Μονακό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 43°44′00″N 7°25′00″E / 43.7333°N 7.4167°E / 43.7333; 7.4167

Πριγκηπάτο του Μονακό
Principauté de Monaco
Principatu de Múnegu

Σημαία

Εθνόσημο
Εθνικό σύνθημα: Deo Juvante
(Λατινικά: Θεού βοηθούντος)
Εθνικός ύμνος: Hymne Monégasque (Ύμνος των Μονεγάσκων)
Η θέση του Μονακό (πράσινο)
στην Ευρωπαϊκή ήπειρο (σκούρο γκρι)
Μονακό[1][2]
Γαλλικά
Συνταγματική Μοναρχία
Αλβέρτος Β΄ του Μονακό
Μισέλ Ροζέ
Ανεξαρτησία
• αρχίζοντας από τον Οίκο των Γκριμάλντι

Σύνταγμα

1297


17 Δεκεμβρίου 1962 (τροποποιήθηκε στις 2 Απριλίου 2002)
 • Σύνολο
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

1,95 km2 (233η)
4,4 km
4,1 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2009 
 • Απογραφή 2008 
 • Πυκνότητα 

32.965[3] (208η) 
31.109[4]  
16.905 κατ./km2 () 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2007)
 • Κατά κεφαλή 

976 εκατ. $ [5] (179η)  
70.670 $ (50.000 €,υπολογ. Σεπτ. 2007) (2/3η) 
ΔΑΑ (2003) Straight Line Steady.svg 0.946 (16η) – υψηλή
Νόμισμα Ευρώ (€ EUR)
 • Θερινή ώρα CET (UTC +1)
(UTC +2)
Internet TLD .mc
Κωδικός κλήσης +377

Το Μονακό (γαλλικά Monaco, μονεγασκικά Mùnegu, αρχ. ελλ. Μόνοικος), είναι μικρό πριγκιπάτο της Κυανής Ακτής. Περιβάλλεται στις τρεις πλευρές του από τη Γαλλία και στην τέταρτη από τη Μεσόγειο. Αποτελεί το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος στον κόσμο.[3] Οι κάτοικοί του αποκαλούνται Μονεγάσκοι.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πριγκιπάτο τέθηκε από το 1297 υπό την προστασία της γενουατικής οικογένειας των Γκριμάλντι. Το 16ο αιώνα αναγκάστηκε να δεχτεί την προστασία της Ισπανίας και από το 1641 τέθηκε υπό γαλλική προστασία. Το 1793 προσαρτήθηκε στην Γαλλία. Το 1814, με τη Συνθήκη του Παρισιού, ο Οίκος των Γκριμάλντι επανήλθε στην εξουσία.

Από το 1861 άρχισε να σταθεροποιείται η εξάρτηση από τη Γαλλία. Πρίγκιπας του Μονακό το 1949 έγινε ο Ρενιέ Γ'. Το 1956 νυμφεύθηκε την Αμερικανίδα ηθοποιό Γκρέις Κέλι, η οποία σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1982. Το Μονακό εντάχθηκε στα Ηνωμένα Έθνη μόλις το 1993. Το 2002 το γαλλικό φράγκο, νόμισμα του Μονακό, αντικαταστάθηκε από το ευρώ. Τον Απρίλιο του 2005, ύστερα από το θάνατο του Ρενιέ, την ηγεσία του πριγκιπάτου ανέλαβε ο γιος του Αλβέρτος.

Στις βουλευτικές εκλογές στις 9 Φεβρουαρίου του 2003 ο κυβερνών συνασπισμός "Ένωση για το Μονακό" κέρδισε τις 21 επί συνόλου 24 εδρών. Ο κυβερνών συνασπισμός επανεξελέγη και το 2008.

Ο βράχος του Μονακό ήταν ένα καταφύγιο για τους πρωτόγονους πληθυσμούς. Τα ίχνη τους ανακαλύφθηκαν σε μια σπηλιά στους κήπους του Άγιου Μαρτίνου. Οι πρώτοι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής, οι Λιγούριοι (Ligures), περιγράφονται ως άνθρωποι των βουνών, εξοικειωμένοι με την σκληρή εργασία αλλά και με υποδειγματική οικονομία. Η ακτή και ο λιμένας του Μονακό ήταν πιθανώς η θαλάσσια πρόσβαση για τον εσωτερικό πληθυσμό της Λιγουρίας, το Oratelli Peille. Η προέλευση του ονόματος «Μονακό» υπόκειται σε διάφορες υποθέσεις. Στην αρχαιότητα, ο λιμένας του Μονακό συνδέθηκε με τη λατρεία του ήρωα Ηρακλή, και το όνομά του συνδέθηκε συχνά με την έκφραση «Ηρακλής Μονόϊκος» .Υπήρχε στην αρχαιότητα ναός αφιερωμένος στον Ηρακλή, πράγμα το οποίο δεν συνήθιζαν για ημίθεο. Γι' αυτό λέγεται Μονόοικος. Αυτή την έκδοση επιβεβαιώνεται, δεδομένου ότι το σύγχρονο όνομα για τον κύριο λιμένα του Μονακό είναι ο λιμένας του Ηρακλή. Στο τέλος του 12ου αιώνα π.Χ., οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την περιοχή. Το Μονακό είναι μέρος της επαρχίας των θαλάσσιων Άλπεων. Κατά τη διάρκεια της κατοχής τους, οι Ρωμαίοι δημιούργησαν στο La Turbie το τρόπαιο Augustus, το οποίο γιορτάζει το θρίαμβο των στρατιωτικών εκστρατειών τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της ίδιας περιόδου, οι Φοίνικες και οι Καρχηδόνιοι ναυτικοί έφεραν την ευημερία στην περιοχή. Μετά από την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (5ος αιώνας μ.Χ.), η περιοχή κατακτήθηκε από διάφορους βάρβαρους πληθυσμούς. Ήταν μόνο στο τέλος του 10ου αιώνα, μετά από την κυριαρχία των Σαρακηνών από την Προβηγκία που η περιοχή αποικήθηκε ξανά.

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ανεξάρτητο Πριγκιπάτο, το Μονακό έχει πολίτευμα Συνταγματικής Μοναρχίας από το 1911, με έναν Πρίγκηπα, επικεφαλής του Κράτους. Η εκτελεστική εξουσία αποτελείται από έναν Κρατικό Υπουργό, ο οποίος προεδρεύει ενός Κυβερνητικού Συμβουλίου το οποίο αποτελείται από έξι μέλη (τον ίδιο, καθώς και πέντε Κυβερνητικούς Συμβούλους, οι οποίοι αντιστοιχούν σε Υπουργούς), τα οποία είναι υπεύθυνα μπροστά στον Πρίγκιπα.

Ύστερα από μια συμφωνία με την Γαλλία, η οποία υπεγράφη το 1930, ο Κρατικός Υπουργός υποχρεούνταν να είναι Γάλλος υπήκοος (γενικώς ένας Νομάρχης ή ένας Πρέσβης) ορισμένος από τον Πρίγκιπα, με βάση μια λίστα που του παρουσίαζε το Γαλλικό Κράτος. Το 2002, η συμφωνία αυτή τροποποιήθηκε ώστε να μην υπάρχει παρέμβαση της Γαλλίας σε αυτή την επιλογή[6]. Από εκείνη την τροποποίηση και μετά, λοιπόν, ο Κρατικός Υπουργός δεν ήταν, πλέον, απαραίτητο να είναι γαλλικής εθνικότητας. Η αλλαγή αυτή έδωσε, μεταξύ άλλων, την δυνατότητα στο Μονακό να ικανοποιήσει τα κριτήρια εισόδου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1962, ο Πρίγκιπας μοιράζεται τη νομοθετική εξουσία με το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο είναι μία βουλή με μονάχα ένα νομοθετικό σώμα. Τα εικοσιτέσσερα μέλη του νομοθετικού αυτού σώματος εκλέγονται για πενταετή θητεία μέσω ψηφοφορίας με πολλαπλούς υποψηφίους και καθολικής ψηφοφορίας. Δεκαοχτώ σύμβουλοι εκλέγονται μέσω απλής ατομικής κατάταξης του συνολικού αριθμού των υποψηφιοτήτων, και οι έξι εναπομείναντες σύμβουλοι μέσω ψηφοφορίας με λίστα.

