Ροΐτικα Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°10′57″N 21°40′57″E / 38.18250°N 21.68250°E / 38.18250; 21.68250

Ροΐτικα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ροΐτικα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΠατρέων
Δημοτική ΕνότηταΠαραλίας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
ΝομόςΑχαΐας
Πληθυσμός1.288 (2011)

Τα Ροΐτικα (ή και Ρογίτικα) είναι οικισμός που υπάγεται διοικητικά στην Δημοτική Ενότητα Παραλίας του Δήμου Πατρέων. Είναι μία παραθαλάσσια -αραιοκατοικημένη σχετικά- περιοχή με αρκετό πράσινο. Βρίσκεται 9 χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Πάτρας.

Τα πρώτα κτίσματα των Ροϊτίκων απέχουν από τη θάλασσα 15 μέτρα περίπου. Ο οικισμός χωρίζεται σε δύο ευρύτερες γειτονιές (τα Άνω και τα Κάτω Ροΐτικα), ενώ στην ευρύτερη περιοχή των Ροϊτίκων ανήκουν και τα Γουμενιτσάνικα. Στα Κάτω Ροΐτικα βρίσκεται το μικρό ακρωτήριο Μύτικας[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία των Ροΐτικων είναι συνδεδεμένη με το χωριό Ρογοί των Καλαβρύτων. Από το χωριό αυτό πήρε και το όνομα "Ρογίτικα" που στην πορεία των χρόνων έγινε "Ροΐτικα". Κάποιοι κάτοικοι των Ρογών κάποια στιγμή μετανάστευσαν προς την περιοχή και εγκαταστάθηκαν μόνιμα εκεί. Η κύρια ενασχόλησή τους ήταν η γεωργία, συγκεκριμένα η καλλιέργεια σταφίδας και διάφορων εσπεριδοειδών, καθώς επίσης και η κτηνοτροφία και η αλιεία.

Επίσης υπάρχουν αναφορές για ευρήματα τα οποία χρονολογούνται από την βυζαντινή περίοδο και έχουν να κάνουν με την παρουσία στην ευρύτερη περιοχή ορθόδοξων μοναστηριών.

Το 1893 αναφέρεται ότι το χωριό είχε 40 σπίτια με μεγάλα περιβόλια και κήπους, μερικά από αυτά ήταν επαύλεις πλούσιων Πατρινών, αφού η περιοχή θεωρούνταν θέρετρο. Είχε τακτική σιδηροδρομική συγκοινωνία με την Πάτρα και τα καλοκαίρια πολλά σπίτια ενοικιάζονταν σε παραθεριστές[2].

Συγκοινωνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει αστική συγκοινωνία με την πόλη της Πάτρας από τη δεκαετία του 1930[εκκρεμεί παραπομπή] ενώ σήμερα η περιοχή εξυπηρετείται από την με την γραμμή Νο. 5 του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών. Με την κατασκευή του μετρικού σιδηροδρομικού δικτύου Πελοποννήσου το 1882, στα Ροΐτικα δημιουργήθηκε σιδηροδρομική στάση η οποία λειτούργησε για πρώτη φορά στις 15/12/1888[3] με την προς δυσμάς επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου από την Πάτρα προς την Κάτω Αχαΐα. Η περιοχή εξυπηρετείται επίσης από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης "Τσαούση - Μιντιλόγλι / Tsaousi - Mintilogli" στη θέση Τσαούση.

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Έτος Πληθυσμός
2001 1.120[4]
2011 1.288[5]

Τα Ροΐτικα σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοχή οικοδομείται συνεχώς, όμως αναπτύσσεται με αργούς ρυθμούς. Η κοινότητα είναι αρκετά μεγάλη και χωρίζεται σε τρία "μέρη": τα Κάτω Ροΐτικα, τα Άνω Ροΐτικα και τα Γουμενιτσάνικα. Στα όρια των Άνω Ροΐτικων και Γουμενιτσάνικων υπάρχει χτισμένο εξαθέσιο δημοτικό σχολείο και η κεντρική εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός των Αγίου Κωνσταντίνου & Ελένης. Ο οικισμός προσφέρει τα πάντα, από εκπαίδευση (σχολεία, φροντιστήρια), αγορά πρώτων υλών (προΐόντα βασικών και όχι μόνο αναγκών) μέχρι και ψυχαγωγία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Βλ. Λουλούδης 2010, σελ. 77. (χάρτης)
  2. Βλ. Πολίτης 2004.
  3. Φορολογούμενος, φύλλο 720 (16 Δεκεμβρίου 1888), σελ. 4.
  4. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  5. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.