Μεγάλη Δούκισσα Βέρα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Βέρα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 16 Φεβρουαρίου 1854 Αγία Πετρούπολη |
| Θάνατος | 11 Απριλίου 1912 Στουτγκάρδη |
| Τόπος ταφής | Στουτγκάρδη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ρωσική Αυτοκρατορία |
| Θρησκεία | Λουθηρανισμός |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Ευγένιος της Βυρτεμβέργης (1846-1877) (από 1874) |
| Τέκνα | Έλσα της Βυρτεμβέργης, Όλγα της Βυρτεμβέργης Κάρολος-Ευγένιος της Βυρτεμβέργης |
| Γονείς | Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας και Αλεξάνδρα της Σαξονίας-Αλτεμβούργου |
| Αδέλφια | Όλγα των Ελλήνων, Βυασεσλάβ Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας, Δημήτριος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας, Μεγάλος Δούκας Κωνσταντίν Ρομανόφ Νικόλαος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας |
| Οικογένεια | Holstein-Gottorp-Romanov |
 Σχετικά πολυμέσα | |
- Να μη συγχέεται με την ανιψιά της, Βέρα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας (1906-2001).
Η Βέρα Κωνσταντίνοβνα (ρωσ. Вера Константиновна, 16 Φεβρουαρίου 1854 - 11 Απριλίου 1912) του Οίκου των Ρομανώφ ήταν μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας και με το γάμο της έγινε δούκισσα της Βυρτεμβέργης.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε το 1854 στην Αγία Πετρούπολη και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας και της Αλεξάνδρας Ιωσήφοβνας, κόρης του Ιωσήφ της Σαξονίας-Αλτεμβούργου. Είχε πέντε αδέλφια, ενώ το 1867 η μεγαλύτερη αδελφή της, Όλγα, παντρεύτηκε το Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας.
Το 1861 ο πατέρας της ορίστηκε αντιβασιλέας της Πολωνίας και η οικογένεια μετακόμισε στη Βαρσοβία. Η Βέρα είχε κρίσεις θυμού και το 1863 εστάλη στους θείους της, Όλγα Νικολάγιεβνα της Ρωσίας και το σύζυγο εκείνης, Κάρολο της Βυρτεμβέργης, λόγω της "νευρώδους κατάστασής της". Θεωρείται ότι, αν και η δικαιολογία των γονιών της ήταν η καλύτερη φροντίδα που θα λάμβανε στο πιο ανεπτυγμένο γερμανικό ιατρικό περιβάλλον, ο πραγματικός λόγος ήταν η προσπάθειά τους να κρύψουν την κατάστασή της από τη ρωσική Αυλή. Η προσαρμογή της Βέρας στην Αυλή της Στουτγάρδης ήταν δύσκολη και χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να αποβάλει την αντιδραστική συμπεριφορά της. Το 1871 οι θείοι της, που δεν είχαν παιδιά, την υιοθέτησαν επίσημα.
Η Βέρα εξελίχθηκε σε ντροπαλή, έξυπνη και διανοούμενη γυναίκα που αντιπαθούσε τις επισημότητες. Οι θείοι της κανόνισαν το γάμο της με ένα μακρινό εξάδελφό της και μέλος του Οίκου της Βυρτεμβέργης, τον εικοσιοκτάχρονο Ευγένιο, ώστε να μη χρειαστεί να φύγει από τη χώρα. Παντρεύτηκαν το 1874 στη Στουτγάρδη σε μεγαλοπρεπή τελετή, ενώ ο θείος της, Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας, την προίκισε πλουσιοπάροχα.
Εγκαταστάθηκαν στη Στουτγάρδη και ένα χρόνο μετά γεννήθηκε ο γιος τους, Κάρολος Ευγένιος, που πέθανε επτά μήνες αργότερα. Το 1876 γεννήθηκαν οι δίδυμες κόρες τους. Όμως, ο ευτυχισμένος γάμος τους αποδείχθηκε πολύ σύντομος. Τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, ο Ευγένιος πέθανε σε ηλικία 30 ετών, πιθανώς σε μονομαχία, αν και η επίσημη εκδοχή ήταν πτώση από άλογο και ασθένεια. Η Βέρα, χήρα στα 22 της, δεν ξαναπαντρεύτηκε.
Παρέμεινε στη Βυρτεμβέργη, αλλά επισκεπτόταν συχνά τα αδέλφια της στη Ρωσία, καθώς και την αδελφή της, Όλγα, στην Ελλάδα. Μετά το θάνατο των θείων της, κληρονόμησε σημαντική περιουσία και δημιούργησε ένα λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό κύκλο στο νέο σπίτι της, τη Βίλλα Μπεργκ. Ήταν δημοφιλής στη Βυρτεμβέργη για τις φιλανθρωπίες της και για το χαρακτήρα της, καθώς εξελίχθηκε σε πολύ κοινωνικό άτομο. Το 1897 η πρώτη κόρη της, Έλσα, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο του Σάουμπουργκ-Λίππε και το επόμενο έτος η δεύτερη κόρη της, Όλγα, παντρεύτηκε το νεότερο αδελφό εκείνου, Μαξιμιλιανό.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της εμφάνισε νευρολογικά συμπτώματα που έκαναν την οικογένειά της να ορίσει αξιωματικό ως συνοδό της για να την προστατεύει από πτώσεις. Παρ' όλα αυτά, διατήρησε το χιούμορ της και παρέμεινε αγαπητή στους συγγενείς της. Ακόμη, απέκτησε φιλογερμανική πολιτική στάση και το 1909 ασπάστηκε το Λουθηρανισμό προς απογοήτευση των Ρώσων συγγενών της.
Το 1911 έπαθε εγκεφαλικό, από το οποίο συνήλθε. Απεβίωσε το 1912 σε ηλικία 58 ετών στη Στουτγάρδη, από οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Ενταφιάστηκε στο Παλαιό Κάστρο της πόλης.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε το 1874 τον Ευγένιο της Βυρτεμβέργης και είχε τρία τέκνα:
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Beéche, Arturo. The Grand Duchesses. Eurohistory, 2004. ISBN 0-9771961-1-9
- Grand Duchess George of Russia. A Romanov Diary. Atlantic International Publications, 1988. ISBN 0-938311-09-3
- Jena, Detlef. Koenigin Olga von Wuerttemberg: Glueck und Leid ("Queen Olga of Wuerttemberg: Happiness and Pain"). Pustet, 2009. ISBN 3-7917-2228-X
- King Greg, and Penny Marshall. Gilded Prism. Eurohistory, 2006. ISBN 0-9771961-4-3
- Thomsen, Sabine. Die Württembergischen Koeniginnen. Tübigen, Silberburg Verlag GmbH, 2006. ISBN 3-87407-714-4.