Στρατιωτική υπηρεσία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Στρατιωτική θητεία)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στρατιωτική θητεία είναι η υπηρεσία που προσφέρεται από μεμονωμένα άτομα ή ομάδες στον στρατό ή σε άλλο στρατιωτικό οργανισμό είτε ως μισθωτή εργασία είτε ως υποχρεωτική στράτευση (θητεία). Ορισμένες χώρες (π.χ. το Ισραήλ) υποχρεώνουν σε στράτευση όλους τους πολίτες τους (εκτός από περιπτώσεις ψυχιατρικής ασθένειας και ιδιαίτερων θρησκευτικών πεποιθήσεων). Οι χώρες με εθελοντικό στρατό δεν υποχρεώνουν τους πολίτες τους σε στρατιωτική θητεία εκτός από την περίπτωση επιστράτευσης σε καιρό πολέμου.

  Χωρίς ένοπλες δυνάμεις
  Δεν επιβάλλεται στρατιωτική θητεία
  Σχέδιο για την κατάργηση στράτευσης στο εγγύς μέλλον
  Στρατιωτική θητεία
  Δεν υπάρχουν πληροφορίες

Πίνακας περιεχομένων

Σύνοψη χωρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αυτή τη σύνοψη περιλαμβάνονται 195 χώρες.[1][2][3][4]

Χωρίς στρατιωτική δύναμη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χωρίς υποχρεωτική θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
  • Αιθιοπία
  • Αϊτή
  • Ανατολικό Τιμόρ
  • Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
  • Αργεντινή
  • Αυστραλία
  • Αφγανιστάν
  • Αλβανία
  • Βέλγιο
  • Βιρμανία
  • Βοσνία και Ερζεγοβίνη
  • Βουλγαρία
  • Βανουάτου
  • Γαλλία
  • Γερμανία
  • Γκάμπια
  • Γκάνα
  • Δομινικανή Δημοκρατία
  • Ζάμπια
  • Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
  • Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
  • Ηνωμένο Βασίλειο
  • Ιαπωνία
  • Ινδία
  • Ιορδανία
  • Ιράκ
  • Ιρλανδία
  • Ισπανία
  • Ιταλία
  • Καμερούν
  • Καναδάς
  • Κατάρ
  • Κένυα
  • Κονγκό
  • Κροατία
  • Λεσότο
  • Λίβανος
  • Λιβερία
  • Λιθουανία
  • Λουξεμβούργο
  • Μαλάουι
  • Μαλδίβες
  • Μάλτα
  • Μαρόκο
  • Μαυροβούνιο
  • Μπαγκλαντές
  • Μπαρμπέιντος
  • Μπαχάμες
  • Μπαχρέιν
  • Μποτσουάνα
  • Μπουτάν
  • Μπρουνέι
  • Ναμίμπια
  • Νέα Ζηλανδία
  • Νεπάλ
  • Νιγηρία
  • Νικαράγουα
  • Νότια Αφρική
  • Ολλανδία
  • Ολλανδικές Αντίλλες
  • Ομάν
  • Ονδούρα
  • Ουγγαρία
  • Ουκρανία
  • Πακιστάν
  • Παπούα Νέα Γουινέα
  • ΠΓΔΜ
  • Περού
  • Πορτογαλία
  • Πολωνία
  • Ρουάντα
  • Ρουμανία
  • Σαουδική Αραβία
  • Σεϋχέλλες
  • Σιέρα Λεόνε
  • Σλοβακία
  • Σλοβενία
  • Σουαζιλάνδη
  • Σουρινάμ
  • Σρι Λάνκα
  • Τανζανία
  • Τόνγκα
  • Τρινιντάντ και Τομπάγκο
  • Τσεχία
  • Τσιμπουτί
  • Υεμένη
  • Φίτζι
  • Χιλή

Θητεία μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βολιβία - όταν ο ετήσιος αριθμός των εθελοντών δεν επαρκεί, επιβάλλεται υποχρεωτική επιστράτευση
  • Μπελίζε - θητεία μόνο όταν ο αριθμός των εθελοντών είναι ανεπαρκής, δεν έχει ποτέ επιβληθεί
  • Ουρουγουάη - η κατάταξη είναι εθελοντική σε καιρό ειρήνης, σε καιρό πολέμου επιβάλλεται επιστράτευση
  • Τζαμάικα - νεώτεροι νεοσύλλεκτοι μπορούν να στρατολογηθούν με γονική συναίνεση

Στρατιωτική υπηρεσία μέχρι ένα χρόνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αυστρία (6 μήνες)
  • Βολιβία (12 μήνες)
  • Βραζιλία (9-12 μήνες)
  • Γουατεμάλα (12-24 μήνες)
  • Δανία (4-12 μήνες)
  • Εκουαδόρ (επιλεκτική στρατολόγηση)
  • Ελβετία
  • Ελλάδα (9-12 μήνες)
  • Eλ Σαλβαδόρ (επιλεκτική στρατολόγηση)
  • Εσθονία (8-11 μήνες)
  • Λετονία
  • Μεξικό (επιλεκτική στρατολόγηση)
  • Μολδαβία (12 μήνες)
  • Μογγολία (12 μήνες)
  • Νορβηγία (6 μήνες και για τα 2 φύλα)
  • Ουζμπεκιστάν (12 μήνες)
  • Ουκρανία (12 μήνες)
  • Παραγουάη (12 μήνες για το Πεζικό, 24 μήνες για το Ναυτικό)
  • Πολωνία (9-12 μήνες)
  • Σερβία (6 μήνες)
  • Ταϋβάν (επιλεκτική στρατολόγηση)
  • Τουρκία (12 μήνες)
  • Τυνησία (12 μήνες)
  • Φινλανδία (6-12 μήνες)

Στρατιωτική υπηρεσία μέχρι 18 μήνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αζερμπαϊτζάν
  • Ακτή Ελεφαντοστού
  • Αίγυπτος
  • Γεωργία
  • Ερυθραία
  • Καμπότζη
  • Κολομβία
  • Λάος
  • Μαδαγασκάρη
  • Ρωσία (12-18 μήνες)

Επιλογή μη μάχιμης, άοπλης ή πολιτικής θητείας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αγκόλα
  • Αλγερία
  • Αυστρία (9 μήνες πολιτική θητεία, 6 μήνες ένοπλη)
  • Δανία
  • Εσθονία
  • Κύπρος (36 μήνες πολιτική θητεία, 24μήνες ένοπλη)
  • Λετονία
  • Λευκορωσία
  • Νορβηγία
  • Σερβία (9 μήνες πολιτική θητεία)
  • Φινλανδία (12 μήνες πολιτική, άοπλη θητεία 9 με 12 μήνες, ένοπλη θητεία 6, 9 ή 12 μήνες)

Επιλεκτική στρατολόγηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γουινέα-Μπισσάου
  • Εκουαδόρ
  • Ελ Σαλβαδόρ
  • Ινδονησία
  • Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
  • Κίνα
  • Μαλαισία
  • Μεξικό
  • Μπενίν
  • Νίγηρας
  • Πράσινο Ακρωτήριο
  • Σενεγάλη
  • Ταϋβάν
  • Τόγκο
  • Τσαντ

Συνδυασμός υποχρεωτικής και μισθοφορικής στρατιωτικής υπηρεσίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βενεζουέλα
  • Βερμούδες
  • Γκαμπόν
  • Κουβέιτ
  • Μάλι
  • Μαυριτανία
  • Μπουρούντι
  • Νότια Κορέα
  • Ουγκάντα
  • Σινγκαπούρη
  • Φιλιππίνες

Ένοπλη θητεία μεγαλύτερη των 18 μηνών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αρμενία (2 χρόνια)
  • Βιετνάμ (18 μήνες)
  • Βόρεια Κορέα
  • Γουινέα (2 χρόνια)
  • Ιράν (2 χρόνια)
  • Ισημερινή Γουινέα
  • Ισραήλ (2 χρόνια για άντρες και γυναίκες)
  • Κύπρος (2 χρόνια, άοπλη θητεία 3 χρόνια)
  • Καζακστάν (2 χρόνια)
  • Κιργιζία (2 χρόνια)
  • Κούβα (2 χρόνια)
  • Λιβύη (2 χρόνια)
  • Μοζαμβίκη (2 χρόνια)
  • Άγιος Θωμάς και Πρίγκιπας (2 χρόνια)
  • Σομαλία
  • Σουδάν(1-2 χρόνια και για τα 2 φύλα)
  • Συρία
  • Τατζικιστάν
  • Ταϋλάνδη (2 χρόνια)
  • Τουρκμενιστάν

Χώρες χωρίς υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αλβανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αλβανία έχει καταργήσει την στρατιωτική θητεία.

Αργεντινή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αργεντινή κατέργησε την υποχρεωτική θητεία το 1994 και την αντικατέστησε με μισθοφορικό στρατό.

Η κατάργηση της θητείας ήταν επακόλουθο της έλλειψης εμπιστοσύνης στο στρατό, της μείωσης του προυπολογισμού που ανάγκασε τον στρατό να στρατολογεί λιγότερους νεοσύλλεκτους, την εμπειρία του πολέμου στα νησία Φόκλαντ το 1982 που απέδειξε την ανωτερότητα των επαγγελματιών στρατιωτών, και μία σειρά σκανδάλων σχετικά με την βιαιότητα της εκπαίδευσης που κορυφώθηκαν με την δολοφονία του στρατιώτη Omar Carrasco σε μία στρατιωτική βάση το 1994, ως αποτέλεσμα μίας βίαιης άσκησης πειθαρχίας.

Πρέπει να αναφερθεί ότι η στρατολόγηση δεν έχει καταργηθεί πλήρως. Ο Στρατιωτικός Νόμος ορίζει ότι μπορεί να επιβληθεί επιστράτευση σε περίπτωση πολέμου, εθνικής κρίσης ή έκτακτης ανάγκης.

Η στρατολόγηση στην Αργεντινή είναι γνωστή ως la colimba, ενώ οι στρατιώτες ως colimbas. Η λέξη colimba είναι σύνθετη, και παράγεται από τις αρχικές συλλαβές των ρημάτων correr (τρέχω), limpiar (καθαρίζω) και barrer (σκουπίζω), επειδή θεωρούνταν ότι το μόνο που έκαναν οι στρατιώτες ήταν να τρέχουν, να καθαρίζουν, και να σκουπίζουν.

Αυστραλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόλο που σε καιρό πολέμου (Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, Πόλεμος της Κορέας, Πόλεμος του Βιετνάμ) εφαρμόστηκαν διάφορα συστήματα στρατολόγησης, η Αυστραλία σήμερα έχει καταργήσει την υποχρεωτική θητεία. Η κατάργηση έγινε το 1972 από την κυβέρνηση του Gough Whitlam.

Βέλγιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βέλγιο ανέστειλε την υποχρεωτική θητεία το 1994.

Βοσνία και Ερζεγοβίνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη κατήργησε την υποχρεωτική θητεία την 1 Ιανουαρίου 2006.[5]

Βουλγαρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βουλγαρία έχει καταργήσει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Οι τελευταίοι κληρωτοί στρατιώτες απολύθηκαν στις 25 Νοεμβρίου 2007.[6][7][8]

Προηγουμένως, η θητεία ήταν υποχρεωτική για άρρενες πολίτες από 18 εώς 27 ετών. Η διάρκεια της θητείας υπολογίζονταν σε συνάρτηση με την εκπαίδευση του κληρωτού. Για κατόχους πτυχίου και φοιτητές πανεπιστημίων η θητεία ήταν 6 μήνες, ενώ για πολίτες με μικρότερη μόρφωση 9 μήνες.[9] Το 1994 η θητεία διαρκούσε 2 χρόνια, αλλά σταδιακά μειωνόταν, μέχρι την πλήρη κατάργηση.

Γαλλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σύγχρονο σύστημα στρατολόγησης επινοήθηκε κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Νόμος του 1798 όρισε ότι "κάθε Γάλλος είναι στρατιώτης και αφιερώνει τον εαυτό του στην άμυνα του έθνους". Έτσι, ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατάφερε να δημιουργήσει τον Μεγάλο Στρατό ο οποίος έλαβε μέρος στον πρώτο μεγάλο πόλεμο μέσα στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Η Γαλλία κατήργησε την υποχρεωτική θητεία σε καιρό ειρήνης το 1996 ενώ όσοι είχαν γεννηθεί πριν το 1979 έπρεπε να ολοκληρώσουν τη θητεία τους.[10] Μέχρι τον πόλεμο για την ανεξαρτησία της Αλγερίας (1954-62), οι νεοσύλλεκτοι δεν αναπτύσσονταν στο εξωτερικό και σε εμπόλεμες ζώνες εκτός από τους εθελοντές.

Γερμανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γερμανία είχε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2011 υποχρεωτική στρατιωτική ή κοινωνική θητεία για τους άνδρες. Πριν την κατάργησή της, η θητεία είχε διάρκεια έξι μηνών. Οι γυναίκες μπορούσαν να καταγούν εθελοντικά και τους επιτρέπεται να αναλαμβάνουν παρόμοια καθήκοντα με τους άνδρες. Οι αντιρρησίες συνείδησης μπορούσαν να ζητήσουν άδεια για κοινωνική θητεία (Zivildienst) η οποία, σχεδόν πάντα, τους δινόταν. Η συντριπτική πλειονότητα των νέων προτιμούσε την κοινωνική θητεία, κυρίως λόγω των καλύτερων οικονομικών αποδοχών και την αναγνώριση της ως επαγγελματική εμπειρία. Επίσης, στην περίπτωση της κοινωνικής θητείας, οι κληθέντες είχαν την δυνατότητα μερικής απασχόλησης σε ιδιωτικούς τομείς.

Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν περιοδικά εφαρμόσει την υποχρεωτική στρατολόγηση. Το 1863 η επιβολή θητείας κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου οδήγησε σε ταραχές στη Νέα Υόρκη. Η θητεία επιβλήθηκε ξανά το 1917 όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεπλάκησαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πρώτη επιβολή θητείας σε καιρό ειρήνης έγινε με το νόμο περί Επιλεκτικής Εκπαίδευσης και Υπηρεσίας του 1940 και καταργήθηκε το 1973. Σήμερα, οι άρρενες αμερικανοί πολίτες ηλικίας από 18 έως 25 οφείλουν να εγγραφούν στο Σύστημα Επιλεκτικής Υπηρεσίας, με αποστολή "να παρέχουν υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις σε περίπτωση ανάγκης". Οι γυναίκες δεν εγγράφονται στο σύστημα αυτό αλλά μπορούν να καταταγούν ως εθελόντριες.

Ηνωμένο Βασίλειο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ηνωμένο Βασίλειο εφάρμοσε τη στρατολόγηση κατά τη διάρκεια των δύο Παγκόσμιων Πολέμων. Για το πρώτο από τα δύο χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο στρατός βασίστηκε σε εθελοντές. Το 1916 όμως, η ανάγκη για περισσότερους στρατιώτες που θα αντικαθιστούσαν τις απώλειες στο μέτωπο, ανάγκασαν την κυβέρνηση να προχωρήσει, μετά από ψήφιση νόμου, σε υποχρεωτική στρατολόγηση. Τους αντιρρησίες συνείδησης περίμενε σκληρή αντιμετώπιση. Στους περισσότερους ανατίθονταν εργασίες σχετικές με τον πόλεμο, όμως μη στρατιωτικού χαρακτήρα.

Η υποχρεωτική στρατολόγηση εφαρμόστηκε ξανά το 1939 με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η στρατολόγηση δεν αφορούσε μόνο τα τρία σώματα του στρατού αλλά ακόμα και εργασία στα ορυχεία γαιάνθρακα. Αργότερα, εφαρμόστηκε και στρατολόγηση των γυναικών, οι οποίες βοηθούσαν με τη γεωργική παραγωγή. Οι αντιρρησίες συνείδησης αντιμετωπίζονταν με περισσότερη ανοχή αν και ο κίνδυνος της φυλάκισης ήταν ακόμη υπαρκτός σε περίπτωση που αρνούνταν την σχετική με τον πόλεμο εργασία που τους επιβάλλονταν.

Μετά το τέλος του πολέμου, η κυβέρνηση εφάρμοσε την Εθνική Θητεία, διάρκειας 18 μηνών, η οποία καταργήθηκε το 1963.

Οι πολίτες της Βόρειας Ιρλανδίας εξαιρέθηκαν από τη στρατολόγηση κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και από την Εθνική Θητεία μετά από αυτόν.

Ιαπωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο "Δυνάμεις Αυτοάμυνας", όπως ονομάζεται ο στρατός της Ιαπωνίας, ήταν εθελοντικές από την ίδρυσή τους τη δεκαετία του 50, αμέσως μετά το τέλος της κατοχής από τις Συμμαχικές Δυνάμεις. Το ιαπωνικό σύνταγμα απαγορεύει ρητώς τη διατήρηση επιθετικών στρατιωτικών δυνάμεων, και έτσι προς το παρόν δεν τίθεται θέμα στρατιωτικής θητείας.

Ινδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ινδία ποτέ στην ιστορία της δεν εφάρμοσε υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Ινδικός Στρατός ήταν ο μεγαλύτερος εθελοντικός στρατός στην ιστορία, φτάνοντας σε δύναμη τους 2,5 εκατομμύρια άνδρες. Σήμερα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στρατός στον κόσμο και ο μεγαλύτερος εθελοντικός.

Ιράκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ιρακινός στρατός την εποχή του Σαντάμ Χουσεΐν αποτελούνταν ως επί το πλείστον από κληρωτούς, με εξαίρεση την ελίτ Προεδρική Φρουρά. Γύρω στους 100.000 στρατιώτες πέθαναν κατά τον Πρώτο Πόλεμο του Περσικού Κόλπου, γνωστό και ως Επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου. Στα χρόνια που μεσολάβησαν, ο ιρακινός στρατός παρήκμασε εξαιτίας της κακής ηγεσίας αλλά η θητεία παρέμεινε υποχρεωτική. Μετά τον δεύτερο Πόλεμο του Κόλπου, ο στρατός διαλύθηκε και δημιουργήθηκε εθελοντική στρατιωτική δύναμη εποπτευόμενη αρχικά από την Συμμαχική Αρχή και αργότερα από την Αμερικανική κατοχή.

Ιρλανδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιρλανδία είχε πάντοτε πλήρως εθελοντικό στρατό.

Ισπανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στρατιωτική θητεία στην Ισπανία (1945)

Η Ισπανία κατήργησε την υποχρεωτική θητεία το 2001.[11] Τόσο η στρατιωτική όσο και η κοινωνική θητεία είχαν διάρκεια 9 μηνών. Τα τελευταία χρόνια οι περισσότεροι νεοσύλλεκτοι επέλεγαν να υπηρετήσουν κοινωνική θητεία.

Ιταλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Ιταλία η στρατιωτική θητεία ήταν υποχρεωτική για τους άνδρες μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2004. Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είχε νομικά αναγνωριστεί το 1972 έτσι ώστε όσοι το επιθυμούσαν να μπορούν να υπηρετήσουν εναλλακτική θητεία.[12]

Το Ιταλικό Κοινοβούλιο ενέκρινε το μέτρο της κατάργησης της υποχρεωτικής θητείας το 2004, και εφαρμόστηκε από την 1 Ιανουαρίου 2005. Ο ιταλικός στρατός αποτελείται πλέον από επαγγελματίες στρατιώτες, άνδρες και γυναίκες.[13]

Καναδάς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον Καναδά ποτέ δεν εφαρμόστηκε υποχρεωτική θητεία σε καιρό ειρήνης. Η θητεία ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενο θέμα κατά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, κυρίως στην επαρχία του Κεμπέκ.

Κόστα Ρίκα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κόστα Ρίκα κατήργησε τον στρατό της το 1948. Το 1996 δημιουργήθηκε ένα σώμα Εθνικής Φρουράς με κυρίως αστυνομικές δικαιοδοσίες.

Κροατία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 3 Οκτωβρίου 2007 η κυβέρνηση της Κροατίας πρότεινε στο κοινοβούλιο την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Η πρόταση υποστηρίχθηκε από τον Πρόεδρο Στίπε Μέσιτς και μετά από κοινοβουλευτική ψηφοφορία στις 5 Οκτωβρίου 2007 η απόφαση έγινε επίσημη. Από την 1 Ιανουαρίου 2008 η υποχρεωτική στρατιωτική (ή εναλλακτική) θητεία αντικαταστάθηκε με επαγγελματικό στρατό.[14]

Λετονία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λετονία κατήργησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία την 1 Ιανουαρίου 2007.[15]

Λίβανος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι το 2005 η στρατιωτική θητεία στο Λίβανο ήταν διάρκειας ενός χρόνου για τους άνδρες. Στις 4 Μαΐου 2007 υιοθετήθηκε ένα νέο σύστημα στρατολόγησης και η θητεία μειώθηκε στους 6 μήνες. Από τις 7 Φεβρουαρίου 2007 η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία καταργήθηκε και ο στρατός έγινε μισθοφορικός.[16]

Λουξεμβούργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Λουξεμβούργο έχει εθελοντικό στρατό.

Μαρόκο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μαρόκο κατήργησε την υποχρεωτική θητεία στις 31 Αυγούστου 2006.[17]

Μαυροβούνιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πρόεδρος του Μαυροβουνίου Φίλιπ Βουγιάνοβιτς κατήργησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στις 30 Αυγούστου 2006.

Μπελίζε[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μπελίζε έχει ορίσει ως κατώτατο ηλικιακό όριο για κατάταξη στις Ένοπλες Δυνάμεις τα 18 χρόνια. Ποτέ μέχρι τώρα δεν έχει επιβληθεί υποχρεωτική κατάταξη αλλά αυτό είναι στην ευχέρεια του Γενικού Στρατηγού.

Νέα Ζηλανδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Νέα Ζηλανδία η υποχρεωτική θητεία για τους άνδρες εφαρμόστηκε το 1940 και καταργήθηκε το 1972.

Νότια Αφρική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Νότια Αφρική, κατά τη διάρκεια του απαρτχάιντ ίσχυε 2-ετής υποχρεωτική στρατιωτική θητεία για τους λευκούς άνδρες. Η κατάργησή της έγινε το 1994.

Ολλανδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ολλανδία εφάρμοσε για πρώτη φορά υποχρεωτική θητεία το 1814 με σκοπό την επάνδρωση της εθνοφυλακής σε συνδυασμό με έναν μόνιμο στρατό ο οποίος θα στελεχώνονταν από εθελοντές. Η έλλειψη εθελοντών όμως οδήγησε στη συγχώνευση των δύο σωμάτων σε ένα ο κύριος όγκος του οποίου αποτελούνταν από κληρωτούς κάτω από τις διαταγές επαγγελματιών αξιωματικών. Αυτό το σύστημα διατηρήθηκε μέχρι και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Από το 1991 μέχρι το 1996 οι ολλανδικές ένοπλες δυνάμεις μείωσαν το ποσοστό των κληρωτών και ο στρατός μετετράπη σε εθελοντικό. Οι τελευταίοι νεοσύλλεκτοι εισήχθησαν το 1995 και απολύθηκαν το 1996. Επισήμως, η Ολλανδία δεν έχει καταργήσει την θητεία. Οι νόμοι και τα συστήματα της στρατολόγησης αν και ανενεργοί δεν έχουν καταργηθεί και θεωρητικά όσοι ολοκλήρωσαν τη θητεία τους πριν το 1996 μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Ουγγαρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ουγγαρία κατήργησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία το Νοέμβριο του 2004, μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος από το κοινοβούλιο της χώρας. Για να επανέλθει η θητεία χρειάζεται πλειοψηφία δύο τρίτων από τη βουλή, πράγμα απίθανο για το κοντινό μέλλον. Η Ουγγαρία από τοτε έχει δημιουργήσει επαγγελματικό στρατό με εθελοντές που υπηρετούν βάσει συμβολαίου 4+4 χρόνια.

Πακιστάν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Πακιστάν, όπως και η Ινδία, διατηρούσε πάντα έναν πλήρως εθελοντικό στρατό.

Περού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Περού κατήργησε την στρατιωτική θητεία το 1999.

Πορτογαλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Πορτογαλία κατήργησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στις 19 Νοεμβρίου 2004.

Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας κατήργησε την στρατιωτική θητεία τον Οκτώβριο του 2006.[18]

Ρουμανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ρουμανία κατήργησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στις 23 Οκτωβρίου 2006.[19] Η κατάργηση ήταν αποτέλεσμα της συνταγματικής αναθεώρησης του 2003 που επέτρεπε στη Βουλή να κάνει τη στρατιωτική θητεία προαιρετική. Το Ρουμανικό Κοινοβούλιο ψήφισε την κατάργηση της θητείας τον Οκτώβριο του 2005, με την Ρουμανία να πραγματοποιεί μία μεταρρύθμιση για την οποία είχε δεσμευτεί κατά την εισχώρησή της στο ΝΑΤΟ.

Σλοβακία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σλοβακία κατήργησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία την 1 Ιανουαρίου 2006.

Σλοβενία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρωθυπουργός της Σλοβενίας Άντον Ροπ κατήργησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στις 9 Σεπτεμβρίου 2003.

Σουηδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η χώρα κατήργησε επίσημα τη στρατιωτική θητεία την 1η Ιουλίου 2010.

Τανζανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τανζανία έχει καταργήσει την στρατιωτική θητεία.

Τζαμάικα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Τζαμάικα η στρατιωτική θητεία είναι προαιρετική για πολίτες άνω των 18 ετών. Νεώτεροι νεοσύλλεκτοι μπορούν να καταταγούν με γονική συναίνεση.

Τσεχία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τσεχία κατήργησε την στρατιωτική θητεία στις 31 Δεκεμβρίου 2004.[20]

Χώρες με υποχρεωτική στρατιωτική θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρμενία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αρμενία έχει δίχρονη υποχρεωτική στρατιωτική θητεία για άνδρες από 18 έως 27 ετών.

Αυστρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αυστρία έχει υποχρεωτική στρατιωτική θητεία για άνδρες από 18 έως 35 ετών με καλή φυσική κατάσταση. Από το 2006, η θητεία διαρκεί 6 μήνες. Οι αντιρρησίες συνείδησης μπορούν να υπηρετήσουν εναλλακτική θητεία (Zivildienst) διάρκειας 9 μηνών.

Από την 1 Ιανουαρίου 1998 μπορούν να καταταγούν εθελοντικά και γυναίκες.

Βερμούδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόλο που οι Βερμούδες νήσοι παραμένουν υπερπόντια κτήση του Ηνωμένου Βασιλείου, εξακολουθούν να διατηρούν στρατιωτική θητεία. Οι στρατιώτες που θα υπηρετήσουν το Σύνταγμα των Βερμούδων επιλέγονται μέσω κλήρου ανάμεσα στους άνδρες ηλικίας από 18 έως 32 ετών. Η στρατιωτική υπηρεσία είναι όμως ορισμένου χρόνου. Όποιος αντιτίθεται έχει δικαίωμα να προσφύγει σε δικαστική επιτροπή.

Βραζιλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι άνδρες στη Βραζιλία οφείλουν να υπηρετήσουν 12μηνη θητεία όταν κλείσουν τα 18 τους χρόνια. Ενώ σύμφωνα με το νόμο όλοι οι άρρενες πολίτες πρέπει να υπηρετήσουν, στην πράξη ο στρατός επανδρώνεται από εθελοντές και μόνο ένα 5 με 10% των κληρωτών τελικά υπηρετεί τη θητεία του.[21] Τις περισσότερες φορές η κυβέρνηση δεν απαιτεί απο όσους σπουδάζουν ή έχουν μόνιμη δουλειά να καταταγούν, ενώ και οι φοιτητές μπορούν να παρακολουθήσουν ειδική στρατιωτική εκπαίδευση που αντικαθιστά την υποχρέωση στράτευσης.

Δανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

'Οπως περιγράφεται στο Σύνταγμα της Δανίας, §31,[22] η στρατιωτική θητεία στη Δανία είναι υποχρεωτική για όσους άνδρες μπορούν να υπηρετήσουν. Η διάρκειά της είναι 4 μήνες, και οι νεοσύλλεκτοι είναι ηλικίας από 18 έως 27 ετών. Οι Δανοί λαμβάνουν μία επιστολή την περίοδο των 18ων γενεθλίων τους η οποία ζητεί να διευκρινιστεί πότε θα είναι διαθέσιμοι για να καταταγούν. Ανάλογα με το πότε, λαμβάνουν ειδοποίηση για να πάνε στα στρατολογικά γραφεία όπου θα εξεταστούν φυσικά και ψυχολογικά. Ορισμένοι όμως, ίσως να θεωρηθούν ακατάλληλοι οπότε δεν θα χρειαστεί να παρουσιαστούν.

Οι αντιρρησίες συνείδησης μπορούν να υπηρετήσουν 6 μήνες μη στρατιωτικής θητείας, όπως για παράδειγμα στο Redningsberedskabet (ασχολούνται με την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών όπως φωτιές, πλημμύρες, κλπ.) ή παρέχοντας βοήθεια σε χώρες του τρίτου κόσμου.[23]

Ελβετία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελβετία έχει τη μεγαλύτερη πολιτοφυλακή στον κόσμο (220.000 άτομα, μαζί με τους εφέδρους). Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η στρατιωτική θητεία στην Ελβετία είναι υποχρεωτική. Περιλαμβάνει 18 ή 21 εβδομάδες βασικής εκπαίδευσης καθώς και ετήσια επανεκπαίδευση τριών εβδομάδων, μέχρι να καλυφθεί η περίοδος της θητείας (260 μέρες για τους απλούς στρατιώτες). Η θητεία των γυναικών είναι προαιρετική αλλά ισότιμη. Οι αντιρρησίες συνείδησης μπορούν να επιλέξουν την προσφορά κοινωνικής υπηρεσίας για 390 ημέρες. Οι απαλλαγές για λόγους υγείας έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, και έτσι, μόνο το 55% με 60% των Ελβετών ολοκληρώνει τη βασική εκπαίδευση.

Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι το 2009 η Ελλάδα είχε υποχρεωτική 12μηνη στρατιωτική θητεία για τους άνδρες. Παρόλο που η κυβέρνηση είχε αναγγείλει σταδιακή μείωση του χρόνου θητείας στους 6 μήνες και ανάπτυξη επαγγελματικού στρατού, η αρχικά 12μηνη θητεία στον Στρατό Ξηράς μετετράπη στις 22-6-2009 σε 9μηνη, ενώ στο Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία παρέμεινε 12μηνη. Οι γυναίκες μπορούν να υπηρετήσουν ως επαγγελματίες. Οι οπλίτες λαμβάνουν μερική ασφαλιστική κάλυψη και συμβολικό μισθό 9 ευρώ το μήνα. Παρόλο που έχει θεσπιστεί εναλλακτική υπηρεσία για τους αντιρρησίες συνείδησης, οι αντιρρησίες έρχονταν αντιμέτωποι με διώξεις και φυλάκιση, γεγονός για το οποίο η χώρα είχε κατακριθεί έντονα από την οργάνωση Διεθνής Αμνηστία.[24] Στον τομέα αυτό η κατάσταση έχει πλέον βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό.

Βλέπε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights, Geneva, Switzerland, 1997, via Nationmaster: http://www.nationmaster.com/graph/mil_con-military-conscription
  2. The CIA World Fact book — Military service age and obligation. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/fields/2024.html
  3. J. Jih. Dual Nationality, Conscription and Death Penalty. http://web.archive.org/20041025003656/www.geocities.com/jusjih/dncdp.html
  4. سربازی داوطلبانه آري؛ اجباري نه
  5. NATO and the Defence Reform Commission: partners for progress 06/02/2006 setimes.com
  6. Bulgaria's last conscripts 16:00 Fri 30 Nov 2007 - Petar Kostadinov The Sofia Echo
  7. Bulgaria Scraps the Draft (New York Times)Jun 30, 2006 via YahooNews
  8. Bulgaria to abolish compulsory military service as of 2008 30/06/2006 setimes.com
  9. "Bulgarian military service reduced", BBC News, May 17, 2000. Retrieved 31 May 2006.
  10. http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/1682777.stm France salutes end of military service, Thursday, 29 November, 2001, BBC News
  11. EL GOBIERNO LO ADELANTA AL 31 DE DICIEMBRE elmundo.es
  12. Law n. 772, 15 December 1972
  13. Law nr. 226, 23 August 2004
  14. Hrvatska uvodi profesionalnu od 1 sijecnja 2008
  15. Latvia: Refusing to Bear Arms 2005 revision
  16. [1], Lebanese Army (official website)
  17. "The Islamization of Morocco", by Oliver Guitta, The Weekly Standard, October 2, 2006
  18. Macedonian Army phases out conscription 21/04/2006 setimes.com
  19. Romania drops compulsory military service, United Press International, 23 October 2006
  20. Last conscripts leave Czech army, Rob Cameron, Wednesday, 22 December, 2004, BBC News
  21. Bernardes, Júlio. Military Service in Brazil declining. USP Notícias. July 24, 2002. Retrieved September 11, 2007.
  22. grundlov_eng.pmd
  23. Borger.dk
  24. http://www.amnesty.org/en/library/asset/EUR25/009/2005/en/dom-EUR250092005en.html Greece has broken European consensus Amnesty International