Μάλι
|
|||||
| Εθνικό σύνθημα: "Ένας λαός, ένας στόχος, μια πίστη" ";" |
|||||
| Εθνικός ύμνος: 'Le Mali "Μάλι"[1] |
|||||
 |
|||||
| Πρωτεύουσα (και μεγαλύτερη πόλη) • Συντεταγμένες |
Μπαμάκο |
||||
| Επίσημες γλώσσες | γαλλική | ||||
| Πολίτευμα | Ημιπροεδρικό σύστημα | ||||
| Ντιονκουντά Τραορέ Τζάνγκο Σισόκο |
|||||
|
|
|||||
| Έκταση • Σύνολο • % Νερό • Σύνορα |
1.240.192 km2 (24η) 1,6 7.243 km |
||||
| Πληθυσμός • Εκτίμηση Ιούλιος 2009 • Πυκνότητα |
12.666.987[2] (71η) 12,3 κατ./km² (210η) |
||||
| Α.Ε.Π. (PPP) • Ολικό (2009) • Κατά κεφαλή |
15,947 δισ. $[3] (127η) 1.167 $[3] (164η) |
||||
| Α.Ε.Π. (Ονομαστικό) • Ολικό (2009) • Κατά κεφαλή |
8,757 δισ. $[3] (125η) 641 $[3] (155η) |
||||
| ΔΑΑ (2007) |  0,371 (178η) – χαμηλός |
||||
| Νόμισμα | Φράγκο CFA (XOF) | ||||
| Ζώνη ώρας | GMT (UTC +0) | ||||
| Internet TLD | .ml | ||||
|
+223 |
|||||
Το Μάλι είναι ένα κράτος της Δυτικής Αφρικής. Επί αποικιοκρατίας ονομαζόταν Γαλλικό Σουδάν. Η έκταση της χώρας είναι 1.240.000 τετ. χλμ., έχει πληθυσμό (κατατάσσεται 71η) 12.666.987, με βάση τις εκτιμήσεις του 2009.[2] και πρωτεύουσά του είναι το Μπαμάκο. Συνορεύει ΒΑ με την Αλγερία, Α με τον Νίγηρα, Ν με το Μπουρκίνα Φάσο, Ακτή Ελεφαντοστού και Γουινέα και Δ με τη Σενεγάλη και Μαυριτανία. Το κλίμα είναι ξηρό και θερμό, το βόρειο 1/3 της χώρας πέφτει στην έρημο της Σαχάρας. Η χώρα είναι κυρίως αγροτική. Πρόεδρος της χώρας είναι ο Ντιονκουντά Τραουρέ (υπηρεσιακός), έπειτα από το πραξικόπημα του 2012 .
Η σημαία της Χώρας είναι τρίχρωμη σε ισοπαχείς κάθετες λωρίδες, αρχής γενομένης από την πράσινη (προσίστια), κίτρινη (κεντρική) και κόκκινη και σε αναλογία πλάτους μήκους 2 προς 3.
Πίνακας περιεχομένων |
Ιστορία [Επεξεργασία]
Τον Ιούλιο του 2008, οι αντάρτες Τουαρέγκ συμφώνησαν σε εκεχειρία με την κυβέρνηση [4], έπειτα από διαμεσολάβηση της Αλγερίας.
Πραξικόπημα 2012 [Επεξεργασία]
Τις 22 Μαρτίου 2012 εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα στο Μάλι. Οι στασιαστές διαμαρτύρονταν για τον τρόπο που χειρίζεται η κυβέρνηση του Μάλι μια εξέγερση των Τουαρέγκ στο βορρά, και επιτέθηκαν στη διάρκεια της νύκτας 20 προς 21 Μαρτίου εναντίον του προεδρικού μεγάρου και του κτιρίου της κρατικής τηλεόρασης. Έπειτα από πολύωρες μάχες με την προεδρική φρουρά συνέλαβαν υπουργούς, μεταξύ των οποίων τον υπουργό Εξωτερικών Σουμεϊλού Μπουμπέγε Μάιγκα.[5] Την εξουσία ανέλαβε ο αρχηγός τους, λοχαγός Αμαντού Σανόγκο, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDRE). Λίγες ώρες μετά την ανάληψη της εξουσίας, οι στασιαστές έκλεισαν τα σύνορα της χώρας.[6]
Το πραξικόπημα βύθισε τη χώρα στο χάος. Οι αντάρτες Τουαρέγκ και ισλαμιστές κατέλαβαν τρεις πόλεις στο Βόρειο Μάλι, τις Κιντάλ, Γκάο και Τομπουκτού και τις 6 Απριλίου 2012, το Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα του Αζαγουάντ, που αποτελείται από Ισλαμιστές της Άνσαρ Ντιν, μέλη της Αλ Κάιντα και Τουαρέγκ, κήρυξε την ανεξαρτησία του Αζαγουάντ, μίας περιοχής που περιλαμβάνει τις τρεις περιφέρειες του βορείου Μάλι. Η κίνηση αυτή δε βρήκε την αντίσταση του στρατού, καθώς αυτός είναι αποδιοργανωμένος και χωρίς εξοπλισμό. Έτσι, η χώρα κινδυνεύει να κοπεί στα δύο. Σύμφωνα με την διεθνή Αμνηστία, η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα ανθρωπιστικής κρίσης.[7] Η Γαλλία, μέσω του υπουργού άμυνας Ζεράρ Λονγκέ απέρριψε την κήρυξη ανεξαρτησίας του Βόρειου Μάλι.[8]
Σε αυτή την ατμόσφαιρα, ο επικεφαλής του πραξικοπήματος υπέγραψε συμφωνία με την ECOWAS στο Μπαμακό τις 6 Απριλίου 2012. Η συμφωνία προέβλεπε άρση του εμπάργκο της ECOWAS στο Μάλι και αμνηστία στους στασιαστές του, σε αντάλλαγμα να παραδώσουν την εξουσία. Το εμπάργκο προέβλεπε το κλείσιμο των συνόρων των χωρών τις ECOWAS στο Μάλι, με μόνη εξαίρεση την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στο Μάλι.[9]
Ο Τουρέ παραιτήθηκε από Πρόεδρος στις 8 Απριλίου και στις 19 Απριλίου 2012 έφυγε από τη χώρα και αυτοεξορίστηκε στη γειτονική Σενεγάλη.
Στις 20 Αυγούστου 2012 σχηματίστηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η οποία εγκρίθηκε από τον προσωρινό πρόεδρο Ντιονκούντα Τραορέ.[10] Πρωθυπουργός παρέμεινε ο Σεΐκ Μοντίμπο Ντιαρά. Ο τελευταίος απώλεσε γρήγορα την υποστήριξη του Ισλαμικού Συμβουλίου και συνελήφθη από το στρατό στις 10 Δεκεμβρίου. Ο Ντιαρά οδηγήθηκε σε στρατιωτική βάση του Κατί.[11] Λίγο μετά τη σύλληψή του, ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την παραίτησή του, μιλώντας στην κρατική τηλεόραση.[12]
Διοικητική διαίρεση [Επεξεργασία]
Το Μάλι διαιρείται σε 1ο βαθμό σε οκτώ περιφέρειες (régions) και έναν δήμο (district), σε 2ο βαθμό υποδιαιρείται σε 49 cercles (επαρχίες) και τελικά σε 3ο βαθμό σε 288 arrondissements (διαμερίσματα).
Οι περιφέρειες και ο δήμος της χώρας, που λαμβάνουν το όνομα της κύριας πόλης που περιλαμβάνει έκαστη είναι κατά ελληνική αλφαβητική σειρά:
- Γκαό (Gao)
- Καγιές (Kayes)
- Κιντάλ (Kidal)
- Κουλικορό (Koulikoro)
- Μοπτί (Mopti)
- Μπαμακό (Bamako)
- Σεγκού (Ségou)
- Σικασσό (Sikasso)
- Τομπουκτού (Tombouctou/Timbuktu)
Οικονομία [Επεξεργασία]
Το Μάλι συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πτωχότερες χώρες του κόσμου, καθώς το 65% περίπου της συνολικής του έκτασης καταλαμβάνεται από την έρημο Σαχάρα. Οι οικονομικές δραστηριότητες εντοπίζονται στις παραποτάμιες περιοχές, οι οποίες αρδεύονται από τον ποταμό Νίγηρα. Το 80% του εργατικού δυναμικού απασχολείται στις αγροτικές και αλιευτικές εργασίες, ενώ η στοιχειώδης εγχώρια βιομηχανία περιορίζεται στην επεξεργασία αγροτικών προϊόντων. Η οικονομία της χώρας είναι εύθραυστη, καθώς στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην παραγωγή βαμβακιού και εξαρτάται από την τιμή του προϊόντος στις διεθνείς αγορές. Η οικονομία υποβοηθείται, επίσης, και από την εξόρυξη χρυσού στις περιοχές Κάγιο (Kayo) και Σικάσσο (Sicasso). Η Κυβέρνηση ακολουθεί πρόγραμμα αναμόρφωσης και εκσυγχρονισμού των καλλιεργειών. χάρη στο οποίο επιτεύχθηκε οικονομική ανάπτυξη της τάξης του 5% στην οκταετία 1996 - 2008. Το ΑΕΠ ανήλθε στα 14,5 εκ. δολάρια (υπολογισμός) για το 2008, ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι της τάξης των 1.200 δολαρίων.[2]
Διακυβέρνηση [Επεξεργασία]
Η χώρα είναι Προεδρική Δημοκρατία, με Αρχηγό Κράτους τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση, η οποία εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία για πέντε έτη. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Στο πραξικόπημα που έλαβε χώρα τις 22 Μαρτίου 2012, οι πραξικοπηματίες ανέστειλαν την ισχύ του συντάγματος, καθώς ισχυρίστηκαν ότι έθεσαν τη χώρα υπό έλεγχο.[13] Τελικά, την 1 Απριλίου 2012, η στρατιωτική χούντα αποκατέστησε την ισχύ του συντάγματος του 1982 και δεσμεύτηκε να μεταβιβάσει την εξουσία σε πολιτική κυβέρνηση, χωρίς να αναφέρουν κάποια ημερομηνία διεξαγωγής εκλογών.[14]
Το Δεκέμβριο του 2012, έπειτα από τη σύλληψη και παραίτηση του πρωθυπουργού Ντιαρά, ο Τζάνγκο Σισόκο ανέλαβε προσωρινός πρωθυπουργός.
Εκλογές [Επεξεργασία]
Προεδρικές εκλογές 2007 [Επεξεργασία]
| Υποψήφιοι – κόμματα | Ψήφοι | % | |
|---|---|---|---|
| Αμάντου Τουμάνι Τουρέ | Ανεξάρτητος, υποστηρίχθηκε από το Συνασπισμό για τη Δημοκρατία στο Μάλι | 1.612.912 | 71,20 |
| Ιμπραχίμ Μπουμπακάρ Κεϊτά | Συναγερμός για το Μάλι | 433.897 | 19,15 |
| Τιεμπιλέ Ντραμέ | Κόμμα για την Εθνική Αναγέννηση | 68.956 | 3,04 |
| Ουμάρ Μαρικό | Αφρικανική Αλληλεγγύη για Δημοκρατία και Ανεξαρτησία | 61.670 | 2,72 |
| Μαμαντού Μπλεζ Σανγκαρέ | Σοσιαλδημοκρατική Συνάθροιση | 35.776 | 1,58 |
| Σουμέλιλου Μαϊγκά | Συσπειρώσεις 2007 | 32.973 | 1,46 |
| Σιντιμπέ Αμινάτα Ντιαλό | Συνασπισμός για Βιώσιμη Εκπαίδευση και Ανάπτυξη | 12.443 | 0,55 |
| Μαντιάσα Μαγκιράγκα | 6.856 | 0,30 | |
| Σύνολο (συμμετοχή 36,24%) | 2.265.483 | 100,0 | |
| Πηγή: Συνταγματικό Δικαστήριο. | |||
Βουλευτικές εκλογές 2007 [Επεξεργασία]
| Κόμματα | Ψήφοι | % | Έδρες 1ος γύρος |
Έδρες 2ος γύρος |
Έδρες στο εξωτερικό |
Σύνολο εδρών |
|
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Συνασπισμός για Δημοκρατία και Πρόοδο (ADP) | Συνασπισμός για τη Δημοκρατία στο Μάλι (ADEMA) | 9 | 42 | 51 | |||
| Ένωση για Δημοκρατία (URD) | 3 | 31 | 34 | ||||
| Πατριωτική Κίνηση για Ανανέωση (MPR) | 0 | 8 | — | 8 | |||
| Εθνικό Κογκρέσο για Δημοκρατική Πρωτοβουλία (CNID) | 0 | 7 | — | 7 | |||
| Ένωση για Δημοκρατία και Ανάπτυξη (UDD) | 0 | 3 | — | 3 | |||
| Κίνημα για Ανάπτυξη , Αναγέννηση και Ενσωμάτωση της Αφρικής (MIRIA) | 0 | 2 | — | 2 | |||
| Λαϊκό Κόμμα για Πρόοδο (PSP) | 0 | 2 | — | 2 | |||
| Εναλλακτικό Μπλοκ για Ανανέωση, Ένταξη και Αφρικανική Συνεργασία (BARICA) | 0 | 2 | — | 2 | |||
| Μπλοκ για Δημοκρατία και για την Ενσωμάτωση της Αφρικής (BDIA) | 0 | 1 | — | 1 | |||
| Κόμμα των Πολιτών για Αναβίωση (PCR) | 0 | 1 | — | 1 | |||
| Εθνικός Συναγερμός για τη Δημοκρατία (RND) | 1 | 0 | — | 1 | |||
| Σουδανέζικη Ένωση - Αφρικανικός Δημοκρατικός Συναγερμός (US-RDA) | 0 | 1 | — | 1 | |||
| Μέτωπο για Δημοκρατία και Ρεπουμπλικανισμό (FDR) | Συναγερμός για το Μάλι (RPM) | 0 | 11 | — | 11 | ||
| Κόμμα για Εθνική Αναγέννηση (PARENA) | 0 | 4 | — | 4 | |||
| Αφρικανική Αλληλεγγύη για Δημοκρατία και Ανεξαρτησία (SADI) | 0 | 4 | — | 4 | |||
| Ανεξάρτητοι | 0 | 15 | — | 15 | |||
| Αντιπρόσωποι Μαλινέζων στο εξωτερικό | — | — | 13 | 13 | |||
| Σύνολο (συμμετοχή 33,39% στον πρώτο γύρο) | 13 | 134 | 13 | 160 | |||
| Πηγή: Les Echos, Panapress, L'Essor | |||||||
Δημογραφία [Επεξεργασία]
Επίσημη γλώσσα είναι η γαλλική, με το 80% να μιλούν τη διάλεκτο Μπαμπαρά. Ποσοστό άνω του 30% του συνολικού πληθυσμού ζει στις πόλεις. Οι κάτοικοι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι σε ποσοστό 90%. Κύρια εθνοτική ομάδα είναι οι Μαντέ (50%). Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009 τα 50,35 χρόνια (48,38 χρόνια οι άνδρες και 52,38 οι γυναίκες).[2]
Μεταφορές [Επεξεργασία]
Το 2008 στη χώρα λειτουργούσαν 26 αεροδρόμια. Κύριο λιμάνι είναι το Κουλικορό. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Presidency of Mali: Symboles de la République, L’Hymne National du Mali
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 CIA World Fact Book
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 World Economic Outlook Database. ΔΝΤ. Οκτώβριος 2009. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2009/02/weodata/weorept.aspx?sy=2009&ey=2009&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=%2C&br=1&pr1.x=35&pr1.y=10&c=678&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=. Ανακτήθηκε στις 18-10-2009.
- ↑ in.gr, Εκεχειρία συμφώνησε η κυβέρνηση του Μάλι με τους αντάρτες Τουαρέγκ, 21 Ιουλίου 2008
- ↑ Στρατιωτικό πραξικόπημα στο Μάλι To Βήμα, 22 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε την 25 Μαρτίου 2012.
- ↑ Πραξικόπημα στο Μάλι Kathimerini.gr. 22 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε τις 25 Μαρτίου 2012
- ↑ Την ανεξαρτησία του βόρειου Μάλι κήρυξαν οι αντάρτες Τουαρέγκ in.gr. 6 Απριλίου 2012
- ↑ Μάλι: H Γαλλία απορρίπτει την κήρυξη ανεξαρτησίας από τους Τουαρέγκ Ναυτεμπορική. 6 Απριλίου 2012
- ↑ Kathmerini.gr (7 Απριλίου 2012). Άρση των κυρώσεων ενάντια στο Μαλί. http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_07/04/2012_436942.
- ↑ Mali forms new caretaker government. Reuters. 21-8-2012. http://in.reuters.com/article/2012/08/20/mali-crisis-idINL6E8JKE7Q20120820. Ανακτήθηκε στις 21-8-2012.
- ↑ Mali’s PM arrested by junta. Associated Press. 10-12-2012. http://www.bostonherald.com/news/international/asia_pacific/view/20121210malis_pm_arrested_by_junta/srvc=home&position=recent. Ανακτήθηκε στις 11 December 2012.
- ↑ Mali PM resigns after being arrested by troops. Agence France-Presse. 10-12-2012. http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5hrZo4r-Mz8yfVDSIB1tYxWCFLupw?docId=CNG.924cb15c775e21276db5cd9e029672d3.a1. Ανακτήθηκε στις 11-12-2012.
- ↑ Τη χώρα υπό τον έλεγχό τους δηλώνουν ότι έθεσαν στασιαστές στρατιωτικοί στο Μάλι. Τα Νέα Online. 22 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε την 26 Μαρτίου 2012.
- ↑ Η στρατιωτική χούντα του Μάλι αποκατέστησε το σύνταγμα VOA. 1 Απριλίου 2012
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
