Δημήτριος Δεληγεώργης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημήτριος Δεληγεώργης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1785
Θάνατος1860
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΤέκναΕπαμεινώνδας Δεληγεώργης
Λεωνίδας Δεληγεώργης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας)

Ο Δημήτριος Δεληγεώργης Γαβαλού Μεσολογγίου (1785 ή 1788 - 1860) ή Μήτρος, ήταν πολιτικός και στρατιωτικός με συμμετοχή στην ελληνική επανάσταση του 1821.[1][2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεπαναστατικώς ήταν γραμματέας του Αλή Πασά ενώ σε έγγραφα της εποχής συναντάται και ως Δελιγεωργόπουλος ή Δελιγιοργόπουλος. Όταν ξέσπασε η επανάσταση του 1821 βρισκόταν στην Πρέβεζα και λίγο καιρό αργότερα προσκλήθηκε από τη διοίκηση ως Μεσολογγίτης για να συμμετάσχει στη στελέχωση της κεντρικής διοίκησης.[2]

Κατα την επανάσταση συγκρότησε δικό του στρατιωτικό σώμα ξοδεύοντας μεγάλο μέρος της προσωπικής του περιουσίας και ανέλαβε διοικητής μοίρας πυροβολικού κατά τη πολιορκία του Μεσολογγίου. Στη συνέχεια διορίστηκε φρούραρχος του Μεσολογγίου ενώ φρόντισε να διατηρήσει καλές σχέσεις με την κεντρική εξουσία. Συμμετείχε στην έξοδο του Μεσολογγίου, στην οποία κατόρθωσε να σωθεί διαφεύγοντας στο Ναύπλιο. Μετά την επανάσταση και την εγκαθίδρυση της βασιλείας, ο Δημήτριος Δεληγεώργης ανέπτυξε στενές επαφές με την αυλή και συγκεκριμένα με τον βασιλιά Όθωνα, ο οποίος τον εκτιμούσε αρκετά. Το 1833 ήταν από τα πρώτα στελέχη της νεοσυσταθείσας Ελληνικής Χωροφυλακής[3].

Το 1847 εκλέχτηκε βουλευτής Μεσολογγίου και θα αναλάμβανε και υπουργείο αν ο γιος του, Επαμεινώνδας, δεν διαχώριζε την στάση του από τον πατέρα του παίρνοντας καθαρά αντιοθωνική θέση. Όσο αφορά τη στρατιωτική του σταδιοδρομία έφτασε μέχρι τον βαθμό του συνταγματάρχη της Φάλαγγας. Είχε διατελέσει φρούραρχος στο Μπούρτζι (Ναυπλίου) και το 1854 διοικητής της χωροφυλακής.[4]

Είχε αρκετά σημαντική κτηματική περιουσία, την οποία είτε είχε ως προίκα από την περιουσία της γυναίκας του, είτε του είχε παραχωρηθεί από το κράτος για τις υπηρεσίες του στον αγώνα του 1821.

Ήταν παντρεμένος με την Χρυσάιδω Μπενεδέτου (1785-1860), κόρη εύπορης οικογένειας, και είχαν αποκτήσει μαζί πέντε παιδιά, την Πηνελόπη, μετέπειτα σύζυγο του Μεσολογγίτη ιατρού Αθανασίου Δροσίνη (;-1885) και άτεκνη, την Μαρία, μετέπειτα σύζυγο του Φιλάρετου, τον Θεμιστοκλή (1836-;), που ασχολιόταν με την πατρική περιουσία, τον Λεωνίδα, πολιτικό και τον Επαμεινώνδα, πρωθυπουργό.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχετική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]