Ιωάννης Μακρόπουλος (σκηνοθέτης-ηθοποιός)
 |
Το θέμα του παρόντος λήμματος μπορεί να μην ικανοποιεί τα κριτήρια της εγκυκλοπαιδικότητας σύμφωνα με τις οδηγίες της Βικιπαίδειας. |
 |
Η ουδέτερη οπτική γωνία αυτού του λήμματος αμφισβητείται. |
| Ιωάννης Μακρόπουλος | |
|---|---|
| Ιδρυτής και Πρόεδρος της Κινηματογραφικής Ολυμπιάδας | |
Εν ενεργεία Ανέλαβε καθήκοντα 2021 | |
| Προσωπικά στοιχεία | |
| Γέννηση | 20 Νοεμβρίου 1991, Αθήνα, Ελλάδα |
| Σπουδές | Πάντειο Πανεπιστήμιο |
| Επάγγελμα | Σκηνοθέτης, Ηθοποιός, Συγγραφέας |
| Βραβεύσεις | 12 βραβεία & 25 υποψηφιότητες |
| Ιστοσελίδα | |
O Ιωάννης Μακρόπουλος (20 Νοεμβρίου 1991) είναι Έλληνας κινηματογραφιστής, ηθοποιός και σκηνοθέτης. Είναι επίσης o ιδρυτής και πρόεδρος της Κινηματογραφικής Ολυμπιάδας, ενός διεθνούς φεστιβάλ και διαγωνισμού γνωστού και ως Η Ολυμπιάδα για του Κινηματογραφιστές — που ξεκίνησε το 2021. Το φεστιβάλ έχει φιλοξενήσει οσκαρικές και εμβληματικές προσωπικότητες του Χόλιγουντ, όπως οι Ζόε Σαλντάνα, Κόλμαν Ντομίνγκο, Λίλι Γκλάντστοουν και ο Κέβιν Μπέικον.[1]
Ο Iώαννης Μακρόπουλος έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 20 θεατρικές παραγωγές στην Αθήνα από την ηλικία των 17 ετών. Οι τέσσερις ταινίες μικρού μήκους του έχουν αποσπάσει 18 βραβεία και 40 υποψηφιότητες σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου, συμπεριλαμβανομένων πολλαπλών διακρίσεων για σκηνοθεσία, σενάριο και υποκριτική.
Έχει επίσης σκηνοθετήσει και παράγει πάνω από 120 διαφημιστικά και προωθητικά βίντεο για διεθνείς πελάτες, όπως η Παγκόσμια Ομοσπονδία Σκακιού, το Metaxa, το York University, συνεργαζόμενος και με κορυφαία διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα, όπως το Eurosport, το BBC, το NBC, με το έργο του να μεταδίδεται σε κοινό εκατοντάδων εκατομμυρίων. Ανάμεσα στις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του συγκαταλέγεται η δουλειά του ως σκηνοθέτης και consulting producer στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού 2018, στο Λονδίνο. [2]
Yπήρξε δημιουργός και συντονιστής του διαδικτυακού σκακιστικού πρότζεκτ Checkmate Coronavirus, το οποίο διοργανώθηκε από τη FIDE (τη Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία). Με 517.661 συμμετοχές σε 2.762 τουρνουά κατά τη διάρκεια ενός μαραθωνίου 30 ημερών, θεωρείται η μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση στην ιστορία σε όρους συμμετοχής που έχει οργανωθεί από διεθνή ομοσπονδία σε οποιοδήποτε άθλημα.[3]
