Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος A.E.
Τύπος Ανώνυμη Εταιρεία
Εισηγμένη ΧΑΑΕΤΕ
Κλάδος Τράπεζες
Ίδρυση 1841
Έδρα Αθήνα, Ελλάδα
Υπηρεσίες Εμπορική τραπεζική, επενδυτική τραπεζική, χρηματοοικονομικά, διαχείριση περιουσίας και ασφάλειες
Έσοδα Increase8,908 δις(2014)[1]
Kέρδη 4,546 δις (2014)[1]
Συνολικό ενεργητικό €151,8 δις (2014)[1]
Ιδιοκτήτης ΤΧΣ (40.39%)[2]
Υπάλληλοι 46.680 (2014)[1]
Θυγατρικές Εθνική Ασφαλιστική, Finansbank
Ιστότοπος nbg.gr

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (ETE) είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της Ελλάδας. Είναι μέλος της Αγοράς Παραγώγων του Χρηματιστηρίου Αθηνών από ιδρύσεώς της και έχει άδεια ειδικού διαπραγματευτή τύπου Α. Είναι διαφορετική από την Τράπεζα της Ελλάδος, ενώ είχε το εκδοτικό προνόμιο χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα ως το 1928.

Η Εθνική ιδρύθηκε το 1841 από τον Γεώργιο Σταύρου, από τα Ιωάννινα, ο οποίος ήταν ο πρώτος και μακροβιότερος διοικητής της. Νεότερος σε ηλικία διοικητής στην ιστορία της Τράπεζας ήταν ο Στέλιος Παναγόπουλος, ενώ σήμερα διευθύνων σύμβουλος είναι ο οικονομολόγος Αλέξανδρος Τουρκολιάς.

Η μετοχή της διαπραγματεύεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Το Δίκτυό της στην Ελλάδα αριθμεί περισσότερα από 528 Καταστήματα και πάνω από 1383 ΑΤΜ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 30 Μαρτίου 1841 δημοσιεύεται ο νόμος «Περί συστάσεως Εθνικής Τραπέζης» (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αριθ. 6 της 30 Μαρτίου 1841, σ.59) σύμφωνα με τον οποίο η Εθνική Τράπεζα είναι ανώνυμη ιδιωτική εταιρεία με έδρα την Αθήνα και με κεφάλαιο 5.000.000 δραχμών, μοιρασμένο σε 5000 μετοχές των 1000 δραχμών.

Από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας το 1841, ήταν το ελληνικό κράτος με 1.000 μετοχές από τις 3.402. Άλλοι μεγάλοι μέτοχοι ήταν ο Νικόλαος Ζωσιμάς με 500 μετοχές, ο Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος με 300, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας με 200, ο Κωνσταντίνος Βράνης με 150, ο Αδόλφος Γραφ με 146 και ο Θεόδωρος Ράλλης με 100. Η τράπεζα Rothshild Frères Paris αγόρασε 50 μετοχές, ενώ άλλες 50 αγόρασε ο Εϋνάρδος στο όνομά της για να τονώσει το κύρος της νέας τράπεζας.[3]

Το 1953 εξαγόρασε την Τράπεζα Αθηνών και μέχρι το 1960 περίπου ονομαζόταν Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και Αθηνών. Το 1966 ο διοικητής Γεώργιος Μαύρος ίδρυσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, που λειτούργησε μετά την μεταπολίτευση.

Ίδρυση του NBG Group[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι τα τέλη τις δεκαετίας του 1990 η Ε.Τ.Ε είχε το ρόλο μιας διεθνούς τράπεζας της Ελλάδος και του Ελληνισμού. Οι σχετικά μικρές μονάδες τις Ε.Τ.Ε στο εξωτερικό δεν είχαν την δυνατότητα να αποκτήσουν ένα σημαντικό ρόλο και η τράπεζα πούλησε τα υποκαταστήματα στο εξωτερικό (Η.Π.Α, Καναδάς, Γερμανία κλπ) σε ανταγωνιστές και αγόρασε πλέον τοπικά στην νοτιοανατολική Ευρώπη τράπεζες σχηματίζοντας το NBG Group, με ισχυρή παρουσία σε ορισμένες χώρες.

Από τον Οκτώβριο 1999, η μετοχή της Τράπεζας διαπραγματεύεται στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Στα τέλη του 2002, η Εθνική Τράπεζα προχώρησε στη συγχώνευση δι' απορροφήσεως της θυγατρικής της «Εθνική Τράπεζα Επενδύσεων Βιομηχανικής Αναπτύξεως ΑΕ» (ETEBA).

Οι λογαριασμοί καταθέσεων σήμερα ξεπερνούν τα εννέα εκατομμύρια και οι λογαριασμοί χορηγήσεων το ένα εκατομμύριο.

Πρόσφατες εξελίξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ε.Τ.Ε πρόσφατα συμφώνησε στην εξαγορά της τουρκικής Finansbank, που αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση που έχει γίνει ποτέ ανάμεσα στις δύο χώρες. Η εξαγορά αυτή δίνει στη Ε.Τ.Ε ηγετική θέση στην ΝΑ Ευρώπη και τα οφέλη που αναμένεται να αποκομίσει είναι πολλαπλά. Απέκτησε πρόσβαση σε μία ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά 70 εκατομμυρίων κατοίκων και ήδη μεγάλο ποσοστό των κερδών της Ε.Τ.Ε προέρχονται από τη Finansbank.

Εθνική Χρηματιστηριακή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Εθνική Χρηματιστηριακή αποτελεί το χρηματιστηριακό βραχίονα του ομίλου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Είναι μέλος του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών από το 1988 και οι επιχειρηματικές της δραστηριότητες αποτελούν μετοχοποιήσεις, νέες εισαγωγές εταιριών, ιδιωτικές τοποθετήσεις, αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων, συγχωνεύσεις και εξαγορές, εν γένει συμβουλευτικές υπηρεσίες, συνθέσεις νέων προϊόντων, ανταλλάξιμα και μετατρέψιμα ομολογιακά δάνεια.

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Annual Report 2008». National Bank of Greece. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-07-21. http://web.archive.org/web/20110721083021/http://www.nbg.gr/wps/wcm/connect/8ca182004e848c4fb561f759278fd8ce/ANNUAL+REPORT+2008.pdf?MOD=AJPERES&CACHEID=8ca182004e848c4fb561f759278fd8ce. Ανακτήθηκε στις 2009-11-10. 
  2. Τράπεζες στα χέρια των Funds fpress.gr
  3. Αθανάσιος Κ. Μπούνταλης (2016). Το Χρήμα στην Ελλάδα, 1821-2001. Η ιστορία ενός θεσμού. MIG Publishing, σελ. 109-110. ISBN 978-9-60937-758-4. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αλίκη Βαξεβάνογλου, Οι Έλληνες κεφαλαιούχοι 1900-1940, κοινωνική και οικονομική προσέγγιση, εκδ.Θεμέλιο, Αθήνα 1994
  • Θάνος Βερέμης - Κώστας Κωστής, Η Εθνική Τράπεζα στη Μικρά Ασία (1919-1922), εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 1984
  • Γιώργος Δερτιλής, Το ζήτημα των τραπεζών (1871-1873), εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 1989 (β΄έκδοση)
  • Σταύρος Θωμαδάκης, Γεωγραφική κατανομή των εργασιών της Ε.Τ.Ε, 1861-1900, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 1984
  • Σταύρος Θωμαδάκης, Πίστη και εκχρηματισμός της οικονομίας. Προεξοφλητικός δανεισμός και Εθνική Τράπεζα (1860-1900), εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 1981
  • Αχιλλέα Κομίνη, «Ο Όθων και η Εθνική Τράπεζα», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ. ΙΘ', σελ. 69-74
  • Νίκος Σ. Παντελάκης, Συμμαχικές πιστώσεις, κράτος και Εθνική Τράπεζα (1917-1928), εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 1988
  • Πέτρος Πιζάνιας, Μισθοί και εισοδήματα στην Ελλάδα (1842-1923). Το παράδειγμα των υπαλλήλων της Εθνικής Τράπεζας, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 1985
  • Ιστορικό Αρχείο, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, 160 χρόνια λειτουργίας. Ιστορικό χρησμολόγιον (1841-2001), Αθήνα 2001

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]