Οι τοπικές υποθέσεις εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Δημοτικού Συμβουλίου, μίας συνέλευσης δεκαπέντε μελών, εκλεγμένων για τετραετή θητεία μέσω άμεσης καθολικής ψηφοφορίας και εκλογικής διαδικασίας με λίστα πολλαπλών ονομάτων σε δύο γύρους την με την δυνατότητα προσθήκης υποψηφίων διαφορετικών παρατάξεων και χωρίς ψήφο προτίμησης, την οποία προεδρεύει ο Δήμαρχος (αυτό τον καιρό ο Ζορζ Μαρσάν).

Το Μονακό αποτελεί μέλος της Assemblée Parlementaire de la Francophonie, καθώς και της Διεθνούς Οργανώσεως Γαλλοφωνίας.

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις τελευταίες εκλογές, που διεξήχθησαν στις 10 Φεβρουαρίου 2013, o συνασπισμός Ορίζοντας κέρδισε σαρωτική νίκη καταλαμβάνοντας τις 20 από τις συνολικά 24 έδρες στο Εθνικό Συμβούλιο.[7]

Κόμμα Ψήφοι % Έδρες +/–
Horizon Monaco 56.472 50,34 20 +15
Union Monégasque 43.743 38,99 3 –11
SBM 11.964 10,67 1
Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια 222
Σύνολο 112.179 100 24 0
Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή 6.825 74,55
Πηγές: Mairie de Monaco Adam Carr- Εκλογές στο Μονακό

Προηγούμενες εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές 2003[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Εθνικό Συμβούλιο του Μονακό, 9 Φεβρουαρίου 2003
Κόμματα Ψήφοι % Έδρες
Ένωση για το Μονακό(Union pour Monaco):
  • Ένωση για το Πριγκιπάτο (Union pour la Principauté)
  • Εθνική Ένωση για το Μέλλον του Μονακό (Union nationale pour l'Avenir de Monaco)
  • Προώθηση της Οικογένειας των Μονεγάσκων (Promotion de la famille monégasque)
60.339 58,5 21
Εθνική και Δημοκρατική Ένωση (Union nationale et démocratique) 42.892 41,5 3
Σύνολο 103.231   24
Πηγή: elections.monaco.net

Εκλογές 2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2008, ο κυβερνών συνασπισμός επανεξελέγη στην εξουσία με μικρή διαφορά από το δεύτερο κόμμα.


Εθνικό Συμβούλιο του Μονακό, 3 Φεβρουαρίου 2008
Κόμματα Ψήφοι % Έδρες
Ένωση για το Μονακό (Union pour Monaco):
  • Ένωση για το Πριγκιπάτο (Union pour la Principauté)
  • Εθνική Ένωση για το Μέλλον του Μονακό (Union nationale pour l'Avenir de Monaco)
  • Προώθηση της Οικογένειας των Μονεγάσκων (Promotion de la famille monégasque )
53.523 52,20 21
Συναγερμός για το Μονακό- Εθνική και Δημοκρατική Ένωση (Union nationale et démocratique) 41.512 40,49 3
Μαζί για το Μονακό (Monaco Ensemble) 7.491 7,31
Σύνολο (συμμετοχή 76,9%) 102.526   24
Πηγές: Monaco Mairie Elections Monaco

Γεωγραφία και κλίμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άποψη του Μονακό από την Λα Τυρμπί. Από αριστερά προς τα δεξιά : το Μόντε-Κάρλο, το λιμάνι, ο Βράχος και η Φονβιέιγ

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μονακό βρίσκεται κατά μήκος της Μεσογείου, επί της Κυανής Ακτής, στα μισά της διαδρομής μεταξύ της Νις και των ιταλικών συνόρων. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Πριγκιπάτου (όσον αφορά το Ωκεανογραφικό Μουσείο) είναι 43°43′49″N 7°25′36″E / 43.73028°N 7.42667°E / 43.73028; 7.42667[8].

Το Μονακό είναι το δεύτερο μικρότερο ανεξάρτητο Κράτος παγκοσμίως, μετά το Βατικανό. Τοέδαφός του εκτείνεται σε μια λωρίδα στεριάς μεγέθους 4.100 μέτρων κατά μήκος της Μεσογείου Θάλασσας και το πλάτος της ποικίλει από 1.050 έως 350 μέτρα, για συνολική έκταση της τάξεως των 202 εκταρίων (2 km2). Το ύψιστο ύψος είναι 164 μέτρα και υψηλότερο σημείο είναι μια κορυφή του Όρους Αζέλ, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.150 μέτρων. Η Πλατεία του Παλατιού βρίσκεται στα 62 μέτρα.

Η παραλία που διαμορφώθηκε επί της νέας προκυμαίας

Το Πριγκιπάτο μετρά 5.469 μέτρα συνοριακής γραμμής με την Γαλλία (μεταξύ των οποίων : 3.274 μέτρα με την κοινότητα του Μπωσολέιγ, 1.341 μέτρα με το Καπ-ντ'Άιγ, 464 μέτρα με την Ροκεμπρύν-Καπ-Μαρτέν και 390 μέτρα με την Λα Τυρμπί), καθώς και 3.829 μέτρα ακτογραμμής (λιμάνι και παραλία). Στη διάρκεια των τελευταίων ετών, μεγάλα έργα έδωσαν την δυνατότητα στο Μονακό να επεκταθεί κατά σχεδόν 40 εκτάρια, τα οποία κερδήθηκαν, κατά βάση, από την θάλασσα, μέσω επιχωματώσεων. Τα πρώτα έργα επιχωματώσεων ξεκίνησαν το 1865 για την δημιουργία σιδηροδρομικής γραμμής, η οποία ακολουθήθηκε, λίγο καιρό αργότερα, από την ίδρυση τη πρώτης επιχειρηματικής συνοικίας στη Φονβιέιγ, που έδωσε την δυνατότητα να κερδηθούν περίπου 5,5 εκτάρια από την θάλασσα. Ο βυθός του λιμανιού του Μονακό στη συνέχεια μπαζώθηκε και, στη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, κατασκευάστηκαν το Grimaldi Forum και το Larvotto[9]. Το 1965, με μια πρωτοβουλία του Ραινιέ Γ΄ και με στόχο την ποικιλία στις δραστηριότητες της πόλης, η κατασκευή της συνοικίας της Φονβιέιγ έδωσε την δυνατότητα δημιουργίας 220.000 μ2 νέων πρόσθετων οικοδομικών εκτάσεων καθώς και ενός νέου λιμανιού. Η συνοικία αυτή φιλοξενεί μεταξύ άλλων το Στάδιο Λουί Β΄ καθώς και ένα μεγάλο χώρο εμπορικών καταστημάτων[10]. Η επέκταση του Λιμανιού του Μονακό επίσης πραγματοποιήθηκε με κατεύθυνση την θάλασσα.

Η κατασκευή μιας ημιπλεούμενης προκυμαίας μήκους 352 μέτρων για ένα συνολικό βάρος της τάξεως των 163.000 τόνων το 2003 έδωσε την δυνατότητα κατασκευής 360 θέσεων στάθμευσης, 25.000 m² αποθηκευτικών χώρων, 2 θαλάσσιους σταθμούς καθώς και διοικητικά και εμπορικά γραφεία[11]. Η τεχνητή επιχωμάτωση με την οποία συνδέεται η προκυμαία έδωσε την δυνατότητα κέρδους ενός εκταρίου γης και είδε την δημιουργία ενός συμπλέγματος κατοικιών έκτασης 15.000 m2[12]. Το 2006, ο Αλβέρτος Β΄ του Μονακό είχε επισήμως ξεκινήσει διαγωνισμό για την ανάληψη της υλοποίησης του σχεδίου επέκτασης του λιμανιού προς την θάλασσα, έχοντας ως στόχο το κέρδος περίπου 10 εκταρίων γης επί της θάλασσας. Το σχέδιο αυτό, με εκτιμώμενο κόστος της τάξης των 8 δισεκατομμυρίων ευρώ, θα έδινε την δυνατότητα κατασκευής περίπου 275.000 m² κτιριακών εγκαταστάσεων[13] και θα είχε χρονοδιάγραμμα μέχρι το 2023, με τα πρώτα κτίρια να παραδίδονται προς εκμετάλλευση το 2014[9]. Ωστόσο εγκαταλείφτηκε το 2008, με επίσημη δικαιολογία τον οικολογικό αντίκτυπο αλλά και τον οικονομικό, καθώς η Ευρώπη εισερχόταν σε περίοδο οικονομικής κρίσης[14]. Τελικώς, προτιμήθηκε ένα σχέδιο, λιγότερο ακριβό, αλλά το οποίο σήμανε την επιστροφή στην κατασκευή υψηλών κτιρίων : την κατασκευή διπλού πύργου 49 ορόφων, την Τουρ Οντεόν.

Συνοικίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μονακό είναι χωρισμένο σε δέκα τμήματα τα οποία αποτελούνται από 4 συνοικίες, οι οποίες αντιστοιχούν στις παλαιές κοινότητες. Το κάθε τμήμα είναι χωρισμένο, το ίδιο, σε νησίδες (επίσης γνωστές πολεοδομικά συγκροτήματα) :