Αντλώντας από μια πολυδιάστατη καριέρα, το έργο του Γιάννη Μακρόπουλου συχνά χαρακτηρίζεται από καινοτομία, βαθιά αλληλεπίδραση με το κοινό, πρωτοποριακή αισθητική και ισχυρή προσύλωση στην διαφάνεια — αρχές που αντανακλώνται τόσο στα καλλιτεχνικά έργα όσο και στις διαφημιστικές του παραγωγές και στην προσέγγισή του στη διοργάνωση εκδηλώσεων. Έχει εργαστεί επαγγελματικά σε δεκάδες χώρες και στις πέντε ηπείρους, συμπεριλαμβανομένων της Ινδίας, του Καναδά, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και των Φίτζι, με πολλά από τα πρότζεκτ του να έχουν γυριστεί σε εμβληματικές τοποθεσίες και Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, όπως το Βρετανικό Μουσείο, το Κάστρο και Εθνική Πινακοθήκη Βουδαπέστης και το σύμπλεγμα ναών Μαχαμπαλιπουράμ στο Τσενάι της Ινδίας. Κατά τα νεανικά του χρόνια, υπήρξε επίσης μέλος της Βουλής των Εφήβων και του προγράμματος νέων Euroscola του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Κινηματογραφική Ολυμπιάδα - Film Olympiad
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 2021, ο Ιωάννης Μακρόπουλος ίδρυσε την Κινηματογραφική Ολυμπιάδα (Film Olympiad), ένα διεθνές φεστιβάλ και διαγωνισμό κινηματογράφου που περιγράφεται ως «η Ολυμπιάδα των κινηματογραφιστών». Η διοργάνωση στοχεύει να φέρει τον ποιοτικό κινηματογράφο στο ευρύτερο κοινό, αξιοποιώντας την συναρπαστική διαγωνιστική ατμόσφαιρα με πνεύμα ευγενούς άμιλλας, και να επιβραβεύσει την κινηματογραφική δημιουργία και τις ποικίλες της ειδικότητες.
Η Ολυμπιάδα Κινηματογράφου διακρίνεται από άλλα φεστιβάλ μέσω τριών βασικών στοιχείων:
- Ένα παγκόσμιου κύρους brand name, που περιλαμβάνει την αποκλειστική απονομή τον μεταλλιών Film Olympiad.
- Ενός μοναδικού, αθλητικού τύπου συστήματος διεξαγωγής, που προσφέρει ενθουσιασμό και σασπένς επιτρέποντας σε ποιοτικές ταινίες να φτάσουν σε ευρύτερο κοινό πέρα από την παραδοσιακή κοινότητα των σινεφίλ.
- Τη δημοσίευση αναλυτικών βαθμολογιών για όλες τις συμμετέχουσες ταινίες, που σε συνδυασμό με το αγωνιστικό σύστημα, προάγουν τη ριζική ειλικρίνεια, τη διαφάνεια και την εποικοδομητική ανατροφοδότηση — ιδιαίτερα για ανερχόμενους κινηματογραφιστές.
Έως το 2025, η Ολυμπιάδα Κινηματογράφου έχει διοργανώσει 14 Grand Prix και δύο διετείς Υπερτελικούς, με πάνω από 1.100 ταινίες μικρού μήκους από 106 χώρες όλων των ηπείρων. Το φεστιβάλ δέχεται ταινίες μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, animation και πειραματικά έργα, συμπεριλαμβανομένων αρκετών υποψήφιων για Όσκαρ ταινιών.
Μεταξύ των υποψηφίων και βραβευθέντων καλλιτεχνών συγκαταλέγονται διεθνώς αναγνωρισμένες προσωπικότητες, όπως οι ηθοποιοί Ζόε Σαλντάνα, Κόλμαν Ντομίνγκο, Λίλι Γκλάντστοουν, Κέβιν Μπέικον και οι καταξιωμένοι σκηνοθέτες Μπογκντάν Μουρεσάνου, Νταγκ Ρόλαντ και Φάραχ Νάμπουλσι.
