Κουβέιτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 29°10′00″N 47°36′00″E / 29.1667°N 47.6°E / 29.1667; 47.6

Κράτος του Κουβέιτ
دولة الكويت
Σημαία Εθνόσημο
Σημαία του Κουβέιτ Έμβλημα του Κουβέιτ
Εθνικός ύμνος: Al-Nasheed Al-Watani
 
Τοποθεσία της χώρας στον κόσμο
 
Πρωτεύουσα
(και μεγαλύτερη πόλη)
 • Συντεταγμένες
Πόλη του Κουβέιτ
 
29°22′N 47°58′E / 29.367°N 47.967°E / 29.367; 47.967 (Πόλη του Κουβέιτ)
Επίσημες γλώσσες Αραβικά
Πολίτευμα Συνταγματική Μοναρχία
Σαμπάχ αλ-Άχμαντ αλ-Τζαμπρ
αλ-Σαμπάχ

Τζαμπέρ αλ-Μουμπάρακ αλ-Χαμάντ
αλ-Σαμπάχ

Ανεξαρτησία
Από το Ην. Βασίλειο
Ισχύον Σύνταγμα


19 Ιουνίου 1961
11 Νοεμβρίου 1962

Έκταση
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

17.818 km2 (156η)
αμελητέο
462 km
499 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2009 
 • Πυκνότητα 

2.691.158[1] (136η) 
151 κατ./km² (73η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2009)
 • Κατά κεφαλή 

137,450 δισ. $[2] (58η)  
38.876 $[2] (12η) 
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2009)
 • Κατά κεφαλή 

114,878 δισ. $[2] (54η)  
32.491 $[2] (24η) 
ΔΑΑ (2013) Green Arrow Up Darker.svg 0,790 (54η) – υψηλή
Νόμισμα Δηνάριο Κουβέιτ (KWD)
Ζώνη ώρας (UTC +3)
Internet TLD .kw

Κωδικός κλήσης

+965

Το Κράτος του Κουβέιτ (αραβικά:دولة الكويت ,dawlat al-Kuwayt)είναι μια μικρή συνταγματική μοναρχία στην ακτή του Περσικού Κόλπου, που συνορεύει με τη Σαουδική Αραβία στο νότο και το Ιράκ στο βορρά. Το όνομα είναι ένα υποκοριστικό μιας αραβικής λέξης που σημαίνει «το φρούριο που χτίζεται κοντά στο ύδωρ». Έχει έκταση 17.820 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 2.691.158 κατοίκων[1] (136η στον κόσμο). Η πρωτεύουσα της χώρας είναι η Πόλη του Κουβέιτ. Το Κουβέιτ έγινε ανεξάρτητο από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 19 Ιουνίου του 1961. Εθνική εορτή είναι στις 25 Φεβρουαρίου.

Πολιτικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εμιράτο του Κουβέιτ βρισκόταν υπό βρετανική κηδεμονία ως το 1961. Σήμερα είναι ένα μικρό αραβικό κράτος με πλούσια αποθέματα πετρελαίου (σχεδόν 100 δισ. βαρέλια, δηλαδή το 10% των παγκόσμιων αποθεμάτων). Χάρη στον πετρελαϊκό του πλούτο, κατέχει σημαντική θέση ανάμεσα στα κράτη του Περσικού Κόλπου και του αραβικού κόσμου γενικότερα. Η δυναστεία αλ-Σαμπάχ κατέχει την εξουσία από το 1756. Το 1990 το Κουβέιτ κατελήφθη από το Ιράκ, αλλά απελευθερώθηκε μέσα σε λιγότερο από έξι μήνες από στρατεύματα υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, με τη συμμετοχή των περισσοτέρων κρατών του δυτικού και αραβικού κόσμου.

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η χώρα αποτελεί εννιαίο κράτος και διαιρείται στα εξής έξι κυβερνεία (σε παρένθεση ο πληθυσμός τους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2001) : Αχμαντί (Ahmadi, 364.484), Κουβέιτ (Al Kuwayt, 388.532), Μουμπάρακ αλ-Καμπίρ (Mubarak al-Kabeer, 144.981), Τζάχρα (al-Jahra, 282.353), Φαρουανίγια (Farwaniyah, 572.252) και Χαουάλι (Hawalli, 488.194).

Διακυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχηγός Κράτους είναι ο Εμίρης του Κουβέιτ, ο οποίος διορίζει και τον πρωθυπουργό. Το Σύνταγμα εγκρίθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1962. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση. Η Εθνοσυνέλευση (Majlis al-Umma) έχει 50 μέλη, τα οποία εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για τετραετή θητεία. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι και όσες είναι 21 ετών και άνω. Δεν επιτρέπεται να ψηφίζουν τα μέλη του στρατού και της αστυνομίας. Οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα να ψηφίζουν από τις 16 Μαΐου του 2005. Όλοι οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι πολιτογραφημένοι για 20 χρόνια.

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην ιστορία του Κουβέιτ διεξήχθησαν στις 30 Δεκεμβρίου 1961 και εξελέγησαν 20 βουλευτές[3]. Εκλογές έγιναν και τα έτη 1963, 1967, 1971, 1975, 1981, 1985, 1992, 1996, 1999, 2003, 2006 και 2008. Οι βουλευτικές εκλογές του 2009 διεξήχθησαν πρόωρα στις 16 Μαΐου του 2009 με σκοπό την αποφυγή της διεξαγωγής τριών συζητήσεων μομφής εναντίον του πρωθυπουργού[4]. Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 210 υποψήφιοι μεταξύ των οποίων 16 γυναίκες.[5] Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι για πρώτη φορά εξελέγησαν στο κοινοβούλιο και 4 γυναίκες.[6]. Ειδικότερα, επί συνόλου 50 εδρών, οι 4 καταλαμβάνονται από γυναίκες μετά τις εκλογές του 2009.[7]. Το Κουβέιτ δεν έχει πολιτικά κόμματα.[8] Πρόωρες εκλογές διεξήχθησαν και στις 2 Φεβρουαρίου 2012 και την 1η Δεκεμβρίου 2012.

Εκλογές 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 27 Ιουλίου 2013 μετά τη διάλυση του Κοινοβουλίου με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και την ακύρωση των αποτελεσμάτων από τις προηγούμενες εκλογές που είχαν διεξαχθεί το Δεκέμβριο του 2012.[9]

Οι υποψήφιοι από τις περιθωριοποιημένες φυλές διατήρησαν τις 24 έδρες τους στην Εθνοσυνέλευση (πλειοψηφία), ενώ οι Φιλελεύθεροι πήραν 3 έδρες μετά τη μη συμμετοχή τους στις προηγούμενες εκλογές του 2012, οι σουνίτες υποψήφιοι κέρδισαν 7 έδρες (2 παραπάνω από τις προηγούμενες εκλογές) και οι Σιίτες ηττήθηκαν, καθώς η δύναμή τους μειώθηκε στις 8 έδρες έναντι 17 που είχαν στις προηγούμενες εκλογές του Δεκεμβρίου του 2012.[10] Τα ισλαμιστικά κόμματα της χώρας δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές του 2013[11].

Ομάδα Σύνολο % Έδρες +/–
Σουνίτες Ανεξάρτητοι 30 +2
Φιλελεύθεροι (ιδίως από την Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία) 9 +8
Σιίτες 8 –9
Σουνίτες Ισλαμιστές 3 –1
Σύνολο 228.314 100 50 0
Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή 439.911 51,90
Πηγή: Υπηρεσία Έρευνας του Κογκρέσου, IFES

Θρησκεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτοικοι είναι σχεδόν στο σύνολό τους μουσουλμάνοι (85%, το 70% των οποίων είναι σουνίτες και το 30% σιίτες). Υπάρχει επίσης ένας μικρός αριθμός μειονοτήτων από χριστιανούς (προτεστάντες και καθολικοί), καθώς και ινδουιστές (Ινδοί μετανάστες).

Γλώσσα και εθνότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επίσημη γλώσσα του Κουβέιτ είναι η αραβική, ενώ η αγγλική χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό και θεωρείται άτυπα δεύτερη γλώσσα. Ο ιθαγενής πληθυσμός είναι αραβικής καταγωγής. Υπηκοότητα χορηγείται μόνο σε όσους μπορούν να αποδείξουν τη γενεαλογία τους στη χώρα πριν το 1920. Σύμφωνα με το νόμο του 1981, πολίτες του κράτους μπορούν να γίνουν μόνο οι μουσουλμάνοι. Υπάρχουν μεγάλες κοινότητες μεταναστών τόσο από άλλες αραβικές χώρες (περίπου 30-35&) όσο και Ινδοί, Πακιστανοί (περ. 10%), Ιρανοί (περ. 5%) και άλλοι (περ.5%). Πριν από το 1990 ο ιθαγενής πληθυσμός αποτελούσε μόλις το 25% του συνόλου, ενώ τώρα έχει αυξηθεί στο 50%. Η κυβέρνηση προώθησε την αποχώρηση των Παλαιστίνιων μεταναστών (που αποτελούσαν τη μεγαλύτερη μειονότητα) μετά το 1994, επειδή υποστήριξαν την ιρακινή εισβολή. Η πολιτική της χώρας συνίσταται στη διατήρηση της έστω και οριακής πλειονότητας του ντόπιου στοιχείου.

Γεωγραφικά στοιχεία και κλίμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Κουβέιτ εκτείνεται στη χαμηλή, παράκτια βορειοανατολική ζώνη της Αραβικής χερσονήσου, προβάλλοντας στον Περσικό Κόλπο Ν από το δέλτα του Σατ αλ Άραμπ. Το έδαφος αποτελείται από μια επίπεδη, αμμώδη έρημο, της οποίας το μέγιστο υψόμετρο (στο δυτικό άκρο) δεν ξεπερνά τα 300 μ. Οι αμμώδεις εκτάσεις που καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας είναι νεογενείς και αυλακώνονται από στενές λωρίδες που σχηματίστηκαν κατά το πλειστόκαινο. Στο βορρά και στο νησί Μπουμπιγιάν, αυτοί οι γεωλογικοί σχηματισμοί αντικαθίστανται από αργιλικά εδάφη και από ποσότητες άμμου που συγκεντρώθηκαν πρόσφατα. Η ρηχή θάλασσα του βορείου Κουβέιτ είναι γεμάτη από κοραλλιογενείς σκοπέλους, που περικλείουν τα νησιά Μπουμπιγιάν και Φαϊλάκα, καταλήγοντας στο εσωτερικό του όρμου της χώρας. Στο έδαφος της χώρας δεν υπάρχουν ποτάμια. Κοντά στον όρμο του Κουβέιτ εμφανίζονται ελάχιστες πηγές γλυκού νερού (Ουμ αλ-Αΐσχ, Σουλιμπιγιάχ). Το 1961 ανακαλύφθηκαν και άλλες κοντά στο Ραουντχατάιν, στο βόρειο τμήμα του Κουβέιτ, που υδροδοτούν την πρωτεύουσα μέσω αγωγού.

Η χώρα έχει ηπειρωτικό κλίμα, που μετριάζεται λίγο από θαλασσινές αύρες. Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται ανάμεσα σε ελάχιστες 2 °C και σε μέγιστες 50 °C, παρουσιάζοντας μεγάλες διαφορές τόσο σε ημερήσια όσο και σε ετήσια βάση. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το θερμόμετρο κατεβαίνει ακόμα πιο κάτω από το μηδέν όταν φυσάει ο σιμάλ.

Οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες, έχουν πάντοτε τιμές χαμηλώτερες από 100 χιλιοστά και εμφανίζονται ακανόνιστα από τον Οκτώβριο έως τις πρώτες ημέρες του Μαρτίου. Οι ισχυρές αμμωθύελες είναι πολύ συχνές σε ολόκληρη τη διάρκεια του έτους, ιδιαίτερα μεταξύ Μαρτίου και Αυγούστου.

Μεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντικά λιμάνια του Κουβέιτ είναι τα Ας Σουάμπιγια (Ash Shu'aybah), Ας Σουγάικ (Ash Shuwaykh), Αζ Ζαρ (Az Zawr ή Mina' Sa'ud), Μινά Αμπντ Αλάχ (Mina' 'Abd Allah) και Μινά αλ Αχμάντι (Mina' al Ahmadi). Έχει επίσης 7 αεροδρόμια και 4 ελικοδρόμια. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 CIA World Factbook
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 «World Economic Outlook Database». ΔΝΤ. Οκτώβριος 2009. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2009/02/weodata/weorept.aspx?sy=2009&ey=2009&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=%2C&br=1&pr1.x=35&pr1.y=10&c=443&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=. Ανακτήθηκε στις 18-10-2009. 
  3. Kuwait Holds Its First Election", The Times, 30-12-1961, p12, Issue 55276
  4. The National Big gender barrier is expected to fall in Kuwait, 16 Μαΐου 2009.
  5. Καθημερινή, Κρίσιμες βουλευτικές εκλογές στο Κουβέιτ, 16 Μαΐου 2009.
  6. AFP, Early returns show Kuwaiti women winning parliament seats, 16 Μαΐου 2009
  7. «Women win parliamentary seats for first time in Kuwait». CNN. 17-05-2009. http://www.cnn.com/2009/WORLD/meast/05/17/kuwait.women.elections/. Ανακτήθηκε στις 17-05-2009. 
  8. «Kuwait votes for first female MPs». BBC News. 17-05-2009. http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/8053088.stm. Ανακτήθηκε στις 17-05-2009. 
  9. Kuwait's main liberal group to take part in polls Ahram Online, 17-6-2013
  10. Kuwait election: Shia candidates suffer at polls BBC News, 28-7-2013
  11. Αλλαγή συσχετισμών στη Βουλή του Κουβέιτ euronews, 29-7-2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει λήμμα που έχει σχέση με το λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα