Κροάτες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Άγαλμα του βασιλιά Τομισλάβ, πρώτου ηγεμόνα του Βασιλείου των Κροατών

Οι Κροάτες (Κροατικά:Hrvati) είναι έθνος και Νοτιοσλαβική εθνότητα στο σταυροδρόμι της Κεντρικής Ευρώπης, της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου. Οι Κροάτες ζουν κυρίως στην Κροατία και στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, αλλά είναι επίσημα αναγνωρισμένη μειονότητα στην Αυστρία, την Τσεχία, την Ιταλία, την Ουγγαρία, το Μαυροβούνιο, τη Ρουμανία, τη Σερβία και τη Σλοβακία. Λόγω πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής πίεσης πολλοί Κροάτες έχουν μεταναστεύσει σε όλη την Ευρώπη (ιδιαίτερα σε Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία, Γαλλία και Ιταλία) και στην Αμερική )ιδιαίτερα τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, τη Χιλή και την Αργεντινή), δημιουργώντας μια διασπορά.Από τα 9 εκ. Κροατών που υπάρχουν στον κόσμο, τα 4 εκ. ζουν στη Κροατία, 650 χιλ. στη Βοσνία και τα υπόλοιπα 4.5 εκ. σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Αυστραλία.

Οι Κροάτες εμφανίζουν πολιτιστική πολυμορφία, που έχει επηρεασθεί από σειρά άλλων γειτονικών πολιτισμών ανά τους αιώνες. Οι Κροάτες είναι κυρίως Ρωμαιοκαθολικοί. Η Κροατική γλώσσα είναι επίσημη στην Κροατία και στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και αναγνωρισμένη ως μειονοτική γλώσσα στις Κροατικές αυτόχθονες κοινότητες και μειονότητες στο Μαυροβούνιο, στην Αυστρία (Μπούργκενλαντ), στην Ιταλία (Μολίζε), στη Ρουμανία (Καρασόβα, Λούπατς) και στη Σερβία (Βοϊβοντίνα).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος διαμόρφωσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σκοτεινή Εποχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μαρτυρίες μάλλον σπανίζουν για την περίοδο μεταξύ 7ου και 8ου αιώνα μ.Χ. Αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν πληθυσμιακή συνέχεια στην παραλιακή Δαλματία και στην Ίστρια. Αντίθετα, το μεγαλύτερο μέρος της Δειναρικής ενδοχώρας εμφανίζεται να έχει ερημωθεί, καθώς όλοι σχεδόν οι οικισμοί στις κορυφές των λόφων, από το Νόρικουμ (σημερινή Αυστρία-Σλοβενία) μέχρι τη Δραρδανία (σημερινή πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας) είχαν εγκαταλειφθεί (λίγοι μόνο εμφανίζονται κατεστραμμένοι) στις αρχές του 7ου αιώνα. Αν και η χρονολόγηση των πρώτων Σλαβικών οικισμών είναι ακόμη υπό αμφισβήτηση υπάρχει ένα χάσμα ενός σχεδόν αιώνα. Η προέλευση, ο χρόνος και η φύση των Σλαβικών μεταναστεύσεις παραμένουν αμφιλεγόμενα, πάντως όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν τις γειτονικές περιοχές του Δούναβη και των Καρπαθίων.

Κροατική εθνογένεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εθνώνυμο "Κροάτης" εμφανίζεται για πρώτη φορά τον 9ο αιώνα μ.Χ. στον καταστατικό χάρτη του Δούκα Τρίπμιρ και αρχίζει πράγματι να εμφανίζεται ευρέως σε όλη την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη τον 9ο και 10ο αιώνα. Μεγάλη αβεβαιότητα περιβάλλει τις ακριβείς συνθήκες της εμφάνισής τους, δεδομένης της σπανιότητας φιλολογικών πηγών κατά τους 7ο και 8ο "Σκοτεινούς Αιώνες".

Παραδοσιακά οι μελετητές έχουν τοπθετήσι την άφιξη των Κροατών στον 7ο αιώνα, κυρίως βάσει του μεταγενέστερου Βυζαντινού έργου Πρὸς τὸν ἴδιον υἱὸν Ρωμανόν. Ως τέτοια η άφιξη των Κροατών θεωρήθηκε ως δεύτερο κύμα Σλαβικών μεταναστεύσεων, που απελευθέρωσε τη Δαλματία από την ηγεμονία των Aβάρων. Εντούτοις ήδη από τη δεκαετία του 1970 οι μελετητές αμφισβήτησαν την αξιοπιστία του έργου του Πορφυρογέννητου, καθώς ήταν γραμμένο το 10ο αιώνα. Αντί να είναι μια ακριβής ιστορική αναδρομή, το Πρὸς τὸν ἴδιον υἱὸν Ρωμανόν περισσότερο αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την πολιτική κατάσταση το 10ο αιώνα. Λειτούργησε κυρίως ως Βυζαντινή προπαγάνδα, εγκωμιάζοντας τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο για τον επανεποικισμό των Βαλκανίων (που είχαν προγενέστερα ερημωθεί από τους Αβάρους) με Κροάτες (και Σέρβους), που θεωρούντο από τους Βυζαντινούς υποτελείς λαοί που ζούσαν στις ανέκαθεν 'Ρωμαϊκές χώρες΄.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]