Στο φεστιβάλ έχουν επίσης συμμετάσχει και βραβευθεί δουλειές από Έλληνες καλλιτέχνες, όπως η Λένα Παπαληγούρα, η Έλλη Τρίγγου, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ο Θανάσης Νεοφώτιστος και ο Αντώνης Βαλλίνδρας. [4] [5]
Σπουδές και βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ιωάννης Μακρόπουλος γεννήθηκε το 1991 στην Αθήνα και είναι ελληνικής, ρουμανικής, εβραϊκής, ρωσικής, ουκρανικής και ιταλικής καταγωγής, προερχόμενος από οικογένεια σκακιστών. Η μητέρα του, Μαρίνα Μακροπούλου, και η γιαγιά του, Maria Albuleț υπήρξαν κορυφαίες σκακίστριες στο top 20 παγκοσμιώς και συνολικά κατέκτησαν δεκατρία εθνικά πρωταθλήματα Ρουμανίας και Ελλάδας.
Έχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Επικοινωνία και Ρητορική των Μέσων (Magna Cum Laude) και πτυχίο Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Επίσης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή «Πρόβα» με τιμητική διάκριση Summa Cum Laude.[6] Κατά τα νεανικά του χρόνια, υπήρξε επίσης μέλος της Βουλής των Εφήβων και του προγράμματος νέων Euroscola του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Σημαντική επιρροή στην δουλειά του είχαν ο Ανδρέας Μανωλικάκης (πρώην Πρόεδρος του Actors Studio Drama School) και τα σεμινάρια του για το Method Acting και το Σύστημα Στανισλάφσκι, καθώς και τα masterclasses, ζωντανά και διαδικτυακά, με τον διακεκριμένο σκηνοθέτη Βέρνερ Χέρτζογκ, γνωστό για τα ντοκιμαντέρ και τις μυθοπλαστικές ταινίες του παγκοσμίως.
Θέατρο ως ηθοποιός & σκηνοθέτης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σε ηλικία 17 ετών, ο Ιωάννης Μακρόπουλος σκηνοθέτησε την πρώτη του ερασιτεχνική παράσταση. Τα επόμενα πέντε χρόνια σκηνοθέτησε οκτώ τέτοιες ερασιτεχνικές παραγωγές, πειραματιζόμενος με μεθόδους σκηνοθεσίας και δουλεύοντας με εκατοντάδες ερασιτέχνες ηθοποιούς. Το ρεπερτόριό του περιελάμβανε έργα όπως το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και το Περιμένοντας τον Γκοντό του Σάμουελ Μπέκετ.
Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σε ηλικία 21 ετών παρουσίασε την πρώτη του επαγγελματική παραγωγή — μια διασκευή του Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων του Λιούις Κάρολ. Η παράσταση συνεχίστηκε για δύο χρόνια και είχε μια καινοτόμο προσέγγιση: σε κάθε παράσταση, ο ρόλος της Αλίκης ανατίθονταν σε μια τυχαία θεατή. Για πρώτη φορά στην καταγεγραμμένη ιστορία του θεάτρου, ένας διαφορετικός θεατής σε κάθε παράσταση κρατούσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς προηγούμενη συνεννόηση και πρόβα, μιλούσε, τραγουδούσε, χόρευε και συμμετείχε σε χορογραφημένες μονομαχίες για 90 λεπτά στη σκηνή, σε μια εξαιρετικά αυτοσχεδιαστική παράσταση.[7]
