Βίκτωρ Αμεδαίος Γ΄ της Σαρδηνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βίκτωρ Αμεδαίος Γ΄
Clementi, attributed to - Victor Amadeus III.jpg
Περίοδος 20 Φεβρουαρίου 1773 – 16 Οκτωβρίου 1796
Προκάτοχος Κάρολος-Εμμανουήλ Γ΄
Διάδοχος Κάρολος-Εμμανουήλ Δ΄
Γέννηση 26 Ιουνίου 1726
Τορίνο
Θάνατος 16 Οκτωβρίου 1796 (70 ετών)
Μονκαλιέρι
Τόπος ταφής Βασιλική της Σουπέργκα, Τορίνο
Σύζυγος Μαρία Αντωνία Φερδινάνδη της Ισπανίας
Επίγονοι Κάρολος-Εμμανουήλ Δ΄
Μαρία-Ιωσηφίνα
Μαρία-Θηρεσία
και άλλοι 9
Πλήρες όνομα
   Βίκτωρ Αμεδαίος Μαρία
Οίκος Σαβοΐας
Πατέρας Κάρολος-Εμμανουήλ Γ'
Μητέρα Πολυξένη της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Βίκτωρ Αμεδαίος Γ΄ (Vittorio Amedeo III di Savoia, 26 Ιουνίου 1726 - 16 Οκτωβρίου 1796) ήταν βασιλιάς της Σαρδηνίας από το 1773 μέχρι το θάνατό του. Παρά το γεγονός ότι ήταν πολιτικά συντηρητικός, διεξήγαγε πολυάριθμες διοικητικές μεταρρυθμίσεις μέχρι την κήρυξη του πολέμου στην επαναστατική Γαλλία το 1792. Υπήρξε ο πατέρας τριών βασιλέων της Σαρδηνίας.[1][2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Βασιλικό Παλάτι του Τορίνο στις 26 Ιουνίου 1726 και ήταν γιος του Καρόλου-Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας και της Πολυξένης της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Η εκπαίδευσή του ανατέθηκε στον καρδινάλιο Τζατσίντο Σιτζισμόντο Τζέρντιλ με ιδιαίτερη έμφαση στον στρατιωτικό τομέα. Ως νέος πρίγκιπας περιβαλλόταν με διανοούμενους και υπουργούς, πολλοί από τους οποίους ήρθαν σε εξέχουσα θέση κατά την μετέπειτα βασιλεία του.[3][4]

Παντρεύτηκε την Μαρία Αντωνία των Βουρβόνων-Ισπανίας, νεότερη κόρη του Βασιλιά Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας και της Ελισάβετ Φαρνέζε. Παντρεύτηκαν στις 31 Μαΐου 1750 στο Ουλξ και απέκτησαν δώδεκα παιδιά. Ο γάμος αυτός χρησιμοποιήθηκε για την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ της Μαδρίτης και του Τορίνο, καθώς τα δύο βασίλεια είχαν ακολουθήσει αντίπαλα στρατόπεδα στον πόλεμο της αυστριακής διαδοχής.[5][6]

Όταν ο Βίκτωρ-Αμεδαίος ανέβηκε στο θρόνο το 1773 άρχισε να εργάζεται πάνω σε γραφειοκρατικά και στρατιωτικά θέματα, που απασχολούσαν το βασίλειο. Ήταν καχύποπτος για οτιδήποτε καινοτόμο. Ωστόσο, υλοποίησε πολλά δημόσια έργα και κατέβαλε μεγάλη προσοχή σε θέματα της διοίκησης και του στρατού.[7]

Κατά τη Γαλλική Επανάσταση, ο στρατός του Πεδεμοντίου ηττήθηκε από τον γαλλικό στις μάχες του Μοντενότε (12 Απριλίου 1796), του Μιλέζιμο (13-14 Απριλίου 1796) και του Μοντοβί (21 Απριλίου 1796). Στις 26 Απριλίου οι Γάλλοι ανακήρυξαν την ίδρυση της Δημοκρατίας της Άλμπα στις κατεχόμενες περιοχές. Δύο ημέρες αργότερα, με την Ανακωχή του Κεράσκο, η Δημοκρατία επιστράφηκε στον Βίκτωρ-Αμεδαίο. Στις 15 Μαΐου αναγκάστηκε να υπογράψει τη Συνθήκη των Παρισίων, με την οποία η Σαρδηνία αναγνώριζε την Γαλλική Δημοκρατία, στην οποία παραχωρούσε εδάφη από το αρχικό Δουκάτο της Σαβοΐας και την Κομητεία της Νίκαιας, ενώ έδινε στο γαλλικό στρατό δικαίωμα ελεύθερης διέλευσης από τα εδάφη του Βασιλείου της Σαρδηνίας.[8]

Λίγες εβδομάδες μετά την υπογραφή της ταπεινωτικής συνθήκης, ο Βίκτωρ Αμαδαίος απεβίωσε στο Κάστρο του Μονακαλιέρι, έχοντας υποστεί αποπληξία. Ενταφιάστηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα του Τορίνο.

Απόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικογένεια του Δούκα της Σαβοΐας το 1760.

Το 1750 νυμφεύτηκε τη Μαρία Αντωνία Φερδινάνδη της Ισπανίας, κόρη του Φιλίππου Ε' βασιλιά της Ισπανίας και είχαν τέκνα (που επέζησαν της ενηλικίωσης):

O θυρεός της Σαβοΐας

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]