Μπαχρέιν
|
|||||
| Εθνικός ύμνος: Bahrainona | |||||
 |
|||||
| Πρωτεύουσα (και μεγαλύτερη πόλη) • Συντεταγμένες |
Μανάμα |
||||
| Επίσημες γλώσσες | Αραβικά | ||||
| Πολίτευμα | Συνταγματική Μοναρχία | ||||
| Χαμάντ μπιν Ισά αλ Χαλίφα Χαλίφα ιμπν Σουλμάν αλ Χαλίφα |
|||||
|
Ανεξαρτησία |
|||||
| Έκταση • Σύνολο Ακτογραμμή |
665 km2 (187η) 161 χμ. |
||||
| Πληθυσμός • Εκτίμηση 2009 • Πυκνότητα |
727.785[2] (158η) 1.062 κατ./km² (9η) |
||||
| Α.Ε.Π. (PPP) • Ολικό (2009) • Κατά κεφαλή |
28,269 δισ. $[3] (104η) 35.561 $[3] (20η) |
||||
| Α.Ε.Π. (Ονομαστικό) • Ολικό (2009) • Κατά κεφαλή |
19,361 δισ. $[3] (98η) 24.355 $[3] (32η) |
||||
| ΔΑΑ (2010) |  0,801 (39η) – πολύ υψηλή |
||||
| Νόμισμα | Δηνάριο Μπαχρέιν (BHD) | ||||
| Ζώνη ώρας | (UTC +3) | ||||
| Internet TLD | .bh | ||||
|
+973 |
|||||
Το Βασίλειο του Μπαχρέιν, (αραβικά: مملكة بحرين ), είναι χώρα της Μέσης Ανατολής. Το όνομα Μπαχρέιν στα Αραβικά σημαίνει «δύο θάλασσες».
Υπήρξε Βρετανική αποικία από το 1882-1892. Με συνθήκη που έγινε στις 15 Αυγούστου 1971 αναγνωρίσθηκε η ανεξαρτησία του. Το Μπαχρέιν αποτελείται από ένα αρχιπέλαγος 33 μικρών νησίδων στον Αραβικό Κόλπο (πρώην Περσικός Κόλπος) μεταξύ της χερσονήσου του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας. Έχει συνολική έκταση 665 km² με τρεις κύριες νήσους: τη νήσο Μπαχρέιν, τη νήσο Μουχάρακ και τη νήσο Σίτρα.
Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Μανάμα. Η χώρα έχει πληθυσμό 727.785 (συμπεριλαμβανομένων και 235.108 που δεν είναι εθνικότητας του Μπαχρέιν) ,με βάση εκτιμήσεις του 2009[2]. Επίσημη γλώσσα του Μπαχρέιν είναι τα Αραβικά, ενώ η επίσημη θρησκεία είναι το Ισλάμ. Νόμισμα της χώρας είναι το δηνάριο του Μπαχρέιν που υποδιαιρείται σε 100 φιλς.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009 τα 75,16 χρόνια (72,64 χρόνια οι άνδρες και 77,76 οι γυναίκες).[2]
[Επεξεργασία] Διακυβέρνηση
Ηγεμόνας της χώρας είναι ο Βασιλιάς Χαμάντ μπίν Ισά Αλ Χαλίφα, ενώ ο πρωθυπουργός του Μπαχρέιν είναι ο Σεΐχης Χαλίφα ιμπν Σουλμάν αλ Χαλίφα. Ο διάδοχος του θρόνου είναι ο σεΐχης Σάλμαν μπιν Χαμάντ.
[Επεξεργασία] Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 20 ετών και άνω.[2]. Το διθάλαμο κοινοβούλιο αποτελείται από το Συμβουλευτικό Συμβούλιο, με 40 μέλη, που διορίζονται από το Βασιλιά και επίσης από το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων ή την Αίθουσα των Αντιπροσώπων (Majlis an-nuwab), που είναι η Κάτω Βουλή, επίσης με 40 μέλη, τα οποία εκλέγονται άμεσα για τετραετή θητεία.
[Επεξεργασία] Βουλευτικές εκλογές 2010
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Οκτωβρίου (αποφασίστηκαν 40 έδρες) και στις 30 Οκτωβρίου 2010 (για άλλες 9 έδρες). Τις έδρες διεκδίκησαν συνολικά 127 υποψήφιοι, ανάμεσα στους οποίους ήταν και 8 γυναίκες. Καθώς τα πολιτικά κόμματα είναι απαγορευμένα, στις εκλογές έλαβαν μέρος πολιτικές ενώσεις.[4] Στις εκλογές δεν επιτράπηκε η παρουσία διεθνών παρατηρητών, παρά μόνο 292 παρατηρητών από το Μπαχρέιν, με την προσέλευση στις κάλπες να διαμορφώνεται στο 67,7%.[5] Η αντιπολίτευση (Αλ Γουεφάκ) κέρδισε 18 έδρες επί συνόλου 40 εδρών στον πρώτο γύρο και για πρώτη φορά οι Σιίτες και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι κατέλαβαν τις περισσότερες έδρες. Το κόμμα Αλ Ασαλάχ κέρδισε 3 έδρες, το Αλ Μενμπάρ άλλες 2 , ενώ εξελέγησαν και 17 ανεξάρτητοι. Στις 31 Οκτωβρίου ο πρωθυπουργός Σεΐχης Χαλίφα ιμπν Σουλμάν αλ Χαλίφα παραιτήθηκε και την ίδια ημέρα έλαβε εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης.[6]
| Υποψήφιοι/Κόμματα | Ψήφοι | % | Έδρες |
|---|---|---|---|
| Ένωση Εθνικής Ισλαμικής Ενότητας Αλ Γουεφάκ (Jam'iyyat al-Wifaq al-watani al-islamiyya)) | 18 | ||
| Αλ Ασαλάχ | 3 | ||
| Ισλαμική Κοινότητα Al-Menbar | 2 | ||
| ανεξάρτητοι | 17 | ||
| Σύνολο | 40 |
[Επεξεργασία] Βουλευτικές εκλογές 2006
Οι προηγούμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2006. Οι έδρες ανά κοινότητα κατανεμήθηκαν ως εξής - al Wifaq (Σιίτες) 17, al Asala (Σουνίτες Σαλάφι) 5, al Minbar (Αδερφότητα Σουνιτών Μουσουλμάνων) 7, ανεξάρτητοι 11. Οι έδρες το Φεβρουάριο του 2007 κατανέμονταν ως εξής al Wifaq 17, al Asala 8, al Minbar 7, al Mustaqbal (μετριοπαθείς Σουνίτες, φιλοκυβερνητικοί) 4, αδέσμευτοι ανεξάρτητοι (όλοι Σουνίτες) 3, ανεξάρτητοι προσκείμενοι στο al Wifaq (Σουνιτική αντιπολίτευση) 1[2].
[Επεξεργασία] Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά[7].
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Σημαντικές ημερομηνίες BBC
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Μπαχρέιν CIA World Factbook
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 "World Economic Outlook Database". ΔΝΤ. Οκτώβριος 2009. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2009/02/weodata/weorept.aspx?sy=2009&ey=2009&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=%2C&br=1&pr1.x=35&pr1.y=10&c=419&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=. Ανακτήθηκε την 18-10-2009.
- ↑ Al Jazeera,Parliament polls close in Bahrain, 23-10-2010.
- ↑ Al- Manar,Bahrain’s Opposition INAA Wins 18 Seats in Parliament , 24-10-2010.
- ↑ Rulers, Οκτώβριος 2010, ανακτήθηκε 4-11-2010.
- ↑ Which side of the road do they drive on?
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||||