Vive La Femme, Thalia Diaspora και άλλες παραστάσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά την επιτυχία της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, ο Μακρόπουλος σκηνοθέτησε πολυάριθμες παραστάσεις, ξεκινώντας από τη συνεργασία του με τον διακεκριμένο κριτικό κινηματογράφου, σκηνοθέτη, συγγραφέα και εκδότη Γιάννη Σολδάτο στη σειρά παραστάσεων Ιερή Πόρνη. Αυτές οι παραστάσεις σήμαναν το ντεμπούτο του Μακρόπουλου ως συγγραφέα, με τις μονόπρακτες θεατρικές του δουλειές Lucy και Mήδεια.[8] Άλλοι βασικοί σταθμοί στα επόμενα χρόνια ήταν παραγωγές όπως το Ξενοδοχείο Παράδεισος του Ζωρζ Φεντώ,[9] και η διαδραστική παράσταση Vive La Femme, ένας υβριδικός συνδυασμός μπαρ θεάτρου και flash mob. Σε αυτήν την παραγωγή, οι ηθοποιοί εμφανίζονταν αυθόρμητα σε διάφορα καφέ και μπαρ της Αθήνας, ενώ το ανυποψίαστο κοινό δεν γνώριζε ότι λάμβανε χώρα παράσταση. Οι αλληλεπιδράσεις τους περιελάμβαναν κείμενα γυναικών συγγραφέων όπως οι Μάγια Αγγέλου, Σιμόν ντε Μποβουάρ, Σαπφώ και Ρόζα Λούξεμπουργκ, δίνοντας φωνή σε ιστορικά υποεκπροσωπούμενες γυναίκες.[10]
Το 2017, ο Ιωάννης Μακρόπουλος ξεκίνησε συνεργασία με τη Monica Savulescu Voudouri και το δίγλωσσο θέατρο Thalia Diaspora, που παρουσιάζει παραστάσεις στα Ρουμανικά και Ελληνικά για τη ρουμανική διασπορά. Μέχρι το 2025, αυτή η συνεργασία έχει αποφέρει εννέα παραστάσεις με τον Μακρόπουλο ως ηθοποιό και δημιουργό βίντεο, σε ένα σημαντικό ρεπερτόριο που περιλαμβάνει έργα συγγραφέων όπως οι Ευγένιος Ιονέσκο, Ματέι Βισνιέκ, Ιόν Λούκα Καρατζιάλε κ.α.[11]
Ερωτικό Μανιφέστο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 2023, ο Ιωάννης Μακρόπουλος δημιούργησε την διαδραστική παράσταση Ερωτικό Μανιφέστο, που συνδυάζει στοιχεία stand-up comedy, αυτοσχεδιασμού και συμμετοχής κοινού. Η παράσταση συνεχίζει να παίζεται μέχρι το 2025, βασισμένη στο κεντρικό θέμα ότι «ο κόσμος θα καταστραφεί σε μία ώρα, εκτός αν ερωτευτούμε». Περιλαμβάνει κείμενα και ποίηση συγγραφέων όπως οι Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Φρίδα Κάλο, Γιώργος Σεφέρης, Χαλίλ Γκιμπράν και άλλοι.[12]
Ο εμβληματικός κριτικός θεάτρου Λεανδρος Πολενάκης περιέγραψε την παράσταση στην ιστορική εφημερίδα Αυγή «ως μια καθαρτήρια, εξαγνιστική, μυητική τελετή» σε άρθρο για το «νέο αίμα» του ελληνικού θεάτρου.[13]
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ιωάννης Μακρόπουλος έχει σκηνοθετήσει τέσσερις μικρού μήκους ταινίες που έχουν λάβει 18 βραβεία και 40 υποψηφιότητες σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου. εε διαφορετικές ιδιότητες έχει λάβει προσωπικά 12 βραβεία και 25 υποψηφιότητες. Στις ταινίες του έχουν πρωταγωνιστήσει εμβληματικοί ηθοποιοί όπως η Ελένη Γερασιμίδου και ο Τάκης Παπαματθαίου. Αξιοσημείωτο είναι ότι οκτώ από τους εννέα ηθοποιούς με πρωταγωνιστικούς ή σημαντικούς δευτερεύοντες ρόλους έχουν λάβει βραβεία ή υποψηφιότητες για τις ερμηνείες τους στις ταινίες του.