Οι 10 τωρινές συνοικίες του Μονακό (ενημέρωση το 2008).
Τμήμα Έκταση
(m²)
Πληθυσμός
(κατ.)
Πυκνότητα
(κατ./km²)
Νησίδες Σχόλια
(Έκταση και πληθυσμός κατά την απογραφή του 2008)
Παλαιό Δήμος της Πόλης του Μονακό
05 Πόλη του Μονακό 185.466 975 5.257 19 Η παλαιά πόλη χτισμένη επί του « Βράχου » μεταξύ των δύο λιμανιών, προσβάσιμη στα νοτιοανατολικά της Λεωφόρου Αλβέρτου Β΄ η οποία περνάει κάτω από το Πριγκιπικό Παλάτι και συναντά την Λεωφόρο της Πορτ Νεβ. Περιλαμβάνει την Avenue des Remparts και την Avenue Saint-Martin.
Παλαιός Δήμος του Μόντε-Κάρλο
01 Μόντε-Κάρλο / Σπελύγκ 295.392 2.874 9.729 20 Από το Boulevard des Moulins έως την Avenue de la Madone. Περιλαμβάνει τα καζίνο και τις κυριότερες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις στα βόρεια του Λιμανιού του Ηρακλή τις οποίες πλευρίζουν η Avenue John Kennedy και το Boulevard Louis II που περνά από την υπόγεια σήραγγα υπό το Auditorium Rainier III και το Ξενοδοχείο Φερμόν. Περιλαμβάνει τους κήπους της Petite Afrique και του Café de Paris
02 Λα Ρους / Σαιν-Ρομάν 105.189 3.102 29.490 17 Συνοικία που βρίσκεται στα βορειοδυτικά, περιμετρικά της Avenue de l’Annonciade και του Κάστρου Περιγκόρ, μεταξύ των ανατολικών συνόρων του Μπωσολέιγ και του δυτικού τμήματος του Boulevard d’Italie. Συμπεριλαμβάνονται το Boulevard du Ténao και τα Λασέ Σαιν-Λεόν.
03 Λαρβοτό / Μπα Μουλέν 336.796 5.091 15.116 17 Στα βορειοανατολικά, κατά μήκος των λεωφόρων του Λαρβοτό και της Πριγκίπισσας Γκρέις (στο μονεγάσκικο τμήμα τους) και συνορευόμενο με το Ροκεμπρύν-Καπ-Μαρτέν. Περιλαμβάνει τις δύο κύριες παραλίες του Μονακό (προστατεύονται από προκυμαίες-κυματοθραύστες), μεταξύ, ως προς το βόρειο τμήμα, την επιχωματωμένη χερσόνησο του Méridien Beach Plaza και του Monte Carlo Sporting Club, και, ως προς το νότιο, το Grimaldi Forum και τον Ιαπωνικό Κήπο.
10 Σαιν-Μισέλ 142.298 3.519 24.730 24 Από την λεωφόρο της Πριγκίπισσας Καρλότας ως το Park Palace. Μικρή ζώνη κατοικιών στο κέντρο του Κρατιδίου.
Παλαιός Δήμος της Λα Κονταμίν
04 Κονταμίν 267.324 3.694 13.818 28 Συνοικία που περιτριγυρίζει το Λιμάνι του Ηρακλή και την Πλατεία της Αγοράς.
07 Λα Κολ 175.811 2.627 14.942 15 Από τις οδούς Πλατί και Παστέρ ως την Λεωφόρο Καρόλου Γ΄. Βρίσκεται στα δυτικά σύνορα του Καπ ντ'Άιγ.
08 Λε Ρεβουάρ 075.699 2.494 32.946 11 Από την οδό Εκτόρ Οτό ως την οδό Ονορέ Λαμπάντ. Υψηλότερη συνοικία, βρίσκεται στα δυτικά σύνορα της Λα Τυρμπί και του Μπωσολέιγ, κατά μήκος της Moyenne Corniche (RN 7). Εξωτικός Κήπος του Μονακό.
09 Μονεγκέτι / Λεωφόρος του Βελγίου 104.249 3.131 30.034 17 Από την λεωφόρο Ραινιέ Γ΄ως την λεωφόρο του Βελγίου.
Εδάφη που κερδήθηκαν από την θάλασσα μετά το 1970
06 Φονβιέιγ 334.970 3.602 10.753 10 Συνοικία που κατασκευάστηκε το 1971 (πήρε την θέση του λιμανιού της Φονβιέιγ) και επεκτάθηκε μέσω μιας επιπλέουσας προβλήτας που κατασκευάστηκε.
11 Λε Πορτιέ 275.000 Η κατασκευή έχει προβλεφτεί να αρχίσει από το 2014 στα δυτικά της πόλης του Μονακό, πέρα από την Λεωφόρο Λουδοβίκου Β΄, μεταξύ της βόρειας προβλήτας του Λιμανιού του Ηρακλή και του Grimaldi Forum (στα νότια των παραλιών). Καθώς αυτή η ζώνη δεν είναι ακόμη χτισμένη, δεν συμπεριλαμβάνεται στην συνολική έκταση του Πριγκιπάτου.
* Μονακό 2.023.094 31.109 15.377 178 (απογραφή 2008)
    2.023.094 36.371 17.977 178 (εκτίμηση τέλους Δεκεμβρίου 2011)

Κλίμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κλίμα του Μονακό είναι μεσογειακού τύπου με ήπιους και υγρούς χειμώνες και ζεστά και ξηρά καλοκαίρια με μεγάλη ηλιοφάνεια. Η μέση θερμοκρασία κατά τον 20ό αιώνα, για περισσότερα από 75 χρόνια παρακολούθησης ήταν της τάξεως των 16,3 °C. Η μέση θερμοκρασία ποικίλει μεταξύ 10,2 °C τον Ιανουάριο και 23,7 °C τον Αύγουστο. Η μέση ετήσια ηλιοφάνεια είναι της τάξεως των 2.583 ωρών και ο αριθμός βροχερών ημερών δεν ξεπερνά τις 62 ετησίως.

