Βόρεια Κορέα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°44′56″N 126°24′17″E / 39.7489°N 126.4047°E / 39.7489; 126.4047

Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας
조선민주주의인민공화국
Τσόσον Μιντζουτζούι Ίνμιν
Κονγκχουαγκούκ

Σημαία

Εθνόσημο
Εθνικό σύνθημα: 강성대국 "Ισχυρή και ευημερούσα χώρα"
Εθνικός ύμνος: Aegukka (Πατριωτικό τραγούδι)
και μεγαλύτερη πόλη Πιονγκγιάνγκ
39°01′N 145°45′E / 39.017°N 145.750°E / 39.017; 145.750 (Πιονγιάνγκ)
Κορεατικά
Τζούτσε
Σοσιαλιστικό κράτος
Κιμ Ιλ Σουνγκ
Κιμ Γιονγκ Ουν
Πακ Ποκ Χου
Ανεξαρτησία
Από την Ιαπωνία
Ίδρυση
Ισχύον Σύνταγμα

15 Αυγούστου 1945
9 Σεπτεμβρίου 1948
1948, αναθεωρήθηκε 27 Δεκεμβρίου 1972, Απρίλιο του 1992 , Σεπτέμβριο του 1998 και 28 Σεπτεμβρίου 2009
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

120.540 km2 (97η)
4,87
1.673 km
2.495 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2009 
 • Πυκνότητα 

22.665.345[1] (47η) 
188 κατ./km2 (62η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2008)
 • Κατά κεφαλή 

40 δισ. $[1]  
1.700 $[1]  
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2008)
 • Κατά κεφαλή 

26,2 δισ. $[1]  
 
ΔΑΑ (1995) 0,766[2] (75η) – μεσαία
Νόμισμα Ουόν Βόρειας Κορέας (KPW)
Σταθμισμένη Ώρα Κορέας (UTC +9)
Internet TLD .kp
Κωδικός κλήσης +850

Η Βόρεια Κορέα (επίσημα Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας, Κορεάτικα: 조선민주주의인민공화국) είναι μία χώρα της Ανατολικής Ασίας με έκταση 120.540 km² και πληθυσμό 22.665.345[1] (κατατάσσεται 47η). Καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα της Κορεατικής χερσονήσου και συνορεύει στα βόρεια με την Κίνα και τη Ρωσία και νότια με τη Νότια Κορέα. Πρωτεύουσα είναι η Πιονγκγιάνγκ. Η Βόρεια Κορέα είναι ένα από τα λίγα εναπομείναντα κράτη σε παγκόσμιο επίπεδο που κυβερνώνται από σοσιαλιστικό καθεστώς. Επίσημη γλώσσα είναι τα Κορεάτικα. Στις 17 Δεκεμβρίου 2011 απεβίωσε ο Κιμ Γιονγκ Ιλ, ηγέτης της χώρας από το 1994. Διάδοχός του είναι ο γιος του Κιμ Γιονγκ Ουν.

North Korea 1996 CIA map.jpg

Διεθνείς σχέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βόρεια Κορέα δεν έχει διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Επίσης, δεν είναι μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Οι κάτοικοι ξυπνούν κάθε πρωί μέσω μίας σειρήνας που χτυπάει σε όλες τις πόλεις[3]. Δεν υπάρχει κάποια οργανωμένη αντιστασιακή ομάδα, εντός ούτε και εκτός της χώρας και τα περισσότερα στοιχεία για τη χώρα είναι από λίγους ανθρώπους που κατάφεραν να διαφύγουν από τη χώρα και από ελάχιστους δημοσιογράφους που καταφέρνουν να ταξιδέψουν εκεί. Μια από τις βασικότερες επιδιώξεις της Βόρειας Κορέας είναι η επανένωση με το νότο, διατηρώντας το πολιτικό σύστημά της, κάτι που δεν έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής. Η μοναδική σχετική συζήτηση που έγινε ανάμεσα σε βορρά και νότο είναι για δημιουργία κοινής Ολυμπιακής Ομάδας το 2008, η οποία όμως ναυάγησε. Σημείο τριβής της Βόρειας Κορέας με τη διεθνή κοινότητα είναι η εξέλιξη του προγράμματος κατασκευής πυρηνικών όπλων. Τα τελευταία χρόνια η χώρα συνεργάζεται με επιθεωρητές της Διεθνούς Οργάνωσης Ατομικής Ενέργειας και τον Ιούνιο του 2008 παρέδωσε στοιχεία σχετικά με το πρόγραμμα.[4] Στις 25 Μαΐου 2009 προχώρησε σε υπόγεια πυρηνική δοκιμή, προκαλώντας την αντίδραση της διεθνούς κοινότητας και την ομόφωνη καταδίκη από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.[5]

Διακυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει ιδιαίτερες μεταρρυθμίσεις στη χώρα, με τον Κιμ Ιλ Σουνγκ να τον έχει διαδεχθεί ο γιος του, Κιμ Γιονγκ Ιλ ο οποίος απεβίωσε στις 17 Δεκεμβρίου 2011 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Κιμ Γιονγκ Ουν.Το Σύνταγμα αναθεωρήθηκε για τελευταία φορά στις 28 Σεπτεμβρίου του 2009, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές.

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 17 ετών και άνω.[1]. Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν το Μάρτιο του 2014.

Δημογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2013 τα 69,51 χρόνια (65,65 χρόνια οι άνδρες και 73,55 οι γυναίκες).[1]

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για την οικονομία της χώρας. Το 1997 υπήρξε λιμός, κάτι που ανάγκασε τη χώρα να ζητήσει για πρώτη φορά διεθνή βοήθεια, καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού βρέθηκε σε κατάσταση υποσιτισμού. Η Βόρεια Κορέα είναι ένα από τα πιο απομονωμένα κράτη του κόσμου, καθώς στους πολίτες της απαγορεύεται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, ενώ για να ταξιδέψει κάποιος εκεί θα πρέπει να περιμένει αρκετό καιρό (ειδικά αν είναι δημοσιογράφος) για να του δοθεί άδεια εισόδου. Επί παραδείγματι, ένας Έλληνας δημοσιογράφος του καναλιού MEGA, ο Σωτήρης Δανέζης, περίμενε δύο χρόνια για να πάρει άδεια εισόδου, με σκοπό να πάει να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ.[6]

Ανθρώπινα δικαιώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Βόρεια Κορέα δεν υπάρχει οποιαδήποτε επαφή με τη Δύση και τη δυτική κουλτούρα, ενώ η μοναδική αεροπορική γραμμή είναι προς το Πεκίνο. Συνεχίζουν να υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι και στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ οι δημόσιες εκτελέσεις συνεχίζονται[7].

Πολιτισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μαζικοί αγώνες του 1998 στην Πιονγιάνγκ.

Όταν η Κορέα ήταν υπό ιαπωνική κατοχή, οι Ιάπωνες αποπειράθηκαν να αφομοιωθεί πολιτιστικά η κατακτηθείσα χώρα. Αυτό ίσως εξηγεί την πολιτισμική ιδιαιτερότητα και την εμμονή στις παραδοσιακές μορφές της κορεατικής τέχνης, που ανάγουν σε χιλιάδες χρόνια πριν. Πολιτιστικά η Β.Κορέα έχει να επιδείξει τους "μαζικούς αγώνες", με τα μπαλέτα του Αριράνγκ (θεαματικές χορογραφίες). Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν οικοδομηθεί μνημεία και σημαντικά κτήρια, όπως η Αψίδα του Θριάμβου (παρόμοια με εκείνη του Παρισιού, αν και λίγο μεγαλύτερη σε ύψος), το χάλκινο άγαλμα του Κιμ Ιλ Σουνγκ έξω από το Μουσείο της Κορεατικής Επανάστασης, και ξενοδοχεία, με εντυπωσιακότερο το Ριουγκιόνγκ, στην Πιονγιάνγκ, το οποίο δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και περιλαμβάνει 105 ορόφους . Πολλοί ζωγράφοι κατάγονται από τη Βόρεια Κορέα[8] και ο ίδιος ο Κιμ Ιλ Σουνγκ, στα χρόνια της αντίστασης, όταν πολεμούσε, ήταν καλλιτέχνης.

Μεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο υπόγειος μητροπολιτικός σιδηρόδρομος της Πιονγιάνγκ.

Το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι αποκλειστικά τοπικό και μοναδικός φορέας λειτουργίας του είναι η Choson Cul Minzuzui Inmingonghoagug. Περιλαμβάνει 5.200 χλμ.[9]. Οι θαλάσσιες συγκοινωνίες (ποτάμιες μεταφορές) εξυπηρετούνται από πλοιάρια και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο εμπορικός στόλος περιελάμβανε περί τα 70 πλοία. Για τις αεροπορικές μεταφορές υπάρχει το Διεθνές Αεροδρόμιο του Σουνάν, το οποίο βρίσκεται 24 χλμ. από την πρωτεύουσα και έχει δύο διαδρόμους. Εκτελούνται πτήσεις των εταιρειών Air China και Air Koryo από Πεκίνο για Πιονγιάνγκ και το αντίστροφο. Μικρές πτήσεις ακομη εκτελούνται προς Χαμπαρόβσκ, Μόσχα και Βλαδιβοστόκ.Πολύ σπάνια μπορεί κανείς να δει Ι.Χ. αυτοκίνητα, καθώς το 70% των κατοίκων χρησιμοποιούν ποδήλατα για τις μετακινήσεις τους.[10] Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Βόρεια Κορέα CIA World Factbook
  2. Human Development Report 1998.
  3. Sami Sillanpää (2007/09/15). «The unreal world of North Korea». Helsingin Sanomat - International Edition. http://www.hs.fi/english/article/The+unreal+world+of+North+Korea/1135230400416. Ανακτήθηκε στις 2008/12/11. 
  4. US to ease North Korea sanctions BBC
  5. Πυρηνική έκρηξη αντιδράσεων Τα Νέα δημοσίευση 26-5-2009
  6. Η Εμπόλεμη Ζώνη στη Βόρεια Κορέα mega.tv
  7. Fox News, 150,000 Witness North Korea Execution of Factory Boss Whose Crime Was Making International Phone Calls, 27 Νοεμβρίου 2007.
  8. Βορειοκορεάτες ζωγράφοι
  9. Dickinson, Rob. «A Glimpse of North Korea's Railways». The International Steam Pages. http://dspace.dial.pipex.com/steam/trains/nkorea04.htm. Ανακτήθηκε στις 04-07-2009. 
  10. 70% of Households Use Bikes, The Daily NK, 30-10-2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει λήμμα που έχει σχέση με το λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα