Τσαντ
|
|||||
| Εθνικό σύνθημα: Unité, Travail, Progrès (Γαλλικά) Ενότητα, Εργασία, Πρόοδος |
|||||
| Εθνικός ύμνος: La Tchadienne | |||||
 |
|||||
| Πρωτεύουσα (και μεγαλύτερη πόλη) • Συντεταγμένες |
Ντζαμένα (Τζαμένα) |
||||
| Επίσημες γλώσσες | Γαλλική, Αραβική | ||||
| Πολίτευμα | Δημοκρατία | ||||
| Ιντρίς Ντεμπί Τζιρανγκάρ Νταντνατζί |
|||||
|
Ανεξαρτησία |
|
||||
| Έκταση • Σύνολο • % Νερό • Σύνορα |
1.284.000 km2 (21η) 1,9 5.968 km |
||||
| Πληθυσμός • Εκτίμηση 2009 • Απογραφή 1993 • Πυκνότητα |
10.329.208[1] (75η) 6.279.921 8 κατ./km² (219η) |
||||
| Α.Ε.Π. (PPP) • Ολικό (2010) • Κατά κεφαλή |
16,893 δισ. $[2] 1.653 $[2] |
||||
| Α.Ε.Π. (Ονομαστικό) • Ολικό (2010) • Κατά κεφαλή |
7,978 δισ. $[2] 780 $[2] |
||||
| ΔΑΑ (2010) |  0,295 (163η) – χαμηλός |
||||
| Νόμισμα | Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής (XAF) | ||||
| Ζώνη ώρας | WAT (UTC +1) | ||||
| Internet TLD | .td | ||||
|
+235 |
|||||
Το Τσαντ (επίσημα Δημοκρατία του Τσαντ, Γαλλικά: Republique du Tchad, Αραβικά: جمهورية تشاد), είναι χώρα της Αφρικής με έκταση 1.284.000 km² και πληθυσμό 10.329.208 (εκτιμήσεις για το 2009[1], κατατάσσεται 75ο στον κόσμο). Συνορεύει δυτικά με το Καμερούν, την Νιγηρία και τον Νίγηρα, βόρεια με τη Λιβύη, ανατολικά με το Σουδάν και νότια με την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Πρωτεύουσα είναι η Ντζαμένα (N'djamena). Στη χώρα αυτή ομιλούνται πάνω από 100 διαφορετικές γλώσσες και διάλεκτοι. Τη μεγαλύτερη εθνική συνοχή αποτελεί η φυλή Σάρα στο νότιο Τσαντ, ενώ Άραβες και Αραβόφωνοι βρίσκονται στο κεντρικό και στο βόρειο Τσαντ.
Η χώρα διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν (2006) ενώ αποκατέστησε τις σχέσεις με την Κίνα.
Πίνακας περιεχομένων |
Ιστορία [Επεξεργασία]
Το Τσαντ, μέρος των αφρικανικών αποικιών της Γαλλίας έως το 1960, υπόμεινε τρεις δεκαετίες εμφύλιων εχθροπραξιών καθώς επίσης και εισβολών από τη Λιβύη προτού να αποκατασταθεί τελικά ένα είδος ειρήνης το 1990. Η κυβέρνηση σύνταξε τελικά ένα δημοκρατικό σύνταγμα, και διεξήγαγε νόθες προεδρικές εκλογές το 1996 και το 2001. Το 1998, μια εξέγερση ξέσπασε στο βόρειο Τσαντ, το οποίο έχει αναφλεχθεί σποραδικά παρά τις διάφορες συμφωνίες ειρήνης μεταξύ της κυβέρνησης και των επαναστατών. Το 2005, νέες επαναστατικές ομάδες προέκυψαν στο δυτικό Σουδάν και έκαναν δοκιμαστικές επιθέσεις στο ανατολικό Τσαντ, παρά την υπογραφή των συμφωνιών ειρήνης του Δεκεμβρίου 2006 και Οκτωβρίου 2007. Η εξουσία παραμένει στα χέρια μιας εθνικής μειονότητας. Τον Ιούνιο του 2005, ο Πρόεδρος Ιντρίς Ντεμπί διεξήγαγε ένα δημοψήφισμα αφαιρώντας επιτυχώς τα συνταγματικά όρια θητείας και κέρδισε άλλη μια αμφισβητούμενη εκλογή το 2006. Οι σποραδικές επαναστατικές εκστρατείες συνεχίστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια του 2006 και του 2007, και η πρωτεύουσα δοκίμασε μια σημαντική επαναστατική απειλή στις αρχές του 2008. Τελικά, έπειτα από συνομιλίες 6 μηνών υπό την αιγίδα της ΕΕ, η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση υπέγραψαν στις 13 Αυγούστου 2007 συμφωνία για διεξαγωγή εκλογών με νέα εκλογική επιτροπή. Οι εκλογές εκείνες διεξήχθησαν πολύ αργότερα, στις 13 Φεβρουαρίου 2011.
Κρίση 2008 [Επεξεργασία]
Το Φεβρουάριο του 2008 κορυφώθηκαν οι συγκρούσεις των ανταρτών και του κυβερνητικού στρατού. Στις 2 Φεβρουαρίου οι αντάρτες εισήλθαν στην πρωτεύουσα Ντζαμένα και ο Πρόεδρος Ιντρίς Ντεμπί επεχείρησε να σπάσει[3]τον κλοιό τους. Ο εκ των ηγετών των ανταρτών Τιμάν Εντιμί φερόταν αποφασισμένος να ανατρέψει τον Πρόεδρο. Ωστόσο, ο ρόλος του είναι αμφιλεγόμενος, καθώς είναι θείος του Ντεμπί. Επίσης, υπάρχουν και άλλες ομάδες ανταρτών[4]. Η εξέγερση κατεστάλη από τον κυβερνητικό στρατό, ενώ ήδη είχαν απομακρυνθεί από τη χώρα οι ξένοι υπήκοοι. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε ειδική συνεδρίαση, καταδίκασε την προσπάθεια των ανταρτών να καταλάβουν την Ντζαμένα και η Διεθνής Κοινότητα στήριξε την παρούσα κυβέρνηση. Οι αντάρτες εξοπλίζονται και από το Σουδάν, κάτι το οποίο η σουδανική κυβέρνηση έχει αρνηθεί. Σύμφωνα με τις διεθνείς οργανώσεις[5]σκοτώθηκαν δεκάδες άνθρωποι και πάνω από 500 τραυματίστηκαν. Αρκετοί κατέφυγαν στο Καμερούν. Το Μάιο του 2008 το Σουδάν διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με το Τσαντ, κατηγορώντας την Ντζαμένα ότι προσέφερε βοήθεια στους αντάρτες του Νταρφούρ[6]να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον του Χαρτούμ. Το Σουδάν και το Τσαντ υπέγραψαν στις 3 Μαΐου του 2009 στην Ντόχα συμφωνία συμφιλίωσης, η οποία προβλέπει ανάμεσα στα άλλα τον έλεγχο των συνόρων, ώστε να εμποδιστεί η διείσδυση ανταρτών του Τσαντ προερχομένων από το Σουδάν και Σουδανών ανταρτών προερχομένων από το Τσαντ.[7] Οι συνομιλίες διεξήχθησαν με πρωτοβουλία της Λιβύης και του Κατάρ. Παρά την υπογραφή της συμφωνίας, οι πολεμικές επιχειρήσεις ξανάρχισαν τις επόμενες ημέρες, με τουλάχιστον 146 νεκρούς (125 αντάρτες και 21 στρατιώτες) μόνο την 7η Μαΐου.[8]
Οικονομία [Επεξεργασία]
Η κυρίως γεωργική οικονομία του Τσαντ θα συνεχίσει να ωθείται από σημαντικά προγράμματα άμεσης ξένης επένδυσης στο τομέα του πετρελαίου που άρχισε το 2000. Τουλάχιστον 80% του πληθυσμού του Τσαντ στηρίζεται στην καλλιέργεια και την κτηνοτροφία ως οικονομικούς πόρους. Η οικονομία του Τσαντ έχει παρεμποδιστεί από καιρό από την περιβαλλόμενη από ξηρά θέση, τις υψηλές δαπάνες ενέργειας, και ένα ιστορικό αστάθειας. Το Τσαντ στηρίζεται στην ξένη βοήθεια και το ξένο κεφάλαιο για τα περισσότερα προγράμματα επένδυσης στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Μια κοινοπραξία δύο αμερικανικών επιχειρήσεων έχει επενδύσει 3.7 δισεκατομμύρια δολάρια για να αναπτύξει αποθέματα πετρελαίου - που υπολογίζονται σε 1 δισεκατομμύριο βαρέλια - στο νότιο Τσαντ. Κινεζικές επιχειρήσεις επεκτείνουν επίσης τις προσπάθειες εξερεύνησης και προγραμματίζουν να χτίσουν ένα διυλιστήριο. Τα συνολικά εθνικά αποθέματα πετρελαίου έχουν υπολογιστεί ότι είναι 1.5 δισεκατομμύριο βαρέλια. Η παραγωγή πετρελαίου μπήκε σε ροή στα τέλη του 2003. Το Τσαντ άρχισε να εξάγει πετρέλαιο το 2004. Βαμβάκι, βοοειδή, και αραβικό κόμμι παρέχουν τον κύριο όγκο αποδοχών μη πετρελαιοφόρων εξαγωγών του Τσαντ.
