Ούστασε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ουστάσι)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μονάδα της Ουστάσι στο Σεράγεβο

Οι Ούστασε (κροατ. Ustaše, από το ρήμα ustanem= ξεσηκώνομαι, ενικός Ustaša, Ούστασα), , επίσης Ουστάσι, Ούστασας , ήταν μέλη του Κροατικού Επαναστατικού Κινήματος - Ούστασα (Ustaša – Hrvatski revolucionarni pokret), κροατικής φασιστικής,[1] υπερεθνικιστικής και τρομοκρατικής οργάνωσης, ενεργή στην πρωταρχική μορφή της μεταξύ του 1929 και 1945. Τα μέλη της δολοφόνησαν εκατοντάδες χιλιάδες Σέρβους, Εβραίους και Ρομά κατά τον Β' Π.Π. στη Γιουγκοσλαβία[2][3][4].

Ιδεολογία και τρομοκρατική δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οικογένεια Σέρβων δολοφονημένη μετά από επιδρομή της πολιτοφυλακής Ουστάσι, 1941.

Η ιδεολογία του κινήματος ήταν ένα κράμα φασισμού, Ρωμαιοκαθολικισμού και κροατικού εθνικισμού[2]. Οι Ούστασε υποστήριζαν τη δημιουργία μιας Μεγάλης Κροατίας από τον ποταμό Δρίνα μέχρι τα σύνορα του Βελιγραδίου[5]. Η οργάνωση επεδίωκε τη φυλετική καθαρότητα της Κροατίας και προωθούσε γενοκτονίες εναντίον των Σέρβων, Εβραίων και των Ρομά, όπως επίσης και διώξεις κατά των αντιφρονούντων Κροατών και Βόσνιων[6]. Σύνθημά τους ήταν το 'Za dom spremni!' (Ζα ντομ σπρέμνι= Για την πατρίδα έτοιμοι).

Χάρτης της Μεγάλης Κροατίας σε άρθρο της εφημερίδας της Ουστάσι Hrvatski Domobran στις 26 Οκτωβρίου, 1939 που συνδεόταν με κλάδο της οργάνωσης Ουστάσι με το ίδιο όνομα, Hrvatski Domobran , η οποία επιζητούσε τη στρατολόγηση των Κροατών της διασποράς στην Αργεντινή και αλλού. Το άρθρο απέρριπτε τη Συμφωνία Τσβέτκοβιτς-Μάτσεκ και θεωρούσε τα σύνορα που δόθηκαν στην Κροατία ανεπαρκή.

Οι Ούστασε, φανατικοί Καθολικοί, ταύτισαν τον Καθολικισμό με τον κροατικό εθνικισμό[7]. Δήλωναν, επίσης, ότι οι θρησκείες του κροατικού λαού ήταν ο Καθολικισμός και το Ισλάμ. Ισχυρίζονταν δε ότι το Ισλάμ των Βοσνίων μουσουλμάνων ήταν θρησκεία η οποία «διατηρεί αληθινό το αίμα των Κροατών»[8], αν και οι Βόσνιοι δε δέχονταν να αφομοιωθούν στους Κροάτες.

Όταν ιδρύθηκε το 1930[9], οι Ούστασε ήταν μια εθνικιστική οργάνωση που προσπάθησε να δημιουργήσει ανεξάρτητο κροατικό κράτος. Όταν ήρθε στην εξουσία στο NDH, ένα οιονεί προτεκτοράτο, που ιδρύθηκε από τη φασιστική Ιταλία και τη ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι στρατιωτικές πτέρυγες του έγιναν ο στρατός του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας και η πολιτοφυλακή της, (Κροατικά: Ustaška vojnica)[2]/

Το κίνημα λειτουργούσε ως τρομοκρατική οργάνωση πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο[2], αλλά τον Απρίλιο του 1941 χρησιμοποιήθηκαν για τη διακυβέρνηση της κατεχόμενης Γιουγκοσλαβίας και του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας (NDH), το οποίο έχει περιγραφεί ως προτεκτοράτο της Ιταλίας και της Γερμανίας[10] και ως κράτος-μαριονέτα[11][12][13] της ναζιστικής Γερμανίας[12][14][15].

