Χάραδρο Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°15′37″N 21°48′36″E / 38.26028°N 21.81000°E / 38.26028; 21.81000

Χάραδρο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Χάραδρο
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Πατρέων
Δημοτική ενότητα Πατρέων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Νομός Αχαΐας
Υψόμετρο 314
Πληθυσμός 110 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Βελβίτσι

Το Χάραδρο (γνωστό ακόμα και σήμερα με την παλιά του ονομασία "Βελβίτσι") είναι χωριό της Αχαΐας, το οποίο υπάγεται διοικητικά στην δημοτική ενότητα Πατρέων του Δήμου Πατρέων[1]. Κατά την πρόσφατη απογραφή του 2011 το Χάραδρο είχε πληθυσμό 110 μόνιμους κατοίκους[2].

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός βρίσκεται χτισμένος σε μία ημιπεδινή περιοχή, σε υψόμετρο περίπου 110 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού όρους, βορειοανατολικά της πόλης της Πάτρας. Η ονομασία του προέρχεται από τον ομώνυμο ποταμό[3], που διέρχεται βόρεια από το χωριό.

Γειτνιάζει με την Βούντενη και του Μπάλα. Απέχει οδικώς περίπου 10 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ονομασία Βελβίτσι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την παλιά ονομασία "Βελβίτσι" του οικισμού υπάρχουν απόψεις σχετικά με την ξενική καταγωγή της· ότι είτε είναι σλάβικη και σημαίνει τόπος με ιτιές είτε ότι σημαίνει εύφορος τόπος ή τόπος που αξίζει (από τις λέξεις vlej και vitsi)[3].

Διοικητική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Απριλίου 1835 το Βελβίτσι προσαρτάται στον τότε Δήμο Αργυραίων ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 προσαρτήθηκε στον Δήμο Πατρέων[1]. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποτέλεσε τμήμα της νεοσύστατης Κοινότητας Μποζαϊτίκων μέχρι το 1925, όπου, με το ΦΕΚ 130Α της 25/05/1925, προσαρτήθηκε εκ νέου στον Δήμο Πατρέων τμήμα του οποίου αποτελεί έκτοτε[1]. Μετονομάστηκε από Βελβίτσι σε Χάραδρο το 1928 με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928[1].

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εμφανίζεται ως οικισμός για πρώτη φορά το 1830 και έκτοτε απογράφεται αυτοτελώς[3]. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[4][5] είναι η εξής:

1828 1835 1844 1848-1851 1861 1879 1889 1896 1907 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
14 οικογ.[6] 12 οικογ. -
39 κατ.[6]
Δ/Α[6] 16 οικογ. -
77 κατ.[6]
55 κατ.[6] 72[6] 82[6] 65[6] 88[6] 80[6][7] 91[6] 136[6] 145[6] 140[6] 94[6] 82[6] 94[6] 69[8][6] 110[2]

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Χάραδρου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  2. 2,0 2,1 ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011
  3. 3,0 3,1 3,2 Λουλούδης 2010, σελ. 56.
  4. Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  5. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  6. 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 6,13 6,14 6,15 6,16 6,17 Λουλούδης 2010, σελ. 52.
  7. Μαζί με τα Μποζαΐτικα (699 κάτοικοι) αποτελούσαν την Κοινότητα Μποζαϊτίκων που είχε 779 κάτοικους (Απογραφή 1920).
    Βλ. Λουλούδης 2010, σελ. 53 [υποσημείωση 21].
  8. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]