Δημογραφία [Επεξεργασία]
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009 τα 47,7 χρόνια (46,67 χρόνια οι άνδρες και 48,77 οι γυναίκες).[1]
Διακυβέρνηση [Επεξεργασία]
Η χώρα είναι Προεδρική Δημοκρατία. Από το 1990 αρχηγός κράτους είναι ο πρόεδρος Ιντρίς Ντεμπί.
Εκλογές [Επεξεργασία]
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.[1].
Προεδρικές εκλογές 2011 [Επεξεργασία]
Στις προεδρικές εκλογές (25 Απριλίου 2011), στις οποίες δεν έλαβαν μέρος σε ένδειξη διαμαρτυρίας πολλοί υποψήφιοι της αντιπολίτευσης, ο Ιντρίς Ντεμπί επανεξελέγη με ποσοστό 88,6%. [9]
| Υποψήφιοι | Κόμματα | Ψήφοι | % |
|---|---|---|---|
| Ιντρίς Ντεμπί | Πατριωτικό Κίνημα Σωτηρίας (MPS) | 2.503.813 | 88,66 |
| Αλμπέρ Παχιμί Παντακέ | Εθνικός Συναγερμός για Δημοκρατία στο Τσαντ (RNDT–Le Réveil) | 170.182 | 6,03 |
| Νατζί Μαντού | Σοσιαλιστική Συμμαχία για Ολική Ανανέωση (ASRI) | 150.220 | 5,32 |
| Έγκυρα ψηφοδέλτια | 2.824.215 | 100,00 | |
| Άκυρα | 355.111 | 11,17 | |
| Σύνολο (συμμετοχή 64,22% - τα μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έλαβαν μέρος) | 3.179.326 | ||
| Πηγή: CENI | |||
Βουλευτικές εκλογές 2011 [Επεξεργασία]
Η αντιπολίτευση αναμετρήθηκε με το κυβερνών κόμμα για πρώτη φορά από το 2002 στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης[10], που διεξήχθησαν στις 13 Φεβρουαρίου 2011.[11] Οι εκλογές έγιναν βάσει της συμφωνίας ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση (υπογράφηκε από 87 συνολικά κόμματα), η οποία είχε υπογραφεί το 2007. Παρατηρητές από την ΕΕ και την Αφρικανική Ένωση είχαν την επίβλεψη των εκλογών και δεν αναφέρθηκαν περιστατικά νοθείας ή βίας, παρά τις καθυστερήσεις.[12] Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 56,6%. [13]
Το κυβερνών Πατριωτικό Κίνημα Σωτηρίας κέρδισε 110 επί συνόλου 188 εδρών στο Κοινοβούλιο και εξασφάλισε την πλειοψηφία. Οι σύμμαχοί του πήραν άλλες 21 έδρες [14].
