Ουγγαρία
|
|||||
| Εθνικό σύνθημα: Κανένα Ιστορικά: Cum Deo pro Patria et Libertate (Με την βοήθεια του Θεού για την πατρίδα και την ελευρία ή Regnum Mariae Patronae Hungariae (Βασίλειο της Μαρίας Προστάτιδος της Ουγγαρίας)[1] |
|||||
| Εθνικός ύμνος: Isten, áldd meg a magyart, Θεέ, ευλόγησε το Ουγγαρικό έθνος | |||||
 Η θέση της Ουγγαρίας (σκούρο πράσινο)
|
|||||
| Πρωτεύουσα (και μεγαλύτερη πόλη) • Πληθυσμός • Συντεταγμένες |
Βουδαπέστη 1.702.297 |
||||
| Επίσημες γλώσσες | Ουγγρική | ||||
| Πολίτευμα | |||||
| Παλ Σμιτ Βίκτορ Ορμπάν |
|||||
|
|
|
||||
| Έκταση • Σύνολο • % Νερό • Σύνορα |
93.028 km2 (109η) 0,74% 2.185 χμ. |
||||
| Πληθυσμός • Εκτίμηση 2009 • Απογραφή 2001 • Πυκνότητα |
10.029.873[3] (80η) 10.198.315 108 κατ./km² (94η) |
||||
| Α.Ε.Π. (PPP) • Ολικό (2009) • Κατά κεφαλή |
186,054 δισ. $[4] (53η) 18.548 $[4] (45η) |
||||
| Α.Ε.Π. (Ονομαστικό) • Ολικό (2009) • Κατά κεφαλή |
124,241 δισ. $[4] (52η) 12.386 $[4] (47η) |
||||
| ΔΑΑ (2010) |  0,805 (36η) – πολύ υψηλή |
||||
| Νόμισμα | Φιορίνι (HUF) | ||||
| Ζώνη ώρας • Θερινή ώρα |
CET (UTC +1) (UTC +2) |
||||
| Internet TLD | .hu1 | ||||
|
+36 |
|||||
|
1 Επίσης το .eu ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
|||||
Η Ουγγαρία (επίσημα Δημοκρατία της Ουγγαρίας, Ουγγρικά: Magyar Köztársaság) είναι χώρα της κεντρικής Ευρώπης με πληθυσμό 10.029.873 κατοίκους με βάση τις εκτιμήσεις του 2009.[3] Πρωτεύουσα είναι η Βουδαπέστη που βρίσκεται στις δυο όχθες του Δούναβη. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Ντέμπρετσεν, το Σέγκεντ, το Πετς και το Μίσκολτς.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Γεωγραφία
Η Ουγγαρία καταλαμβάνει έκταση 93.032 τ.χλμ. Τα 2/3 της χώρας αποτελούνται από εύφορες πεδιάδες, ενώ η χώρα περιβάλλεται από τις Άλπεις, τα Καρπάθια και τις Διναρικές Άλπεις. Συνορεύει με την Αυστρία, τη Σλοβακία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία, την Κροατία και τη Σερβία.
Μεγαλύτεροι ποταμοί που διασχίζουν τη χώρα είναι ο Τίζα (579 χλμ) και ο Δούναβης (417 χλμ), που διασχίζει και τη Βουδαπέστη, ενώ χρησιμοποιείται και από τη ναυσιπλοΐα. Μεγαλύτερη λίμνη είναι η λίμνη Μπάλατον στα δυτικά της χώρας (592 τ.χλμ.)
[Επεξεργασία] Ιστορία
Κατοικημένη από Ιλλυριούς και στη συνέχεια από Κέλτες, η σημερινή Ουγγαρία περιήλθε υπό την εξουσία της Ρώμης ως επαρχία της Πανονίας. Με την πτώση της Αυτοκρατορίας στην περιοχή εισέβαλλαν Γότθοι, Ούννοι, Λογγοβάρδοι και τέλος οι Άβαροι, των οποίων η κυριαρχία διήρκεσε μέχρι την εποχή του Καρλομάγνου. Η χώρα πρωτοεμφανίζεται στην ιστορία ως ανεξάρτητο Βασίλειο το 1001.
Η καταγωγή των Ούγγρων (Μαγυάρων) είναι κάτι που προκαλεί διαφωνίες και συζητήσεις μεταξύ ιστορικών και ανθρωπολόγων. Κατά γενική ομολογία όμως οι επτά φυλές των Μαγυάρων ήρθαν στη κεντρική Ευρώπη από τα Ουράλια και ενώθηκαν υπό τον Άρπαντ γύρω στο 895. Οι νομάδες Μαγυάροι έκαναν επιδρομές που έφτασαν έως και την Ιβηρική χερσόνησο, μέχρι που ο βασιλιάς Στέφανος (997-1038) επέβαλε το Χριστιανισμό και καθιέρωσε τη μόνιμη εγκατάσταση τους στις σημερινές περίπου περιοχές που κατοικούν.
Το βασίλειο των Μαγυάρων, αν και δέχτηκε αρκετές εισβολές, με σημαντικότερη αυτή των Τατάρων στις αρχές του 13ου αιώνα, κατάφερε να αναδειχτεί σε σημαντική ευρωπαϊκή δύναμη. Η Ουγαρία γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθιση τον 12ο αιώνα μ.Χ. καθώς έγινε κέντρο εμπορίου και ενδιάμεσος σταθμός όσων ταξίδευαν στους Άγιους Τόπους είτε ως προσκυνητές είτε ως πολεμιστές. Η πρώτη μεγάλη καταστροφή της Ουγγαρίας έγινε το 1240 μ. Χ. από την επιδρομή των Μογγόλων και της "Χρυσής Ορδής". Μετά την αιφνιδιαστική αποχώρηση των Μογγόλων, ο Βασιλιάς Μπέλλα ΙV αναγκάστηκε να χτίσει την Χώρα του σχεδόν από την αρχή. Σύντομα το (μάλλον ασήμαντο πλέον) στέμμα της Ουγγαρίας πέρασε διαδοχικά στον Ροβέρτο του Αντζού (1308-1342), στον Λουδοβίκο τον Α΄ (1342-1382), για να καταλήξει ένα απλό πετράδι στο λαμπερό στέμμα του Σιγισμούνδου του Λουξεμβούργου (1387-1437), που ήταν στην εποχή του, ο ισχυρότερος Βασιλιάς της Ευρώπης (Βασιλιάς της Γερμανίας και τιτουλάριος της Βοημίας). Ήδη είχε αναφανεί ο Τουρκικός κίνδυνος και ο Σιγισμούνδος οργάνωσε μια σταυροφορία εναντίον τους. Ηττήθηκε όμως στην Νικόπολη και έτσι η Ουγγαρία βρισκόταν σε πολύ μεγάλο κίνδυνο από τους Οθωμανούς. Ο διάδοχος του Αλβέρτος εμπιστεύθηκε την άμυνα της Ουγγαρίας στον Ιωάννη Ουνιάδη, έναν πλούσιο γαιοκτήμονα της Τρανσυλβανίας. Αυτός σε ένα βάθος 20 ετών κατάφερε να αναχαιτίσει προσωρινά την Οθωμανική λαίλαπα χάνοντας αρχικά την μάχη της Βάρνας (1444), αλλά συντρίβοντας τελικά του Οθωμανούς στο Βελιγράδι (1456), σώζοντας έτσι την Ευρώπη για 70 χρόνια.
Το 1458, για πρώτη φορά στην Ιστορία της Χώρας, η Ουγγρική Δίαιτα θα εκλέξει για Βασιλιά της όχι κάποιο γαλαζοαίματο, αλλά τον Ματθία Κορβίνο (1458-1490), νεότερο γιο του Ουνιάδη και τον σημαντικότερο Βασιλιά της εποχής πριν την Οθωμανική κατάκτηση. Ο Ματθίας κατάφερε να αναχαιτίσει περαιτέρω τους Οθωμανούς, έκανε μια σειρά από μεγάλα οχυρωματικά έργα στην Βούδα, έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την Αναγέννηση, τις Τέχνες και τον Ανθρωπισμό και δημιούργησε τον λαϊκό Ουγγρικό πολιτισμό όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Μετά τον θάνατο του Ματθία, ένας ξεσηκωμός των χωρικών κατά της καταπίεσης των ευγενών, άνοιξε τον δρόμο στην Οθωμανική κατάκτηση και τον Σουλεΐμάν τον Μεγαλοπρεπή. Έφθασε στο σημείο να κατέχει μεγάλα τμήματα των γειτόνων του, όπως την Κροατία και μέρος της νότιας Ιταλίας, ενώ είχε άλλοτε ανταγωνιστικές και άλλοτε συμμαχικές σχέσεις με όλα τα ισχυρά βασίλεια της Ευρώπης, όπως η Βυζαντινή αυτοκρατορία. Όλα αυτά, όμως, έφθασαν στο τέλος τους το 1526 με τη μάχη του Μόχατς. Οι Ούγγροι ηττήθηκαν από τους Οθωμανούς, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Β΄ και το μεγαλύτερο μέρος της αριστοκρατίας σκοτώθηκε στη μάχη αυτή και η πρωτεύουσα Βούδα καταλήφθηκε. Η χώρα τότε διαιρέθηκε σε τρία κομμάτια. Το δυτικό τμήμα κατέλαβαν οι Αυστριακοί, το κεντρικό τμήμα με τη Βουδαπέστη οι Οθωμανοί και το υπόλοιπο αποτέλεσε ένα φόρου υποτελές στην Οθωμανική αυτοκρατορία Ουγγρικό βασίλειο.
Περίπου 160 χρόνια αργότερα, οι Ούγγροι έδιωξαν του Οθωμανούς με τη βοήθεια των Αυστριακών, που όμως προσάρτησαν την περιοχή στην χώρα τους, σχηματίζοντας την αυστροουγγρική αυτοκρατορία. Ακολούθησαν αρκετές εξεγέρσεις των Ούγγρων εναντίον των Αυστριακών. Σημαντικότερες είναι οι επαναστάσεις του 1703-1711 υπό τον Φέρεντς Ρακότσι και του 1848-1849 υπό τον Λάγιος Κόσουτ (Lajos Kossuth), που ηττήθηκε μόνο μετά τη συνδρομή των Ρώσων στους Αυστριακούς. Το 1867 η δυναστεία των Αψβούργων ήρθε σε συμφωνία με τους ανυπότακτους Ούγγρους, καθιερώνοντας την Αυστροουγγρική αυτοκρατορία, μια διπλή μοναρχία με θεωρητικά ίσα δικαιώματα μεταξύ Ούγγρων και Αυστριακών. Η αυτοκρατορία όμως είχε υπό τον έλεγχό της και άλλες περιοχές που κατοικούνταν από άλλες σημαντικές εθνότητες
Με τη δολοφονία του διαδόχου του αυτοκρατορικού θρόνου στο Σαράγεβο από Σέρβους εθνικιστές, δόθηκε η αφορμή για το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Με το τέλος του πολέμου η ηττημένη αυτοκρατορία διασπάστηκε στα κράτη - έθνη από τα οποία αποτελείτο, την Αυστρία, τη Γιουγκοσλαβία, την Τσεχοσλοβακία και την Ουγγαρία. Με την συνθήκη του Τριανόν (1920) η Ουγγαρία έχασε ένα σημαντικό τμήμα των εδαφών που θεωρούσε ιστορικά δικά της. Σε κάποια από αυτά τα εδάφη, όπως στη Ρουμανία, διέμενε και ένας σημαντικός πληθυσμός Ούγγρων.
Αμέσως μετά τη συνθηκολόγηση η Ουγγαρία δέχθηκε την εισβολή των Ρουμάνων, που κατέλαβαν μέχρι και τη Βουδαπέστη. Το 1919 οι κομμουνιστές εξεγέρθηκαν και εγκαθίδρυσαν την Ουγγρική Δημοκρατία των Σοβιέτ. Υπό την ηγεσία του ναυάρχου Μίκλος Χόρτυ, που για ένα διάστημα μετέφερε τη πρωτεύουσα στο Σέγκεντ, οι εισβολείς αποκρούστηκαν, και το κράτος των Σοβιέτ διαλύθηκε. Ακολούθησε ένα κύμα «λευκού τρόμου», και η εγκαθίδρυση ενός ιδιότυπου καθεστώτος: η Ουγγαρία παρέμενε μοναρχία, αλλά χωρίς βασιλιά, με τον Χόρτυ, τον «ναύαρχο χωρίς στόλο», να ασκεί τις εξουσίες του αντιβασιλέα.
Στη διάρκεια του Μεσοπολέμου η Ουγγαρία σημείωσε σημαντική οικονομική πρόοδο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ουγγαρία βρέθηκε στο πλευρό της Γερμανίας. Καταλήφθηκε από τα σοβιετικά στρατεύματα το 1945 και με τη βοήθειά τους εγκαθιδρύθηκε κομμουνιστικό καθεστώς το 1948. Στις 23 Οκτωβρίου 1956 η αντισταλινική λαϊκή εξέγερση με ηγέτη τον Ίμρε Νάγκυ πνίγηκε στο αίμα με την επέμβαση των σοβιετικών στρατευμάτων. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1967 η Σοβιετο-Ουγγαρική συμμαχία ανανεώθηκε για 20 χρόνια.
Το 1978 το «Στέμμα του Αγίου Στεφάνου» (εθνικό σύμβολο της χώρας και του λαού), που βρισκόταν σε αμερικανική ιδιοκτησία από το 1945 επέστρεψε στην Ουγγαρία.
Σταδιακά άρχισαν να υλοποιούνται οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις, ενώ το 1990 διεξήχθησαν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές. Η χώρα έγινε δεκτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004.
Η Αντιπολίτευση αναδείχθηκε νικήτρια δημοψηφίσματος στις 9 Μαρτίου του 2008 για τους τομείς της υγείας και της παιδείας, καθώς με περίπου 83% καταψηφίστηκαν οι προτεινόμενες από την κυβέρνηση μεταρρυθμίσεις.
Το Δεκέμβριο του 2008 δικαστήριο διέταξε τη διάλυση της ακροδεξιάς οργάνωσης Ουγγρική Φρουρά, που ιδρύθηκε το 2007 και κατηγορήθηκε για επιθέσεις με στόχο τους τσιγγάνους Ρομά.[5].
[Επεξεργασία] Δημογραφία
Η χώρα αριθμεί, με βάση εκτιμήσεις του 2009, 9.905.596 κατοίκους[6]. To προσδόκιμο ζωής στους άνδρες είναι, με βάση εκτιμήσεις του 2009, τα 69,27 χρόνια και στις γυναίκες τα 77,87 χρόνια (73,44 στο σύνολο του πληθυσμού).[6]
[Επεξεργασία] Διακυβέρνηση
Αρχηγός κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το κοινοβούλιο. Σημερινός πρόεδρος, από το 2010 είναι ο Παλ Σμιτ. Πρωθυπουργός από τις 29 Μαΐου του 2010 είναι ο Βίκτορ Ορμπάν. Στις 18 Απριλίου 2011 υπερψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο ένα νέο Σύνταγμα, παρά τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης.
[Επεξεργασία] Εκλογή προέδρου 2010
Το Κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρόεδρο τον Ολυμπιονίκη και πρόεδρο του κοινοβουλίου Παλ Σμιτ, ο οποίος είχε προταθεί για το αξίωμα του προέδρου από τον πρωθυπουργό Βίκτορ Ορμπάν στις 23 Ιουνίου 2010[7].
| Υποψήφιος | Κόμμα στο οποίο πρόσκειται | Ψήφοι | % |
|---|---|---|---|
| Παλ Σμιτ | Fidesz | 263 | 68,1 |
| Αντράς Μπάλογκ (András Balogh) | Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα | 59 | 15,3 |
| Δεν ψήφισαν[note 1] | 20 | 5,2 | |
| Άκυρα[note 2] | 44 | 11,4 | |
| Σύνολο ψήφων | 366 | 94,8 | |
| Σύνολο εδρών | 386 | 100,00 | |
- ↑ 20 βουλευτές προτίμησαν να μην εγγραφούν στον κατάλογο και να μην ψηφίσουν.
- ↑ 44 ψηφοδέλτια χωρίς σταυρό.
[Επεξεργασία] Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
[Επεξεργασία] Βουλευτικές εκλογές 2010
Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 11 Απριλίου και στις 25 Απριλίου 2010. Στον πρώτο γύρο των εκλογών η δεξιά αντιπολίτευση του κόμματος Ένωση Νεαρών Δημοκρατών (Fidesz) του Βίκτορ Ορμπάν πλειοψήφησε με ποσοστό 52,77% των ψήφων και 206 έδρες σε σύνολο 386 του εθνικού κοινοβουλίου. Οι σοσιαλιστές καταποντίστηκαν με 19% των ψήφων, ενώ για πρώτη φορά εισήλθε στο κοινοβούλιο το ακροδεξιό κόμμα Jobbik (16,71% των ψήφων)[9]. Έπειτα και από τη διεξαγωγή του β΄ γύρου, στις 25 Απριλίου, η αντιπολίτευση συνταγματική πλειοψηφία δύο τρίτων. Ο Ορμπάν ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 29 Μαΐου[10].
[Επεξεργασία] Αποτελέσματα
[Επεξεργασία] Πρώτος γύρος, Εθνοσυνέλευση, 11 Απριλίου 2010
Η συμμετοχή στον πρώτο γύρο έφθασε το 64,36%.[11]
| Κόμματα | Ψήφοι (Λίστες) | Λίστα % | Έδρες περιφέρειας | Έδρες σε επίπεδο επαρχίας | Ποσοστό % σε επίπεδο επαρχίας | Σύνολο εδρών | Σύνολο εδρών % | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Κόμμα | Αριθμός λιστών σε επίπεδο επαρχίας | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Fidesz – Ουγγρική Ένωση Πολιτών (FIDESZ)[12] | 20 | 2.706.292 | 52,73 | 119 | 87 | 59,59 | 206 | 53,37 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (MSZP) | 20 | 990.428 | 19,30 | — | 28 | 19,18 | 28 | 7,25 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Κίνημα για μια Καλύτερη Ουγγαρία (JOBBIK) | 20 | 855.436 | 16,67 | — | 26 | 17,81 | 26 | 6.74 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Η Πολιτική Μπορεί να είναι Διαφορετική (LMP) | 20 | 383.876 | 7,48 | — | 5 | 3,42 | 5 | 1,3 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ουγγρικό Δημοκρατικό Φόρουμ (MDF) | 17 | 136.895 | 2,66 | — | — | — | — | — | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Κίνημα Πολιτών (CM) | 9 | 45.863 | 0,89 | — | — | — | — | — | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ουγγρικό Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών (Munkáspárt) | 4 | 5.606 | 0,11 | — | — | — | — | — | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ουγγρικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (MSZDP) | 4 | 4.117 | 0,08 | — | — | — | — | — | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Összefogás Párt (ÖP) | 1 | 2.732 | 0,05 | — | — | — | — | — | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ουγγρικό Κόμμα για τη Δικαιοσύνη και τη Ζωή (MIÉP) | 2 | 1.286 | 0,03 | — | — | — | — | — | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Σύνολο (συμμετοχή 64,37%)[13] | 20 max | 5.169.836 | 100 | 119[14] | 146 | 100 | 265 | 68,65[15] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Πηγή: [16][17]
[Επεξεργασία] Δεύτερος γύρος, Εθνοσυνέλευση, 25 Απριλίου 2010
[Επεξεργασία] ΜεταφορέςΗ οδήγηση γίνεται στα δεξιά. [Επεξεργασία] Παραπομπές
[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
