Αλέξανδρος Σχινάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξανδρος Σχινάς
Aleksandar Schinas.jpg
Γέννηση
Σέρρες
Θάνατος
Θεσσαλονίκη
Commons page Πολυμέσα
Σκίτσο που αναπαραστά τη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου από τον Σχινά, σε καρτ ποστάλ εποχής.

Ο Αλέξανδρος Σχινάς (1870 - 6 Μαΐου 1913) ήταν Έλληνας αναρχικός[εκκρεμεί παραπομπή] αγνώστου καταγωγής[1]. Δολοφόνησε στις 18 Μαρτίου 1913 τον βασιλιά Γεώργιο Α' στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με δημοσιευμα της εφημερίδας Σκριπ την επομενη της δολοφονίας ο Σχινάς παραμόνευε στην γωνία των οδών Αγίας Τριάοδος και Εξοχής. Από κοντινή απόσταση, δύο βημάτων , ο Σχινάς πυροβόλησε τον βασιλιά. Ο υπασπιστής του βασιλιά επιχείρησε να βγάλει περίστροφο και ο Σχινάς στρέφηκε προς το μέρος του για να τον πυροβολήσει και αυτόν αλλά το όπλο του τότε έπαθε αφλογιστία. Ο Σχινας συνελήφθη από δύο Κρήτες χωροφύλακες και έναν λοχία και έναν στρατιώτη, οι οποίοι τυχαίως διέρχονταν από την περιοχή. Ο Βασιλιάς έπαισε πάνω σε έναν πάγκο γωνιακού παντοπολείου του οποίου ο καταστηματάρχης έσπευσε να τον σηκώσει. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Θεαγένειο. Ο Σχινάς συνελήφθη από την χωροφυλακή και ανακρίθηκε. Στις 6 Μαΐου, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, αυτοκτόνησε πηδώντας από το παράθυρο του τμήματος της χωροφυλακής, όπου εκρατείτο.[2]

Το κίνητρο παραμένει ακόμα και σήμερα αδιευκρίνιστο, όπως παραμένει άγνωστο το τι κατέθεσε ο Σχινάς στις αρχές. Οι φάκελοι της ανάκρισης φαίνεται πως κάηκαν, όταν στο ατμόπλοιο που τους μετέφερε στον Πειραιά εκδηλώθηκε πυρκαγιά. Η επικρατούσα άποψη της ιστορικής έρευνας είναι ότι ο δράστης υπήρξε πράκτορας ξένων συμφερόντων (πιθανότερα γερμανικών, όπως υπονοούν πηγές του Γεώργιου Φιλάρετου[3] και του Πάγκαλου[4] στα "Βαλκάνια"[5]. Επίσης υπάρχει και η φήμη που λέει πως σε κατ'ιδίαν συνάντηση που είχε ο δολοφόνος με τη βασίλισσα Όλγα της είπε πως είχε ενεργήσει μόνος.[6]

Σημειώσεις Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Οι πηγές διαφέρουν. Αλλού αναφέρεται ότι καταγόταν από το Βόλο, αλλού από το Ασβεστοχώρι ή τις Σέρρες. Βλ. Θάνατοι Βασιλέων
  2. Γιώργος Ρωμαίος, Η περιπέτεια του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, τομ.Α 1844-1915,τομ.Α, εκδ.Πατάκης, Αθήνα, 2011, σελ.468
  3. Σημειώσεις από του 75ου υψώματος, σ. 619, (1928)
  4. Απομνημονεύματα, Α' σελ. 279-280
  5. Σταύρος Τζίμας «Η Θεσσαλονίκη των πολιτικών δολοφονιών», Καθημερινή 17/12/06
  6. Γιώργος Ρωμαίος, Η περιπέτεια του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, τομ.Α 1844-1915,τομ.Α, εκδ.Πατάκης, Αθήνα, 2011, σελ.469

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γιώργος Ρωμαίος, Η περιπέτεια του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, τομ.Α 1844-1915,τομ.Α, εκδ.Πατάκης, Αθήνα, 2011