Τουλάχιστον από 1 έδρα κέρδισαν συνολικά 16 κόμματα. Από πλευράς της αντιπολίτευσης, τα μεγαλύτερα κέρδη στις εκλογές είχε η Εθνική Ένωση για Δημοκρατία και Ανανέωση, με ηγέτη τον Σαλέχ Κεμπζαμπό, το οποίο έλαβε 11 έδρες.[15]
| Κόμματα | Έδρες | ||
|---|---|---|---|
| Πατριωτικό Κίνημα Σωτηρίας (Mouvement Patriotique de Salut, MPS) | 83 | ||
| * ως MPS/RDP | 27 | ||
| * ως MPS/VIVA/RNDP | 16 | ||
| * ως MPS/VIVA/Συναγερμός για Δημοκρατία και Πρόοδο (Rassemblement pour la Démocratie et le Progrès ή RDP) | 4 | ||
| * ως MPS/VIVA | 3 | ||
| Εθνική Ένωση για Δημοκρατία και Ανανέωση (Union Nationale pour la Démocratie et le Rénouveau ή UNDR) | 10 | ||
| * ως UNDR/PLD | 1 | ||
| Ένωση για Ανανέωση και Δημοκρατία (Union pour le Rénouveau et la Démocratie ή URD) | 8 | ||
| Εθνικός Συναγερμός για τη Δημοκρατία στο Τσαντ (Rassemblement National pour la Démocratie au Tchad ή RNDT) | 6 | ||
| * ως RNDT Le Réveil | 2 | ||
| Ομοσπονδία, Δράση για τη Δημοκρατία/PF (Fédération, action pour la république ή FAR) | 4 | ||
| CTPD | 2 | ||
| PDSA | 2 | ||
| UDR | 2 | ||
| AND | 1 | ||
| AND/R | 1 | ||
| ART/CNDS | 1 | ||
| MPDT | 1 | ||
| MPTR | 1 | ||
| PAP-JS | 1 | ||
| PDPT | 1 | ||
| PDI-RPT | 1 | ||
| PLD-UNDR | 1 | ||
| PUR | 1 | ||
| PPJE-ART-CNDS | 1 | ||
| RAPAD | 1 | ||
| SONOR | 1 | ||
| UDT | 1 | ||
| UET-V | 1 | ||
| UFD-PR | 1 | ||
| USND | 1 | ||
| Σύνολο | 187 | ||
| Πηγή: Who rules where | |||
Μεταφορές [Επεξεργασία]
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Τσαντ CIA World Factbook
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 World Economic Outlook Database. ΔΝΤ. Οκτώβριος 2010. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2009/02/weodata/weorept.aspx?sy=2010&ey=2011&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=%2C&br=1&pr1.x=35&pr1.y=10&c=628&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=. Ανακτήθηκε στις 18-10-2010.
- ↑ Μάχες ανταρτών και κυβερνητικών στο Τσαντ. Ελεύθερος Τύπος. 2 Φεβρουαρίου 2008.
- ↑ in.gr, Το Χρονικό της Σύγκρουσης στο Τσαντ, 4 Φεβρουαρίου 2008
- ↑ Τσαντ - Πολλοί οι νεκροί, 500 τραυματίες λένε ανθρωπιστικές οργανώσεις. Ναυτεμπορική. 4 Φεβρουαρίου 2008.
- ↑ in.gr, Διακόπτει το Σουδάν τις διπλωματικές σχέσεις με το Τσαντ, 11 Μαΐου 2008
- ↑ Η Σημερινή, Συμφωνία συμφιλίωσης Σουδάν-Τσαντ, 4 Μαΐου 2009.
- ↑ Ελευθεροτυπία,Εκατόμβη νεκρών στο Τσαντ, 8 Μαΐου 2009.
- ↑ Al Jazeera, Opposition boycott clouds Chad vote, 25-4-2011.
- ↑ "Chad election begins". Independent Online (Independent News and Media). 13-2-2011. http://www.iol.co.za/news/africa/chad-election-begins-1.1025462. Ανακτήθηκε στις 19-2-2011.
- ↑ Deutsche Presse-Agentur (13-2-2011). "Opposition to contest Chad's parliamentary elections". Monsters and Critics.com (WotR, Ltd). http://www.monstersandcritics.com/news/africa/news/article_1618951.php/Opposition-to-contest-Chad-s-parliamentary-elections. Ανακτήθηκε στις 13-2-2011.
- ↑ Nako, Madjiasra; John, Mark; Golovnina, Maria (13-2-2011). "Chad election given thumbs-up despite delays". Reuters.com (Thomson Reuters). http://af.reuters.com/article/chadNews/idAFLDE71C0DX20110213. Ανακτήθηκε στις 19-2-2011.
- ↑ Staff writers (28-2-2011). "Chad vote results show strong Deby support". Reuters (Thomson Reuters). http://af.reuters.com/article/topNews/idAFJOE71R0DS20110228. Ανακτήθηκε στις 2-3-2011.
- ↑ Staff writers (28-2-2011). "President's Party Wins Chad Election". VOANews.com (Voice of America). http://www.voanews.com/english/news/africa/Presidents-Party-Wins-Chad-Election-117062678.html. Ανακτήθηκε στις 6-3-2011.
- ↑ Agence France-Press (28-2- 2011). President's party wins Chad general election. http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5ih_OiKFdrcQvoQAk6KzuEn-oRT9Q?docId=CNG.3bcc0040b48d45bb31070d5319019b17.91. Ανακτήθηκε στις 6-3-2011.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
