Βενεζουέλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 7°40′00″N 65°13′00″W / 7.6667, -65.2167

República Bolivariana de Venezuela
Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας1
Σημαία Εθνόσημο
Σημαία της Βενεζουέλας Εθνόσημο της Βενεζουέλας
Εθνικό σύνθημα: Dios y Federación
«Θεός και Ομοσπονδία»
Εθνικός ύμνος: Gloria al Bravo Pueblo
«Δόξα στον Γενναίο Λαό»
 
Τοποθεσία της χώρας στον κόσμο
 
Πρωτεύουσα
(και μεγαλύτερη πόλη)
 • Συντεταγμένες
Καράκας
 
10°30′N 66°56′W / 10.5, -66.933
Επίσημες γλώσσες Ισπανικά
Πολίτευμα Ομοσπονδιακή Προεδρική Δημοκρατία
Ούγο Τσάβες
Ελίας Χάουα

Ανεξαρτησία
- από την Ισπανία
- Από την Μεγάλη Κολομβία
Ισχύον Σύνταγμα


5 Ιουλίου 1811
13 Ιανουαρίου 1830

30 Δεκεμβρίου 1999

Έκταση
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

912.050 km2 (33η)
0,3%
4.993 χμ.
2.800 χμ.
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2009 
 • Απογραφή 2001 
 • Πυκνότητα 

26.814.843[1] (42η) 
26.709.495  
29,4 κατ./km² (175η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2009)
 • Κατά κεφαλή 

357,521 δισ. $[2] (31η)  
12.496 $[2] (64η) 
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2009)
 • Κατά κεφαλή 

353,469 δισ. $[2] (27η)  
12.354 $[2] (48η) 
ΔΑΑ (2007) Green Arrow Up Darker.svg 0,844 (58η) – υψηλός
Νόμισμα Μπολίβαρ φουέρτε (VEF)
Ζώνη ώρας AST (UTC -4:30)
Internet TLD .ve

Κωδικός κλήσης

+58

1: Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας είναι ο επίσημος τίτλος του κράτους, μετά το 1999 και προς τιμήν του Σιμόν Μπολιβάρ.

Η Βενεζουέλα (Venezuela που προφέρεται στα ισπανικά Βενεθουέλα, αλλά στην Λατινική Αμερική Βενεσουέλα) ή επίσημα Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας είναι χώρα της Νότιας Αμερικής, πρώην ισπανική αποικία. Συνορεύει με την Κολομβία στα δυτικά, με τη Βραζιλία νότια και τη Γουιάνα στα ανατολικά. Στα βόρεια βρέχεται από τη θάλασσα της Καραϊβικής και οριοθετείται από τα χωρικά ύδατα των: Δομινικανή Δημοκρατία, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Γρενάδα, Ολλανδικές Αντίλλες και Μπαρμπάντος. Πρωτεύουσα είναι το Καράκας.

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ετυμολογία και προέλευση της ονομασίας

Το όνομα Βενεζουέλα αποδίδεται ιστορικά σε μεταμόρφωση του ονόματος Βενετία (Venezia), με την οποία είχαν σχέσεις οι ιθαγενείς της δυτικής Βενεζουέλας. Ο εξερευνητής Αμέριγκο Βεσπούτσι με τον Αλόνσο δε Οχέδα, ισχυρίζονται ότι έδωσαν αυτό το όνομα, όταν πρωτοείδαν σπίτια των ιθαγενών άνιου που εξείχαν από το νερό και θύμισαν στον Ιταλό Βεσπούτσι την Βενετία.

Σύμφωνα με μια άλλη, λιγότερο δημοφιλή θεωρία, το όνομα προέρχεται από μια λέξη των ιθαγενών και σήμαινε Μεγάλο Νερό, όπως ήταν γνωστός ο κόλπος του Μαρακαΐμπο.