Ταινίες
| Έτος | Τίτλος | Credits | Σημειώσεις | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Σκηνοθέτης | Ηθοποιός | Σεναριογράφος | Μοντέρ | |||
| 2016 | For Electra's Love | Ναι | Ναι | Ναι | Ναι | (μοντάζ με τον Chris Baltas)[14] |
| 2020 | The Outcast Kid | Ναι | Ναι | Ναι | Ναι | [15] |
| 2023 | Niki | Ναι | Όχι | Ναι | Ναι | (uncredited cameo)[16] |
| 2023 | Ward no. 6 | Ναι | Όχι | Όχι | Ναι | (συν-σκηνοθεσία με την Κωνσταντίνα Ντιναπογιά)[17] |
Γκαλερί από διαφημιστικά & προωθητικά βίντεο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έργα & Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ποίηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ξέρεις Ωραία να Σκοτώνεις, 2024, Εκδόσεις Κυβέρτι «Ξέρεις ωραία να σκοτώνεις». [18]
Θέατρο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, 2012 – διασκευή του πρωτότυπου έργου του Λιούις Κάρολ
Lucy, 2013 – μονόπρακτο θεατρικό έργο
Μήδεια, 2014 – μονόπρακτο θεατρικό έργο, μέρος της θεατρικής παράστασης Ιερή Πόρνη, συν-συγγραφή με τον Γιάννη Σολδάτο, Εκδόσεις Αίγόκερως [19]
Vive La Femme, 2019
Ερωτικό Μανιφέστο, 2025
Μεταφράσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ξενοδοχείο Παράδεισος, 2014, του Ζωρζ Φεντώ, Εκδόσεις Αίγόκερως [20]
Titanic Waltz, 2019, του Tudor Mușatescu (co-translator)
De Profundis - Εκ Βαθέων, 2025, του Όσκαρ Ουάιλντ
Κινηματογραφικές Επιρροές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 2020, ο Ιωάννης Μακρόπούλος προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην πανελλαδική κινηματογραφική ψηφοφορία του Cinefreaks.gr, στην οποία καλλιτέχνες από όλη την Ελλάδα κατέγραψαν τις αγαπημένες τους ταινίες που τους είχαν επηρεάσει περισσότερο.[21] Ο ίδιος επέλεξε δέκα τίτλους, περιορίζοντας τον εαυτό του σε ένα έργο ανά σκηνοθέτη και υπολογίζοντας το Godfather Μέρη I και II ως μία καταχώρηση.
| # | Film | # | Film |
|---|---|---|---|
| 1 | Casablanca (1942) – en:Michael Curtiz | 6 | Spartacus (1960) – Stanley Kubrick |
| 2 | The Godfather I & II (1972 & 1974) – Francis Ford Coppola | 7 | Lawrence of Arabia (1962) – David Lean |
| 3 | Taxi Driver (1976) – Martin Scorsese | 8 | The Purple Rose of Cairo (1985) – Woody Allen |
| 4 | America America (1963) – Elia Kazan | 9 | The Apartment (1960) – Billy Wilder |
| 5 | All That Jazz (1979) – Bob Fosse | 10 | The Tiger and the Snow (2005) – Roberto Benigni |
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Film Olympiad – International Film Festival». filmolympiad.com. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Bio and Awards – Ioannis Makro». cinemakro.com. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Checkmate Coronavirus concludes». fide.com. 16 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Film Olympiad – Official Website». Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Film Olympiad on FilmFreeway». Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Bio & Awards». Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ LiFO (24 Δεκεμβρίου 2013). «"Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων: Θες να είσαι Εσύ;"». Lifo.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Makropoulos Giannis». Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Ξενοδοχείο Παράδεισο». Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Vive La Femme: Ζήτω η γυναίκα». Beasty.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Archive». Thalia Diaspora. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ ««Ερωτικό Μανιφέστο» του Ιωάννη Μακρόπουλου στο Θέατρο Φούρνος». Monopoli.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Με το νέο αίμα του θεάτρου μας». Avgi. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
- ↑ «For Electra's Love – IMDb». IMDb. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «The Outcast Kid – IMDb». IMDb. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Niki – IMDb». IMDb. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Ward no.6 – IMDb». IMDb. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Κυβέρτη: Ξέρεις ωραία να σκοτώνεις». Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Αίγόκερως Ιερή Πόρνη, Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, Κασσάνδρα, Εταιρικός Διάλογος - Soldatos, Makropoulos». Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Αίγόκερως Ξενοδοχείο Παράδεισος». Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Top 100 Ταινίες – Όπως τις ψήφισαν 100 Έλληνες Καλλιτέχνες (Μέρος 1ο)». Cinefreaks.