Κλιματικά δεδομένα Μονακό
Μήνας Ιαν Φεβ Μαρ Απρ Μαι Ιουν Ιουλ Αυγ Σεπ Οκτ Νοε Δεκ Έτος
Μέση Υψηλότερη° C (°F) 12.3 12.5 14.0 16.1 19.4 23.0 25.8 25.9 23.8 19.9 16.1 13.4 18,5
Μέση Ημερήσια °C (°F) 10.2 10.4 11.8 13.9 17.1 20.8 23.5 23.7 21.6 17.8 14.0 11.4 16,4
Μέση Χαμηλότερη °C (°F) 8.1 8.2 9.6 11.6 14.8 18.5 21.2 21.5 19.3 15.6 11.9 9.3 14,1
Κατακρημνίσεις mm (ίντσες) 82.7
(3.256)
76.4
(3.008)
70.5
(2.776)
62.2
(2.449)
48.6
(1.913)
36.9
(1.453)
15.6
(0.614)
31.3
(1.232)
54.4
(2.142)
108.2
(4.26)
104.2
(4.102)
77.5
(3.051)
768,5
(30,256)
Μέσες ημέρες κατακρημνίσεων 6.8 6.4 6.1 6.3 5.2 4.1 1.9 3.1 4.0 5.8 7.0 6.0 62,7
Μέσες μηνιαίες ώρες ηλιοφάνειας 148.8 152.6 201.5 228.0 269.7 297.0 341.0 306.9 240.0 204.6 156.0 142.6 2.668,7
Source: Ιστοσελίδα του Μονακό[15]

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικονομία του πριγκιπάτου βασίζεται κυρίως στον τουρισμό. Το λιμάνι έχει αποκλειστικά τουριστικό προορισμό και φιλοξενεί όλο σχεδόν το χρόνο μεγάλο αριθμό θαλαμηγών. Ιδιαίτερη ανάπτυξη έχει και η βιομηχανία χημικών προϊόντων, μηχανουργίας, υφαντουργίας και ειδών διατροφής. Επιχειρηματίες από όλο τον κόσμο προτιμούν τις τράπεζες του Μονακό, που τις ευνοεί η νομοθεσία του πριγκιπάτου για το τραπεζικό απόρρητο και τη χαμηλή φορολογία.

Δημογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Γάλλοι (το Μονακό είναι η μικρότερη χώρα στον κόσμο όπου ομιλείται η γαλλική γλώσσα). Οι υπόλοιποι είναι Ιταλοί, Αμερικανοί κ.ά., ενώ το 20% είναι Μονεγάσκοι. Επίσημη γλώσσα είναι τα γαλλικά, αλλά πολύ διαδεδομένη είναι και η ιταλική, καθώς και η μονεγασκική. Το προσδόκιμο ζωής του συνολικού πληθυσμού υπολογίστηκε το 2013 στα 89,63 χρόνια (85,7 για τους άνδρες και 93,71 για τις γυναίκες).

Η πόλη του Μονακό.

Συγκοινωνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η χώρα εξυπηρετείται από σιδηροδρομικό δίκτυο. Οι αεροπορικές συγκοινωνίες εξυπηρετούνται από ένα ελικοδρόμιο. Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Κοτ ντ' Αζύρ, στη Νίκαια της Γαλλίας.[16] H οδήγηση γίνεται στη δεξιά πλευρά του δρόμου.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει λήμμα που έχει σχέση με το λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
WikiVoyage logo
Στο Wikivoyage υπάρχει ταξιδιωτικός οδηγός σχετικός με το λήμμα: