Μετάβαση στο περιεχόμενο

Προπενυλοβενζόλιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Προπενυλοβενζόλιο
Γενικά
Όνομα IUPACπροπενυλοβενζένιο
Άλλες ονομασίεςΠροπενυλοβενζόλιο
1-φαινυλυλοπροπένιο
β-μεθυλοστυρένιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύποςC9H10
Μοριακή μάζα118,176 amu[1]
Σύντομος
συντακτικός τύπος
C6H5CH=CHCH3
ΣυντομογραφίεςBMS
Αριθμός CAS637-50-3 (trans-)
SMILESCC=Cc1ccccc1
PubChem CID252325 (trans-)
ChemSpider ID221081 (cis-)[2]
Δομή
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης>6
Γεωμετρικά ισομερή2
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο τήξης−60 °C (cis-)
-61 °C (trans-)
Σημείο βρασμού175 °C (cis-)
172 °C (trans-)
Κρίσιμη θερμοκρασία674 K (cis-)
Κρίσιμη πίεση3,47 mPa (cis-)
Πυκνότητα914 kg/m3 (-cis)
901,9 kg/m3 (-trans)
Δείκτης διάθλασης ,
nD
1,5508 (-cis)
Τάση ατμών2,2 mm Hg (-cis, 25 °C)
ΕμφάνισηΆχρωμο ελαιώδες υγρό
Χημικές ιδιότητες
Ελάχιστη θερμοκρασία
ανάφλεξης
60 °C (-trans)
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Το προπενυλοβενζόλιο ή 1-φαινυλοπροπένιο ή β-μεθυλοστυρένιο (BMS: B-MethylStyrene, σε δύο γεωμετρικά ισομερή) ανήκει στην οικογένεια των αρωματικών υδρογονανθράκων. Είναι ένα άχρωμο ελαιώδες υγρό.

Δεσμοί[3]
Δεσμόςτύπος δεσμούηλεκτρονική δομήΜήκος δεσμούΙονισμός
C#3-Hσ2sp3-1s109 pm3% C- H+
C#2-#6,#1΄-#2΄-Hσ2sp2-1s106 pm3% C- H+
C#1-#6-C#2-#6,#1σ2sp2-2sp2147 pm
C#1...C#6π[4]2p-2p147 pm
C#1΄-C#1σ2sp2-2sp2147 pm
C#1΄-C#2΄σ2sp2-2sp2134 pm
C#2΄-C#3΄σ2sp2-2sp3151 pm
Κατανομή φορτίων
σε ουδέτερο μόριο
C#3΄-0,09
C#2-#6,#1΄,#2΄-0,03
C#10,00
H+0,03

Καταλυτική αφυδρογόνωση προπυλοβενζολίου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτή είναι η κύρια βιομηχανική εφαρμογή του προπυλοβενζολίου, από την οποία παράγεται κυρίως προπενυλοβενζόλιο:

Από φαινυλαλογονίδιο και 1-αλοπροπένιο - Μεθοδος Fittιng[5]:

Από φαινυλαλογονίδιο και 1-αλοπροπένιο – Μέθοδος Grignard[6]:

Με προπενυλίωση κατά Friedel-Crafts[7]::

Με αφυδάτωση αλκοόλης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με ενδομοριακή αφυδάτωση 1-φαινυλο-1-προπανόλης παράγεται προπενυλοβενζόλιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150 °C. Σε χαμηλότερες ευνοείται η διαμοριακή αφυδάτωση που δίνει 1-φαινυλο-1-(1'-φαινυλοπροποξυ)προπάνιο, ενώ χωρίς καθόλου θέρμανση παράγεται o όξινος θειικός (1-φαινυλοπροπυλ)εστέρας (CH3CH2CH(Ph)OSO3H), που αποτελεί την ενδιάμεση ένωση για τις αφυδατώσεις.[8]:


Παραπομπές και σημειώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. Διαδικτυακός τόπος WolframAlpha
  2. Διαδικτυακός τόπος ChemSpider
  3. Τα δεδομένα προέρχονται εν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34.
  4. Δεσμός 6 κέντρων και 6 ηλεκτρονίων
  5. Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982,σελ. 359, §16.4.3.
  6. Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 359, §16.4.5.
  7. Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982,σελ. 358, §16.3.Γ1 και σελ. 359, §16.4.4.
  8. Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.153, §6.3.3.
  • Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
  • Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
  • SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
  • Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982