Ριγανόκαμπος Πάτρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Ριγανόκαμπος είναι περιοχή της Πάτρας, ευρισκόμενη ανατολικά της πόλης, στις δυτικές παρυφές του Παναχαϊκού όρους.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ριγανόκαμπος περιβάλλεται από τους οικισμούς -προάστια της Πάτρας- του Ρωμανού, της Ελεκίστρας, της Καρυάς, του Νέου Σουλίου, καθώς και από τις συνοικίες της Περιβόλας, της Εγλυκάδας και του Λυκοχορού. Επιπλέον, κοντά στην περιοχή βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της οινοποιίας Αχάια Κλάους καθώς και ένα στρατόπεδο (παράρτημα του ΚΕ.Τ.Χ. Πάτρας), στο οποίο υπάρχουν αποθήκες με πυρομαχικά. Από το δυτικό μέρος του Ριγανόκαμπου διέρχεται η Περιμετρική Οδός Πατρών.

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εικάζεται ότι η ονομασία του είναι φυτωνυμικό, ότι στην περιοχή δηλ. εφύετο ρίγανη με αποτέλεσμα να πάρει την ονομασία "Ριγανόκαμπος".

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περιοχή κατά την βυζαντινή περίοδο[1] υπήρχε ο σταυροπηγιακός ναός αφιερωμένος στην Αγία Ειρήνη, που είχε χτιστεί για να φιλοξενήσει το λείψανο της αγίας. Η Αγία Ειρήνη είχε μαρτυρήσει στη Μαγεδώ της Περσίας τον 4ο αιώνα και το λείψανό της φυγαδεύτηκε την περίοδο της Φραγκοκρατίας, για να καταλήξει τελικά στην Πάτρα.

Στις 5 Μαρτίου 1231[1] ο Λατίνος Αρχιεπίσκοπος Πάτρας Αντέλμος υπεξαίρεσε και μετέφερε από την Πάτρα στη Δύση πολλά ιερά κειμήλια, ανάμεσα στα οποία και το ιερό λείψανο της Αγίας Ειρήνης, κάνοντάς το δώρο στο μοναστήρι του Hautecombe στην Σαβοΐα της Ιταλίας. Το λείψανο της Αγίας Ειρήνης επιστράφηκε στις 5 Οκτωβρίου 2002 και φυλάσσεται σήμερα στο ναό της Αγίας Ειρήνης στο Ριγανόκαμπο. Ο εν λόγω ναός βρίσκεται χτισμένος στην τοποθεσία όπου βρισκόταν ο παλιός.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εφημερίδα Η Ημέρα, φύλλο 28 Σεπτεμβρίου 2007, σελ. 4, άρθρο του Τ. Μαρτάτου.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.