Οι Ούστασε συνεργάστηκαν με τις ιταλικές και γερμανικές δυνάμεις κατοχής στη Γιουγκοσλαβία για την αντιμετώπιση των αντιστασιακών δυνάμεων, των παρτιζάνων, οι οποίοι αναγνωρίστηκαν στα τέλη Νοεμβρίου 1943 ως συμμαχικός στρατός του γιουγκοσλαβικού κράτους. Όταν γερμανικές δυνάμεις αποσύρθηκαν από τη Γιουγκοσλαβία το 1944/1945, οι Ούστασε οργάνωσε μαζική έξοδο από τη χώρα, η οποία φέρεται ότι οδήγησε στους επαναπατρισμούς του Μπλάιμπουργκ.

Παραπομπές-σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ustasa (Croatian political movement)». Britannica.com. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/620426/Ustasa. Ανακτήθηκε στις 3 September 2012. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ladislaus Hory und Martin Broszat. Der kroatische Ustascha-Staat, Deutsche Verlag-Anstalt, Stuttgart, 2. Auflage 1965, σσ. 13–38, 75–80. (Γερμανικά)
  3. «Croatian holocaust still stirs controversy». BBC News. 29 November 2001. http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/from_our_own_correspondent/1673249.stm. Ανακτήθηκε στις 29 September 2010. 
  4. «Balkan 'Auschwitz' haunts Croatia». BBC News. 25 April 2005. http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/4479837.stm. Ανακτήθηκε στις 29 September 2010. «No one really knows how many died here. Serbs talk of 700,000. Most estimates put the figure nearer 100,000.» 
  5. Meier, Viktor. Yugoslavia: a history of its demise (English), London, UK: Routledge, 1999, σ. 125.
  6. Fischer, Bernd J., επιμ. (2007). Balkan Strongmen: Dictators and Authoritarian Rulers of South-Eastern Europe. Purdue University Press, σελ. 207–208, 210, 226. ISBN 978-1-55753-455-2. 
  7. Kent, Peter C. The lonely Cold War of Pope Pius XII: the Roman Catholic Church and the division of Europe, 1943–1950, McGill-Queen's Press (MQUP), 2002 p. 46; ISBN 978-0-7735-2326-5
    "Fiercely nationalistic, the Ustaše were also fervently Catholic, identifying, in the Yugoslav political context, Catholicism with Croatian nationalism..."
  8. Butić-Jelić, Fikreta. Ustaše i Nezavisna Država Hrvatska 1941–1945. Liber, 1977
  9. Tomasevich 2001, σελ. 30.
  10. Tomasevich 2001, σελίδες 233–241.
  11. «Independent State of Croatia». Britannica.com. http://www.britannica.com/eb/topic-1413183/Independent-State-of-Croatia. Ανακτήθηκε στις 3 September 2012. 
  12. 12,0 12,1 Yugoslavia, Holocaust Encyclopedia, United States Holocaust Memorial Museum website; accessed 25 April 2014.
  13. History of Croatia:World War II
  14. Watch, Helsinki (1993). War Crimes in Bosnia-Hercegovina. Human Rights Watch. ISBN 978-1-56432-083-4. https://books.google.com/?id=nltdtAo38K0C&pg=PA14. Ανακτήθηκε στις 23 April 2008. 
  15. Raič, David (2002). Statehood and the law of self-determination. Martinus Nijhoff Publishers. ISBN 978-90-411-1890-5. https://books.google.com/?id=L7UOyPGYBkwC&pg=PA81. Ανακτήθηκε στις 23 April 2008. 

Σχετική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]