ήταν το τέταρτο παιδί και δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Καρόλου Β΄, Μεγάλου Δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Ήταν γνωστή στον οικογενειακό της κύκλο με το χαϊδευτικό όνομα Λόττχεν.

Η παιδική ηλικία της πριγκίπισσας στιγματίστηκε από τους Ναπολεόντειους πολέμους, αφού μεγάλωσε κάτω από δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Ο πατέρας της ήταν ένας καλός, θρησκευόμενος άνθρωπος, αλλά ένας αδύναμος και αναποφάσιστος κυβερνήτης ο οποίος, μετά από στρατιωτικές ήττες το 1806, έχασε το μισό βασίλειό του. Μετά την ήττα των Πρώσων στη Μάχη της Ιένας, η βασίλισσα Λουίζα κατέφυγε με τα παιδιά της στο Καίνιγκσμπεργκ, και σύντομα τέθηκε υπό την προστασία του αυτοκράτορα της Ρωσίας Αλεξάνδρου Α'. Το 1806 το Βερολίνο έπεσε στις δυνάμεις του Ναπολέοντα. Η βασιλική οικογένεια επέστρεψε το 1809, όμως η μητέρα της Καρλόττας αρρώστησε και πέθανε από τύφο λίγους μήνες αργότερα.

Τον Φεβρουάριο του 1814 επισκέφθηκε το Βερολίνο ο Μέγας Δούκας Νικόλαος Πάβλοβιτς της Ρωσίας, μελλοντικός Τσάρος της Ρωσίας και ο αδελφός του Μέγας Δούκας Μιχαήλ Πάβλοβιτς της Ρωσίας.[1] Έγιναν διευθετήσεις μεταξύ των δυο δυναστειών για τον Νικόλαο να παντρευτεί την δεκαπεντάχρονη Καρλόττα, για να ενισχυθεί η συμμαχία μεταξύ Ρωσίας και Πρωσίας. Ο Νικόλαος ήταν δεύτερος στη σειρά διαδοχής, καθώς προηγείτο ο αδελφός του Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Πάβλοβιτς, ο οποίος όμως, όπως και ο Τσάρος, ήταν άκληρος. Σε μια δεύτερη επίσκεψη του επόμενου έτους, ο Νικόλαος ερωτεύτηκε την πριγκίπισσα Καρλόττα, η οποία ήταν δεκαεπτά χρονών. Τον Οκτώβριο του 1816, ο Νικόλαος και η Καρλόττα αρραβωνιάστηκαν. Στις 9 Ιουνίου 1817 η πριγκίπισσα Καρλόττα πήγε στη Ρωσία με τον αδελφό της πρίγκιπα Γουλιέλμο.

Μετά την άφιξή της στην Αγία Πετρούπολη η Καρλόττα μεταστράφηκε στη Ρωσική Ορθοδοξία και πήρε το ρωσικό όνομα Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα. Ο γάμος έγινε στις 13 Ιουλίου 1817, ημέρα των γενεθλίων της Αλεξάνδρας στα Χειμερινά Ανάκτορα.[2]

Η Αλεξάνδρα αντιμετώπισε αρχικά προβλήματα στην προσαρμογή στη ρωσική αυλή. Είχε καλή σχέση με την πεθερά της, την τέως Αυτοκράτειρα Μαρία Φεοντόροβνα, αλλά όχι με την ανδραδέλφη της, την Αυτοκράτειρα Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα. Η αυτοκρατορική οικογένεια συνήθιζε να μιλά στα γερμανικά και να γράφει επιστολές στα γαλλικά, τα οποία ομιλούνταν ευρέως στην Αυλή, με αποτέλεσμα η Αλεξάνδρα να μην αποκτήσει ποτέ πολύ καλή γνώση των ρωσικών. Το 1822 ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Πάβλοβιτς αποποιήθηκε δημόσια των δικαιωμάτων του στη διαδοχή, αφήνοντας έτσι το Νικόλαο πρώτο στη σειρά διαδοχής. Το 1825 ο Τσάρος έδωσε στην Αλεξάνδρα το Παλάτι Πέτερχοφ, στα περίχωρα της Αγίας Πετρούπολης, όπου ζούσε μαζί με τον Νικόλαο, η οποία έγινε η αγαπημένη της θερινή κατοικία.

Η Αλεξάνδρα ήταν ψηλή, λεπτή, με μικρό κεφάλι και έντονα φρύδια. Είχε αέρα με βασιλική μεγαλοσύνη. Ο γρήγορος, ελαφρός της περίπατος ήταν χαριτωμένος. Ήταν αδύναμη, και συχνά με κακή υγεία. Η φωνή της ήταν βραχνή, αλλά μιλούσε γρήγορα και με απόφαση.