[Επεξεργασία] Ιστορία

Σιμόν Μπολίβαρ, Ο Απελευθερωτής

Το 1498-1499 ο Χριστόφορος Κολόμβος και ο Αλόνσο ντε Οχέντα φτάνουν στη Βενεζουέλα, που κατοικείται από ιθαγενείς ινδιάνους. Το 1521 αρχίζει η ισπανική αποίκιση από τις βορειοανατολικές ακτές. Το 1749 πραγματοποιείται η πρώτη εξέγερση ενάντια στην ισπανική κυριαρχία.

Η Βενεζουέλα εκμεταλλευόμενη την εισβολή του Ναπολέοντα στην Ισπανία εξεγείρεται το 1810 και ανακηρύσσεται ανεξάρτητη το 1811, έχασε όμως μετά την μάχη με τους Ισπανούς. Ο Σιμόν Μπολιβάρ συνέχισε την μάχη, κερδίζοντας το 1819 τους φιλοβασιλικούς και δημιουργώντας την Δημοκρατία της Μεγάλης Κολομβίας (σημερινή Κολομβία, Βενεζουέλα, Ισημερινός και Παναμάς). Το 1821 κέρδισε την μάχη του Καραμπομπό, διασφαλίζοντας την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας.

Ακολούθησαν αρκετές δεκαετίες πολιτικής κρίσης και στρατιωτικών καθεστώτων, όπως αυτό του στρατηγού Χουάν Βισέντε Γκόμες (1908-1935) και του Μάρκος Πέρες Χιμένες (1948-1958).

Το 1958 εξελέγη πρόεδρος ο Ρόμουλο Μπετανκούρτ, επικεφαλής του ιστορικού κόμματος της χώρας Δημοκρατική Δράση (AD). Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η χώρα γνώρισε τεράστια οικονομική ανάπτυξη χάρη στο πετρέλαιο. Ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν ριζικά από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν η πτώση των διεθνών τιμών του μαύρου χρυσού έφερε οικονομική λιτότητα και κοινωνική αναταραχή.

[Επεξεργασία] Σύγχρονη Βενεζουέλα

Πρωθυπουργός της χώρας σήμερα είναι ο Ούγκο Τσάβες (ή Τσάβεθ στην Ισπανία). Είναι γνωστός για την προώθηση του δημοκρατικού σοσιαλισμού στη χώρα, για την καλή του σχέση με τον Φιντέλ Κάστρο και τις πρωτοβουλίες του να δημιουργήσει ένα αντίβαρο στην Αμερικανική επιρροή στην Λατινική Αμερική. Η οικονομία της χώρας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα υψηλά αποθέματα πετρελαίου που διαθέτει. Ο πετρελαϊκός τομέας αποτελεί περίπου ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώρας και παράγει περίπου το 80% των εξαγωγών. Η κυρίαρχη εταιρεία είναι η Petroleos de Venezuela, PDVSA. Η Βενεζουέλα είναι μία από τις 5 ιδρυτικές χώρες του ΟΠΕΚ. Η ίδια η ιδέα του ΟΠΕΚ, προτάθηκε από τον Βενεζουελανό Χουάν Πάμπλο Περθ Αλφόνσο, ως απάντηση στις χαμηλές τιμές του πετρελαίου τον Αύγουστο του 1960.

Η Βενεζουέλα παράγει επίσης και σημαντικές ποσότητες καφέ και κακάο. Κατά το 1970, ήταν κοντά στην Κολομβία σε παραγωγή καφέ, αλλά σήμερα ο πετρελαϊκός τομέας έχει επηρεάσει αρκετά την αγροτική παραγωγή.

[Επεξεργασία] Διακυβέρνηση

Το πολίτευμα της χώρας είναι ομοσπονδιακή δημοκρατία. Πρόεδρος είναι από τις 2 Φεβρουαρίου του 1999 ο Ούγο Τσάβες και Αντιπρόεδρος ο Ελίας Χάουα από τις 26 Ιανουαρίου του 2010. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

[Επεξεργασία] Δημοψήφισμα 2009

Το 2009 το Κοινοβούλιο ενέκρινε τροπολογία του Συντάγματος με βάση την οποία καταργούνται οι περιορισμοί στην ανανέωση της θητείας προσώπων που εκλέγονται σε διάφορα αξιώματα απευθείας από το λαό, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου.[3] Συνακόλουθα, προκηρύχθηκε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς, ώστε ο Ούγο Τσάβες να διεκδικήσει και τρίτη συνεχόμενη προεδρική θητεία, το 2012.

Στο δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 15 Φεβρουαρίου του 2009, το 54% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ της κατάργησης του Συνταγματικού Αρθρου το οποίο περιόριζε στις δύο θητείες την παραμονή του ίδιου προσώπου στο ανώτατο αξίωμα της χώρας.[4] Συγκεκριμένα, ψήφισαν "ναι" 6.310.482 ψηφοφόροι (54,85%) και "όχι" 5.193.839 (45,14%). Βρέθηκαν επίσης 206.419 άκυρα ψηφοδέλτια (1,79%) επί συνόλου 11.501.321. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 70,33%.[5]

[Επεξεργασία] Τοπικές εκλογές 2008

Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 διεξήχθησαν περιφερειακές, δημοτικές και εκλογές για κυβερνήτες[6] Το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας, ή PSUV, του οποίου ηγείται ο πρόεδρος Ούγο Τσάβες, αναδείχθηκε νικητής στις 17 από τις 22 αναμετρήσεις για την ανάδειξη κυβερνητών στη χώρα. Η αντιπολίτευση κέρδισε σε δύο από τα μεγαλύτερα διοικητικά διαμερίσματα της χώρας, όπως επίσης και στην πρωτεύουσα Καράκας. Η προσέλευση στις κάλπες έφθασε το 65,45% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. [7].

[Επεξεργασία] Βουλευτικές εκλογές 2010

Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα του προέδρου Ούγο Τσάβες εξασφάλισε 94 έδρες επί συνόλου 165 στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Σεπτεμβρίου 2010, χωρίς όμως αυτοδυναμία (που είναι 110 έδρες), καθώς ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης εξασφάλισε το 52% των ψήφων. [8]


Εθνοσυνέλευση, 26 Σεπτεμβρίου 2010
Κόμματα Λίστα ψηφοδελτίων % Έδρες (λίστες και ονομαστικά)
Ενωτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (Partido Socialista Unido de Venezuela) 5.451.419 48,3 96
Συνασπισμός για Δημοκρατική Ενότητα (Mesa de la Unidad Democrática) 5.334.309 47,2 64
Πατρίδα για Όλους (Patria para Todos) 354.677 3,1 2
Λοιπά 155.429 1,4 3
Σύνολο 11.295.834   167
Πηγή: Adam Carr's Election Archive

[Επεξεργασία] Δημογραφία

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού υπολογίστηκε το 2009 σε 73,61 χρόνια (για τους άνδρες 70,54 χρόνια και για τις γυναίκες 76,83 χρόνια)[1].

[Επεξεργασία] Άμυνα

Ο ρωσικός στόλος έφτασε στη χώρα στις 25 Νοεμβρίου του 2008 για κοινά γυμνάσια[9].

[Επεξεργασία] Μεταφορές

Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

[Επεξεργασία] Παραπομπές

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. 1,0 1,1 CIA World Fact Book
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 "World Economic Outlook Database". ΔΝΤ. Οκτώβριος 2009. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2009/02/weodata/weorept.aspx?sy=2009&ey=2009&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=%2C&br=1&pr1.x=35&pr1.y=10&c=299&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=. Ανακτήθηκε την 18-10-2009. 
  3. Το Βήμα, Βήματα προς επανεκλογή του Τσάβες, 16 Ιανουαρίου 2009.
  4. Καθημερινή, «Ναι» στον Τσάβες είπε το 54%, 17 Φεβρουαρίου 2009.
  5. Divulgación Referendos Revocatorios
  6. Reuters
  7. BBC
  8. Μακεδονία, Συνεχίζει ο Τσάβες, παρά τις απώλειες, 28-9-2010.
  9. Ελευθεροτυπία, Υποδοχή με... λάτιν και βότκα, 26 Νοεμβρίου 2008.

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία] Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ

Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων
Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες