Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος
Konstantinos Koumoundouros.JPG
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση20  Νοεμβρίου 1846, Καλαμάτα
Θάνατος1924, Αθήνα
ΥπηκοότηταΕλλάδα
Επάγγελμαπολιτικός
στρατιωτικός
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Υπουργός Στρατιωτικών της Ελλάδας και Υπουργός Ναυτικών της Ελλάδας

Ο Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος (20 Νοεμβρίου 1846 - 1924) ήταν Έλληνας αντιναύαρχος και πολιτικός, πρωτότοκος γιος του Πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κουμουνδούρου και ετεροθαλής αδελφός του Σπυρίδωνα Κουμουνδούρου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Καλαμάτα στις 20 Νοεμβρίου του 1846 και ακολούθησε το στρατιωτικό στάδιο καταταχθείς ως εθελοντής το 1867. Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων προάχθηκε μέχρι τον βαθμό του αντιστρατηγου.

Το 1878 όντας ανθυπολοχαγός τέθηκε σε διαθεσιμότητα όπου εκλέχθηκε δήμαρχος Ανδρούσης. Ένα χρόνο μετά, στις εκλογές του 1879, εκλέχθηκε βουλευτής Μεσσηνίας όπου και συνέχισε πολιτευόμενος να εκλέγεται στις περιόδους Θ΄ (1881), Ι΄ (1885), ΙΑ΄ (1887), ΙΒ΄ (1890), ΙΕ΄ (1899), ΙΣτ΄ (1902), ΙΗ΄ (1906), Α΄ Αναθεωρητική (1910), ΙΘ΄ (1912), στις δύο εκλογές του 1915, καθώς και κατά τη Γ΄ Εθνοσυνέλευση του 1920.

Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ήταν επικεφαλής μικτού αποσπάσματος όπου στάλθηκε ν΄ αναχαιτίσει την προέλαση τουρκικών φαλάγγων στην Ήπειρο, στα στενά (κλεισούρα) Πέντε Πηγάδια όπου και έδωσε πολύνεκρη μάχη τη νύκτα μεταξύ 11 και 12 Απριλίου υποχωρώντας στην Άρτα.

Επί κυβέρνησης Θ. Δηλιγιάννη χρημάτισε υπουργός των Ναυτικών, (από 24 Οκτωβρίου 1890 μέχρι 18 Φεβρουαρίου 1892), και στη κυβέρνηση του Γ. Θεοτόκη ανέλαβε το υπουργείο των Στρατιωτικών, (2 Απριλίου μέχρι 30 Δεκεμβρίου 1899), θέση από την οποία παραιτήθηκε λόγω της αντίθεσής του με τις παρεμβάσεις των ανακτόρων στο νομοσχέδιο περί οργανισμού του στρατεύματος.[1] Μετά την παραίτησή του, και την αποχώρηση από το κόμμα του Θεοτόκη, τριακόσιοι αξιωματικοί του πεζικού τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του σε ένδειξη υποστήριξης από πλευράς του στρατεύματος.[1] Κατά την Γ΄ Σύνοδο της ΙΗ΄ περιόδου ανέλαβε πρόεδρος της Βουλής (30 Οκτωβρίου 1908 μέχρι 9 Μαΐου του 1909.

Ο Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος πέθανε στην Αθήνα το 1924.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τόμ.11ος, σελ.380.
  1. 1,0 1,1 Παντουβάκης Μιχάλης, Στρατός και εθνικό ζήτημα στην Ελλάδα 1880 – 1909: Από την αναδιοργάνωση στην παρέμβαση, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2016, σελ. 389 - 390