Έγινε αυτοκράτειρα υπό τη σκιά της Εξέγερσης των Δεκεμβριστών και της αιματηρούς καταστολής της (1825). Η στέψη του Νικολάου και της Αλεξάνδρας έγινε στο Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο στις 3 Σεπτεμβρίου 1826. Μετά από 25 χρόνια συζυγικής πίστης, ο Νικόλαος συνήψε σχέση με την Βαρβάρα Αρκάντυεβνα Νελίντοβα, μία από τις κυρίες επί των τιμών της Αλεξάνδρας και ανεψιάς της Γιεκατερίνα Νελίντοβα (ερωμένης του πατέρα του Νικολάου, Παύλου), λόγω της απαγόρευσης σεξουαλικής επαφής που της επέβαλαν οι γιατροί της εξαιτίας της κακής της υγείας και των αλλεπάλληλων εμφραγμάτων. Παρ'ότι στην αρχή ζήλευε τη Νελίντοβα, στη συνέχεια ανέπτυξαν και διατήρησαν καλή σχέση, τόσο ώστε μετά το θάνατο του Νικολάου να την ορίσει προσωπική της αναγνώστρια.

Λίγο μετά τον θάνατο του Νικόλαου το 1855, αποσύρθηκε στο Παλάτι του Αλεξάνδρου στο Τσάρσκογιε Σελό, φέροντας τον τίτλο της τέως Αυτοκράτειρας, καθώς τον τίτλο της Αυτοκράτειρας έφερε πλέον η Μαρία Αλεξαντρόβνα (Μαρία της Έσσης και παρα τω Ρήνω), σύζυγος του γιου της Τσάρου Αλεξάνδρου Β'. Η υγεία της γινόταν συνεχώς περισσότερο εύθραυστη, με αποτέλεσμα να διαμένει στην Ελβετία, τη Νίκαια και τη Ρώμη, μακριά από το ρωσικό χειμώνα. Μετά από την επιστροφή της από ένα ταξίδι στο εξωτερικό τον Ιούλιο του 1860, η υγεία της επιδεινώθηκε. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους οι γιατροί της τής συνέστησαν να ταξιδέψει ξανά νότια ειδάλλως δεν θα επιβίωνε τον χειμώνα, όμως εκείνη επέλεξε να μείνει για να πεθάνει σε ρωσικό χώμα. Η Αλεξάνδρα πέθανε στον ύπνο της την 1η Νοεμβρίου 1860 σε ηλικία 62 ετών στο Παλάτι του Αλεξάνδρου. Τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To 1817 παντρεύτηκε τον Νικόλαο Α΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας στα Χειμερινά Ανάκτορα. Μαζί απέκτησαν 7 παιδιά:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Soroka, Marina; Ruud, Charles A. (2016) [2015]. Becoming a Romanov. Grand Duchess Elena of Russia and her World (1807–1873). London: Routledge. σελ. 32. ISBN 9781317175872. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2019. Passing through Berlin in 1814, Nicholas met the fifteen-year-old Prussian princess Charlotte that his mother and brother had picked for him as a bride [...]. 
  2. Barkovets & Vernovava, Empress Alexandra Feodorovna, p. 8
  • Barkovets, Olga and Vernova, Nina. Empress Alexandra Fiodorovna, Peterhof Stage Museum Preserve, Abris Art Publishers, 2008. (ISBN 978-5-88810-089-9).
  • Cowles, Virginia. The Romanovs. Harper & Ross, 1971. (ISBN 978-0-06-010908-0)
  • Grunwald, Constantin de. Tsar Nicholas I the Life of An Absolute Monarch, Alcuin Press, ASIN B000I824DU.
  • Lincoln, W. Bruce. The Romanovs: Autocrats of All the Russias, Anchor, (ISBN 0-385-27908-6).
  • Lincoln, W. Bruce. Nicholas I, Emperor and Autocrat of All the Russias , Northern Illinois University Press, (ISBN 0-87580-548-5).
  • Montefiore, Simon Sebag. The Romanovs: 1613-1918. Deckle Edge, 2016. (ISBN 978-0-307-26652-1)
  • Soroka, Marina and Ruud, Charles A. Becoming a Romanov: Grand Duchess Elena of Russia and her World (1807-1873). Routledge, 2016. (ISBN 978-1472457011)
  • Zeepvat, Charlotte. Romanov Autumn: stories from the last century of Imperial Russia. Sutton Publishing, 2000. (ISBN 9780750923378)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα (Καρλότα της Πρωσίας)
Γέννηση: 13 Ιουλίου 1798 Θάνατος: 1 Νοεμβρίου 1860
Αυτοκρατορικός Οίκος της Ρωσίας
Προκάτοχος
Λουίζα του Μπάντεν
Αυτοκρατορική σύζυγος της Ρωσίας
1825 – 1855
Διάδοχος
Μαρία της Έσσης