Βενεζουέλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 7°40′00″N 65°13′00″W / 7.6667, -65.2167

República Bolivariana de Venezuela
Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας
Σημαία Εθνόσημο
Σημαία της Βενεζουέλας Εθνόσημο της Βενεζουέλας
Εθνικό σύνθημα: Dios y Federación
«Θεός και Ομοσπονδία»
Εθνικός ύμνος: Gloria al Bravo Pueblo
«Δόξα στον Γενναίο Λαό»
 
Τοποθεσία της χώρας στον κόσμο
 
Πρωτεύουσα
(και μεγαλύτερη πόλη)
 • Συντεταγμένες
Καράκας
 
10°30′N 66°56′W / 10.5, -66.933 (Καράκας)
Επίσημες γλώσσες Ισπανικά
Πολίτευμα Ομοσπονδιακή Προεδρική Δημοκρατία
Πρόεδρος:
Νίκολας Μαδούρο

Ανεξαρτησία
- από την Ισπανία
- Από την Μεγάλη Κολομβία
Ισχύον Σύνταγμα


5 Ιουλίου 1811
13 Ιανουαρίου 1830

30 Δεκεμβρίου 1999

Έκταση
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

912.050 km2 (33η)
0,3%
4.993 km
2.800 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2009 
 • Απογραφή 2001 
 • Πυκνότητα 

26.814.843[1] (42η) 
26.709.495  
29,4 κατ./km² (175η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2009)
 • Κατά κεφαλή 

357,521 δισ. $[2] (31η)  
12.496 $[2] (64η) 
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2009)
 • Κατά κεφαλή 

353,469 δισ. $[2] (27η)  
12.354 $[2] (48η) 
ΔΑΑ (2007) Green Arrow Up Darker.svg 0,844 (58η) – υψηλός
Νόμισμα Μπολίβαρ φουέρτε (VEF)
Ζώνη ώρας AST (UTC -4:30)
Internet TLD .ve

Κωδικός κλήσης

+58

1: Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας είναι ο επίσημος τίτλος του κράτους, μετά το 1999 και προς τιμήν του Σιμόν Μπολιβάρ.

Η Βενεζουέλα (Venezuela που προφέρεται στα ισπανικά Μπενεθουέλα, αλλά στην Λατινική Αμερική Μπενεσουέλα) ή επίσημα Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας είναι χώρα της Νότιας Αμερικής, πρώην ισπανική αποικία. Συνορεύει με την Κολομβία στα δυτικά, με τη Βραζιλία νότια και τη Γουιάνα στα ανατολικά. Στα βόρεια βρέχεται από τη θάλασσα της Καραϊβικής και οριοθετείται από τα χωρικά ύδατα των: Δομινικανή Δημοκρατία, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Γρενάδα, Ολλανδικές Αντίλλες και Μπαρμπάντος. Πρωτεύουσα είναι το Καράκας.

Πίνακας περιεχομένων

Ετυμολογία και προέλευση της ονομασίας [Επεξεργασία]

Το όνομα Βενεζουέλα αποδίδεται ιστορικά σε μεταμόρφωση του ονόματος Βενετία (Venezia), με την οποία είχαν σχέσεις οι ιθαγενείς της δυτικής Βενεζουέλας. Ο εξερευνητής Αμέριγκο Βεσπούτσι με τον Αλόνσο δε Οχέδα, ισχυρίζονται ότι έδωσαν αυτό το όνομα, όταν πρωτοείδαν σπίτια των ιθαγενών άνιου που εξείχαν από το νερό και θύμισαν στον Ιταλό Βεσπούτσι την Βενετία.

Σύμφωνα με μια άλλη, λιγότερο δημοφιλή θεωρία, το όνομα προέρχεται από μια λέξη των ιθαγενών και σήμαινε Μεγάλο Νερό, όπως ήταν γνωστός ο κόλπος του Μαρακαΐμπο.

Ιστορία [Επεξεργασία]

Σιμόν Μπολίβαρ, Ο Απελευθερωτής

Το 1498-1499 ο Χριστόφορος Κολόμβος και ο Αλόνσο ντε Οχέντα φτάνουν στη Βενεζουέλα, που κατοικείται από ιθαγενείς ινδιάνους. Το 1521 αρχίζει η ισπανική αποίκιση από τις βορειοανατολικές ακτές. Το 1749 πραγματοποιείται η πρώτη εξέγερση ενάντια στην ισπανική κυριαρχία.

Η Βενεζουέλα εκμεταλλευόμενη την εισβολή του Ναπολέοντα στην Ισπανία εξεγείρεται το 1810 και ανακηρύσσεται ανεξάρτητη το 1811, έχασε όμως μετά την μάχη με τους Ισπανούς. Ο Σιμόν Μπολιβάρ συνέχισε την μάχη, κερδίζοντας το 1819 τους φιλοβασιλικούς και δημιουργώντας την Δημοκρατία της Μεγάλης Κολομβίας (σημερινή Κολομβία, Βενεζουέλα, Ισημερινός και Παναμάς). Το 1821 κέρδισε την μάχη του Καραμπομπό, διασφαλίζοντας την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας.

Ακολούθησαν αρκετές δεκαετίες πολιτικής κρίσης και στρατιωτικών καθεστώτων, όπως αυτό του στρατηγού Χουάν Βισέντε Γκόμες (1908-1935) και του Μάρκος Πέρες Χιμένες (1948-1958).

Το 1958 εξελέγη πρόεδρος ο Ρόμουλο Μπετανκούρτ, επικεφαλής του ιστορικού κόμματος της χώρας Δημοκρατική Δράση (AD). Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η χώρα γνώρισε τεράστια οικονομική ανάπτυξη χάρη στο πετρέλαιο. Ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν ριζικά από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν η πτώση των διεθνών τιμών του μαύρου χρυσού έφερε οικονομική λιτότητα και κοινωνική αναταραχή.

Σύγχρονη Βενεζουέλα [Επεξεργασία]

Πρόεδρος της χώρας σήμερα είναι ο Ούγκο Τσάβες (ή Τσάβεθ στην Ισπανία). Είναι γνωστός για την προώθηση του δημοκρατικού σοσιαλισμού στη χώρα, για την καλή του σχέση με τον Φιντέλ Κάστρο και τις πρωτοβουλίες του να δημιουργήσει ένα αντίβαρο στην Αμερικανική επιρροή στην Λατινική Αμερική. Η οικονομία της χώρας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα υψηλά αποθέματα πετρελαίου που διαθέτει. Ο πετρελαϊκός τομέας αποτελεί περίπου ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώρας και παράγει περίπου το 80% των εξαγωγών. Η κυρίαρχη εταιρεία είναι η Petroleos de Venezuela, PDVSA. Η Βενεζουέλα είναι μία από τις 5 ιδρυτικές χώρες του ΟΠΕΚ. Η ίδια η ιδέα του ΟΠΕΚ, προτάθηκε από τον Βενεζουελανό Χουάν Πάμπλο Πέρες Αλφόνσο, ως απάντηση στις χαμηλές τιμές του πετρελαίου τον Αύγουστο του 1960.

Η Βενεζουέλα παράγει επίσης και σημαντικές ποσότητες καφέ και κακάο. Κατά το 1970, ήταν κοντά στην Κολομβία σε παραγωγή καφέ, αλλά σήμερα ο πετρελαϊκός τομέας έχει επηρεάσει αρκετά την αγροτική παραγωγή.

Διακυβέρνηση [Επεξεργασία]

Το πολίτευμα της χώρας είναι ομοσπονδιακή δημοκρατία. Από τις 5 Μαρτίου 2013, υπηρεσιακός πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ο Νικόλας Μαδούρο. Μέσα σε διάστημα 30 ημερών, κατά το σύνταγμα της Βενεζουέλας, πρέπει να προκυρυζθούν πρόωρες εκλογές.

Προεδρικές εκλογές 2012 [Επεξεργασία]

Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Οκτωβρίου 2012. Ο Ούγκο Τσάβες από το Ενωτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας κέρδισε 4η συνεχή θητεία, με ποσοστό 55,25% έναντι 44,13% για τον κύριο αντίπαλό του, Ενρίκε Καπρίλες, από το κόμμα Πρώτα η Δικαιοσύνη.[3] Στις εκλογές η συμμετοχή ήταν πολύ υψηλή, της τάξης του άνω του 80% σε μία χώρα όπου η ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική.[4]

Δημοψήφισμα 2009 [Επεξεργασία]

Το 2009 το Κοινοβούλιο ενέκρινε τροπολογία του Συντάγματος με βάση την οποία καταργούνται οι περιορισμοί στην ανανέωση της θητείας προσώπων που εκλέγονται σε διάφορα αξιώματα απευθείας από το λαό, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου.[5] Συνακόλουθα, προκηρύχθηκε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς, ώστε ο Ούγο Τσάβες να διεκδικήσει και τρίτη συνεχόμενη προεδρική θητεία, το 2012.

Στο δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 15 Φεβρουαρίου του 2009, το 54% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ της κατάργησης του Συνταγματικού Αρθρου το οποίο περιόριζε στις δύο θητείες την παραμονή του ίδιου προσώπου στο ανώτατο αξίωμα της χώρας.[6] Συγκεκριμένα, ψήφισαν "ναι" 6.310.482 ψηφοφόροι (54,85%) και "όχι" 5.193.839 (45,14%). Βρέθηκαν επίσης 206.419 άκυρα ψηφοδέλτια (1,79%) επί συνόλου 11.501.321. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 70,33%.[7]

Τοπικές εκλογές 2008 [Επεξεργασία]

Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 διεξήχθησαν περιφερειακές, δημοτικές και εκλογές για κυβερνήτες[8] Το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας, ή PSUV, του οποίου ηγείται ο πρόεδρος Ούγο Τσάβες, αναδείχθηκε νικητής στις 17 από τις 22 αναμετρήσεις για την ανάδειξη κυβερνητών στη χώρα. Η αντιπολίτευση κέρδισε σε δύο από τα μεγαλύτερα διοικητικά διαμερίσματα της χώρας, όπως επίσης και στην πρωτεύουσα Καράκας. Η προσέλευση στις κάλπες έφθασε το 65,45% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. [9].

Βουλευτικές εκλογές 2010 [Επεξεργασία]

Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα του προέδρου Ούγο Τσάβες εξασφάλισε 94 έδρες επί συνόλου 165 στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Σεπτεμβρίου 2010, χωρίς όμως αυτοδυναμία (που είναι 110 έδρες), καθώς ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης εξασφάλισε το 52% των ψήφων. [10]


Εθνοσυνέλευση, 26 Σεπτεμβρίου 2010
Κόμματα Λίστα ψηφοδελτίων % Έδρες (λίστες και ονομαστικά)
Ενωτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (Partido Socialista Unido de Venezuela) 5.451.419 48,3 96
Συνασπισμός για Δημοκρατική Ενότητα (Mesa de la Unidad Democrática) 5.334.309 47,2 64
Πατρίδα για Όλους (Patria para Todos) 354.677 3,1 2
Λοιπά 155.429 1,4 3
Σύνολο 11.295.834   167
Πηγή: Adam Carr's Election Archive

Δημογραφία [Επεξεργασία]

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού υπολογίστηκε το 2009 σε 73,61 χρόνια (για τους άνδρες 70,54 χρόνια και για τις γυναίκες 76,83 χρόνια)[1].

Άμυνα [Επεξεργασία]

Ο ρωσικός στόλος έφτασε στη χώρα στις 25 Νοεμβρίου του 2008 για κοινά γυμνάσια[11].

Μεταφορές [Επεξεργασία]

Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Παραπομπές [Επεξεργασία]

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. 1,0 1,1 CIA World Fact Book
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 World Economic Outlook Database. ΔΝΤ. Οκτώβριος 2009. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2009/02/weodata/weorept.aspx?sy=2009&ey=2009&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=%2C&br=1&pr1.x=35&pr1.y=10&c=299&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=. Ανακτήθηκε στις 18-10-2009. 
  3. Επίσημα αποτελέσματα από την CNE
  4. Chávez Wins a Third Term in Venezuela Amid Historically High Turnout. NYT. 7-10-2012. http://www.nytimes.com/2012/10/08/world/americas/venezuela-presidential-election.html?hp. Ανακτήθηκε στις 8-10-2012. 
  5. Το Βήμα, Βήματα προς επανεκλογή του Τσάβες, 16 Ιανουαρίου 2009.
  6. Καθημερινή, «Ναι» στον Τσάβες είπε το 54%, 17 Φεβρουαρίου 2009.
  7. Divulgación Referendos Revocatorios
  8. Reuters
  9. BBC
  10. Μακεδονία, Συνεχίζει ο Τσάβες, παρά τις απώλειες, 28-9-2010.
  11. Ελευθεροτυπία, Υποδοχή με... λάτιν και βότκα, 26 Νοεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]

Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ [Επεξεργασία]