Ρίο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°18′10″N 21°47′05″E / 38.30278°N 21.78472°E / 38.30278; 21.78472

Ρίο
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Πατρέων
Δημοτική ενότητα Ρίου
Δημοτική κοινότητα Ρίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Νομός Αχαΐας
Υψόμετρο 40
Πληθυσμός 4.664 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Άγιος Γεώργιος
Ταχ. κωδ. 26500, 26504
Τηλ. κωδ. 2610

Το Ρίο είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Πατρέων, ανήκων διοικητικά στην ομώνυμη δημοτική ενότητα αποτελώντας ταυτόχρονα έδρα της όπως επίσης και της ομώνυμης δημοτικής κοινότητας. Βρίσκεται στην περιοχή του ομώνυμου ακρωτηρίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 4.664 μόνιμους κατοίκους[1]. Το χρονικό διάστημα 1998-2010 υπήρξε η έδρα του ομώνυμου καποδιστριακού δήμου.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ρίο βρίσκεται οκτώ χιλιόμετρα βορειανατολικά του κέντρου της Πάτρας. Συνορεύει με τα χωριά Ακταίο και Κάτω Καστρίτσι και τη συνοικία Προάστιο της Πάτρας. Περιλαμβάνει πολλές περιοχές και οικισμούς, όπως τον Καστελλόκαμπο, τα Ζαιμέϊκα[2] και τα Πετιμεζαίικα[3].

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Ρίο αναφέρεται κατοίκηση από την αρχαιότητα, εκεί που βρίσκεται σήμερα το κάστρο ήταν ο ναός του Ποσειδώνα και διοργανώνονταν οι αγώνες Ρίεια. Η εγκατάσταση πιστεύεται ότι είναι μόνιμη έως σήμερα σε μικρούς οικισμούς ή αγροικίες. Το 1499 οι Οθωμανοί έκτισαν στη θέση του αρχαίου ναού το Κάστρο για να ελέγχουν το θαλάσσιο πέρασμα.

Στον Μεσαίωνα αναφέρεται πρώτη φορά σαν οικισμός το 1697 σαν "Καλύβια του Καστελίου" με 61 κατοίκους. Το 1718 γίνεται εγκατάσταση Οθωμανικών οικογενειών λόγω του γειτονικού φρουρίου, αναφέρονται το 1821 πενήντα οικογένειες. Ο Πουκεβίλ αναφέρει 180 οικογένειες Οθωμανών και Ελλήνων. Το 1899 αναφέρεται με το όνομα Άγιος Γεώργιος Ρίου με 421 οικογένειες. Το 1923 έγινε εγκατάσταση προσφύγων από την Μικρά Ασία.

Διοικητική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1835 η κωμόπολη αποτέλεσε την έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Παναχαιών. Το 1841 με το ΦΕΚ 5 αποτέλεσε την έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Πατρέων. Το 1912 έγινε έδρα της ανεξάρτητης κοινότητας Ρίου. Το 1982 με το ΦΕΚ 12/1982 ονομάζεται επίσημα σε Ρίο.[4] Το 1998, με το σχέδιο Καποδίστριας, έγινε έδρα του Δήμου Ρίου. Τέλος το 2010, με το σχέδιο Καλλικράτης, γίνεται έδρα της Δημοτικής Κοινότητας Ρίου του Δήμου Πατρέων.

Υποδομές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Ρίο υπάρχουν το Πανεπιστήμιο Πατρών, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, η Γέφυρα Ρίου-Αντιρίου, το Πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου, το Κάστρο του Ρίου και το Καζίνο Ρίου. Όσον αφορά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το Ρίο εξυπηρετείται από δημοτικό σχολείο από το 1866.

Από το Ρίο περνάει ανισόπεδα ο Αυτοκινητόδρομος 8 (Ελευσίνα - Ρίο). Επίσης αποτελεί το τερματικό σημείο της Εθνικής Οδού 8 (παλαιά Εθνική Οδός Αθήνας-Κορίνθου-Πάτρας). Η κωμόπολη εξυπηρετείται από λεωφορεία της αστικής συγκοινωνίας με τις γραμμές 6 και 9 και τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο Πάτρας, μέσω της στάσης "Ρίο / Rio".

Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αθλητικός σύλλογος της κωμόπολης είναι ο «Αετός». Επίσης στο Ρίο εδρεύει ο ομώνυμος σκακιστικός σύλλογος.

Όσον αφορά την αθλητική ιστορία της περιοχής, στο Ρίο τελέσθηκαν οι πρώτοι πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες, τα λεγόμενα τότε «Ελευθέρια». Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 28 Ιουλίου 1910[5].

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Τροποποίηση της Απόφασης με αριθμό 11247/28.12.2012 (ΦΕΚ 3465/Β΄/28.12.2012) και Θέμα «Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας», Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 698 (20 Μαρτίου 2014).
  2. Ανθρωπωνυμική ονομασία από την Οικογένεια Ζαΐμη.
  3. Ανθρωπωνυμική ονομασία από την Οικογένεια Πετιμεζά.
  4. Πανδέκτης, Άγιος Γεώργιος Ρίου - Ρίον
  5. Νεολόγος, φύλλο 30 Ιουνίου 1910.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής δήμου Ρίου, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

{{DEFAULTSORT:Ριο}